The Payava Sarcophagus

Abstract

The Payava Sarcophagus, which was taken to the British Museum in 1844 from Xanthus, the Lycian capital until the end of the Classical Period, is a sarcophagus with two burial chambers and rich decoration of reliefs and imitation of wooden architectural elements. The two figures on the middle block of the southern face, are seen in a crowning scene. The one to the left, which is armored, is Payava, receiving an honorary crown for his victories. This fact is confırmed by an inscription on the right side. On the combat scene depicted on the eastern broader side, Payava is on horseback and occupies the center of the scene, giving a clear idea of his victory over the opponent soldiers who are seen involved in the Satrap Revolt. The cavalrymen behind him are of a minor importance. On both of the broader sides of the lid, a quadriga scene is seen. On the narrower sides, two sphinxes at the upper, a man and a woman figure sitting are depicted facing each other. The sphinxes should be considered as apotrophaic figures of funerary decorations and should be traced back to Clazomenaian Sarco-phagi, which are parallels of the Ionian pottery. The man and woman sitting opposite to each other must have been representing Payava and his wife. The hunting on the western and combat scene on the western part of the beam completes the ideal representation of the Lycian aristocracy, since a Lycian noble should fight well, should be a good hunter and besides being a good athlete he should be good father. The stylistic analysis revealed that this sarcophagus was manufactured within the period of 360- 350 BC, a date which is supported by historical facts.

Keywords

• Xanthus,Payava,Lycia,Sarkophag,Audienz

Payava Lahti

Abstract

Klasik Dönem’in sonuna dek Lykia’nın başkenti olan Ksanthos’tan 1884 yılında British Museum’a götürülen Payava Lahti, iki mezar odalı, ahşap mimari öykünmeli ve kabartmalarla bezeli bir lahittir. Orta blok, güney dar yüzde; ayakta duran iki figür taçlandırma eylemi içindedir. Savaş giysili figürlerden solda duran ve taçlanan Payava’dır. Kazandığı zaferlerden ötürü onur tacı takıl-maktadır. Sağ yanda yer alan yazıt bu savı doğru-lamaktadır. Doğu uzun yüzde anlatılan savaş sahnesinde Payava atın üstündedir ve sahnenin merkezine yerleştirilmiştir. Karşısındaki satrap isyanına katılan askerlere galip geleceği anlaşılmakta, arkasından gelen atlı askerleri ikinci planda kalmaktadır. Kapağın her iki yüzünde birer quadriga sahnesi yer almaktadır. Kapak dar yüzlerde ise, üstte karşılıklı birer sphenks, altta ise karşılıklı oturan erkek ve kadın figürleri yer alır. Sphenksler mezar koruyucu olarak düşünülmeli ve öncüleri Ion sanatının vazo ressamlığına koşut giden Klazomenai lahitlerinde aranmalıdır. Karşı-lıklı oturan kadın-erkek figürleri de mezar sahiplerini yani Payava ve karısını temsil etmelidir. Kiriş üzerinde ise doğu yüzde savaş, batı yüzde av sahnesi işlenerek Lykia aristokrasisinin ideal tasviri tamamlanmış olur. Yapılan biçem kritiği ile bu anıt MÖ 360-350 yılları arasına tarihlenebilmekte, tarihsel olaylar da bu bulguyu desteklemektedir.

Keywords

• Ksanthos,Payava,Lykia,Lahit,Audiens

References

1. Akşit 1967 O. Akşit, Likya Tarihi. İstanbul 1967.
2. Akurgal 1941 E. Akurgal, Griechische Reliefs des VI. Jahrhunderts aus Lykien. Berlin 1941.
3. Akurgal 1961 E. Akurgal, Die Kunst Anatoliens. Berlin 1961.
4. Anadolu Medeniyetleri Anadolu Medeniyetleri II. İstanbul 1983.
5. Arnold 1969 D. Arnold, Die Polykletnachfolge. Berlin 1969.
6. Benndorf – Niemann 1884 O. Benndorf –G. Niemann, Reisen im Südwestlichen Kleinasien I. Lefkoşe 1884.
7. Berghe – Meyer 1983 L. van den Berghe – L. De Meyer, Urartu. Gent 1983.
8. Bernard 1964 P. Bernard, “Une pièce d’armure perse sur un monument lycien”. Syria XLI/3-4 (1964)195-212.

