Latin Alfabesinin Kabulünden Sonra Kur’an Elifbası Öğretiminin Dönüşümü (1928-1972)

Kur’an geçmişten günümüze elifbâlar vasıtasıyla öğretilmektedir. Her biri farklı ses, şekil ve isme sahip olan harflerin, harekelerin ve okuma kurallarının öğretildiği elifbâlar Kur’an’ın daha doğru daha hızlı ve daha etkili öğrenilebilmesine olanak tanımaktadır. Bu çalışmada Latin alfabesinin kabulünden Diyanet İşleri Bakanlığı tarafından yayımlanan ilk elifbâya kadar (1928-1972) Kur’an öğretiminde kullanılmak üzere hazırlanmış 25 elifbâ incelenmiştir. Bu çalışmanın temel amacı 1928-1972 yılları arasında hazırlanan elifbâlardan hareketle elifbâ öğretiminde yaşanan dönüşümün tespit edilmesidir. Bu amaç doğrultusunda “Latin alfabesinin kabul edilmesi elifba öğretimini nasıl etkilemiştir? Elifbâ öğretimine özgü hangi yöntemler kullanılmıştır? Elifbâlarda harfler ve harekeler nasıl öğretilmiştir? Elifbâlar vasıtasıyla sadece Kur’an mı öğretilmek istenmiştir? Elifbâlar Kur’an’ın anlaşılmasına yönelik nasıl katkı sağlamıştır? sorularına cevap aranmıştır. Çalışmaya konu olan yıllarda hazırlanmış elifbalar hakkında yapılmış bilimsel bir çalışma bulunmamaktadır. Bu sebeple çalışmamız tarihi bir birikim olan elifbaların gün yüzüne çıkarılması bakımından önem arz etmektedir. Araştırmada nitel yöntem kullanılmış ve doküman analizi yapılmıştır. Verilere literatür taraması yoluyla ulaşılmıştır. Tespit edilen elifbalar başta Milli Kütüphane olmak üzere çeşitli kütüphanelerden ve sahaflardan temin edilmiştir. Elifbâlar incelenirken betimsel analiz yapılmış, elde edilen veriler yorumlanarak sonuçlara ulaşılmıştır.