Investigation of Negotiating with the Barriers of Leisure Activities and Agressive Behavior in University Students

Abstract

The aim of the study is to examine the relationship between leisure negotiation strategies and aggressive behaviour levels of university students and their differentiation status in terms of some demographic variables. The research was carried out according to the relational screening model. The sample group consists of 299 university students selected by convenient sampling method. Personal information form prepared by the researchers, “Leisure Negotiation Strategies Scale (LNSS)”, “Buss-Perry Aggression Questionnaire (BAQ)” were used as data collection tools in the study. In the analysis of the data T-Test and Pearson Correlation analyses were used by using the SPSS 26.0 package program. While there was no significant difference between LNSS for the gender variable of the students; physical aggression behaviours of male participants were found to be significantly higher. According to the sport type variable of the participants, a significant difference was found in favour of those who do individual sports in the LNSS “interpersonal relations” sub-dimension. There was no significant relationship between the age variable of the participants and the leisure negotiation strategies scale. In addition, a positive and low level correlation was found between the age variable of the students and the Buss-Perry aggression scale and the "physical aggression" sub-dimension. A negative and moderate correlation was found between the leisure negotiation strategies scale and Buss-Perry aggression questionnaire of university students. As a result, it can be said that the increase in the aggression tendency of university students negatively affects the negotiation strategies with the barriers of leisure activities. Implementation of programs aimed at reducing the aggressive behavior of university students will contribute to their participation in leisure activities.

Keywords

• University Student
• Barrier of Leisure Activities
• Aggressive Behavior.

Üniversite Öğrencilerinin Serbest Zaman Faaliyetlerine Yönelik Engel ile Baş Etme ve Saldırganlık Davranışlarının İncelenmesi

Öz

Bu araştırmanın amacı, Bartın üniversitesi öğrencilerinin serbest zaman faaliyetlerine yönelik engel ile baş etme stratejileri ve saldırganlık davranışları arasındaki ilişkiyi bazı demografik değişkenlere göre incelemektir. Araştırma ilişkisel tarama modeline göre yürütülmüştür. Örneklem grubu uygun örnekleme yöntemi ile seçilen 299 üniversite öğrencisinden oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama araçları olarak araştırmacılar tarafından hazırlanan kişisel bilgi formu, “Serbest Zaman Engelleri ile Baş Etme Stratejileri Ölçeği (SZEBSÖ)” ve “Buss-Perry Saldırganlık Ölçeği (BPSÖ)” kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 26.0 paket programı kullanılarak, T-Testi ve Pearson Korelasyon analizleri yapılmıştır. Öğrencilerin cinsiyet değişkenine yönelik SZEBSÖ arasında anlamlı farklılık görülmezken; fiziksel saldırganlık davranışları erkek katılımcıların anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur. Katılımcıların spor türü değişkenine göre SZEBSÖ “kişilerarası ilişkiler” alt boyutunda bireysel spor yapanların lehine anlamlı farklılık bulunmuştur. Katılımcıların yaş değişkenine ile serbest zaman engelleri ile baş etme stratejileri ölçeği arasında anlamlı düzeyde ilişki bulunmamıştır. Ayrıca öğrencilerin yaş değişkeni ile Buss-Perry saldırganlık ölçeği ve “fiziksel saldırganlık” alt boyutunda pozitif yönde ve düşük düzeyde ilişki bulunmuştur. Üniversite öğrencilerinin serbest zaman engelleri ile baş etme stratejileri ölçeği ile Buss-Perry saldırganlık ölçeği arasında negatif ve orta düzeyde ilişki bulunmuştur. Sonuç olarak üniversite öğrencilerinin saldırganlık eğiliminin artması, serbest zaman engellerine yönelik baş etme stratejilerini olumsuz yönde etkilediği söylenebilir. Üniversite öğrencilerinin saldırganlık davranışlarını azaltmaya yönelik programların uygulanması, serbest zaman etkinliklerine katılımlarına katkı sağlayacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Üniversite Öğrencisi
• Serbest Zaman Faaliyetlerine Yönelik Engel
• Saldırganlık Davranışı.

