Achievement Goal Scale In Sports: A Validity And Reliability Study For Infrastructure Athletes (9-18 Years Old)

Abstract

The purpose of this study was to conduct a validity and reliability study of the Achievement Goal in Sports Scale which was developed by Cumming, Smith, Smoll, Standage and Grossbard (2008), for infrastructure athletes. The study group comprised a total of 130 athletes in the infrastructure of sports clubs operating at the professional and amateur level. In the scale adaptation process; the language validity, confirmatory factor analysis, divergent-convergent validity, criterion validity, item analysis, CR and Cronbach’s Alpha internal consistency methods were used. The confirmatory factor analysis process demonstrated that the adaptive values acquired were in agreement with the adaptive values in the literature. As a result of the criterion validity process, moderately positive correlations were found with the similar scale. For the divergent-convergent validity, appropriate results were obtained from the Ave, √Ave, Msv and Asv values. In order to measure the reliability values of the data collection tool, the internal consistency coefficient was found to be ,894 as a result of the Cronbach’s alpha test. Additionally, the ego sub-factor and mastership sub-factor values of the scale were found to be ,793 and ,894, respectively. According to the item analysis test results the total item correlation of the Achievement Goal in Sports Scale ranged from ,785 to ,616 for the mastership sub-factor and from ,765 to ,401 for the ego sub-factor. Also as a result of evaluating the sub 27% and super 27% groups in terms of the items, significant differences were determined (p<0.05). As a consequence, it is possible to state that the scale whose adaptation study was conducted, is suitable for use in line with the results obtained.

Keywords

• Achievement Goal Theory
• Scale Adaptation
• Sports

Sporda Başarı Amacı Ölçeği: Alt Yapı Sporcularına (9-18 Yaş) Yönelik Geçerlilik ve Güvenilirlik Çalışması

Öz

Bu çalışmanın amacı, Cumming, Smith, Smoll, Standage ve Grossbard (2008) tarafından geliştirilen Sporda Başarı Amacı Ölçeğinin alt yapı sporcularına yönelik geçerlilik ve güvenilirlik çalışmasının yapılmasıdır. Araştırmanın çalışma grubunu, profesyonel ve amatör düzeyde faaliyet gösteren spor kulüplerinin alt yapılarında bulunan toplam 130 sporcu oluşturmaktadır. Ölçeğe uyarlama sürecinde dil geçerliliği, doğrulayıcı faktör analizi, ıraksak, yakınsak geçerlilik, ölçüt geçerliliği, madde analizi, CR ve Cronbach Alpha iç tutarlılık yöntemleri uygulanmıştır. Doğrulayıcı faktör analizi işlemi sonrası elde edilen uyum değerlerinin literatürde yer alan uyum değerleri ile uygunluk gösterdiği sonucuna varılmıştır. Ölçüt geçerliliği işlemi sonucunda, ölçek benzer ölçek ile orta derecede pozitif yönlü ilişkiler tespit edilmiştir. Iraksak ve yakınsak geçerlilik için Ave, √Ave, Msv, ve Asv değerlerinden uygun sonuçlar elde edilmiştir. Veri toplama aracının güvenilirlik değerlerini ölçmek için Cronbach alpha testi sonucunda iç tutarlılık katsayısı, ,894 olarak tespit edilmiştir. İlaveten ölçeğin ego alt faktörü ve ustalık alt faktörlerine ilişkin ,793 ve ,894 değerler tespit edilmiştir. Madde analizi testi sonuçlarına göre, sporda başarı amacı ölçeği madde toplam korelasyonu, ustalık faktörü için ,785 ile ,616 arasında değişiklik gösterirken ego faktörü için ise ,765 ile ,401 arasında değerlere ulaşılmıştır. Ayrıca maddeler açısından alt %27 ve üst %27 gruplarının değerlendirilmesi sonucunda anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir (p<0,05). Sonuç olarak; uyarlama çalışması yapılan ölçeğin, elde edilen sonuçlar doğrultusunda kullanıma uygun olduğu söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

• Başarı Amacı Teorisi
• Ölçek Uyarlama
• Spor

References

1. Alpar, R. (2010). Spor, sağlık ve eğitim bilimlerinde örneklerle uygulamalı istatistik ve geçerlik-güvenilirlik. Ankara: Detay Yayıncılık.
2. Anderman, E. M. & Patrick, H. (2012). Achievement goal theory, conceptualization of ability/intelligence, and classroom climate. In Handbook of research on student engagement (pp. 173-191). Boston: Springer.
3. Bodmann, S., Hulleman, C. S. & Harackiewicz, J. M. (2008). Achievement goal systems: An application of goal systems theory to achievement goal research. Revue internationale de psychologie sociale, 21(1), 71-96.
4. Brdar, I., Rijavec, M. & Loncaric, D. (2006). Goal orientations, coping with school failure and school achievement. European journal of psychology of education, 21(1), 53-70.
5. Büyüköztürk, Ş. (2015) Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı: İstatistik, araştırma deseni SPSS uygulamaları ve yorum (Genişletilmiş 21. Baskı), Ankara: Pegem Akademi.
6. Cumming, S. P., Smith, R. E., Smoll, F. L., Standage, M. & Grossbard, J. R. (2008). Development and validation of the achievement goal scale for youth sports. Psychology of Sport and Exercise, 9(5), 686-703. doi:10.1016/j.psychsport.2007.09.003.
7. Duda, J. L. & Nicholls, J. G. (1992). Dimensions of achievement motivation in schoolwork and sport. Journal of educational psychology, 84(3), 290–299. https://doi.org/10.1037/0022-0663.84.3.290.
8. Duda, J. L. (1993) Goals: A social cognitive approach to the study of achievement motivation in sport. In R. N. Singer, M. Murphey and L. K. Tennant (eds.), Handbook of Research on Sport Psychology, (pp. 421–436). New York: Macmillan.

