Investigation of Emotion-Focused Therapy-Based Group Intervention Programs by Document Analysis Method

Abstract

In the literature, the number of studies examining the process and outcomes of emotion-focused therapy in group settings is relatively less than other therapies. No studies have been conducted on this topic in Turkey. Therefore, this study aimed to reveal the years in which EFT-based group intervention studies were predominantly conducted, the research methods used, the age and sex of the participants studied, the number of sessions conducted, and the variables expected to show an effect with this intervention program. For this purpose, articles in the Internet database from the last ten years (2014-2024) were examined. Thirteen articles that met the inclusion criteria were analyzed in this review. A case study” design, which is a qualitative research design, was used in this study. Written document analysis was used for data collection. The data were analyzed using descriptive analysis and quantified. The results of the study showed that the majority of articles were published in 2021. When the research methods of the articles were analyzed, it was observed that mostly quantitative methods were used. In terms of the age variable, it was found that individuals in the adult age group were studied. In terms of gender, the studies included groups with both male and female participants, as well as studies conducted with only female participants. In terms of the number of sessions, it was observed that the number of sessions was mostly 10 sessions. It was determined that the variables expected to be affected by Emotion-Focused Therapy-based group intervention programs were mostly decreasing depression and anxiety and increasing emotion regulation. The findings are discussed within the framework of the literature, and recommendations are presented.

Keywords

• Emotion-Focused Therapy
• group intervention program
• case study
• document analysis

Duygu Odaklı Terapi Temelli Grup Müdahale Programlarının Doküman Analizi Yöntemi ile İncelenmesi

Abstract

Literatürde grup ortamında Duygu Odaklı Terapi sürecini ve sonuçlarını inceleyen araştırma sayısı, diğer terapilere göre nispeten daha azdır. Türkiye’de ise konuyla ilgili çalışma bulunmamaktadır. Bu nedenle araştırmanın amacı, Duygu Odaklı Terapi temelli grup müdahale çalışmalarının ağırlıklı olarak hangi yıllarda yapıldığını, araştırma yöntemlerinin neler olduğunu, hangi yaş ve cinsiyetle çalışıldığını, kaç oturum yapıldığını ve bu müdahale programıyla etki göstermesi beklenilen değişkenlerin neler olduğunu ortaya koymaktır. Bu amaçla internet veri tabanında bulunan son on yıldaki (2014-2024) makaleler incelenmiştir. Bu kapsamda literatürdeki 24 makaleye ulaşılmıştır. Bu makalelerin 11’i araştırmaya dahil etme kriterlerini karşılamadığı için, diğer 13 makale incelemeye alınmıştır. Araştırmada nitel araştırma desenlerinden “durum çalışması” deseni kullanılmıştır. Veri toplama yöntemi olarak yazılı doküman incelemesi kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen makaleler, araştırmacılar tarafından “Makale Sınıflama Formu” oluşturularak incelenmiştir. Veriler, betimsel analiz ile çözümlenmiştir. Ayrıca veriler, nicelleştirilerek de verilmiştir. Araştırmanın sonucunda yıla göre yayınlanan makalelerin çoğunluğunun 2021 yılında olduğu bulunmuştur. Makalelerin araştırma yöntemleri incelendiğinde, çoğunlukla nicel yöntemlerin kullanıldığı görülmüştür. Makalelerin tamamında yaş değişkeni açısından, yetişkin yaş grubundaki bireylerle çalışıldığı bulunmuştur. Cinsiyet açısından araştırmalarda hem kadın hem erkek katılımcısı olan gruplar olduğu gibi yalnızca kadın katılımcı ile yürütülen araştırmaların oldukça fazla olduğu tespit edilmiştir. Oturum sayısı açısından Duygu Odaklı Terapi temelli grup müdahale programlarına ilişkin makalelerdeki oturum sayılarının 6-16 oturum arasında değiştiği; çoğunlukla 10 oturum şeklinde gerçekleştirildiği görülmüştür. Duygu Odaklı Terapi temelli grup müdahale programlarına ilişkin makalelerde programların etki etmesi beklenilen değişkenlerin ise çoğunlukla depresyon ve anksiyeteyi azaltma ile duygu düzenlemeyi arttırma olduğu tespit edilmiştir. Elde edilen bulgular, literatür çerçevesinde tartışılmış ve önerileri sunulmuştur.

Keywords

• Duygu Odaklı Terapi
• grup müdahale programı
• durum çalışması
• doküman analizi

References

1. Bryman, A. (2006). Integrating quantitative and qualitative research: How is it done?. Qualitative Research, 6 (1), 97-113. http:// doi.org/10.1177/1468794106058877.
2. Burkhardt, S. C., Röösli, P., & Müller, X. (2024). The Tuning in to Kids parenting program delivered online improves emotion socia- lization and child behavior in a first randomized controlled trial. Scientific Reports, 14 (1), 4979. http://doi.org/10.1038/s41598- 024-55689-z.
3. Burlingame, G. M., Fuhriman, A., & Mosier, J. (2003). The differential effectiveness of group psychotherapy: A meta-analytic pers- pective. Group Dynamics: Theory, Research, and Practice, 7 (1), 3-12. http://doi.org/10.1037/1089-2699.7.1.3.
4. Burun, N. (2021). Duygu Odaklı Terapi yaklaşımına bağlı duygusal farkındalık eğitiminin evli bireylerde incelenmesi [Unpublished doctoral dissertation]. Üsküdar Üniversitesi, İstanbul.
5. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. & Demirel, F. (2009). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Yayıncılık.
6. Canbulat, N., & Aladağ, M. (2024). Emotion-focused group counseling with Turkish divorced women: a mixed design study. Cur- rent Psychology, 43 (5), 4622-4637. http://doi.org/10.1007/s12144-023-04651-9.
7. Carr, A., & Finnegan, L. (2015). The say ‘yes’ to life (SYTL) program: A positive psychology group intervention for depression. Jour- nal of Contemporary Psychotherapy, 45, 109-118. http://doi.org/10.1007/s10879-014-9269-9.
8. Craig, J. A., Miner, D., Remtulla, T., Miller, J., & Zanussi, L. W. (2017). Piloting a coping skills group intervention to reduce depres- sion and anxiety symptoms in patients awaiting kidney or liver transplant. Health ve Social Work, 42 (1), e44-e52. http://doi. org/10.1093/hsw/hlw064.

9. Creswell, J. W. (2017a). Karma yöntem araştırmalarına giriş (M. Sözbilir, Çev. Ed.). Ankara: Pegem Yayıncılık.
10. Creswell, J. W. (2017b). Araştırma deseni: Nitel, nicel ve karma yöntem yaklaşımları (S. B. Demir, Çev. Ed.). Ankara: Eğiten Kitap.
11. Çakır, G. (2021). Grup çeşitleri. A. Demir ve S. Koydemir (Ed.),Grupla psikolojik danışma (s. 283-311) içinde. Ankara: Pegem Yayıncılık.