References

1. Ağlamaz, T. (2006). Lise öğrencilerinin saldırganlık puanlarının kendini açma davranışı, okul türü, cinsiyet, sınıf düzeyi, anne-baba öğrenim düzeyi ve ailenin aylık gelir düzeyi açısından incelenmesi. Yüksel lisans tezi. Ondokuzmayıs Üniversitesi, Samsun.
2. Akıl, A. M. (2018). Üniversite öğrencilerinde saldırganlığın bazı demografik özelliklerle ilişkisinin incelenmesi. The Journal of Social Science, 2(3), 29-37. doi: 10.30520/tjsosci.406875.
3. Aksoy, K. (2017). Çalışanların fiziksel aktivite düzeyi ile saldırganlık düzeyi arasındaki ilişki: Afyonkarahisar’da bir uygulama. Türkiye Spor Bilimleri Dergisi, 1(1), 21-30. doi: 10.32706/tusbid.367322.
4. Alp, M., Eraslan, M., Atay, E., ve Özmutlu, İ. (2014). Düzenli spor yapan ve yapmayan çocukların sosyo-demografik özelliklerine göre saldırganlık düzeylerinin incelenmesi. e-Kafkas Journal of Educational Research, 1(1), 26-30.
5. Araz, G. Y. (2017). Spor yapan bireylerin kaygı düzeyleri, saldırganlık eğilimleri ve yaklaşma-uzaklaşma tepkilerinin incelenmesi. Yüksek lisans tezi. Trakya Üniversitesi, Edirne.
6. Ayhan, B. ve Bilge, Ö. (2020). Examining the relationship between leisure attitude and life satisfaction levels of university students. International Journal of Sport Culture and Science, 8(3), 154-166. doi: 10.14486/IntJSCS.2020.605.
7. Aytaç, Ö. (2002). Boş zaman üzerine kuramsal yaklaşımlar. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 12, 231-260.
8. Aytan, M., Soyal, M., ve Attila, A. (2019). Takım sporu ve bireysel spor yapan spor yöneticiliği bölümü öğrencilerinin şiddet eğilimlerinin incelenmesi (İstanbul Esenyurt Üniversitesi Örneği). Kilis 7 Aralık Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 3(1), 20-29.

