Music Supported Exercises in Gymnastic Education

Abstract

Balance and rhythm skills are very important in gymnastics education. Therefore, the aim of this research, examine the effects of coordination exercises on balance performance and rhythm skills in children when applied with music as a different method in basic gymnastics education. The study was conducted in an experimental design with pretest posttest control group and lasted for 11 weeks. 20 children aged between 9-12 participated the study. All of the children got gymnastics education for a maximum of 2 years. A personal information form was used to identify the participants. Balance measurements were taken with the Y-Balance Test (YBT), and rhythm measurements were taken with the Rhythmic Competence Analysis Test (RCAT). Mann-Whitney U and Wilcoxon signed-rank tests were used in the analysis of the data. As a result of the study, a significant difference was obtained between the pretest-posttest rhythm measurements and balance scores of both the experimental and control groups. It was concluded that musical coordination exercises gave similar results in terms of balance and rhythm development in line with the standard gymnastics program, but it was not more effective as a different method.

Keywords

• Gymnastics
• Teaching Methods
• Music
• Rhythm
• Balance
• Cimnastik
• Öğretim Metodları
• Müzik
• Ritim
• Denge.

Cimnastik Eğitiminde Müzik Destekli Egzersizler

Öz

Cimnastik eğitiminde denge ve ritim becerileri çok önemlidir. Bu nedenle bu araştırmanın amacı, temel cimnastik eğitiminde farklı bir yöntem olarak müzik eklenen koordinasyon çalışmalarının çocuklarda denge performansı ve ritim becerileri üzerine etkisini incelemektir. Araştırma, ön test son test kontrol gruplu deneysel desende yürütülmüş ve test ölçümleri dahil 11 hafta boyunca sürmüştür. Çalışmaya 9-12 yaş arasında 20 çocuk gönüllü olarak katılmıştır. Çocukların tamamı en fazla 2 yıl cimnastik eğitimi alan kişilerden oluşmaktadır. Katılımcıları tanımak için kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Denge ölçümleri Y-Denge Testi (YDT) ile ritim ölçümleri ise Ritmik Yeterlilik Analizi Testi (RYAT) ile alınmıştır. Verilerin analizinde Mann-Whitney U testi ve Wilcoxon işaretli sıra testi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda hem deney hem de kontrol grubunun öntest-sontest ritim ölçümleri ve denge puanları arasında anlamlı bir farklılık elde edilmiştir. Sonuç olarak müzikli koordinasyon egzersizlerinin standart cimnastik programı ile karşılaştırıldığında denge ve ritim gelişimi açısından benzer sonuçlar verdiği ancak farklı bir yöntem olarak daha etkili olmadığına ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Cimnastik
• Öğretim Metodları
• Müzik
• Ritim
• Denge

References

1. Akın, S., Yüksel, O. (2016). Spor yapan ve yapmayan zihinsel engelli çocukların dinamik denge düzeylerinin değerlendirilmesi. Sportif Bakış: Spor ve Eğitim Bilimleri Dergisi, 3(1), 33-40.
2. Altınkök, M., Esen, H.T., Erarslan, M., Gürbüz, C., Şeran, B., Kurnaz, M. ve Eravşar, H. (2020). Farklı hareket eğitimi alan okul öncesi çocukların denge ve esneklik kapasitelerinin incelenmesi. Journal of Sportive, 3(1), 41-52.
3. Anshel, M.H. & Marisi, D.Q. (1978). Effect of music and rhythm on physical performance. The Research Quarterly, 49(2), 109-113. https://doi.org/10.1080/10671315.1978.10615514.
4. Ateş, B. ve Öztürk, M.A. (2019). Düzenli pilates egzersizi yapan kadınlar ile sedanter kadınlarda y denge testi performansının karşılaştırılması. Aegean Journal of Medical Sciences, 1, 02-07. https://dx.doi.org/10.33713/egetbd.510183
5. Atılgan, A.O., ve Pınar, S. (2005). Ritm eğitiminin kompleks cimnastik beceri öğrenimi üzerine etkisinin değerlendirilmesi. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 2, 11-24.
6. Ballı, Ö.M. (2006). Bruınınks-Oseretsky motor yeterlik testinin geçerlik, güvenirlik çalışması ve beş-altı yaş grubu çocuklara uygulanan cimnastik eğitim programının motor gelişime etkisinin incelenmesi. Yüksek lisans tezi. Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
7. Beyazıt, B., Fil, H., Son, M., Çolak, S., Eskiyecek C.G. ve Çolak, E. (2014). Eğitilebilir zihinsel engelli kız çocuklarda cimnastik çalışma programının denge gelişimine etkisinin incelenmesi. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 2(8), 370-377. https://doi.org/10.16992/ASOS.441
8. Beyazıt, H. (2012). Hareketli müzik etkinliklerinin anasınıfı çocuklarında beden koordinasyonu gelişimine etkisi. Yüksek lisans tezi. Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

