Investigation of the Relationship Between High School Students' Level of Participation in Recreation Activities and Their Time Management

Abstract

This study aimed to examine the relationship between recreation participation levels and time management of high school students studying in different high schools. In the study, the relational screening model was used as part of the survey model. The data collection tool of the study consisted of three parts: personal information form, "Recreation Participation Scale" developed by Procidano and Heller (1983) and adapted into Turkish by Sevil (2015) and "Time Management Scale" developed by Britton and Tesser (1991) and translated into Turkish by Alay and Koçak (2002). The study group consisted of students of Incirliova Sports High School, Nazilli Science High School, Bozdoğan İsmet Sezgin Vocational and Technical Anatolian High School and Bozdoğan Anatolian High School in Aydın province in the 2022-2023 academic. Statistically, frequency analysis, reliability coefficient calculations, Pearson correlation analysis and Manova analysis were performed. The analyses were performed by adhering to a 95% confidence interval. A statistically significant difference was detected between the participants' recreational activity and gender, grade and doing sport variables, the cognitive activity sub-dimension and gender variable, the mean score of recreation participation and doing sport variable, and the time management of the participants and gender, high school type, income and doing sport variables (p<0.05). As a result, high school students have moderate levels of participation in recreational activities and time management. Participation of the high school students in recreational activities also decreased as their time management levels increased.

Keywords

• Recreation
• Participation
• Time
• Management
• Student

Lise Öğrencilerinin Rekreasyon Aktivitelerine Katılım Düzeyleri ile Zaman Yönetimi Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Öz

Bu çalışma, farklı lise türlerinde eğitim gören lise öğrencilerinin rekreasyon katılım düzeyleri ile zaman yönetimleri arasındaki ilişkinin incelenmesini amaçlamıştır. Araştırmada, tarama modeli kapsamında ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın veri toplama aracı, kişisel bilgiler formu, Procidano ve Heller (1983) tarafından geliştirilen Türkçe uyarlaması Sevil (2015) tarafından yapılan “Rekreasyon Katılım Ölçeği” ve Britton ve Tesser (1991) tarafından geliştirilen, Alay ve Koçak (2002) tarafından Türkçe ‘ye geçerliliği ve güvenirliliği yapılan “Zaman Yönetimi Ölçeği” olmak üzere üç kısımdan oluşmuştur. Çalışma grubunu, 2022-2023 Eğitim-Öğretim döneminde Aydın ilinde bulunan İncirliova Spor Lisesi, Nazilli Fen Lisesi, Bozdoğan İsmet Sezgin Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi ile Bozdoğan Anadolu Lisesi öğrencileri oluşturmuştur. İstatistiksel açıdan, frekans analizi, güvenirlik katsayısı hesaplamaları, pearson korelasyon analizi ve Manova analizi yapılmıştır. Analizler, %95 güven aralığına bağlı kalınarak yapılmıştır. Katılımcıların rekreasyonel aktivite ile cinsiyet, sınıf düzeyi ve spor yapma değişkenlerinde, bilişsel aktivite alt boyutu ile cinsiyet değişkeni arasında, rekreasyon katılım ortalama puanı ile spor yapma değişkeninde, katılımcıların zaman yönetimi ile cinsiyet, lise türü, gelir ve spor yapma değişkenlerinde istatistiksel yönden anlamlı farklılaşma olduğu görülmüştür (p<0.05). Sonuç olarak lise öğrencilerinin rekreasyon aktivitelerine katılım düzeyleri ve zaman yönetimlerinin orta düzeyde olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca katılımcıların zaman yönetimi düzeyi arttıkça rekreasyon aktivitelerine katılım seviyelerinin azaldığı belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Rekreasyon
• Katılım
• Zaman
• Yönetim
• Öğrenci

References

1. Akyüz, H. (2015). Beden eğitimi ve spor yüksekokulu bölümünde öğrenim gören üniversite öğrencilerinin boş zaman faaliyetlerini değerlendirilme biçimlerinin incelenmesi. International Journal of Science Culture and Sport, 3 (Special Issue 3), 301-316.
2. Al Khatib, A. S. (2014). Time management and its relation to students stress, gender and academic achievement among sample of students at Al Ain University of Science and Technology, UAE. International Journal of Business and Social Research, 4(5), 47-58. Erişim adresi: http://thejournalofbusiness.org/index.php/site/article/view/498/399
3. Alay, S., & Kocak, S. (2002). Validity and reliability of time management questionnaire. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22, 9-13. Erişim adresi: http://efdergi.hacettepe.edu.tr/yonetim/icerik/makaleler/920-published.pdf
4. Britton, B. K., & Tesser, A. (1991). Effects of time-management practices on college grades. Journal of Educational Psychology, 83(3), 405. https://doi.org/10.1037/0022-0663.83.3.405
5. Buyrukoğlu, E., Özdemir, M., Çetinkaya., E., ve Uzun, C.M. (2022). Spor bilimleri fakültesindeki öğrencilerin serbest zaman etkinliklerine katılımına engel olan faktörler ile serbest zaman etkinliklerine katılımı kolaylaştıran faktörlerin incelenmesi (Bölüm 6). İçinde İ. Kayantaş, ve B. Demirtaş (Ed.), Spor bilimlerinde akademik çalışmalar (ss. 61-66). Gece Kitaplığı.
6. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., ve Demirel, F. (2008). Bilimsel araştırma yöntemleri. Pegem.
7. Chow, H. P. (2005). Life satisfaction among university students in a Canadian prairie city: A Multivariate analysis. Social Indicators Research, 70(2), 139-150. https://doi.org/10.1007/s11205-004-7526-0
8. Çetinkaya, E., Uzun, C.M., Özdemir, M., ve Buyrukoğlu, E. (2022). Rekreasyon bölümü öğrencilerinin sportif rekreasyonel aktivitelere katılımının sağlık üzerindeki etkileri (Bölüm 5). İçinde İ. Kayantaş., ve B. Demirtaş (Ed.), Spor bilimlerinde akademik çalışmalar (ss. 51-60). Gece Kitaplığı.