9. Bacıoğlu, S. D., ve Özdemir, Y. (2012). İlköğretim öğrencilerinin saldırgan davranışları ile yaş, cinsiyet, başarı durumu ve öfke arasındaki ilişkiler. Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 2(2), 169-187.
10. Bayram, Y. (2012). Spor yapan ve yapmayan 14-18 yaş grubu öğrencilerin saldırganlık tutumlarının incelenmesi. Yüksek lisans tezi. Dumlupınar Üniversitesi, Kütahya.
11. Beggs, B. A., Elkins, D. J., & Powers, S. (2005). Overcoming barriers to participation in campus recreational sports. Recreational Sports Journal, 29(2), 143-155. doi:10.1123/rsj.29.2.143.
12. Birinci, R. (2019). Spor yapan ve yapmayan bireylerin benlik saygısı ve saldırganlık düzeylerinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesi, Erzincan.
13. Bostancı, Ö., Oda, B., Şebin, K., ve Erail, S. (2017). 11–13 yaş öğrencilerin spor yapma durumlarına göre iyimserlik ile saldırganlık düzeylerinin incelenmesi. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 19(4), 205-217.
14. Buss, A. H., & Perry, M. (1992). The Aggression Questionnaire. Journal of Personality and Social Psychology, 63(3), 452-9.
15. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., ve Demiral, F. (2018). Eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
16. Camadan, F., ve Yazıcı, H. (2017). Üniversite öğrencilerinde gözlenen saldırganlık eğilimlerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 7(2), 225-234.
17. Cengiz, R., Koçak, F., ve Sunay, H. (2018). Investigation of the level of anger and ımpulsive behavior of the high school of physical education and sports students. Spormetre, 16(1), 29-38. doi:10.1501/Sporm_0000000339.
18. Crawford, D.W., Jackson, E.L., & Godbey, G. (1991). A hierarchical model of leisure constraints. Leisure Sciences, 13(4), 309- 320. doi:10.1080/01490409109513147.
19. Çelik, H., ve Kocabıyık, O. O. (2014). Genç yetişkinlerin saldırganlık ifade biçimlerinin cinsiyet ve bilişsel duygu düzenleme tarzları bağlamında incelenmesi. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 4(1), 139-155.
20. Dalbudak, İ. (2012). 13-15 Yaş arası görme engelli sporcuların stres ve saldırganlık düzeylerinin incelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Ege Üniversitesi, İzmir.
21. Dalbudak, İ., Yiğit, Ş. M., Ramazanoğlu, F., Beyleroğlu, M., Gökyürek, B., ve Okan, İ. (2016). Spor bilimleri fakültesindeki performans sporcusu ve spor yapmayan meslek yüksekokulundaki öğrencilerin duygusal zekâ ve saldırganlık düzeylerinin incelenmesi (Isparta örneği). Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 18(4), 51-66.
22. Daniel, D. M., Army, R. H., & Nancy, B. R. (2008). Kraus’ recreation and leisure in modern society. (8th Edition). Boston: Jones and Barlett Publishers.
23. Doğan, T., ve Çötok, N. A. (2020). Mutluluk saldırganlık ilişkisine yönelik bir araştırma. Üsküdar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2(11), 275-299. doi:10.32739/uskudarsbd.6.11.77.
24. Elkin, N., ve Karadağlı, F. (2016). Üniversite öğrencilerinin öfke ifade ediliş tarzı ve ilişkili faktörler. Anadolu Kliniği, 21(1),64-71. doi:10.21673/anadoluklin.180680.
25. Elkins, D. J. (2004). Levels of perceived constraint: A comparative analysis of negotiation strategiesin campus recreational sports. Unpublished doctoral dissertation. Indiana University, Bloomington.
26. Erdoğan, Ç. H., ve Bahadır, Z. (2016). Beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencilerinin saldırganlık düzeylerinin incelenmesi. Uluslararası Eğitim Bilimleri Dergisi, 7(33), 33-48.
27. Fernández-González, L., O’Leary, K. D., & Muñoz-Rivas, M. J. (2014). Age-related changes in dating aggression in Spanish high school students. Journal of Interpersonal Violence, 29(6), 1132-1152. doi: 10.1177/0886260513506057.
28. Gezer, E. D. (2010). Farklı spor branşlarındaki sporcuların sosyal beceri düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Yüksek lisans tezi. Ankara Üniversitesi, Ankara.
29. Güler, C., Demirel, D. H., Çakır, V. O., ve Budak, D. (2020). Serbest zaman engelleri ile baş etme stratejileri: Üniversite öğrencileri örneği. Turkish Studies-Social Sciences, 15(4), 1919-1930. doi: 10.29228/TurkishStudies.43508.
