Sürdürülebilir Kalkınma Hedefleri Çerçevesinde Sosyal Medya İçerik Analizi: Bilecik Belediyesi Örneği

Abstract

Bu çalışma, yerel yönetimlerin sürdürülebilir kalkınma anlayışını dijital iletişim pratikleri üzerinden nasıl görünür kıldığını incelemeyi amaçlamaktadır. Bu doğrultuda, Bilecik Belediyesi tarafından 2 Nisan 2024 – 1 Aralık 2025 tarihleri arasında Instagram platformunda paylaşılan toplam 955 gönderi, sürdürülebilirlik perspektifinden içerik analizi yöntemiyle değerlendirilmiştir. Paylaşımlar; sosyal, ekonomik ve çevresel sürdürülebilirlik boyutları ile Birleşmiş Milletler Sürdürülebilir Kalkınma Hedefleri (SKH) çerçevesinde sınıflandırılmış ve tematik analiz yoluyla çözümlenmiştir. Elde edilen bulgular, belediyenin sosyal medya iletişiminin belirgin biçimde sosyal sürdürülebilirlik boyutunda yoğunlaştığını göstermektedir. Paylaşımların %92,8’i sosyal sürdürülebilirlik kapsamında kodlanırken, ekonomik (%26,7) ve çevresel (%18,5) sürdürülebilirlik boyutlarının görece daha sınırlı temsil edildiği tespit edilmiştir. Sosyal içeriklerde; kırılgan gruplara yönelik hizmetler, sağlık temelli dayanışma uygulamaları ve çocuk odaklı kültürel etkinlikler ön plana çıkmaktadır. Sürdürülebilir Kalkınma Hedefleri dağılımı incelendiğinde ise paylaşımların ağırlıklı olarak SKH 11 (Sürdürülebilir Şehirler ve Topluluklar), SKH 4 (Nitelikli Eğitim), SKH 16 (Barış, Adalet ve Güçlü Kurumlar) ve SKH 3 (Sağlık ve İyi Oluş) hedefleri etrafında yoğunlaştığı görülmektedir. Tematik analiz sonuçları, belediyenin sürdürülebilirlik söyleminin sosyal dayanışma ve refah, kent yaşamı, ekonomik erişilebilirlik ve çevresel duyarlılık temaları etrafında yapılandığını ortaya koymaktadır. Çalışma, yerel yönetimlerin sürdürülebilirlik performansının yalnızca politika belgeleri üzerinden değil, sosyal medya içerikleri aracılığıyla da sistematik biçimde analiz edilebileceğini göstermesi bakımından literatüre katkı sunmaktadır.

Keywords

• Sürdürülebilir Kalkınma Hedefleri
• Yerel Yönetimler
• Sosyal Medya Içerik Analizi
• Kurumsal Sürdürülebilirlik
• Belediye Iletişimi

Social Media Content Analysis within the Framework of the Sustainable Development Goals: The Case of Bilecik Municipality

Abstract

This study aims to examine how local governments demonstrate their understanding of sustainable development through digital communication practices. Accordingly, a total of 955 posts shared by Bilecik Municipality on Instagram between April 2, 2024, and December 1, 2025, were evaluated using the content analysis method from a sustainability perspective. The posts were classified within the framework of social, economic, and environmental sustainability dimensions as well as the United Nations Sustainable Development Goals (SDGs), and were further analyzed through thematic analysis. The findings indicate that the municipality's social media communication is significantly concentrated on the dimension of social sustainability. While 92.8% of the posts were coded under social sustainability, it was observed that economic (26.7%) and environmental (18.5%) sustainability dimensions were represented to a relatively limited extent. In the social content, services for vulnerable groups, health-based solidarity practices, and child-oriented cultural activities stand out. Examining the distribution of Sustainable Development Goals, it is observed that the posts predominantly cluster around SDG 11 (Sustainable Cities and Communities), SDG 4 (Quality Education), SDG 16 (Peace, Justice, and Strong Institutions), and SDG 3 (Good Health and Well-being). The thematic analysis results reveal that the municipality's sustainability discourse is structured around the themes of social solidarity and welfare, urban life, economic accessibility, and environmental sensitivity. This study contributes to the literature by demonstrating that the sustainability performance of local governments can be systematically analyzed not only through policy documents but also through social media content.

