The Prophet Noah And The Flood As Undeniable Truth

Öz

Abstract

Bedihiyyat (Reality) is an important topic in Qur'anic interpretation. some of the commentators have conveyed many irrational and contradictory things as they interpret the Qur'an without observing reality. One of them is the comments about the flood and the ark of Noah. The Islamic scholars and commentators who took advantage of the information in the Torah say that the flood is all over the earth and the earth is filled with water and the ship descends on Ararat (Ararat). Today's archaeological studies are generally carried out on these mountains based on the information in the Torah. However, this thought is both geologically irrational and contradicted with the universal principle of the Qur'an "No bearer of burdens will bear the burden of another. We will not punish unless we send a prophet" Despite the great and long struggle of Noah they did not accept the invitation of Noah and thus were being destroyed by the flood. Both Islamic sources and archaeological excavations indicate that the Flood event took place in Mesopotamia. Based on this information and materials, we can tell that the place where the Noah lived is Mesopotamia.  In this way, the determination of Noah's presence and the flood has made a great sense in the history of religions. Because Noah is the oldest prophet of mankind's history, the clear transmission of divine messages to society began with him. In this respect, examining the reality of Noah and the Flood and determining the truth is a very important issue.

Anahtar Kelimeler

• Noah,the Flood

Şüphe Edilmez Bir Hakikat Olarak Hz. Nuh ve Tufan Olayı

Öz

ÖZ

Kur’ân tefsirinde bedihiyat (realite) önemli bir konudur. Müfessirlerin bir kısmı bedihiyata riayet etmeden Kur’ân’ı tefsir ettiklerinden birçok akıldışı ve hakikat ile çelişen şeyler nakletmiştir. Bunlardan birisi Nuh tufanı ve Nuh’un gemisidir. Tevrat’taki bilgilerden yararlanan bu müfessirler tufanın bütün yeryüzünde olduğunu ve yeryüzünün sularla dolduğunu, bu suların yükselip dağları bile aşarak sonunda geminin Ararat (Ağrı) üzerine indiğini söylerler. Gemi kalıntılarının bulunmasıyla ilgili günümüzdeki arkeolojik çalışmalar ve araştırmalar da Tevrat’taki bilgilerden hareketle genellikle Ararat dağı üzerinde yapılmaktadır. Hâlbuki bu düşünce hem jeolojik olarak akıl dışıdır hem de Kur’ân’la tenakuz teşkil etmektedir. Kur’ân’ın “…Hiçbir günahkâr başkasının günah yükünü taşımaz. Biz bir peygamber göndermedikçe (bir topluma) azap etmeyiz” evrensel ilkesine uygun olarak tufanın Hz. Nuh’un büyük ve uzun mücadelesine rağmen daveti kabul etmedikleri ve bedduaya uğradıkları için kavminin başına geldiğini kabul etmek lazımdır. İslami kaynaklar ve arkeolojik kazılar Nuh’un Mezopotamya’da yaşamış olduğu gerçeğine delalet etmektedir. Bu şekilde Hz. Nuh’un varlığının ve tufanın tespit edilmesi dinler tarihi açısından büyük bir anlam ifade emektedir. Çünkü Nuh insanlık tarihinin en eski resul peygamberi olup ilahi mesajların topluma açık bir şekilde iletilmesi kendisiyle başlamıştır. Bu açıdan Hz. Nuh ve tufan gerçeğini irdelemek, hakikatini tespit etmek gayet önemi haiz bir konu olmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Tefsir,Nuh,Tufan,Gemi

Kaynakça

1. Adam, Baki, Üzeyr md., TDV İsam Ansiklopedisi.
2. Aksoy, Bilal, Çağdaş Bilim Işığında Hz. Nuh, Ankara, İnsanlık Yolu Yayınları, 1987.
3. Âlusî, Ebü’l-Fadl Şihâbuddin, Ruhü’l-Meânî. Beyrut: Dârü’l-Fikr, 1987.
4. Askalânî, Ebü'l-Fazl Şihâbüddîn Ahmed b. Alî b. Muhammed, Fethü’l-Barî Şerhu Sahihi’l-Buharî, Beyrut, Dârü’l-Ma’rife, 1379.
5. Course, Bill, and Franz, Gordon, Mount Cudi Treu Mountain of Noah’s Ark, Bible and Spade, (2006).
6. Çağatay, Neşet, İslam Öncesi Arap Tarihi ve Cahiliyye Çağı, Ankara, 1982.
7. Fathalizade, Ali, Kaynaklarda Tufan, Nuh’un Gemisi ve Dağ, II. Uluslararası Ağrı Dağı ve Nuh’un Gemisi Sempozyumu, 2009.
8. Editorial Staff, “Ezra in the Aggadah”, EJ, CD Edition; Porton, Ts.Gorge, Andrew, The Epicis of Gılgamesh, Penguin Classics, ts.