9. Bigliassi, M., Dantas, J.L., Carneiro, J.G., Smirmaul, B.P.C. & Altimari, L.R. (2012). Influence of music and its moments of application on performance and psychophysiological parameters during a 5 km time trial. Revista Andaluza de Medicina del Deporte, 5(3), 83-90. https://doi.org/10.1016/S1888-7546(12)70013-8
10. Büyüköztürk, Ş. (2011). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı: İstatistik, araştırma deseni, SPSS uygulamaları ve yorum (15.baskı). Pegem Akademi.
11. Côté-Laurence, P. (2000). The role of rhythm in ballet training. Research in Dance Education, 1(2), 173-191, https://doi.org/10.1080/713694263.
12. Çamlıyer, H. ve Çamlıyer, H. (2015). Eğitim Bütünlüğü İçinde Çocuk Hareket Eğitimi ve Oyun. (7. Basım). Manisa Celal Bayar Üniversitesi Matbaası.
13. Çetin, S.Y. ve Emük, Y. (2018). İşitme engelli çocuklarda denge problemleri ve rehabilitasyon yöntemler. Başkent Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 3(1), 18-31.
14. Çimen, S. (2012) Farklı cimnastik branşlarındaki 9-12 yaş grubu kız sporcuların antropometrik özellikleri ve sıçrama becerilerinin incelenmesi. Yüksek lisans tezi. Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
15. Dere, G. ve Günay, M. (2021). İş performansını ve iş tatminini artırmada bir çözüm önerisi: Fiziksel aktivite. Uluslararası İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 7(1), 28-50. https://doi.org/10.29131/uiibd.913029
16. Dizdar, Y. (2019). Ortaokul öğrencilerinde dikkat ve ritim becerisinin teniste oyun beceri seviyesi üzerine etkisinin incelenmesi. Yüksek lisans tezi. Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
17. Dyer, B.J. & Mckune, A.J. (2013). Effects of music tempo on performance, psychological, and physiological variables during 20 km cycling in well-trained cyclists. Perceptual and Motor Skills, 117(2), 484-497. https://doi.org/10.2466/29.22.PMS.117x24z8.
18. Ekici, S., Çolakoğlu T. ve Bayraktar A. (2011). Dağcılık sporuyla uğraşan bireylerin bu spora yönelme nedenleri üzerine bir araştırma, Niğde Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 5(2), 110-119.
19. Fişek, T. (2019). 15-16 Yaş erkek basketbolcularda sabit ve sabit olmayan yüzeylerde yapılan denge antrenmanlarının denge ve pas performansı üzerine etkisi. Yüksek lisans tezi. Marmara Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
20. Gribble, P.A. & Hertel, J. (2004). Effect of lower- extremity muscle fatigue on postural control. Arch Phys Med Rehabil 85, 589–92.
21. Güryıl, E. (2011). 6 yaş grubu çocuklarda ritmik hareketlerin koordinasyon gelişimine etkisinin incelenmesi. Yüksek lisans, tezi. Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
22. Harmon, N. & Kravitz, L. (2007). The beat goes on: The effects of music on exercise. IDEA Fitness Journal, 4(8), 72-77.
23. Hatipoğlu, A. (2005). Normal ve işitme engelli çocuklarda denge alıştırmalarının denge becerilerine etkisinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
24. Hevner, K. (1937). The affective value of pitch and tempo in music. The American Journal of Psychology, 49, 621-630. https://doi.org/10.2307/1416385.
25. Jones, L., Tiller, N. B. & Karageorghis, C. I. (2017). Psychophysiological effects of music on acute recovery from high-intensity interval training. Physiology & Behavior, 170, 106-114.
26. Karageorghis, C.I. (2008). The scientific application of music in sport and exercise. In: Lane A.M. (ed.). Sport and exercise psychology topics in applied psychology (p:111-139). Routledge.
27. Kim, J. (2020). Learning and teaching online during covid-19: experiences of student teachers in an early childhood education practicum. International Journal of Early Childhood, 52, 145–158. https://doi.org/10.1007/s13158-020-00272-6
28. Kangal, B. (2008). 9-12 Yaş grubu aerobik cimnastik ve ritmik cimnastik sporcularının fiziksel, fizyolojik ve performans özelliklerinin karşılaştırılması. Yüksek lisans tezi. Ankara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
