GEÇİCİ KORUMA STATÜSÜ ALTINDAKI SURİYELİLERİN ENTEGRASYONUNU VE REFAHINI ARTIRMADA YEREL YÖNETİMLERİN ROLÜ: ADANA BÜYÜKŞEHİR BELEDİYESİ ÖRNEĞİ

Abstract

Türkiye, Suriye’deki iç savaş nedeniyle yaşanan göçten doğrudan etkilenmiştir. Göçmenler ilkin Bu çalışma, Suriye iç savaşının Türkiye üzerindeki etkisini, özellikle Suriyelilerin Türkiye'ye göçünü ve geçici koruma için yapılan yasal ve kurumsal düzenlemeleri incelemektedir. Başlangıçta, Suriyeli göçmenler Suriye sınırındaki kamplara yerleştiler, ancak daha sonra kampların dışında kalmalarına izin verilerek Türkiye toplumuyla bütünleşmeleri sağlandı. Çalışma, geçici koruma statüsündeki Suriyelilere yönelik yasal ve kurumsal düzenlemeleri ve Adana Büyükşehir Belediyesi'nin sunduğu hizmetleri incelemektedir. Yerel yönetimlerin göç politikalarındaki rolü ve göçmenlere yönelik hizmetlerin finansmanı da araştırılmaktadır. Adana Büyükşehir Belediyesi'nin stratejik planı ve faaliyet raporları, belediyenin göçmenlerin entegrasyonunu ve sosyal ve ekonomik refahını artırmak için uluslararası paydaşlarla işbirliği içinde üstlendiği çeşitli projeleri anlamak için analiz edilmektedir. Çalışmanın bulguları, Adana Büyükşehir Belediyesi'nin Suriyeli göçmenlerin Türkiye toplumuna entegrasyonunu desteklemek için çok sayıda girişimde bulunduğunu göstermektedir. Bu girişimler arasında eğitim ve mesleki eğitim programları, sağlık hizmetleri ve sosyal destek programları yer almaktadır. Çalışma ayrıca yerel yönetimin göç politikalarına dahil olmasının önemini ve göçmenlere temel hizmetlerin sağlanmasını sağlamak için yeterli finansmana duyulan ihtiyacı vurgulamaktadır.

Keywords

• Göç
• Suriyeliler
• Uyum
• Merkezi Yönetim
• Yerel Yönetim

THE ROLE OF LOCAL GOVERNMENTS IN INCREASING THE INTEGRATION AND WELFARE OF THE SYRIANS UNDER TEMPORARY PROTECTION STATUS: THE CASE OF ADANA METROPOLITAN MUNICIPALITY

Abstract

This study examines the impact of the Syrian civil war on Türkiye, specifically the migration of Syrians to Türkiye and the legal and institutional arrangements made for their temporary protection. Initially, Syrian immigrants settled in camps along the Syrian border, but they were later allowed to reside outside the camps, leading to their integration into Turkish society. The study analyzes the legal and institutional arrangements for Syrians under temporary protection status and the services provided by the Adana Metropolitan Municipality. The role of local governments in migration policies and the financing of services for immigrants are also explored. The strategic plan and activity reports of the Adana Metropolitan Municipality are analyzed to understand the various projects undertaken by the municipality in collaboration with international stakeholders to improve the integration and social and economic welfare of immigrants. The findings of the study show that the Adana Metropolitan Municipality has implemented numerous initiatives to support the integration of Syrian immigrants into Turkish society. These initiatives include education and vocational training programs, health services, and social support programs. The study also emphasizes the importance of local government involvement in migration policies and the need for adequate funding to ensure that essential services are provided to immigrants.

Keywords

• Migration
• Syrians
• Integration
• Central Government
• Local Government.