30. Güler, K., ve Özgörüş, Z. (2021). Yetişkin bireylerde saldırganlık ve yalnızlık arasındaki ilişkinin incelenmesi. OPUS International Journal of Society Researches, 18(43), 6635-6661. doi: 10.26466/opus.925687.
31. Güvendi, B., ve Keskin, B. (2020). Sporcuların antrenörlerinden algıladıkları etik dışı davranış algısına göre saldırganlık ve öfke davranışlarının incelenmesi. Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 5(2), 134-145. doi: 10.31680/gaunjss.718565.
32. Henderson, K.A., & Bialeschki, M.D. (1993). Exploring an expanded model of womenʼs leisure constraints. Journal of Applied Recreation Research, 18(4), 229-252.
33. Hocalar, A. (2018). Spor lisesi öğrencileri ile diğer liselerde öğrenim gören öğrencilerin şiddet ve atılganlık eğilimlerinin karşılaştırılması. Yüksek lisans tezi. Akdeniz Üniversitesi, Antalya.
34. Hubbard, J., & Mannell, R.C. (2001). Testing competing models of the leisure constraint negotiation process in a corporate employee recreation setting. Leisure Sciences, 23(3),145-163.
35. Jackson, E.L., & Burton, T.L (1999). Leisure Studies: Prospects for the Twenty-First Century. State College PA: Venture Publishing.
36. Jun, J., & Kyle, G.T. (2017). The effect of ıdentiy conflict/facilitation on the experience of constraints to leisure and constraint negotiation. Journal of Leisure Research, 43(2), 176-204. doi: 10.1080/00222216.2011.11950232.
37. Kafalı, S., Hünkar, İ., Keçeci, O., ve Demiray, E. (2017). Bireysel spor ve takım sporu yapan sporcuların saldırganlık düzeylerinin araştırılması. Journal of International Social Research, 10(50), 386-391.
38. Kahraman, S. (2015). Ergenlerde bağlanma stillerinin saldırganlık davranışları ve depresyon düzeyi ile ilişkisi. Yüksek lisans tezi. Beykent Üniversitesi, Antalya.
39. Karaca, A. A. ve Yerlisu Lapa, T. (2016). Serbest zaman katılımı, psikolojik iyi olma ve serbest zaman engelleri ile baş etme stratejilerinin üniversite öğrencileri üzerinde incelenmesi. Journal of Human Sciences, 13(2), 3293-3304. doi:10.14687/jhs.v13i2.3778.
40. Kılbaş, Ş. (2004). Rekreasyon boş zamanı değerlendirme (3. Baskı). Ankara: Nobel Yayınevi.
41. Kim, B., Heo, J., Chun, S., & Lee, Y. (2011). Construction and initial validation of the leisure facilitator scale. Leisure/Loisir, 35(4), 395-401. doi: 10.1080/14927713.2011.648402.
42. Koca, C., Hendersen, K. A., Aşçı, F.H., ve Bulgu, N. (2009). Constraints to leisure-time physical activity and negotiation strategies in Turkish women. Journal of Leisure Research, 41(2),225-251.
43. Little, D.E. (2000). Negotiating adventure recreation: How women can access satisfying adventure experiences throughout their lives. Loisir et societe/Society and Leisure, 23(1), 171-195. doi: 10.1080/07053436.2000.10715608.
44. Liu, J., Lewis, G., & Evans, L. (2013). Understanding aggressive behavior across the life span. Journal of Psychiatric Mental Health Nursing, 20(2), 156-68. doi: 10.1111/j.1365-2850.2012.01902.x.
45. Madran, H. A. D. (2012). Buss-Perry Saldırganlık Ölçeği’nin türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikoloji Dergisi, 24(2), 1-6.
46. Önel, S. (2021). Ortaöğretim öğrencilerinin sportmenlik davranışları ile saldırganlık düzeyi arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yüksek lisans tezi. Aydın Adnan Menderes Üniversitesi, Aydın.
47. Ramirez, J. M., & Andreu, J. M. (2006). Aggression and some related psychological constructs (anger, hostility, and impulsivity): Comments from a research project. Neuroscience & Biobehavioral Reviews, 30(3), 276-291. doi: 10.1016/j.neubiorev.2005.04.015.
48. Raymore, L.A. (2002). Facilitators to leisere. Journal of Leisure Research. 34(1), 37-51.
49. Samdahl, D.M., & Jekubovich, N.J. (1997). A critique of leisure constraints: Comparative analyses and understandings. Journal of Leisure Research, 29(4), 430-452. doi: 10.1080/00222216.1997.11949807.
50. Sarol, H. (2017). Bireylerin fiziksel aktiviteye katılımını engelleyen ve kolaylaştıran faktörlerin belirlenmesi, Journal of Human Sciences, 14(4), 4354-4364. doi:10.14687/jhs.v14i4.5121.
