Forensic Medical Evaluation of Occupational Injury Cases Admitted to the Forensic Medicine Outpatient Clinic in İzmir Province

Abstract

Abstract Aim: This study aimed to conduct a comprehensive forensic medical evaluation of occupational injury cases admitted to the Forensic Medicine Outpatient Clinic of Bakırçay University Çiğli Training and Research Hospital. The objective was to analyze sociodemographic data, injury mechanisms, and anatomical injury sites with respect to sectoral differences and to discuss the findings in light of relevant literature. Method: The study retrospectively analyzed 374 cases who were examined and issued forensic reports at the aforementioned outpatient clinic between January 1, 2022, and December 31, 2024, due to occupational accidents. Variables such as sociodemographic characteristics, employment sectors, injury mechanisms, trauma localization, and the medicolegal classification of injuries were examined in detail. Results: The majority of cases were male (n=316, 84.5%), and the most affected age group was between 36–45 years (n=106, 28.3%). Occupational accidents were most frequently reported in the industrial sector (n=113, 30.2%) and the construction sector (n=93, 24.9%). Upper extremities were the most commonly affected anatomical region (n=117, 31.3%), and blunt traumatic injuries represented the most prevalent injury type (n=120, 32.1%). In most cases (n=319, 85.3%), the injuries were not life-threatening, and in 255 cases (68.2%), the injuries could not be treated with simple medical intervention. Conclusion: The findings highlight variations in occupational accidents across different age groups, sectors, and types of trauma, emphasizing sector-specific injury patterns. The study underscores the need for the development of targeted preventive strategies tailored to high-risk occupational sectors and aims to contribute valuable data to the existing literature on occupational safety and forensic medical assessment. Keywords: Occupational Accidents, Occupational Injuries, Public Health, Legal Liability.

Keywords

• Occupational Accidents
• Occupational Injuries
• Public Health
• Legal Liability

İzmir İlinde Adli Tıp Polikliniğine Başvuran İş Kazası Olgularının Adli Tıbbi Değerlendirilmesi

Abstract

Özet Giriş ve Amaç: Bu çalışmada Bakırçay Üniversitesi Çiğli Eğitim ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp Polikliniğine başvuran iş kazası olgularının adli tıbbi kayıtlarının ayrıntılı incelenmesi ile sosyodemografik veriler, yaralanma şekli ve yaralanma bölgesi gibi parametrelerin sektörel farklılıklar açısından değerlendirilmesi ve literatür eşliğinde tartışılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 01.01.2022 ile 31.12.2024 tarihleri arasında İzmir Bakırçay Üniversitesi Çiğli Eğitim ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp Polikliniği’ne iş kazası nedeniyle başvurarak muayenesi yapılan ve adli raporları düzenlenen 374 olgu dahil edilmiştir. Bu raporlar; sosyodemografik veriler, çalışılan sektör, yaralanma şekli, travmanın lokalizasyonu ve yaralanmanın adli tıbbi niteliği gibi değişkenler ile retrospektif olarak analiz edilmiştir. Bulgular: Çalışma kapsamındaki olguların çoğunluğunu erkek bireylerin oluşturduğu (n=316, %84,5), en fazla olgunun 36–45 yaş aralığında (n=106, %28,3) olduğu görülmüştür. İş kazalarının en sık bildirildiği sektörler sırasıyla sanayi (n=113, %30,2) ve inşaat-yapı sektörleri (n=93, %24,9) olmuştur. Yaralanmaların en sık görüldüğü anatomik bölgenin üst ekstremiteler olduğu (n=117, %31,3), en yaygın yaralanma şeklinin ise künt travmatik yaralanmalar (n=120, %32,1) olduğu görülmüştür. Olguların büyük çoğunluğunda (n=319, %85,3) yaralanmaların yaşamsal tehlike oluşturmadığı, 255 olguda (%68,2) yaralanmaların basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadığı tespit edilmiştir. Sonuç: Sunulan çalışmadan elde edilen veriler doğrultusunda iş kazalarının yaş gruplarına, sektörlere ve travma türlerine göre çeşitlilikleri ortaya konularak, meydana gelen yaralanma şekillerine ilişkin sektörel karakteristik özellikler vurgulanmıştır. Kazaların meydana geldiği sektörlere göre önleyici yaklaşımların geliştirilmesi açısından dikkat çekmek ve literatüre katkı sunmak amaçlanmıştır. Anahtar Sözcükler: İş Kazaları, Mesleki Yaralanmalar, Halk Sağlığı, Hukuki Sorumluluk.