References

1. Adana Büyükşehir Belediyesi. (2019). Faaliyet Raporu.
2. Adana Büyükşehir Belediyesi. (2020). 2020-2024 Stratejik Planı.
3. Adana Büyükşehir Belediyesi. (2020). Faaliyet Raporu.
4. Adana Büyükşehir Belediyesi. (2021). Faaliyet Raporu.
5. Agcadağ Çelik, İ. (2021). Suriyelilerin sınır kentlerdeki toplumsal kabul ve uyum sürecine ilişkin bir araştırma. OPUS International Journal of Society Researches, 17(37), 4784-4823.
6. Akkaya, A. (2020). Adana Büyükşehir Belediyesi: Başarılı İşbirliklerinin Kenti. In G. Tuçaltan & B. İçdem (Eds.), Başarılı İşbirliklerinin Kenti. RESLOG.
7. Akman, K. (2018). Göç yönetiminde yerel yönetimler ve STK işbirliği. Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi, 1(3), 452-466.
8. Aktas Polat, Y., & Yılmaz, A. (2021). Türkiye’deki Suriyelilerin kente uyumu: Elâzığ örneği. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 31(2), 953-976.

9. Allport, G. W. (1954). The nature of prejudice. Addison-Wesley.
10. Alptekin, K., Akarçay Ulutaş, D., & Ustabaşı Gündüz, D. (2018). Konya’da geçici koruma altında yaşayan Suriyeliler üzerine bir çalışma. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, Göç Özel Sayısı Cilt 1, 87-114.
11. Alvanoğlu, S., & Ateş, H. (2020). Yerel yönetimlerin mültecilere yönelik yenilikçi uygulamaları: Gaziantep Büyükşehir Belediyesi örneği. Tesam Akademi Dergisi, 7(2), 375-400.
12. Arslan, E. (2021). Bölgesel gelişmeler ışığında uluslararası göç ve Türkiye. In E. Arslan (Ed.), Türkiye'de Göç Yönetimi: Süreçler Aktörler ve Politikalar. Nobel Bilimsel Eserler.
13. Aslantürk, O. (2020). Türkiye'ye yönelik göç ve iltica hareketleri: Suriyeliler örneği. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 7(1), 172-201.
14. Ateş, K. (2020). Göç yönetiminde yerel yönetimlerin rolü. Iğdır Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 5, 23-40.
15. Babaoğlu C., & Kocaoğlu M. (2017). “Kentli” Sığınmacılar Meselesi ve Belediyeler. Türk İdare Dergisi, Sayı: 485, 498-518.
16. Batuk, N., & Adıgüzel, Y. (2022). Yerel yönetimlerin sosyal içerme faaliyetlerinin göçmenlerin toplumsal uyumuna etkisi: İstanbul örneği. Middle East Journal of Refugee Studies, 7(2), 51-79.
17. Bimay, M. (2020). Suriyeli sığınmacıların sosyo-ekonomik ve kültürel uyum düzeylerinin karşılaştırılması: Kilis ve Batman örneği. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(6), 1931-1943.
18. Bostan, H. (2018). Geçici koruma statüsündeki suriyelilerin uyum, vatandaşlık ve iskân sorunu. Göç Araştırmaları Dergisi, 4(2), 39-88.
19. Canbey Özgüler, V. (2018). Göç ve uyum politikaları. GSI Journals Serie B: Advancements in Business and Economics, 1(1), 1-10.
20. Castells, M. (1997). The power of identity. Blackwell Publishers.
21. Cohen, A. P. (1985). The symbolic construction of community. Routledge.
22. Council of Europe. (2017). Kabulden entegrasyona: Göç olgusu karşısında yerel ve bölgesel yönetimlerin rolü. Yerel ve Bölgesel Yönetimler Kongresi.
23. Çakı, A. (2018). Geçmişten bugüne Türkiye'nin göç politikası ve Suriyeli göçmenler bağlamında göç yönetişimi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü: Karaman.