9. Çuhadar, A., Demirel, M., Er, Y., ve Serdar, E. (2019). Lise öğrencilerinde boş zaman yönetimi ve gelecek beklentisi ilişkisi. Journal of International Social Research, 12(66), 1499-1505. http://dx.doi.org/10.17719/jisr.2019.3689
10. Demirel, M., Kaya, A., Budak, D., Bozoğlu, M. S., & Er, Y. (2021). Effect of Covid-19 pandemic on recreational awareness and quality of life. Turkish Journal of Sport and Exercise, 23(2), 197-207. https://doi.org/10.15314/tsed.947795
11. Demirtaş, H., ve Özer, N. (2007). Öğretmen adaylarının zaman yönetimi becerileri ile akademik başarısı arasındaki ilişkisi. Eğitimde Politika Analizleri ve Stratejik Araştırmalar Dergisi, 2(1), 34-47. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/epasr/issue/17477/182967
12. Eranıl, A. K., ve Özcan, M. (2018). Lise öğrencilerinin boş zaman yönetimi becerisinin incelenmesi. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(6), 779-785. http://dx.doi.org/10.18506/anemon.373396
13. Erdem, R., Pirinçci, E. ve Dikmetaş, E. (2005). Üniversite öğrencilerinin zaman yönetimi davranışları ve bu davranışların akademik başarı ile ilişkisi. Manas Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 14, 167-177.
14. Festjens, A., & Janiszewski, C. (2015). The value of time. Journal of Consumer Research, 42(2), 178-195. https://doi.org/10.1093/jcr/ucv021
15. Fraenkel, J. R., Wallen, N. E., & Hyun, H. H. (2012). How to design and evaluate research in education. McGraw-Hill.
16. Geven, C. (2022). Üniversite öğrencilerinin rekreasyon farkındalık ve yükseköğrenim yaşam doyum düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yüksek lisans tezi, Bartın Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Bartın.
17. Gökmen, Ü. C., ve Şentürk, A. (2022). Üniversite öğrencilerinin boş zaman katılımları ile boş zaman yönetimleri arasındaki ilişkinin analizi. Uluslararası Güncel Eğitim Araştırmaları Dergisi, 8(2), 330-345. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/en/pub/intjces/issue/74658/1197654
18. Gözel, E. (2013). İlköğretim okulu öğretmenlerinin zaman yönetimi hakkındaki görüşlerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi. Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (24), 67-84. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/en/pub/musbed/issue/23516/250554
19. Güler, M. (2018). Beden eğitimi öğretmenlerinin zaman yönetimi becerileri ile iş doyumu arasındaki ilişkinin incelenmesi (Kocaeli ili örneği). Yüksek lisans tezi, Kocaeli Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Kocaeli.
20. Huang, H. C., Chang, S. S., & Lou, S. J. (2015). Preliminary investigation on recreation and leisure knowledge sharing by LINE. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 174(12), 3072-3080. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2015.01.1100
21. Kahraman, G., Çolak, E., Bayazıt, B., ve Yılmaz, O. (2017). Lise öğrencilerinin rekreasyonel faaliyetlere katılmalarını etkileyen faktörlerin incelenmesi. İstanbul Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 7(1), 28-40. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/en/pub/iuspor/issue/31010/284484
22. Kaplan, K. (2016). Serbest zaman egzersiz katılımı, öznel iyi oluş, öz-yeterlik: lise öğrencileri üzerinde bir inceleme. Yüksek lisans tezi, Akdeniz Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Antalya.
23. Kara, Ö., ve Yıldıran, İ. (2020). Lise öğrencilerinin serbest zaman egzersize katılım düzeyleri ile akademik erteleme düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Türk Spor Bilimleri Dergisi, 3(2), 70-80. https://doi.org/10.46385/tsbd.773086
24. Kayantaş, İ., Özdemir, M., ve Buyrukoğlu, E. (2022). Fiziksel aktivite düzeyinin cinsiyet özelliği açısından incelenmesi (Bir meta-analiz çalışması). Akdeniz Spor Bilimleri Dergisi, 5(Özel Sayı 1), 687-696. https://doi.org/10.38021/asbid.1207249
25. Küçüközer, A. C. (2021). Üniversiteli gençlerin boş zaman değerlendirme davranışları üzerine bir inceleme: Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Örneği. Yüksek lisans tezi, Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Muğla.
