Boğaziçi Üniversitesi 150. Yıl Kutlamaları Çerçevesinde Çocuğun Oyun Oynama Hakkı Konferansı

Abstract

Boğaziçi Üniversitesi 150. Yıl Kutlamaları Çerçevesinde Çocuğun Oyun Oynama Hakkı Konferansı

Abstract

Makale, Jean Piaget’nin Play Dreams and Imitation adlı eserinde çocuğun bilişsel gelişiminde oyun, rüyalar ve taklidin önemini vurgulamakta; 4+4+4 modeli üzerine inşa edilmiş bulunan eğitim sistemimiz ile ilgili olarak, dünya ülkelerinde okula başlama yaşları ve okul süreleri hakkında sayısal verileri sunmaktadır. Buna ek olarak, yazarının geliştirmiş olduğu erken çocukluk dönemi becerilerini değerlendiren ve geliştiren OHDİDA ve FETAPO araçları ve eğitim programları hakkında bilgi verilmekte; 2012-2013 eğitim-öğretim yılında Boğaziçi Üniversitesi Okulöncesi Eğitimi Birimi’nde OHDİDA kullanılarak yapılan araştırma sonuçları paylaşılmaktadır.

Keywords

• Çocuğun oyun hakkı,okula başlama yaşı,4+4+4 modeli,okulöncesi eğitim

References

1. Bloom, B.S. (1966). Stability and change in human characteristics. New York: Wiley.
2. Cazden, C.B. (1968). Implications of research on language development for preschool education. R.D. Hess ve R. Meyer (Haz.). Early education: Current theory, research and action. (s. 119-131). Chicago: Aldine Publishing Company.
3. Cazden, C.B. (1971). Evaluation of learning in preschool education: Early language development. B.S. Bloom, T.H. Hastings ve G.F. Madaus (Haz.). Handbook on formative and summative evaluation of student learning. (s. 347-394). New York: McGraw Hill.
4. Görkey-Taffe, İ., (1992). Reliability and validity of Formative Evaluation and Teaching Aids for Preschool Objectives. (Yayınlanmamış yükseklisans tezi), Boğaziçi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Bölümü, İstanbul.
5. Kağıtçıbaşı, Ç. (1980). Çocuğun değeri: Türkiye’de değerler ve doğurganlık. İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi Yayınları.
6. Kamii, C. (1971). Evaluation of learning in preschool education: Socio-emotional, perceptual-motor, cognitive development. B.S. Bloom, T.H. Hastings ve G.F. Madaus (Haz.). Handbook on formative and summative evaluation of student learning. (s. 282-341). New York: McGraw Hill.
7. Piaget, J. (1962). Play, dreams and imitation. New York: The Norton Library, W. W. Norton & Company Inc.
8. Sucuka, N. (1994). The sensitivity of the Turkish teacher-form of Formative Evaluation and Teaching Aids for Preschool Objectives (OHDİDA) to teacher training. (Yayınlanmamış yükseklisans tezi), Boğaziçi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eğitim Bilimleri Bölümü, İstanbul.

