Research Article

Deneysel Egzersiz Uygulamasının Yaşlılık Sürecinde Etkileri

Volume: 6 Number: 4 December 31, 2019

Deneysel Egzersiz Uygulamasının Yaşlılık Sürecinde Etkileri

Abstract

Amaç: Ilımlı yüzme egzersizine tabi tutulan orta yaş ve yaşlanma sürecine giren sıçanlarda lenfositlerdeki DNA hasarının comet analizi ile serum IMA’ları ve TAS, TOS'ları arasındaki ilişkiyi karşılaştırmak.

Yöntem: Yaptığımız çalışmada 32 adet erkek Sprague-Dawley (350-500 gr) 11-12 aylık ve 15-16 ay arası yaşlı sıçanlar kullanıldı. Çalışmada her grupta 8’er adet sıçan olmak üzere 4 grup oluşturuldu. Gruplar; kontrol (K1; 11-12 aylık), Egzersiz (E1; 11-12 aylık), Kontrol (K2; 15-16 aylık), Egzersiz (E2; 15-16 aylık) olarak adlandırılmıştır. Yüzme egzersizi, 30 dk/gün, 5 gün/hafta, toplam 8 hafta orta dereceli egzersiz eğitimi verildi. Egzersiz eğitimi sonrası ötenazi yapıldı ve oksidatif strese bağlı DNA kırıklarının tespitinde kullanılacak olan comet analizi için kan örnekleri toplandı. Serum örneklerinin biyokimyasal analizleri yapılmak üzere kanlar 10.000 rpm santrifüje edildi.

Bulgular: Comet analizinde E1 –K1 gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu (p=0,001) ve E1 grubunda comet skoru azaldı. E2-K2 egzersiz grupları arasında da istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu (p=0,001) ve E2 grubunda comet skoru azaldı. Egzersiz gruplarına bakıldığında (E1-E2) istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı (p>0.005). Serum örneklerinde ise, IMAR, IMA-Albümin oranı gruplar arasında anlamlı bir fark bulunmadı (p>0.005). Serum TAS, TOS, ISO sonuçlarında egzersiz-2 kontrol-2 arasında bir fark bulunmuştur (p=0.004) ve egzersiz-2 grubunda antioksidan artışı kontrol-2 göre artış göstermiştir.

Sonuç: Fiziksel egzersiz eğitiminin, antioksidan kapasitedeki artışla ilişkili olan lenfositlerdeki DNA hasarına karşı koruyucu etkileri olduğu gösterildi. Sonuçlar yaşlanma sürecinde veya orta yaş süreçlerinde yapılanacak düzenli ılımlı aerobik egzersizin yaşam kalitesinin artışında etkin olabileceği düşünüldü.  

Keywords

References

  1. Referanslar
  2. 1. Karasu, Ç, Biyolojik yaşlanma teorileri: oksidatif stresin rolü, Turkiye Klinikleri Journal of Medical Science, 2008, 28, 1-11.
  3. 2. Wagner, K.H, Cameron-Smith, D, Wessner, B, Franzke, B, Biomarkers of aging: from function to molecular biology, Nutrients, 2016, 8, 338.
  4. 3. Azzu, V, Valencak, T.G, Energy metabolism and ageing in the mouse: a mini-review, Gerontology, 2017, 63, 327-36.
  5. 4. Galloza, J, Castillo, B, Micheo, W, Benefits of exercise in the older population, Physical Medicine and Rehabilitation Clinics of North America, 2017, 28, 659-69.
  6. 5. Çakır, B, Sıçanlarda orta dereceli yüzme egzersizin akut ve kronik stres yanıtına etkisi, İstanbul Marmara Üniversitesi 2005.
  7. 6. Barnes, J.N, Exercise, cognitive function, and aging, Advances in Physiology Education, 2015, 39, 55-62.
  8. 7. Emekçi, S, Akut yüzme egzersizi yaptırılan ratlarda timokinon uygulamasinin apoptozis ve DNA hasari üzerine etkisi, Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi, 2016.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

Medical Physiology

Journal Section

Research Article

Publication Date

December 31, 2019

Submission Date

September 5, 2019

Acceptance Date

December 23, 2019

Published in Issue

Year 2019 Volume: 6 Number: 4

APA
Tunca, Ü., Yalçın, A., Saygın, M., & Ellidağ, H. Y. (2019). Deneysel Egzersiz Uygulamasının Yaşlılık Sürecinde Etkileri. CBU-SBED: Celal Bayar University-Health Sciences Institute Journal, 6(4), 271-276. https://doi.org/10.34087/cbusbed.616028
AMA
1.Tunca Ü, Yalçın A, Saygın M, Ellidağ HY. Deneysel Egzersiz Uygulamasının Yaşlılık Sürecinde Etkileri. CBU-SBED: Celal Bayar University-Health Sciences Institute Journal. 2019;6(4):271-276. doi:10.34087/cbusbed.616028
Chicago
Tunca, Ülker, Arzu Yalçın, Mustafa Saygın, and Hamit Yaşar Ellidağ. 2019. “Deneysel Egzersiz Uygulamasının Yaşlılık Sürecinde Etkileri”. CBU-SBED: Celal Bayar University-Health Sciences Institute Journal 6 (4): 271-76. https://doi.org/10.34087/cbusbed.616028.
EndNote
Tunca Ü, Yalçın A, Saygın M, Ellidağ HY (December 1, 2019) Deneysel Egzersiz Uygulamasının Yaşlılık Sürecinde Etkileri. CBU-SBED: Celal Bayar University-Health Sciences Institute Journal 6 4 271–276.
IEEE
[1]Ü. Tunca, A. Yalçın, M. Saygın, and H. Y. Ellidağ, “Deneysel Egzersiz Uygulamasının Yaşlılık Sürecinde Etkileri”, CBU-SBED: Celal Bayar University-Health Sciences Institute Journal, vol. 6, no. 4, pp. 271–276, Dec. 2019, doi: 10.34087/cbusbed.616028.
ISNAD
Tunca, Ülker - Yalçın, Arzu - Saygın, Mustafa - Ellidağ, Hamit Yaşar. “Deneysel Egzersiz Uygulamasının Yaşlılık Sürecinde Etkileri”. CBU-SBED: Celal Bayar University-Health Sciences Institute Journal 6/4 (December 1, 2019): 271-276. https://doi.org/10.34087/cbusbed.616028.
JAMA
1.Tunca Ü, Yalçın A, Saygın M, Ellidağ HY. Deneysel Egzersiz Uygulamasının Yaşlılık Sürecinde Etkileri. CBU-SBED: Celal Bayar University-Health Sciences Institute Journal. 2019;6:271–276.
MLA
Tunca, Ülker, et al. “Deneysel Egzersiz Uygulamasının Yaşlılık Sürecinde Etkileri”. CBU-SBED: Celal Bayar University-Health Sciences Institute Journal, vol. 6, no. 4, Dec. 2019, pp. 271-6, doi:10.34087/cbusbed.616028.
Vancouver
1.Ülker Tunca, Arzu Yalçın, Mustafa Saygın, Hamit Yaşar Ellidağ. Deneysel Egzersiz Uygulamasının Yaşlılık Sürecinde Etkileri. CBU-SBED: Celal Bayar University-Health Sciences Institute Journal. 2019 Dec. 1;6(4):271-6. doi:10.34087/cbusbed.616028

Cited By