Keywords

• İş Kazaları
• Mesleki Yaralanmalar
• Halk Sağlığı
• Hukuki Sorumluluk

Ethical Statement

Çalışma önerisi, öncelikle Çiğli Eğitim ve Araştırma Hastanesi Başhekimliğine sunularak ön izin belgesi 07.02.2025 tarihinde alınmıştır. Ön izin belgesi alındıktan sonra Bakırçay Üniversitesi Girişimsel Olmayan Araştırmalar Etik Kuruluna sunulmuş ve 12.02.2025 tarihli 2062 Karar Nolu yazısı ile çalışmanın gerçekleştirilmesinin uygun olduğu konusunda onay verilmiştir. Çalışma Helsinki Deklarasyonu Prensipleri’nde yer alan etik ilkelere göre yapılmıştır.

References

1. https://www.ilo.org/global/topics/safety-and-health-at-work/lang--en/index.htm Erişim tarihi: 24.04.2025 https://webapps.ilo.org/ilostat-files/SSM/SSM8/E/ANNEX.html
2. Karadeniz O. Dünya'da ve Türkiye'de iş kazaları ve meslek hastalıkları ve sosyal koruma yetersizliği. Çalışma ve Toplum 2012; 34(3).
3. https://www.ilo.org/sites/default/files/wcmsp5/groups/public/%40ed_protect/%40protrav/%40safework/documents/publication/wcms_903140.pdf
4. Akel Ö. 5510 sayılı Kanun’a göre iş kazası sayılan hâller ve iş kazasının bildirilmesi. Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi, Türkiye, 2019.
5. “6098 sayılı 2011 tarihli Türk Borçlar Kanunu”. www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.6098.pdf. (Erişim tarihi: 25.12.2020).
6. Turla A, Aydın B. Retrospective evaluation of occupational accident cases admitted to University Hospital in Samsun:2007-2022. Türkiye Klinikleri Journal of Forensic Medicine and Forensic Sciences. 2022;19 (3):195-202.
7. Akın L. İş sağlığı ve güvenliğinde işverenin cezai sorumluluğu. Türkiye İşverenler Sendikası Konfederayonu (TİSK) Akademi Dergisi 2008; 1: 210-23.
8. Öz M. İş kazalarında hukuki, cezai ve idari sorumluluk. Ankara Barosu Dergisi. 2015(2); 215-253. Orhan Ç, Çakmak F, Akdeniz YS, İpekci A, İkizceli İ. Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Acil Tıp Anabilim Dalına Başvuran İş Kazası Olgularının Analizi. ATD. 2022;36(3):139-44.

9. Sorock GS, Lombardi DA, Hauser RB, Eisen EA, Herrick RF, Mittleman MA. Acute traumatic occupational hand injuries: type, location, and severity. Journal of occupational and environmental medicine. 2002 Apr 1;44(4):345-51.
10. Perotti S, Russo MC. Work-related fatal injuries in Brescia County (Northern Italy), 1982 to 2015: A forensic analysis. J Forensic Leg Med 2018; 58:122-125.
11. Mehrdad R, Seifmanesh S, Chavoshi F, Aminian O, Izadi N. Epidemiology of occupational accidents in Iran based on social security organization database. Iranian Red Crescent Medical Journal. 2014; 16(1).
12. Duarte J., Marques AT., Santos Baptista, J. Occupational Accidents Related to Heavy Machinery: A Systematic Review. Safety 2021; 7: 21. https://doi.org/ 10.3390/safety7010021
13. Celik K., Yilmaz, F., Kavalci C., Ozlem M., Demir A., Durdu T., ... & Yel C. Occupational injury patterns of Turkey. World journal of emergency surgery. 2013; 8: 1-6. www.sgk.gov.tr (Erişim Tarihi: 22.04.2025)
14. SGK istatistik yıllıkları 2023 (Erişim Tarihi: 22.04.2025) Artar A. 2011-2015 yılları arasında iş kazası nedeniyle başvuran adli olguların değerlendirilmesi (Uzmanlık tezi, Cumhuriyet Üniversitesi). Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı, 2017.
15. Ünal A U. Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından Türk Ceza Kanunu kapsamında raporları düzenlenmiş olan iş kazası olgularının değerlendirilmesi (Tıpta uzmanlık tezi, Dicle Üniversitesi). Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı, 2023.