9. Uzunkavak, O. (1983). A project to test the interjudge reliability and construct validity of Formative Evaluation for Preschool Objectives. (Yayınlanmamış yükseklisans tezi), Boğaziçi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Bölümü, İstanbul.
10. Yıldıran, G., (1978, 1990, 2008). Formative Evaluation and Teaching Aids for Preschool Objectives: Child Form. Araştırma Raporu. İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Bölümü, ss. 66.
11. Yıldıran, G., (1978, 1990, 2008). Formative Evaluation and Teaching Aids for Preschool Objectives: Teacher Form. Araştırma Raporu. İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Bölümü, ss. 78.
12. Yıldıran, G. (1982, 1988, 2008). Okulöncesi Hedeflerine Dönük İzleyici Değerlendirme Aracı: Çocuk Formu. Araştırma Raporu. İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Bölümü, ss. 59.
13. Yıldıran, G. (1982, 1993, 2008). Okulöncesi Hedeflerine Dönük İzleyici Değerlendirme Aracı: Öğretmen Formu. Araştırma Raporu. İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Bölümü, ss. 65.
14. Yıldıran, G. (1986, 1988, 2008). Okulöncesi Hedeflerine Dönük İzleyici Değerlendirme Aracı: Çocuk Formu Madde Puan Ölçütleri. Araştırma Raporu. İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Bölümü, ss. 197.
15. Yıldıran, G. (1989). Okulöncesi çocukları için hazırlanmış Okulöncesi Hedeflerine Dönük İzleyici Değerlendirme Aracı’nın gelişim ve eğitime duyarlığı. Boğaziçi Üniversitesi Araştırma Fonu 87DO507 kodlu Araştırma Raporu. İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi, ss. 59.
16. Yıldıran, G., (1990, 2008). Formative Evaluation and Teaching Aids for Preschool Objectives: Child Form Item Evaluation Criteria. Araştırma Raporu. İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Bölümü, ss. 226.
17. Yıldıran, G. (1992). Okulöncesi Hedeflerine Dönük İzleyici Değerlendirme Aracı’nın eğitim, gelişim ve ortam farklarına duyarlığı. Boğaziçi Üniversitesi Araştırma Fonu 89DO104 kodlu Araştırma Raporu. İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi, ss. 556.
18. Yıldıran, G. (1993). Okulöncesi hedeflerine dönük izleyici değerlendirme aracının (OHDİDA) eğitim, gelişim ve ortam farklarına duyarlığı. R. Bayraktar ve İ. Dağ (Haz.). VII. Ulusal Psikoloji Kongresi Bilimsel Çalışmaları: 22-25 Eylül 1992, Ankara, Hacettepe Üniversitesi. Ankara: VII. Ulusal Psikoloji Kongresi Değerleme Kurulu ve Türk Psikologlar Derneği Yayını, 77-85.
19. Yıldıran, G. (1993, 2008). Okulöncesi Hedeflerine Dönük İzleyici Değerlendirme Aracı: Öğretmen Formu Madde Puan Ölçütleri. Araştırma Raporu. İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Bölümü, ss. 220.
20. Yıldıran, G., (2008). Formative Evaluation and Teaching Aids for Preschool Objectives: Teacher Form Item Evaluation Criteria. Araştırma Raporu. İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Bölümü, ss. 229.
21. Yıldıran G. (2013). Otuz yıllık bir çalışma: Okulöncesi Hedeflerine Dönük İzleyici Değerlendirme Aracı (OHDİDA) ve Öğretim Programı’nın karşılaştırmalı Türkiye ve ABD verileri. N. Tuğ (Haz.). Değişen system içinde dijital çağda okul öncesi eğitim ve eğitmenleri (sorunlar ve öneriler). İstanbul: Türkiye Özel Okullar Birliği Derneği, Anka Matbaa, ss. 31-44.
22. Yıldıran G. (2013). Yeni ilköğretim ve eğitim kanunu uygulamaları ve okulöncesi eğitim. N. Tuğ (Haz.). Değişen system içinde dijital çağda okul öncesi eğitim ve eğitmenleri (sorunlar ve öneriler). İstanbul: Türkiye Özel Okullar Birliği Derneği, Anka Matbaa, ss. 19-30.
23. Yıldıran, G. ve Görkey-Taffe, İ., (1996). The reliability and validity of formative evaluation and teaching aids for preschool objectives (FETAPO). Boğaziçi University Journal: Educational Sciences, Vol. XVI, 1994-1995, 159-190.
24. Yıldıran, G., Hill, J. (1978). Formative Evaluation and Teaching Aids for Preschool Objectives (FETAPO): Child form I (A proposal to field test the Formative Evaluation and Teaching Aids to Provide Training and Consultation for Head Start Teachers). Department of Human Services, Division of Children and Youth Services, Fund and Activity Number 777-2219, Chicago: Roosevelt University.
25. Yıldıran, G., Hill, J. (1978). Formative Evaluation and Teaching Aids for Preschool Objectives (FETAPO): Teacher form I (A proposal to field test the Formative Evaluation and Teaching Aids to provide training and consultation for head start teachers). Department of Human Services, Division of Children and Youth Services, Fund and Activity Number 777-2219, Chicago: Roosevelt University.
26. Yıldıran, G., Sucuka, N. (2000). Okulöncesi hedeflerine dönük izleyici değerlendirme aracı öğretmen formu ve öğretmen eğitimi. Boğaziçi University Journal: Educational Sciences, Vol. XVII, 1996-1999, 37-53.
27. Yıldıran, G., Uzunkavak Ural, O. (1985). Okulöncesi çocukları için hazırlanmış bie değerlendirme aracının yapısal geçerliği: Pilot çalışma. N. Öner, G. Yıldıran, ve A. Baykal (Haz.). III. Ulusal Psikoloji Kongresi Bilimsel Çalışmaları: 13-15 Eylül 1984, Boğaziçi Üniversitesi, İstanbul. Ankara: Psikologlar Derneği, 331-339.