An Evaluation Study Based on a Trauma-Informed Approach: The Case of ŞÖNİM

Öz

Purpose: Trauma experiences can impact women's lives in multiple ways, negatively impacting their physical, psychological, and social well-being. A trauma-informed social work approach, by fostering a sense of trust and security, supporting empowerment and collaboration, helps women regain control of their lives, thus playing a crucial role in coping with the negative consequences of trauma. This study aimed to determine the capacity of ŞÖNİM (Violence Prevention and Monitoring Center) professionals affiliated with the Ministry of Family and Social Services to implement a trauma-informed approach. Method: Designed with a quantitative research method, the study was conducted with 91 professionals working at 29 ŞÖNİM organizations. Data were collected using an online interview method, and the Socio-Demographic Information Form and the Trauma-Informed Care Scale, adapted into Turkish by Tekin and Bayar (2023), were used to obtain the data. Results: No significant differences were observed between the participants' total scale scores based on their socio-demographic characteristics. The maximum total score obtained from the scale within the scope of the research is 70, and the total score average is 59. Conclusions: It is recommended that a holistic approach be taken to increase the capacity of institutions and personnel working in the field of violence against women in terms of a trauma-informed approach.

Anahtar Kelimeler

• : Intervention study
• trauma-informed approach
• training program
• violence against women
• Violence Prevention and Monitoring Center (ŞÖNİM)

Travma Bilgili Yaklaşıma Dayalı Bir Değerlendirme Çalışması: ŞÖNİM Örneği

Öz

Amaç: Travma deneyimleri, kadınların yaşamlarını çok yönlü biçimde etkileyerek fiziksel, ruhsal ve toplumsal iyi oluşları üzerinde olumsuz etkilere yol açabilmektedir. Travma bilgisine dayalı sosyal hizmet anlayışı ise güven ve güvenlik duygusunu öne çıkararak, güçlenmeyi ve iş birliğini destekleyerek kadınların yaşamları üzerinde yeniden söz sahibi olabilmelerine katkı sunmakta; böylece travmanın yol açtığı olumsuzluklarla başa çıkmada önemli bir işlev üstlenmektedir. Bu çalışma, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı’na bağlı ŞÖNİM (Şiddet Önleme ve İzleme Merkezi) meslek elemanlarının travma bilgili yaklaşım ile ilgili kapasitelerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Nicel araştırma yöntemi le tasarlanan çalışma 29 ŞÖNİM kuruluşunda çalışan 91 meslek elemanı ile yürütülmüştür. Araştırmada veriler çevrim içi görüşme yöntemi kullanılarak toplanmış, verilerin elde edilmesinde Sosyo-Demografik Bilgi Formu, Tekin ve Bayar (2023) tarafından Türkçe’ye uyarlanan Travma Bilgili Bakım Ölçeği kullanılmıştır. Bulgular: Katılımcıların sosyo-demografik özelliklerine göre Ölçek toplam puanından aldıkları puanlar arasında anlamlı bir farklılık görülmemiştir. Araştırma kapsamında Ölçeğin toplam puanından en çok 70 puan alınmış ve toplam puan ortalaması 59’dur. Sonuç: Bütüncül bir yaklaşım ile kadına yönelik şiddet alanında çalışan kurumların ve personelin travma bilgili yaklaşım konusunda kapasitelerinin artırılması önerilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Eğitim programı
• kadına yönelik şiddet
• müdahale çalışması
• Şiddet Önleme ve İzleme Merkezi (ŞÖNİM)
• travma bilgili yaklaşım

Kaynakça

1. Ballan, M. S., ve Freyer, M. (2017). Trauma-informed social work practice with women with disabilities: working with survivors of intimate. Partner Violence, 18(1), 131-144. https://doi.org/10.18060/21308
2. Briere, J., ve Scott, C. (2012). Principles of trauma therapy: A guide to symptoms, evaluation, and treatment. Thousand Oaks, CA: Sage.
3. Travma Bilgili Yaklaşıma Dayalı Bir Değerlendirme Çalışması: ŞÖNİM Örneği
4. Brown, S. M., Baker, C. N. ve Wilcox, P. (2012). Risking connection trauma training: A pathway toward trauma-informed care in child congregate care settings. Psychological Trauma: Theory, Reseach, Practice and Policy, 4, 507–515.
5. Chokshi, B., King, S., Schulz, T. ve Chen, D. (2019). 184. Institutional assessment: knowledge, attitudes and practices of trauma informed practices. Journal of Adolescent Health, 64(2), 94. https://doi.org/10.1016/j.jadohealth.2018.10.200.
6. Chu, Y. C., Wang, H. H., Chou, F. H., Hsu, Y. F. ve Liao, K. L. (2023). Outcomes of trauma-informed care on the psychological health of women experiencing intimate partner violence: A systematic review and meta-analysis. Journal of Psychiatric and Mental Health Nursing, 00, 1–12. https://doi.org/10.1111/jpm.12976
7. Cook, J. M., Rehman, O., Bufka, L., Dinnen, S. ve Courtois, C. (2011). Responses of a sample of practicing psychologists to questions about clinical work with trauma and interest in specialized training. Psychological Trauma: Theory, Research, Practice, and Policy, 3, 253–257. doi:10.1037/a0025048
8. Cravens, J. D., Whiting, J. B. ve Aamar, R. O. (2015). Why I stayed/left: An analysis of voices of intimate partner violence on social media. Contemporary Family Therapy, 37(4), 372–385. https://doi.org/10.1007/s10591-015-9360-8

