EXAMINATION OF HAPPINESS AND VULNERABILITY CHARACTERISTICS OF INDIVIDUALS GOING TO ASTROTURF FIELD MATCHES

Abstract

The aim of this research is to examine the happiness and vulnerability characteristics of individuals who attend artificial turf matches. The research was carried out on individuals playing football on artificial pitches in Serdivan district of Sakarya province. A total of 195 people who were over 18 years old and voluntarily participated in the research constituted the sample. For this research, an 8-question information survey was prepared by reviewing the literature, and a 7-question Happiness Scale was developed by Hills and Argyle (2002) and adapted into Turkish by Doğan and Akıncı-Çötok (2011), and the Happiness Scale was developed by Sinclair and Wallston (1999) and adapted into Turkish by Akın and Eker (2011). Frailty Scale was applied. The data were analysed in the SPSS 25.00 package program. Since the data conformed to normal distribution, Independent T test was used for comparison of two groups and Anova test was used for comparison of more than two groups. When the marital status levels of the individuals participating in the research were examined, it was seen that single individuals had higher happiness scores than married individuals on the happiness scale. In terms of fragility scores, it was found that individuals who were single in marital status had higher fragility than individuals who were married. There was no significant difference in happiness scores in the age variable, and in both happiness and vulnerability scores in the case of education and income. However, in the age variable, it was found that the average fragility scores of individuals between the ages of 18-29 were higher than the individuals aged 42 and over participating in the research. When the variables of employment status and frequency of following football matches were examined, it was found that there was no significant difference in the happiness and vulnerability scale. However, in terms of the frequency of playing football, it has been observed that the average happiness scores of individuals who play football on astroturf pitches 1 day a week and 2 days a week are higher than those who play football on astroturf fields 3 days a week or more.

HALI SAHA MAÇLARINA GİDEN BİREYLERİN MUTLULUK VE KIRILGANLIK ÖZELLİKLERİNİN İNCELENMESİ

Abstract

Bu araştırmanın amacı halı saha maçlarına giden bireylerin mutluluk ve kırılganlık özelliklerinin incelenmesidir. Araştırma Sakarya ilinin Serdivan ilçesindeki halı sahalarda futbol oynayan bireyler üzerinde gerçekleşmiştir. 18 yaşından büyük olan ve gönüllü araştırmaya katılan toplam 195 kişi örneklemi oluşturmuştur. Bu araştırma için literatür taranarak hazırlanan 8 soruluk bilgi anketi ile 7 soruluk Hills ve Argyle (2002) geliştirilmiş Doğan ve Akıncı-Çötok (2011) tarafından Türkçe’ye uyarlanan Mutluluk Ölçeği ile Sinclair ve Wallston (1999) geliştirilmiş Akın ve Eker (2011) tarafından Türkçe’ye uyarlama çalışması yapılmış Kırılganlık Ölçeği uygulanmıştır. Veriler SPSS 25.00 paket programında analiz edilmiştir. Veriler normal dağılıma uygunluk gösterdiği için ikili küme karşılaştırmasında Bağımsız T testi ikiden fazla grupların karşılaştırmasında ise Anova testi kullanılmıştır. Araştırmaya katılan bireylerin medeni durum düzeyleri incelendiğinde mutluluk ölçeğinde bekâr olan bireylerin evli olan bireylere göre mutluluk puanlarının daha yüksek olduğu görülmüştür. Kırılganlık puanlarında medeni durumda bekâr olan bireylerin evli olan bireylere göre kırılganlık durumların daha yüksek olduğu sonucu bulunmuştur. Yaş değişkeninde mutluluk puanlarında, eğitim ve gelir durumunda ise hem mutluluk hem de kırılganlık puanlarında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Ancak yaş değişkeninde kırılganlık puanlarında 18-29 yaş aralığındaki bireylerin araştırmaya katılan 42 yaş ve üzerindeki bireylere göre kırılganlık ortalama puanlarının daha yüksek olduğu sonucu bulunmuştur. Çalışma durumu ve futbol maçlarını takip etme sıklığı değişkenlerine bakıldığında mutluluk ve kırılganlık ölçeğinde anlamlı bir farklılık olmadığı sonucu bulunmuştur. Ancak futbol oynama sıklığında haftada 1 gün ve haftada 2 gün halı sahalarda futbol oynayan bireylerin haftada 3 gün ve üzeri halı sahalarda futbol oynayan bireylere göre mutluluk ortalama puanlarının daha yüksek olduğu görülmüştür.