26. Lepp, A. (2018). Correlating leisure and happiness: the relationship between the leisure experience battery and the satisfaction with life scale. Annals of Leisure Research, 21(2), 246-252. https://doi.org/10.1080/11745398.2017.1325759
27. Oerbeck, B., Overgaard, K., Pripp, A. H., Aase, H., Reichborn-Kjennerud, T., & Zeiner, P. (2019). Adult ADHD symptoms and satisfaction with life: Does age and sex matter?. Journal of Attention Disorders, 23(1), 3-11. https://doi.org/10.1177/1087054715612257
28. Önen, M. (2022). Orta ergenlik dönemi lise öğrencilerinin sportif rekreasyon aktivitelerine ilişkin sağlık inançlarının incelenmesi. Sportive, 5(1), 10-21. https://doi.org/10.53025/sportive.952619
29. Özdemir, S., Utkun, E., ve Yeşil, E. (2015). Meslek yüksekokulu öğrencilerinin zaman yönetimi becerileri: Pamukkale üniversitesi örneği. Ejovoc, 5 (1), 82- 88.
30. Öznur, K., ve Yıldıran, İ. (2020). Lise öğrencilerinin serbest zaman egzersize katılım düzeyleri ile akademik erteleme düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Türk Spor Bilimleri Dergisi, 3(2), 70-80. https://doi.org/10.46385/tsbd.773086
31. Procidano, M. E., & Heller, K. (1983). Measures of perceived social support from friends and from family: Three validation studies. American Journal of Community Psychology, 11(1), 1-24. https://doi.org/10.1007/BF00898416
32. Rahimi Asiabi, S. (2012). Beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencilerinde fiziksel aktivite alışkanlıkları ve sağlıklı yaşam biçimi davranışlarının akademik başarı ile ilişkisi. Yüksek lisans tezi, Ankara Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
33. Raymore, L. A. (2002). Facilitators to leisure. Journal of Leisure Research, 34(1), 37-51. https://doi.org/10.1080/00222216.2002.11949959
34. Sanlav, R., ve Gürkan, A. C. (2021). Spor lisesi öğrencilerinin boş zaman yönetiminin bazı değişkenler üzerine incelenmesi. Journal of Social, Humanities and Administrative Sciences, 7(39), 673-681. http://dx.doi.org/10.31589/JOSHAS.590
35. Satılmış, S. E., Ekinci, N. E., ve Güler, Y. (2022). Pandemi sürecinde bireylerin rekreasyon farkındalık düzeyleri ile yaşam kalitesi arasındaki ilişki. Akdeniz Spor Bilimleri Dergisi, 5(4), 769-784. https://doi.org/10.38021/asbid.1161540
36. Sevil, T. (2015). Terapatik rekreasyonel aktivitelere katılımın yaşlıların algıladıkları boş zaman tatmini, yaşam tatmini ve yaşam kalitesine etkisi. Yüksek lisans tezi, Anadolu Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
37. Shibata, A., Oka, K., Nakamura., & Vemuraoka, I. (2007) Recommended level of phiysical activity and healthrelated quality of life among Japanese adults. Health and Quality of Life Outcomes, 5(1), 64. https://doi.org/10.1186/1477-7525-5-64
38. Tinsley, H. E., & Eldredge, B. D. (1995). Psychological benefits of leisure participation: A Taxonomy of leisure activities based on their need-gratifying properties. Journal of Counseling Psychology, 42(2), 123. https://doi.org/10.1037/0022-0167.42.2.123
39. Torkildsen, G. (2005). Leisure and recreation management (5th ed.). Psychology Press.
40. Türkmen, B. (2021). Tekirdağ ilinde kamu çalışanlarının ve sanayi çalışanlarının rekreatif faaliyetlere katılmalarının zaman yönetimi açısından ilişkisinin incelenmesi. Yüksek lisans tezi, Trakya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Edirne.
41. Vural, G., ve Buyrukoğlu, E. (2022). Üniversite öğrencilerinin yaşam doyumlarının bazı değişkenler açısından incelenmesi (Bölüm 5). İçinde A. Türker ve O. Yüksel (Ed.), Spor bilimlerinde akademik çalışmalar. Gece Kitaplığı.
42. Walker, G. J., & Kono, S. (2018). The effects of basic psychological need satisfaction during leisure and paid work on global life satisfaction. The Journal of Positive Psychology, 13(1), 36-47. https://doi.org/10.1080/17439760.2017.1374439
43. Yavaş, Ü., Öztürk, G., Açıkel, C. H., & Özer, M. (2012). Tıp fakültesi öğrencilerinin zaman yönetimi becerilerinin değerlendirilmesi. TAF Preventive Medicine Bulletin, 11(1), 5-10. https://doi.org/10.5455/pmb.20111018015101