Keywords

• Sustainable Development Goals
• Local Governments
• Social Media Content Analysis
• Corporate Sustainability
• Municipal Communication

References

1. Alcaraz-Quiles, F. J., Navarro-Galera, A., & Ortiz-Rodríguez, D. (2015). Factors determining online sustainability reporting by local governments. International Review of Administrative Sciences, 81(1), 79–109. https://doi.org/10.1177/0020852314541564
2. Allen, C., Metternicht, G., & Wiedmann, T. (2018). Initial progress in implementing the sustainable development goals (SDGs): a review of evidence from countries. Sustainability Science, 13(5), 1453–1467. https://doi.org/10.1007/s11625-018-0572-3
3. Aydın Özgür, E. (2022). BM sürdürülebilir kalkınma amaçları çerçevesinde Edirne belediyesi ve Edirne il özel idaresi 2015-2019 ve 2020-2024 stratejik planlarının değerlendirilmesi. Trakya Üniversitesi Kalite ve Strateji Yönetimi Dergisi, 2(2).
4. Aydın, P. M. (2018). Belediyelerde halkla ilişkiler aracı olarak sosyal medya kullanımı: büyükşehir belediyelerinin twitter hesapları üzerine bir inceleme [Yüksek Lisans Tezi]. Marmara Üniversitesi.
5. Bonsón, E., Perea, D., & Bednárová, M. (2019). Twitter as a tool for citizen engagement: An empirical study of the Andalusian municipalities. Government Information Quarterly, 36(3), 480–489. https://doi.org/10.1016/j.giq.2019.03.001
6. Bonsón, E., Torres, L., Royo, S., & Flores, F. (2012). Local e-government 2.0: Social media and corporate transparency in municipalities. Government Information Quarterly, 29(2), 123–132. https://doi.org/10.1016/j.giq.2011.10.001
7. Boztepe Taşkıran, H. (2022). Kamusal Halkla İlişkiler Bağlamında Belediyeler ve Sürdürülebilirlik Uygulamaları: Türkiye’deki Büyükşehir Belediyeleri Üzerine Bir İnceleme. Türkiye İletişim Araştırmaları Dergisi, (39), 31–53. https://doi.org/10.17829/turcom.1017789
8. Bulkeley, H., & Betsill, M. (2005). Rethinking sustainable cities: Multilevel governance and the urban politics of climate change. Environmental Politics, 14(1), 42–63. https://doi.org/10.1080/0964401042000310178