24. Çamur, A. (2017). Suriyeli Mülteciler ve belediyelerin sorumluluğu: İzmir örneği. BEU SBE Dergisi, 6(2), 113-129.
25. Çebi, E. (2017). Suriyelilerin uyum sürecinde Türk STK’larının rolü. Türkiye Ortadoğu Çalışmaları Dergisi, Özel Sayı-1 Ortadoğu ve Göç, 87-107.
26. Çetiner, S. (2021). Uluslararası göçün sosyo-kültürel etkilerinin değerlendirilmesi: Türkiye örneği. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 18(47), 1-21.
27. Çevik, H. (2020). Göç yönetiminde yerelleşmenin izlerini aramak: Ankara Mamak Belediyesi örneği. Göç Dergisi, 8(1), 129-154.
28. Çolakoğlu, K., & Kaya, G. (2021). İzmir’deki Suriyelilerin toplumsal uyumuna yönelik sorun alanlarına devlet, yerel yönetim ve sivil toplum kuruluşlarının yaklaşımları. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 14(77), 706-728.
29. Demirhan, Y., & Aslan, S. (2015). Türkiye'nin sınır ötesi göç politikaları ve yönetimi. Birey ve Toplum, 5(9), 23- 62.
30. Emeç, B., & Şengün, H. (2022). Covid-19 küresel salgınının (pandemi) Türkiye’nin göç yönetimine etkisi. Kent Araştırmaları Dergisi, 13(37), 2083-2107.
31. Erdoğan, M. (2017). Kopuştan Uyum’a Kent Mültecileri Suriyeli Mülteciler ve Belediyelerin Süreç Yönetimi: İstanbul Örneği. Marmara Belediyeler Birliği Kültür Yayınları.
32. Ferguson, J. (2006). Global shadows: Africa in the neoliberal world order. Duke University Press.
33. Gaziantep Büyükşehir Belediyesi. (2021). Faaliyet Raporu [Activity Report].
34. Göç İdaresi Genel Müdürlüğü. (2017). Yıllık Göç Raporları [Annual Migration Reports]. https://www.goc.gov.tr/kurumlar/goc.gov.tr/YillikGocRaporlari/2016_yiik_goc_raporu_haziran.pdf
35. Göç İdaresi Genel Müdürlüğü. (2022, January 8). Hakkımızda [About Us]. http://www.goc.gov.tr/i%C3%A7erik/hakkimizda_308_309
36. Göç İdaresi Genel Müdürlüğü. (n.d). Geçici Koruma [Temporary protection]. https://www.goc.gov.tr/gecicikoruma5638
37. Göç İdaresi Genel Müdürlüğü. (n.d). Geçici Koruma [Temporary protection]. https://www.goc.gov.tr/kurumlar/goc.gov.tr/evraklar/mevzuat/Gecici-Koruma.pdf
38. Güleç, C. (2015). Avrupa Birliği’nin Göç Politikaları ve Türkiye’ye Yansımaları. Tesam Akademi Dergisi, 2(2), 81- 100.
39. Güngördü, Z., & Özbakır, B. A. (2021). Urban refugees' access to housing in the case of Hatay. Göç Dergisi, 8, 41- 78.
40. Gürbüz, S., & Duğan, Ö. (2018). Suriyeli sığınmacıların sosyal entegrasyonuna yönelik bir araştırma. Turkish Studies (Elektronik), 13(26), 529-546.
41. Gürel Üçer, Z. A., Özkazanç, S., & Atılgan, Z. (2018). Geçici koruma statüsündeki Suriyelilerin kente uyumu: Ankara Siteler ’de istihdama katılım. Uluslararası Bilimsel Araştırmalar Dergisi, 3(2), 610-624.
42. Hajipouran Benam, Ç. (2018). Değişen Arap Coğrafyası, Türk Dış Politikası ve Zorunlu Göç. In Ş. Öner & G. Ihlamur Öner (Eds.), Uluslararası İlişkilerde Göç: Olgular, Aktörler, Politikalar (pp. 47-64). Der Yayınları.
43. İstanbul Büyükşehir Belediyesi. (2021). 2021 Yılı Faaliyet Raporu [2021 Annual Activity Report].