Keywords

• Halı saha
• Mutluluk
• Kırılganlık
• Spor

References

1. Alıncak F. (2012). Ferdi ve takım sporlarıyla uğraşan bireylerin strese karşı koyabilme düzeylerinin karşılaştırılması. Yüksek Lisans Tezi, Gaziantep Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Gaziantep.
2. Kale R. (2007). İlköğretimde beden eğitimi ve spor öğretimi.1.Baskı. Pegem Akademi Yayıncılık. Ankara.
3. Elik T (2017). Güneydoğu Anadolu Bölgesi futbol takımlarında amatör olarak futbol oynayan sporcuların sportmenlik yönelimleri ve empatik eğilim düzeyleri. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Gelişim Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
4. Yıldız E., Çetin Z. (2018). Sporun psiko-motor gelişim ve sosyal gelişime etkisi. Hacettepe University Faculty of Health Sciences Journal. 5(2), 54-66.
5. Özyürek A., Özkan İ., Begde Z., Yavuz FN. (2015). Okul öncesi̇ dönemde beden eğı̇tı̇mı̇ ve spor. International Journal of Science Culture and Sport. 3, 479-488.
6. Yalçın Y. (2009). Spor tatmininin sporcuların stres ve saldırganlık düzeyleri üzerindeki etkisi: antrenör cinsiyetinin rolünü belirlemeye yönelik Antalya ilinde bir uygulama. Yüksek Lisans Tezi, Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kayseri.
7. Yıldız Y. Ekici S. (2017). Sporun üniversite öğrencileri üzerinde mutluluk ve sosyalleşme düzeylerine etkisinin incelenmesi. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi. 11(2), 181-187.
8. Tel M. (2011). Halı sahada futbol oynayanların yaralanma durumlarının bazı değişkenlere göre incelenmesi. Fırat Üniversitesi Sağlık Bilimleri Tıp Dergisi. 25(3), 125-131.

