GÖĞÜS CERRAHİSİNİN İLGİ ALANLARI: HASTANE ÇALIŞANLARINDA ANKET ÇALIŞMASI

ÖZET:

Amaç: Hastanede çalışmakta olan yardımcı sağlık personelleri çoğu zaman hastaların şikayetlerine göre başvurmaları gereken branş hakkında danıştıkları kişilerdir. Bu çalışmanın amacı hekim dışı sağlık personellerinin göğüs cerrahisi açısından bilgi düzeylerini ortaya koymaktır.

Gereç ve yöntem: Hastanemizde çalışan yardımcı sağlık personellerine gönüllük esasına dayanarak anket yapıldı. Anketler çalışmaya katılmayı kabul eden 35 kişiye dağıtıldı ve cevaplandıktan sonra toplandı. Elde edilen veriler IBM SPSS Statistics 20.0 ile analiz edildi.

Bulgular:  Ankete katılan 35 hastane çalışanının %62.9’u (n:22) sekreter ve %37.1’i (n:13) hemşire idi. Çalışmaya katılanların çoğu (n:31,%88.6) hastanede çalışan göğüs cerrahisi uzmanını tanıdığını belirtmekteydi. Katılımcılara göğüs kafesi bölgesindeki organlar sorulduğunda %94.3’ü (n:33) akciğerin, %91.4’ü (n:32) kalbin, %100’ü (n:35) böbreğin, %94.3’ü (n:33) dalağın ve %88.6’sı (n:31) safra kesesinin lokalizasyonunu doğru bilmekteydi. Timusun göğüs kafesinde olduğunu bilenlerin oranı ise %20 (n:7) idi. Göğüs cerrahisi tarafından tedavi edilen hastalıklara verilen cevaplar değerlendirildiğinde göğüs travmaları, kaburga kırıkları ve göğüs kafesi deformiteleri yüksek oranda doğru bilinmişti. Özofagus, mediasten, timus bezi ve diafragma hastalıkları ile bölgesel hiperhiroziste doğru cevap oranları düşüktü. Akciğer operasyonlarının göğüs cerrahisi tarafından yapıldığının bilinme oranı %68.6 (n:24) iken, hemşire grubunda bu oran %100 (n:13), sekreter grubunda ise %50 (n:11) idi.   Meme ameliyatları ayrı olarak branş bazında sorgulandığında tüm katılımcıların %82.9 (n:29)’u genel cerrahi cevabını vermekteydi. Bu oran sadece hemşire grubunda çalışıldığında %100 olarak bulundu. Çalışma genelinde hemşire grubunun doğru yanıt oranlarının sekreter grubuna göre daha fazla olduğu gözlemlendi.

Sonuç: Bu çalışma hekim dışı sağlık çalışanları arasında göğüs cerrahisi konusunda bilgi ve farkındalık düzeyinin yeterli olmadığını, özellikle hasta yönlendirmede görevli sekreterlerin bu konuda eğitime ihtiyaçları olduğunu ortaya koymaktadır.