44. Kahraman, S., & Tanıyıcı, Ş. (2018). Türkiye’de Suriyeli sığınmacılar örneğinde çok düzeyli göç yönetişimi. Tesam Akademi Dergisi, 5(1), 235-280.
45. Kamil A. (2020). Göç yönetiminde yerel yönetimlerin rolü. Iğdır Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 5, 23-40.
46. Kara, M., & Dönmez Kara, C. Ö. (2016). Türkiye’de Göç Yönetimi: Kurumsal Yapı ve İşbirliği. Journal of Entrepreneurship and Development, 10(2), 1-25.
47. Karasu M.A. (2017). Göç ve uyum sorunu. Uluslararası 11. Kamu Yönetimi Sempozyumu-Uluslararası Göç ve Mülteci Sorunun Çözümünde Kamu Yönetiminin Rolü (pp. 631-649). 28 Eylül-30 Eylül, Elazığ-Türkiye.
48. Karasu, M. A. (2016). Şanlıurfa’da yaşayan Suriyeli sığınmacıların kentle uyum sorunu. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 21(3), 995-1014.
49. Karasu, M. A. (2018). Türkiye’deki Suriyeli Sığınmacıların Kentlerde Neden Oldukları Güvenlik Riskleri. Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi, 36(2), 51-73.
50. Kaya, A. (2020). Adana Büyükşehir Belediyesi: Başarılı İşbirliklerinin Kenti. In G. Tuçaltan & B. İçdem (Eds.), Türkiye’de Suriyeli Göçü ve Belediye Deneyimleri: Kitlesel Göçler, Yerel Yanıtlar (pp. 1-29). RESLOG.
51. Kaya, A. (2022). Türkiye’de entegrasyon tartışmaları: Aktörler ve rolleri. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi Türkiye’nin Göç Siyaseti Özel Sayısı, 21(Özel Sayı), 335-359.
52. Kesgin, B. (2022). Geçicilikten kalıcılığa Suriyeli göçmenler ve uyum sorunu. Anasay, 0/19, 29-49.
53. Koçak, Y., & Terzi, E. (2012). Türkiye’de göç olgusu, göç edenlerin kentlere olan etkileri ve çözüm önerileri. KAÜİİBF Dergisi, 3(3), 163-184.
54. Koordinasyon Platformu. (n.d.). Adana Büyükşehir Belediyesi'nden Örnek Alınacak Göç ve Mülteci Çalışmaları. https://koordinasyonplatformu.org/tr/content-details/adana-buyuksehir-belediyesiapos;nden-ornekalinacak-goc-ve-multeci-calismalari.html?I=79
55. Lale, L. (2022). Suriye göçünün Türkiye’nin kentleşme süreçlerine etkileri: Gaziantep kenti örneği. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 9(4), 75-96.
56. Milliyet. (2022, January 15). Büyükşehir ve IOM’dan Göçmenlerin Uyum ve Koordinasyonu İçin İş Birliği. https://www.milliyet.com.tr/yerel-haberler/adana/merkez/buyuksehir-ve-iomgocmenlerin-uyum-vekoordina-6649907
57. Multeciler.org. (n.d.). Türkiye'deki Suriyeli Sayısı [Number of Syrians in Türkiye]. https://multeciler.org.tr/turkiyedeki-suriyelisayisi/?gclid=EAIaIQobChMIqfiDo7r8_QIVsZBoCR3i4QipEAAYASAAEgILFPD_BwE
58. Oktay, E., Candan, H., & Maltaş Erol, A. (2016). Göç yönetiminde merkezi idare ve yerel yönetimlerin fonksiyonel sorun alanları. 3rd International Congress On Social Sciences, China To Ardiatic (pp. 773-786), Antalya, TÜRKİYE.
59. Örselli, E., & Babahanoğlu, V. (2016). Türkiye’nin göç yönetimi ve göç politikalarının gelişimi: Bir kamu politikası analizi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 9(43), 2063-2072.
60. Özbakır, B. A., Kırdar, M. G., Biricik, G., & Kurtarır, E. (2020). Kentsel mültecilerin adaptasyon ve uyum süreçlerine yeni bir bakış açısı: "kapsayıcı kent inşası" amaçlı "sosyal inovasyon deneyi". TÜBİTAK SOBAG Projesi, Proje No: 117K826.