9. Crenshaw, K. (1990). Mapping the margins: Intersectionality, identity politics, and violence against women of color. Stanford Law Review, 43, 1241–1299.
10. Çelen, Ö. ve Şimşek, Z. (2024). Travma Bilgili Sağlık Sistemleri: Hastane Öncesi Acil Bakımda Travma Bilgili Yaklaşım Eğitiminin Değerlendirilmesi. 26. Ulusal Sosyal Hizmet Sempozyumu 2024 “Yeni Toplumsal Riskler ve Belirsizlikler Çağında Sosyal Hizmet”, 105-113.
11. Ellis, W. R. ve Dietz, W. H. (2017). A new framework for addressing adverse childhood experiences: The building community resilience model. Academy of Pediatrics, 17(7), 86–93.
12. Elliott, D. E., Bjelajac, P., Fallot, R. D., Markoff, L. S. ve Reed, B. G. (2005). Trauma-informed or traumadenied: Principles and implementation of traumainformed services for women. Journal of Community Psychology, 33, 461–477.
13. Harris, M., ve Fallot, R. D. (2001). Envisioning a trauma-informed service system: A vital paradigm shift using trauma theory to design service systems. New Directions for Mental Health Services, 89, 11- 12.
14. İçağasıoğlu Çoban, A., Yılmaz, B. ve Kocak, S. (2025). An assessment of women’s resilience to disasters in the context of digital transformation. Digitalization and Women's Rights: Women and Sustainability: Volume 2.
15. İnci, F., Oflaz, F., Büyükbayram Arslan, A., Şimşek Arslan, B. ve Kılıç Bayageldi, N. (2025). Knowledge, attitudes and practices of mental health professionals regarding trauma-informed care. International journal of mental health nursing, 34(3), https://doi.org/10.1111/inm.70069.
16. İşbir, G.G. (2022). Doğumda travma bilgisi içeren bakım eğitim programının oluşturulması ve etkinliğinin değerlendirilmesi. (Yüksek Lisans Tezi, Mersin Üniversitesi)
17. Kulkarni, S. (2023). An Antioppressive Framework of Interpersonal Violence. Bent-Goodley (Ed.), İnterpersonal Violence The Social Work Response (s. 1-15). NASW.
18. Levenson, J. (2017). Trauma-informed social work practice. Social Work, 62(2), 105-113, https://doi.org/10.1093/ sw/swx001
19. Mersky, J. P., Topitzes, J. ve Britz, L. (2019). Promoting evidence based, trauma-informed social work practice. Journal of Social Work Education, 55(4), 645-657, https://doi.org/10.1080/10437797.2019.1627261
20. Nemeth, J., Ramirez, R., Debowski, C., Kulow, E., Hinton, A., Wermert, A., ... ve Alexander, C. (2023). The CARE health advocacy ıntervention ımproves trauma-informed practices at domestic violence service organizations to address brain ınjury, mental health, and substance use. Journal of Head Trauma Rehabilitation, 38(6), 439-447, https://doi.org/10.1097/HTR.0000000000000871.
21. Pemberton, J. V., ve Loeb, T. B. (2020). Impact of sexual and interpersonal violence and trauma on women: Trauma-informed practice and feminist theory. Journal of Feminist Family Therapy, 32(1-2), 115- 131. https://doi.org/10.1080/08952833.2020.1793564
22. Ray, E.C., Perko, A., Oehme, K., Bradley, L. ve Arpan, L. (2024). Facilitating well-being: an examination of an online trauma-informed faculty/staff training designed to support college student resilience. Discov Education, 3(105). https://doi.org/10.1007/s44217-024-00199-3.
23. Rich, K., ve Garza, M. R. (2020). Trauma-informed systems of care. In Handbook of interpersonal violence and abuse across the lifespan (pp. 1-30). Springer, Cham. https://doi.org/10.1007/978-3-319- 89999-2_293
24. Şarlak, G. (2020). Çocuk Merkezli Afet Yönetiminde Acil Yardım Müdahale Personellerinin Travma Bilgi Düzeyleri. (Yüskek lisans tezi, Bezm-i Alem Vakıf Üniversitesi)
25. Tekin, H. H., ve Bayar, Y. (2023). Travma Bilgili Bakım Ölçeği: Türkçe geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 15, 252-260. https://doi.org/10.18863/pgy.1279723
26. Tseris, E. J. (2013). Trauma theory without feminism? Evaluating contemporary understandings of traumatized women. Affilia, 28(2), 153-164. https://doi.org/10.1177/0886109913485707
27. Yılmaz, E. (2023). Yenidoğan Yoğun Bakım Ünitesinde Çalışan Ebe ve Hemşirelere Yönelik Travma Bilgisi İçeren Bakım Eğitim Programının Oluşturulması ve Etkinliğinin Değerlendirilmesi. (Yüksek lisans tezi, Mersin Üniversitesi).