9. Bjorn KO., Per AF. (1998). How can injuries be prevented in the world cup soccer athlete? Clinics in Sports Medicine. 17(4), 755-765.
10. Günay M., Yüce Aİ., Çolakoğlu T. (1996). Futbol antrenmanının bilimsel temelleri. Seren Ofset. Ankara.
11. Öztürk F., Şahin M., Zülkadiroğlu Z., İnce G. (1997). Üniversite Gençliğinin Futbolda Takım Tutma Durumlarının Araştırılması. 1. Uluslararası Spor Psikolojisi Sempozyumu. Mersin. Türkiye.
12. Şentürk Ü. (2007). Popüler bir kültür örneği olarak futbol. Cumhuriyet Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 31(1). 25-41.
13. Aydınoğlu F. (2007). Resmi kuruluşlarla özel sektöre ait halı sahaların aydınlatma açısından değerlendirilmesi. Yüksek Lisans Tezi, İnönü Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Malatya.
14. Diener E., Chan MY. (2011). Happy people live longer: subjective well-being contributes to health and longevity. Applied Psychology. 3(1), 1-43.
15. Lyubomirsky S. (2001). Why are some people happier than others? The role of cognitive and motivational processes in well-being. American Psychologist. 56, 239-249.
16. Sarıçalı M., Satıcı SA. (2017). Bilinçli farkındalık ile psikolojik kırılganlık ilişkisinde utangaçlığın aracı rolü. Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 10(1), 655-670.
17. Uluç EA. (2022). Psikolojik iyi oluş ve psikolojik kırılganlık arasındaki ilişki: Üniversiteler arası müsabakalarda mücadele eden sporcular örneği. Akdeniz Spor Bilimleri Dergisi. 5(4), 1035-1047.
18. Yenilmez K., Turgut M., Anapa P., Ersoy M. (2012). İlköğretim matematik öğretmeni adaylarının eğitsel internet kullanımına yönelik öz-yeterlilik inançları. e-Journal of New World Sciences Academy. 1(1), 371-379.
19. Hills P., Argyle M. (2002). The Oxford Happiness Questionnaire: a compact scale for the measurement of psychological well-being. Personality and Individual Differences, 33(7), 1073-1082.
20. Doğan T., Çötok NA. (2011). Oxford mutluluk ölçeği kısa formunun Türkçe uyarlaması: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi. 4(36), 165-170.
21. Sinclair VG., Wallston KA. (1999). The development and validation of the psychological vulnerability scale. Cognitive Therapy and Research. 23(2), 119-129.
22. Akın A., Eker H. (2011). Turkish version of the psychological vulnerability scale: A study of validity and reliability. 32th International Conference of the Stress and Anxiety Research Society. 18-20, Münster, Germany.
23. Diener E. (1984). Subjective well-being. Psychological Bulletin. 75(3), 542-575.
24. Myers DG. (2000). Wealth and well-being. God for the 21st Century. Radnor, PA: Templeton Foundation Press. 99-102.
25. Harvey JH., Pauwels BG. (2009). Relationship connections: A redux on the role of minding an te quality of feeling special in the enhancement of closeness. İçinde: Snyder CR.,. Lopez SJ (Editör), Handbook of positive Psychology. New York: Oxford University Press. 385- 390.
26. Söyler DY., Gacar A., Altungül O. (2022). Fitness merkezlerinde spor yapan kadınların mutluluk düzeylerinin incelenmesi. İnönü Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi. 9(1), 30-41.
27. Akyol EY., Işık Ş. (2018). Akademisyenlerde mutluluğun yordayıcıları olarak farkındalık ve stresle başa çıkma tutumları. The Journal of Happiness & Well-Being. 6(1), 1-17.
28. Kaplan A., Yağcı M., Tuna H. (2023). Algılanan covıd-19 tehdidinin hekimlerin psikolojik kırılganlıklarına etkisi. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi. 12(4), 1722-1728.
29. Alodhayani AA., Alsaad SM., Almofarej N., Alrasheed N., Alotaibi B. (2021). Frailty, sarcopenia and health relat ed outcomes among elderly patients in Saudi Arabia. Saudi Journal of Biological Sciences. 28(2), 1213–1217.
30. Bayraktar KS., Temel V. (2020). Antrenörlerin sosyal iyi oluş düzeylerinin psikolojik kırılganlığa olan etkisi. Journal of International Social Research. 13(69), 1453-1458.
31. Akdeniz H. (2018). Beden eğitimi öğretmenlerinin psikolojik kırılganlık ve öğrenilmiş güçlülük düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Doktora Tezi, Sakarya Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Sakarya.
32. Aydın M., Egemberdiyeva A. (2018). Üniversite öğrencilerinin psikolojik sağlamlık düzeylerinin incelenmesi. Türkiye Eğitim Dergisi. 3(1), 37-53.
33. Uysal R. (2015). Social competence and psychological vulnerability: The mediating role of flourishing. Psychological Reports. 117(2), 554-565.
34. Uluç EA. (2022). Psikolojik iyi oluş ve psikolojik kırılganlık arasındaki ilişki: Üniversiteler arası müsabakalarda mücadele eden sporcular örneği. Akdeniz Spor Bilimleri Dergisi. 5(4), 1035-1047.
35. Köse M. (2020). Bireylerin spor yapma durumlarına göre kişilik tipleri ve psikolojik iyi oluş düzeylerinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Niğde.
36. Tezcan M. (1994). Boş zamanların değerlendirilmesi sosyolojisi. Atilla Kitabevi. Ankara.
37. Sürer A. (2001). İş stresi. Yüksek Lisans Tezi. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Balıkesir.