29. Koç, H. & Curtseit, T. (2009). The effects of music on athletic performance. Ovidius University Annals, Series Physical Education and Sport/Scıence, Movement and Health, 9(1), 44-47.
30. Liparoti, M., & Minino, R. (2021). Rhythm and movement in developmental age. Journal of Human Sport and Exercise, 16(3proc), 930-937. https://doi.org/10.14198/jhse.2021.16.Proc3.10
31. Meyer, S., Landry, M., Gustat, J., Lemmon, S. & Webster, C. (2021). Physical Distancing ≠ Physical Inactivity. Translational Behavioral Medicine, Practice and Public Health Policies, 1-4. https://doi.org/10.1093/tbm/ibaa134
32. Orhan, R. (2019). Çocuk gelişiminde fiziksel aktivite ve sporun önemi. Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9(1), 157-176.
33. Ölmez, C. (2017). Müzikli ritim çalışmaları ile yapılan taekwondo eğitiminin çocukların teknik ve motorik gelişimlerine etkisi. Yüksek lisans tezi. Karadeniz Teknik Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Trabzon.
34. Özçelik, A. (2007). Müzikle tedavi ve öğrenciler üzerindeki terapik etkileri. Yüksek lisans tezi. İstanbul Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. İstanbul.
35. Pates, J., Karageorghis, C.I., Fryer, R. & Maynard, I. (2003). Effects of asynchronous music on flow states and shooting performance among netball players. Psychology of Sport and Exercise, 4(4) ,415–427. https://doi.org/10.1016/S1469-0292(02)00039-0
36. Plisky, P.J., Gorman, P.P., Butler, R.J., Kiesel, K.B., Underwood, F.B. & Elkins, B. (2009). The reliability of an instrumented device for measuring components of the star excursion balance test. North American Journal of Sports Physical Therapy, 4(2), 92-99.
37. Sisson, S. B., Broyles, S. T., Baker, B. L., & Katzmarzyk, P. T. (2011). Television, reading, and computer time: Correlates of school-day leisure-time sedentary behavior and relationship with overweight in children in the U.S. Journal of Physical Activity & Health, 8(2), 188–197. https://doi.org/10.1123/jpah.8.s2.s188
38. Stephenson, R. Beddoes, Z. Otterson, S. & Rugen, J. (2022) Research-based practical applications for utilizing music to ıncrease motivation and physical activity in physical education, strategies, Strategies A Journal for Physical and Sport Educators, 35(1), 17-22, https://doi.org/10.1080/08924562.2021.2000539.
39. Steward, D. (1990). The Right to movement: Motor development in every school. Psychology Press.
40. Tanır, A. (2019). 9-10 Yaş ilkokul çocuklarında ritim eğitiminin turnike becerisi ve görsel dikkat becerisi üzerine etkisinin incelenmesi. Yüksek lisans tezi. Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
41. Terry, P.C., Karageorghis, C.I., Curran, M.L., Martin, O.V. & Parsons-Smith, R.L. (2020). Effects of music in exercise and sport: A meta-analytic review. Psychological bulletin, 146(2), 91-117.
42. Weikart, P.S. (1989). Teaching movement and dance: A sequential approach to rhythmic movement. The High/Scope Press.
43. WHO, (2018). Global Action Plan on Physıcal Activity 2018-2030. More active people for health World. Retrived from: https://apps.who.int/iris/bitstream/handle/10665/272722/9789241514187-eng.pdf Access date: 23.11.2022.
44. Yener, Y.A. (2011). Müziğin çocuklar ve yaşlılar üzerindeki etkileri. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29(1), 119-124.
45. Yıldız, H., Yoncalık, O. (2019). Ritmik yetenek ile akademik başarı arasındaki ilişki. Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 14(20), 1431-1447. https://doi.org/10.26466/opus.626271.
46. Zachopoulou, E., Mantis, K., Serbezis, V., Teodosiou, A., & Papadimitriou, K. (2000). Differentiation of parameters for rhythmic ability among young tennis players, basketball players and swimmers. European Journal of Physical Education, 5(2), 220-230. https://doi.org/10.1080/1740898000050208.