Research Article

DİJİTAL OYUN TASARLAMANIN ÖĞRENMEYE ETKİSİ

Volume: 9 Number: 18 October 21, 2019
EN TR

DİJİTAL OYUN TASARLAMANIN ÖĞRENMEYE ETKİSİ

Abstract

Bu çalışmanın temel amacı öğretmen adaylarının Piaget, Freud, Kohlberg, Bruner ve Erikson’un gelişim düzeyleri/evreleri konularında dijital oyun tasarlamalarının öğrenmelerine etkisini incelemektir. Nitel araştırma desenlerinden biri olan özel durum yöntemi ile yürütülen bu çalışma, 2015-2016 eğitim-öğretim yılı bahar yarıyılında bir devlet üniversitesinin eğitim fakültesinin bilgisayar ve öğretim teknolojileri eğitimi bölümünün ikinci sınıfında öğrenim gören 15 öğretmen adayıyla gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın verileri yansıma raporları ve gelişim evreleri testi ile toplanılmıştır. Yansıma raporlarından elde edilen veriler içerik analizi ile analiz edilirken, gelişim evreleri testinden elde edilen veriler SPSS paket programı kullanılarak Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi ile analiz edilmiştir. Analiz sonucuna göre öğretmen adaylarında son test lehine anlamlı bir fark ortaya çıkmıştır. Yansıma raporlarından ise tasarlayarak öğrenme, kalıcılık ve gizil öğrenme gibi bazı önemli kodlar ortaya çıkmıştır. Böylece, öğretmen adaylarının tasarım sürecinde oyunu oluşturmak için verdikleri çabanın öğrenme sürecini olumlu yönde etkilediği ve öğrenmede eğlenceli bir yol olduğu sonucuna varılmıştır.

Keywords

References

  1. AKIN, F. A., & ATICI, B. (2015). Oyun tabanlı öğrenme ortamlarının öğrenci başarısına ve görüşlerine etkisi [Effects of game-based learning environments on students' achievement and views]. Turkish Journal of Educational Studies, 2(2),75-102.
  2. ASLAN, E., & COŞKUN, O. (2016). Yabancılara Türkçe öğretiminde oyun yazılımları ile sözcük öğretimi [Teaching Turkish words to foreigners with game software]. Electronic Turkish Studies, 11(3),221-236.
  3. BAKAR, A., TÜZÜN, H., & ÇAĞILTAY, K. (2008). Öğrencilerin eğitsel bilgisayar oyunu kullanımına ilişkin görüşleri: Sosyal bilgiler dersi örneği [Students' views related to using video games with educational features: Social sciences as a lesson example]. Hacettepe University Journal of Education, 35(35),27-37.
  4. BALLANTINE, J., & LARRES, P.M. (2007). Cooperative learning: Pedagogy to ımprove students' generic skills? Education and Training, 49(2), 126-137.
  5. BARAB, S., & DEDE, C. (2007). Games and immersive participatory simulations for science education: An emerging type of curricula. Journal of Science Education and Technology, 16(1), 1-3.
  6. BAYIRTEPE, E. & TÜZÜN, H. (2007). The effects of game-based learning environments on students’ achievement and self-efficacy in a computer course. Hacettepe University Journal of Education, 33, 41-54.
  7. BAYTAK, A., & LAND, S. M. (2010). A case study of educational game design by kids and for kids. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 2(2), 5242-5246.
  8. BÜYÜKÖZTÜRK, Ş, ÇOKLUK, Ö., & KÖKLÜ, N. (2015). Sosyal bilimler için istatistik [Statistics for social sciences]. Ankara: Pegem Akademi.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

-

Journal Section

Research Article

Publication Date

October 21, 2019

Submission Date

May 9, 2019

Acceptance Date

October 2, 2019

Published in Issue

Year 2019 Volume: 9 Number: 18

APA
Dönmez Usta, N., & Turan Güntepe, E. (2019). DİJİTAL OYUN TASARLAMANIN ÖĞRENMEYE ETKİSİ. Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(18), 1213-1232. https://doi.org/10.29029/busbed.562553
AMA
1.Dönmez Usta N, Turan Güntepe E. DİJİTAL OYUN TASARLAMANIN ÖĞRENMEYE ETKİSİ. Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 2019;9(18):1213-1232. doi:10.29029/busbed.562553
Chicago
Dönmez Usta, Necla, and Ebru Turan Güntepe. 2019. “DİJİTAL OYUN TASARLAMANIN ÖĞRENMEYE ETKİSİ”. Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 9 (18): 1213-32. https://doi.org/10.29029/busbed.562553.
EndNote
Dönmez Usta N, Turan Güntepe E (October 1, 2019) DİJİTAL OYUN TASARLAMANIN ÖĞRENMEYE ETKİSİ. Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 9 18 1213–1232.
IEEE
[1]N. Dönmez Usta and E. Turan Güntepe, “DİJİTAL OYUN TASARLAMANIN ÖĞRENMEYE ETKİSİ”, Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, vol. 9, no. 18, pp. 1213–1232, Oct. 2019, doi: 10.29029/busbed.562553.
ISNAD
Dönmez Usta, Necla - Turan Güntepe, Ebru. “DİJİTAL OYUN TASARLAMANIN ÖĞRENMEYE ETKİSİ”. Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 9/18 (October 1, 2019): 1213-1232. https://doi.org/10.29029/busbed.562553.
JAMA
1.Dönmez Usta N, Turan Güntepe E. DİJİTAL OYUN TASARLAMANIN ÖĞRENMEYE ETKİSİ. Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 2019;9:1213–1232.
MLA
Dönmez Usta, Necla, and Ebru Turan Güntepe. “DİJİTAL OYUN TASARLAMANIN ÖĞRENMEYE ETKİSİ”. Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, vol. 9, no. 18, Oct. 2019, pp. 1213-32, doi:10.29029/busbed.562553.
Vancouver
1.Necla Dönmez Usta, Ebru Turan Güntepe. DİJİTAL OYUN TASARLAMANIN ÖĞRENMEYE ETKİSİ. Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 2019 Oct. 1;9(18):1213-32. doi:10.29029/busbed.562553

Cited By