9. Harman, Ömer Faruk, Nûh, maddesi, TDV İsam Anasiklopedisi.
10. İbn Âşur, Muhammed Tahir, et-Tahrîr ve’t-Tenvîr, Tunus, Dâru’t-Tunusiyye, 1984.
11. İbn İshâk, Muhammed, Sire, (Thk. Muahmmed Hamidullah), ts.
12. İbnü’l-Esir, İzzüddin Ebu'l-Hasan Ali b. Muhammed b. Abdülkerim, el-Kâmil fi’t-Tarih Beyrut: Darü’l-Kütübi’l-İlmî, ts.
13. İbn Kesîr, Ebü’l-Fidâ İsmail, Tefsirü’l-Kur’âni’l-Azîm, Mektebetü Evlâdi’ş-Şeyh li’t-Türâs, Cîze ts.İsfehanî, Rağıb el-Müfredat fî Ğaribi’l-Kur’ân, Beyrut: Dârü’l-Marife, ts.
14. Kanca, Elif, “Tufan Efsanelerine Sembolik Bir Bakış: Kültürel Dünyanın Yıkımı ve Yeniden Kuruluşu”, Uluslararası Şırnak ve Çevresi Sempozyumu, 2010.
15. Kelbî, Ebü'l-Münzir Hişâm b.Muhammed b. Sâib, Kitâbü’l-Asnâm, Kâhire, Dârü’l-Kitabi’l-Mısrî, ts.Kutsal Kitap, İstanbul, Kutsal Kitap Şirketi, 2003.
16. Mesûdî, İbnü’l-Hasen Ali İbnü’l-Hüseyn b. Ali Murucü’z-Zeheb, Beyrut, el-Mektebetü’l-Asrî, 2005.
17. Mevdudî, Ebu’l-A’lâ, Tefhimü’l-Kur’ân (Trc: Hamdi Aktaş), İstanbul: İnsan Yayınları.
18. Razî, Fahreddin, Tefsirü’l-Kebîr, Beyrut: Dâru İhyâi Türâsi’l-Arab, 1997.
19. Reşid Rıza, Menâr, Dârü’l-Menâr, Kâhire, 1947.Richard C. Steiner,“A Jewish Theory of Biblical Redaction From Byzantium: Its Rabbinic Roots, its Diffusion and its Encounter With the Muslim Doctrine of Falsification”, JSIJ, 2 (2003).
20. Samuel Noah Kramer, Sumarian Mythology, Global Gray ebooks, 1961.
21. Sarıkçıoğlu, Ekrem, Kur’ân ve Arkeoloji Işığında Hz. Nûh ve Tufan Olayına Yeni Bir Yaklaşım, İslami Araştırmalar Dergisi, Cilt: 9, No. 1, 2, 3, 4, 1996.
22. Taberî, Ebu Câ’fer Muhammed, Câmiü’l-Beyân an Te’vîli Âyi’l-Kur’ân, Hecr, ts.
23. Taberî, Ebu Ca’fer Muhammed, Târihu't-Taberî, Dârü'l-Meârif, ts.
24. Yaşın, Abdullah, Cudi Dağı ve Nuh Tufanı / Uluslararası Şırnak ve Çevresi, 14-16 Mayıs 2010.
25. Yazır, Muhammed Hamdi Hak Dini Kur’ân Dili, İstanbul, Eser Neşriyat, 1979.
26. Yavuz, Yusuf Şevki, Peygamber md, TDV İsam ansiklopedisi.
27. Zemahşerî, Mahmud b. Ömer, el-Keşşaf an Hakâiki Gavamidi’t-Tenzîl, Dârü’l-Kitabi’l-Arabî, ts.