61. Pettigrew, T. F., & Tropp, L. R. (2006). A meta-analytic test of intergroup contact theory. Journal of Personality and Social Psychology, 90(5), 751–783.
62. Putnam, R. D. (2000). Bowling alone: The Collapse and Revival of American Community. Simon & Schuster.
63. Scheff, T. (2007). A concept of social ıntegration. Journal Philosophical Psychology, 20(5).
64. Skeldon, R. (2010). Managing migration for development: Is circular migration the answer? The Whitehead Journal of Diplomacy & International Relations, 11(1), 21-33.
65. Taşcıer, A. M. (2021). Bölgesel gelişmeler ışığında uluslararası göç ve Türkiye. In E. Arslan (Ed.), Yerel Yönetimler, Göç Yönetimi ve Hizmet Sunumunda İstanbul ve Adana Büyükşehir Belediyeleri.
66. Türkiye Belediyeler Birliğinin Göç Çalışmaları ve Yaklaşımı. (2021). İller ve Belediyeler Türkiye Belediyeler Birliği Dergisi, 883-884.
67. Türkiye Cumhuriyeti. (2013). Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu [Law No. 6458]. https://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.6458.pdf
68. Türkiye Cumhuriyeti. (2014). Geçici Koruma Yönetmeliği [Regulation]. https://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.20140662.pdf
69. Türkiye Cumhuriyeti. (2018). Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi No. 4. https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2018/07/20180715M1-1.pdf
70. Türkiye Cumhuriyeti. (2018). Kanun Hükmünde Kararname No. 703. https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2018/07/20180709M1-1.htm
71. Türkiye Cumhuriyeti. (2021). Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi No. 85. https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2021/11/20211129M1-1-4.pdf
72. UNHCR. (2018). Türkiye 3RP Regional Refuge & Resilience Plan 2017-2018. http://www.tr.undp.org/content/Türkiye/en/home/library/syria_programme/tuerkiye-boelgesel- mueltecivedayankllk-plan--3rp--kapsamnda-ka.html
73. United Nations Research Institute For Social Development. (1994). Social Integration: Approaches and Issues. Unrisd Briefing Paper No. 1 World Summit for Social Development.
74. United Nations. (2022, January 7). Migration Report 2017- Highlights. http://www.un.org./en/development/desa/population/migration/publications/migrationreport/doc/Migrati onReport2017_Highlights.pdf
75. Urfa Büyükşehir Belediyesi. (2021). 2021 Faaliyet Raporu.
76. Yanar, B., & Erkut, G. (2020). Belediyelerin Suriyeli mültecilere yönelik politikaları: İstanbul örneği. Şehir ve Medeniyet Şehir Araştırmaları Dergisi,6(12), 189-212.
77. Yıldırımalp, S., & İyem, C. (2017). Suriyeli sığınmacıların toplumsal kabul ve uyum sürecine ilişkin bir araştırma. Bilgi Sosyal Bilimler Dergisi, (2), 107-126.
78. Yılmaz, E. A. (2019). Uyum teorileri çerçevesinde Suriyelilerin Türkiye’ye entegrasyon süreci. Electronic Turkish Studies, 14(5), 287-302.
79. Yüksel, K., & Aydemir, C. (2020). Misafirlikten kalıcılığa: Düzce ilinde bulunan Suriyelilerin sosyal uyumu. Düzce Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 10(2), 284-299.