9. Erkuş, A. ve Selvi, H. (2019). Psikolojide ölçme ve ölçek geliştirme III: Ölçek uyarlama ve "norm" geliştirme. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
10. Fry, M. D. & Newton, M. (2003) Application of achievement goal theory in an urban youth tennis setting. Journal of Applied Sport Psychology, 15(1), 50-66. doi: 10.1080/10413200305399.
11. George, D. & Mallery, M. (2010). SPSS for Windows Step by Step: A Simple guide and reference.17. update (10a ed.) Boston: Pearson.
12. Gürbüz, S. (2019). AMOS ile yapısal eşitlik modellemesi. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
13. Hanrahan, S. J. & Cerin, E. (2009). Gender, level of participation, and type of sport: Differences in achievement goal orientation and attributional style. Journal of science and medicine in sport, 12(4), 508-512. doi:10.1016/j.jsams.2008.01.005.
14. Hogue, C. M. (2020). Achievement goal theory-based psychological skills training session buffers youth athletes’ psychophysiological responses to performance stress. Psychology of Sport and Exercise, 51, 101792. doi.org/10.1016/j.psychsport.2020.101792.
15. Hoyle, R. H. (2012). Handbook of structural equation modeling. New York: The Guilford Press.
16. Koh, K. T. & Wang, C. K. J. (2015). Gender and type of sport differences on perceived coaching behaviours, achievement goal orientations and life aspirations of youth Olympic games Singaporean athletes. International Journal of Sport and Exercise Psychology, 13(2), 91-103. doi:10.1080/1612197X.2014.932820.
17. Kristiansen, E., Halvari, H. & Roberts, G. C. (2012). Organizational and media stress among professional football players: testing an achievement goal theory model. Scandinavian journal of medicine & science in sports, 22(4), 569-579. doi:10.1111/j.1600-0838.2010.01259.x.
18. Maehr, M. L. & Zusho, A. (2009). Achievement goal theory: The past, present, and future. In K. R. Wentzel & A. Wigfi eld (Eds.), Handbook of motivation at school (pp. 77–104). New York: Routledge.
19. Nicholls, J. G. (1989). The competitive ethos and democratic education. Harvard University Press.
20. Petherick, C. M., & Markland, D. (2008). The development of a goal orientation in exercise measure (GOEM). Measurement in Physical Education and Exercise Science, 12(2), 55-71. doi: 10.1080/10913670801903902.
21. Roberts, G. C., Treasure, D. C. & Balague, G. (1998). Achievement goals in sport: The development and validation of the perception of success questionnaire. Journal of Sports Sciences, 16(4), 337– 347. doi:10.1080/02640419808559362.
22. Seçer, I. (2015). Psikolojik test geliştirme ve uyarlama süreci: SPSS ve LISREL uygulamaları. Ankara: Anı Yayıncılık.
23. Stuntz, C. P. &Weiss, M. R. (2009). Achievement goal orientations and motivational outcomes in youth sport: The role of social orientations. Psychology of Sport and Exercise, 10(2), 255-262. doi:10.1016/j.psychsport.2008.09.001.
24. Tabachnick, G.B. & Fidel, S.L. (2015) Çok değişkenli istatistiklerin kullanımı. (Çev. Ed. Mustafa Baloğlu), Ankara: Nobel Yayıncılık.
25. Tavşancıl, E. (2006). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi. (3. Baskı). Ankara: Nobel.
26. Toros, T. (2004). Sporda Görev ve Ego Yönelim Ölçeği (-SGEYÖ-)'nin Türk sporcular için geçerlik ve güvenirlik alışması. Spor Bilimleri Dergisi, 15(3), 155-166.
27. Weltevreden, G. M., van Hooft, E. A., & van Vianen, A. E. (2018). Parental behavior and adolescent's achievement goals in sport. Psychology of Sport and Exercise, 39, 122-131. doi.org/10.1016/j.psychsport.2018.08.004.
28. Wolters, C. A. (2004). Advancing achievement goal theory: Using goal structures and goal orientations to predict students' motivation, cognition, and achievement. Journal of Educational Psychology, 96(2), 236–250. doi:10.1037/0022-0663.96.2.236.
29. Zhang, T., Xiang, P., Gu, X. & Rose, M. (2016). College students' physical activity and health-related quality of life: An achievement goal perspective. Research Quarterly for Exercise and Sport, 87(2), 182-190. doi:10.1080/02701367.2016.1159279.