9. Čičmancová, E., & Soviar, J. (2024). The Sustainability of Local Governments—Evidence from the Online Environment in the Slovak Republic. Sustainability, 16(17), 7310. https://doi.org/10.3390/su16177310
10. Elkington, J. (1997). The triple bottom line. Environmental Management: Readings and Cases, 2, 49–66.
11. Er, D. E., & Taydaş, O. (2024). Belediyelerin iletişim ve sosyal bilgilendirme aracı olarak sosyal medya kullanımlarına yönelik bir inceleme. Communicata. https://doi.org/10.32952/communicata.1526786
12. Eryeşil, K., Alptürker, H., & Taşpınar, H. (2021). Yerel yönetimlerde sosyal medya kullanımı üzerine bir araştırma: Van Edremit belediyesi örneği. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi.
13. García-Sánchez, I.-M., Frías-Aceituno, J.-V., & Rodríguez-Domínguez, L. (2013). Determinants of corporate social disclosure in Spanish local governments. Journal of Cleaner Production, 39, 60–72. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2012.08.037
14. Glass, L.-M., & Newig, J. (2019). Governance for achieving the sustainable development goals: How important are participation, policy coherence, reflexivity, adaptation and democratic institutions? Earth System Governance, 2, 100031. https://doi.org/10.1016/j.esg.2019.100031
15. Göçoğlu, İ. D., & Aydın, M. D. (2023). Türkiye’de yerel yönetime katılım: Büyükşehir belediyelerinin Twitter hesapları üzerinden bir analiz. İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi. https://doi.org/10.33707/akuiibfd.1362996
16. Graham, M. W. (2014). Government communication in the digital age: Social media’s effect on local government public relations. Public Relations Inquiry, 3(3), 361–376. https://doi.org/10.1177/2046147X14545371
17. Guarini, E., Mori, E., & Zuffada, E. (2022). Localizing the sustainable development goals: A managerial perspective. Journal of Public Budgeting, Accounting & Financial Management, 34(5), 583–601. https://doi.org/10.1108/JPBAFM-02-2021-0031
18. Güregen, P. E., & Karaöz, Ç. (2021). Belediyelerin Twitter’daki görünürlük mücadelesi: İstanbul, Ankara ve İzmir büyükşehir belediyeleri üzerine bir inceleme. Egemia Ege Üniversitesi İletişim Fakültesi Medya Ve İletişim Araştırmaları Hakemli E-Dergisi, 9.
19. Haberal, Z., & Işık, A. (2024). Birleşmiş Milletler sürdürülebilir kalkınma amaçları çerçevesinde Türkiye’deki büyükşehir belediyelerinin faaliyetlerinin değerlendirilmesi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 24(3), 1193–1222. https://doi.org/10.18037/ausbd.1485975
20. Karakoç, H. (2019). Halkla ilişkiler aracı olarak sosyal medya kullanımı: Türkiye’deki büyükşehir belediyelerinin sosyal medya hesapları üzerine bir araştırma [Yüksek Lisans Tezi]. Akdeniz Üniversitesi.
21. Kaygısız, U., & Sarı, S. (2015). Belediyelerin sosyal medya kullanımı: Burdur Belediyesi ve Burdur İlçe Belediyeleri üzerine bir araştırma. International Journal of Social Sciences and Education Research, 1(2), 309–309. https://doi.org/10.24289/ijsser.106417
22. Küçükşen, M., & Firidin, E. (2021). Büyükşehir belediyeleri ve sosyal medya kullanım etkinliği: Trabzon büyükşehir belediyesi’nin Twitter kullanımına ilişkin bir analiz. Giresun Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 7(3), 491–514. https://doi.org/10.46849/guiibd.995803
23. León-Silva, J. M., Dasí-González, R. M., & Montesinos Julve, V. (2022). Determinants of sustainability information disclosure of local governments in Latin America. Revista de Contabilidad, 25(2), 244–256. https://doi.org/10.6018/rcsar.421811
24. Marzouki, A., Chouikh, A., Mellouli, S., & Haddad, R. (2021). From Sustainable Development Goals to Sustainable Cities: A Social Media Analysis for Policy-Making Decision. Sustainability, 13(15), 8136. https://doi.org/10.3390/su13158136
25. Mergel, I., & Bretschneider, S. I. (2013). A three‐stage adoption process for social media use in government. Public Administration Review, 73(3), 390–400. https://doi.org/10.1111/puar.12021
26. Mossberger, K., Wu, Y., & Crawford, J. (2013). Connecting citizens and local governments? Social media and interactivity in major U.S. cities. Government Information Quarterly, 30(4), 351–358. https://doi.org/10.1016/j.giq.2013.05.016
27. Nisbet, M. C. (2009). Communicating climate change: Why frames matter for public engagement. Environment: Science and Policy for Sustainable Development, 51(2), 12–23. https://doi.org/10.3200/ENVT.51.2.12-23
28. OECD. (2009). Cities, climate change and multilevel governance. https://doi.org/10.1787/220062444715
29. O’Neill, S., & Nicholson-Cole, S. (2009). “Fear won’t do it”: Promoting positive engagement with climate change through visual and ıconic representations. Science Communication, 30(3), 355–379. https://doi.org/10.1177/1075547008329201
30. Osborne, S. P. (2006). The new public governance? Public Management Review, 8(3), 377–387. https://doi.org/10.1080/14719030600853022
31. Özen, Ü., & Tekin, R. (2025). Instagram Özelinde Yerel Yönetimlerin Dijital Etkileşimi: Erzurum Belediyeleri Örneğinde Nicel Bir Araştırma. Journal of Studies in Advanced Technologies, 3(2), 73–91. https://doi.org/10.63063/jsat.1756943
32. Perea, D., Bonsón, E., & Bednárová, M. (2021). Citizen reactions to municipalities’ Instagram communication. Government Information Quarterly, 38(3), 101579. https://doi.org/10.1016/j.giq.2021.101579
33. Şamat, Z. M., & Demirel, Ç. N. (2024). Stratejik planlanma ve sürdürülebilirlik ilişkisinin yerel yönetimlere yansıması. Journal of International Management, Educational and Economics Perspectives, 12(1), 18–28.
34. Sayılganoğlu, S. (2018). Kurumsal iletişim bağlamında belediyelerde kurumsal Twitter hesabı kullanımı. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 3(2), 389–406. https://doi.org/10.31454/usb.476919
35. Şenyurt, G. (2016). Belediyelerin halkla ilişkiler uygulamalarında internetin ve sosyal medyanın kullanımı: Konya merkez ilçe belediyeleri üzerine bir inceleme. İnönü Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi (İNİF E-Dergi), 1(1).
36. Şimşek, O. H. (2024). Sakarya Belediyelerinin Sürdürülebilirlik İletişimi. ICOMS 4. Uluslararası İletişim Bilimleri Sempozyumu , 203–212.
37. Song, C., & Lee, J. (2016). Citizens use of social media in government, perceived transparency, and trust in government. Public Performance & Management Review, 39(2), 430–453. https://doi.org/10.1080/15309576.2015.1108798
38. Tarhan, A., Kırca, S., & Doğmuş, E. (2022). Yerel yönetimlerin halkla ilişkiler amaçlı Twitter kullanımı: Büyükşehir belediyeleri ve belediye başkanları üzerine bir analiz. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (49), 66–86. https://doi.org/10.52642/susbed.1152018
39. Tirado-Valencia, P., Rodero-Cosano, M. L., Ruiz-Lozano, M., & Rios-Berjillos, A. (2016). Online sustainability information in European local governments. Online Information Review, 40(3), 400–415. https://doi.org/10.1108/OIR-05-2015-0155
40. UN General Assembly. (2015). Transforming our world: the 2030 agenda for sustainable development.
41. UN-Habitat. (2022). Multilevel governance for SDG localization. www.unhabitat.org
42. Yereli, A. B., & Ünal, M. (2022). Stratejik yönetim süreçlerinde sürdürülebilir kalkınma amaçları: bakanlıklar ve büyükşehir belediyeleri üzerinden Türkiye için bir değerlendirme. Ombudsman Akademik. www.mfa.gov.tr