51. Staicu, M.L., & Cutov, M. (2010). Anger and health risk behaviors. Journal of Medicine and Life, 3(4), 372‐375.
52. Stebbins, R. A. (2011). The Idea of leisure. (1st Edition). New York: Transaction Publishers.
53. Şeker, İ., ve Uslu, T. (2020). Spor yapan ve spor yapmayan üniversite öğrencilerinin sosyal beceri, saldırganlık ve spor ahlakı düzeylerinin incelenmesi: Harran üniversitesi örneği. Spor Eğitim Dergisi, 4(2), 172-189. doi: 10.16991/ınesjournal.235.
54. Thomas, S. P., & Smith, H. (2004). School connectedness, anger behaviors, and relationships of violent and nonviolent American youth. Perspectives in Psychiatric Care, 40(4), 135-148. doi: 10.1111/j.1744-6163.2004.tb00011.x.
55. Toldos, M. P. (2005). Sex and age differences in self‐estimated physical, verbal and indirect aggression in Spanish adolescents. aggressive behavior: Official Journal of the International Society for Research on Aggression, 31(1), 13-23. doi: 10.1002/ab.20034.
56. Tutkun, E., Güner, B. Ç., Ağaoğlu, S. A., ve Soslu, R. (2010). Takım sporları ve bireysel sporlar yapan sporcuların saldırganlık düzeylerinin değerlendirilmesi. Spor ve Performans Araştırmaları Dergisi, 1(1), 23-29.
57. Türkmen, İ., ve Yaşartürk, F. (2021). Formasyon eğitimindeki öğrencilerin boş zaman yoluyla stresle baş etme stratejileri ve öğrenme stilleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Spor Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 6(2), 459-471. doi:10.25307/jssr.972686.
58. Wall, A., & Barth, R.P. (2005). Aggressive and delinquent behavior of maltreated adolescents: Risk factors and gender differences. Stress, Trauma, and Crisis, 8(1), 1-24. doi:10.1177/10634266030110030501.
59. Yağar, G. (2016). Yetişkin bireylerde egzersizde davranışsal düzenlemeler, serbest zaman engelleriyle baş etme stratejileri ve fiziksel aktivite düzeyi ilişkisinin incelenmesi. Yüksek lisans tezi. Akdeniz Üniversitesi, Antalya.
60. Yaşartürk, F. (2016). Elit düzeydeki sporcuların rekreatif etkinlik tercihlerinde tutum, sıkılma algısı ile yaşam doyumlarının incelenmesi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Sakarya Üniversitesi, Sakarya.
61. Yaşartürk, F. (2019). Analysis of the relationship between the academic self-efficacy and leisure satisfaction levels of university students. Journal of Education and Training Studies, 7(3), 106-115. doi:10.11114/jets.v7i3.3988
62. Yaşartürk, F., Uzun, M., İmamoğlu, O., ve Yamaner, F. (2016). Sedanter kadınların rekreatif etkinliklere katılımlarının önündeki engellerin incelenmesi. International Journal of Sport Culture and Science, 4(Special Issue 3), 789-803. doi:10.14486/IntJSCS628.
63. Yaşartürk, F., Akay, B., ve Ayhan, B. (2021). The relationship between leisure management and exam anxiety levels of university students. Pakistan Journal of Medical and Health Sciences, 15(10), 2915-2921. doi:10.53350/pjmhs2115102915.
64. Yaşartürk, F., Bilgin, Ü., ve Yaman, M. (2017). Determination of the recreative tendencies of high school and college students (Bartin province sample), The Online Journal of Recreation and Sport, 6(1), 17-31.
65. Yerlisu Lapa, T., ve Köse, E. (2018). Serbest zaman engelleri ile engellerle baş etme stratejileri arasındaki ilişkinin incelenmesi: keşifsel bir çalışma. CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 13(2), 356-375. doi: 10.33459/cbubesbd.440506.
66. Yerlisu Lapa, T. (2014). Leisure negotiation strategies scale: A study of validity and reliability for university students. South African Journal for Research in Sport, Physical Education and Recreation, 36(3), 201-215.
67. Yılmaz, E, Coşkun, E. Y., ve Karaca, F. (2008). Üniversite öğrencilerinin sosyal destek ve yalnızlık düzeylerinin incelenmesi. Genel Tıp, 8(2), 71-79.
68. Yönet, E., Çalık, F., Yaşartürk, F., ve Çimen, K. (2016) Lise öğrencilerinin rekreatif etkinliklere katılımları ile saldırganlık-şiddet eğilimlerinin incelenmesi. International Journal of Sport Culture and Science, 4(Special Issue 1), 368-382. doi:10.14486/IntJSCS563.