9. Boardman 1974 J. Boardman, Athenian Red Figures Vases: The Archaic Period. Londra 1974.
10. Boardman 1975 J. Boardman, Rotfigurige Vasen aus Athen. Die archaische Zeit. Londra 1975.
11. Boardman 1985 J. Boardman, Greek Sculpture. The Classical Period. Londra 1985.
12. Boardman 1987 J. Boardman, Griechische Plastik. Die klassische Zeit. Londra 1987.
13. Borbein 1968 A. H. Borbein, Campanareliefs. Typologische und Stilkritische Untersuc¬hungen. Heidelberg 1968.
14. Borchardt 1969 J. Borchardt, “Ein Totengericht in Lykien”. IstMitt XIX-XX/70 (1969) 187-222.
15. Borchardt 1975 J. Borchardt, Myra: Eine lykische Metropole in antiker und byzantinischer Zeit. Berlin 1975.
16. Borchardt 1976 J. Borchardt,“Die Bauskulpturen des Heroons von Limyra”. IstForsch XXXII (1976) 141-151.
17. Borchardt 1980 J. Borchardt, “Zur Deutung lykischer Audienzszenen”. Actes du Colloque sur la Lycie Antique Ed. H. Metzger. (1980) 7-12.
18. Borchardt 1990 J. Borchhardt, Götter, Heroen, Herrscher in Lykien. Wien 1990.
19. Borchardt 2013 J. Borchardt, Strukturen Lykischer Residenzstädte im Vergleich zu älteren Städten des Vorderen Orients. Antalya 2013.
20. Borchardt1968 J. Borchardt, “Dynastische Grablangen von Kadyanda”. AA XVIII (1968)174-238.
21. Brinkmann – Scholl 2010 V. Brinkmann – A. Scholl, Bunte Götter, die Farbigkeit antiker Skulptur. Berlin 2010.
22. Brommer 1982 F. Brommer, Die Parthenon Skulpturen. Mainz 1982.
23. Bruns-Özgan 1987 C. Bruns-Özgan, Lykische Grabreliefs des 5. und 4. Jahrhunderts v. Chr. Tü¬bingen 1987.
24. Childs– Demargne 1989 W. A. P. Childs–P. Demargne, Fouilles de Ksanthos, Tome VIII. Paris 1989.
25. Cook 1981 R. M. Cook, Clazomenian Sarcophagi (Forschungen zur Antiken Keramik Reihe 2). Mainz 1981.
26. Darga 1992 M. Darga, Hitit Sanatı. İstanbul 1992.
27. Demargne 1958 P. Demargne, Fouilles de Ksanthos I. Paris 1958.
28. Demargne 1974 P. Demargne, Fouilles de Ksanthos V. Paris 1974.
29. Demargne 1983 P. Demargne,“Serviteurs orientaux sur deux monuments funéraires de Ksanthos”. Ed. H. Hauptmann. Beiträge zur Altertumskunde Kleinasiens. Mainz (1983) 167-170.
30. Diepolder 1965 H. Diepolder, Die attischen Grabreliefs des 5. und 4. Jahrhunderts v. Chr. Darmstadt 1965.
31. Fuchs 1983 W. Fuchs, Die Skulptur der Griechen. Münih 1983.
32. Gabelmann 1984 H. Gabelmann, Antike Audienz und Tribunalszenen. Darmstadt 1984.
33. Hamdi Bey – Reinach 1892 O. Hamdi Bey – T. Reinach, Une Necropole Royale a Sidon. Paris 1892.
34. Hdt. (= Herodotos, Historiai) Kullanılan Metin ve Çeviriler: Herodotos, The Persian Wars. Trans. A. D. Godley, vols. I-IV. Cambridge, Massachusetts - London 1920-200412. (The Loeb Classical Library).
35. Herodotos, Tarih. Çev. M. Ökmen. İstanbul 19913.
36. Hiller 1975 H. Hiller, “Ionische Grabreliefs”. IstMitt Beih XII (1975).
37. Himmelmann 1956 N. Himmelmann, Studien zum Ilissos-Relief. Londra 1956.
38. Hölscher 1973 T. Hölscher, Griechische Historienbilder des 5. und 4. Jahrhunderts v. Chr. Würzburg 1973.
39. Hrouda 1965 B. Hrouda, Die Kulturgeschichte des assyrischen Flachbildes. Saarbrücker Beiträge zur Altertumskunde 2. Bonn 1965.
40. Işık 1995 F. Işık, “Likya Kaya Gömütleri”. Anadolu KonferanslarıIV (1995) 110-123.
41. Işık 1996 F. Işık, “Tempelgräber von Patara und ihre anatolischen Wurzeln”. Likya II (1996) 160-186.
42. Işık– İşkan-Yılmaz 1996 F. Işık– H. İşkan-Yılmaz, “Likya’da Konut ve Gömüt Arasındaki Yapısal İlişkiler”. Ed. Yıldız Sey, Tarihten Günümüze Anadolu'da Konut ve Yerle¬şim. İstanbul (1996) 171- 181.
43. İdil 1985 V. İdil, Likya Lahitleri. Ankara 1985.
44. Jacobs 1987 B. Jacobs, Griechische und persische Elemente in der Grabkunst Lykiens zur Zeit der Achamenidenherrschaft. Upsala 1987.
45. Kleemann 1958 I. Kleemann, “Der Satrapen Sarkophag aus Sidon”. IstForsch XX Beiheft (1958).
46. Koch 1992 H. Koch, Es kündet Dareios der König. Darmstadt 1992.
47. Ksen. Anab. (= Ksenophon, Anabasis) Kullanılan Metin ve Çeviri: Xenophon, Anabasis. Trans. C. L. Brownson, vol. III. Cambridge, Massachusetts - London 20013 (The Loeb Classical Library).
48. Lange – Hirmer 1985 K. Lange – M. Hirmer, Agypten. Munchen 1985.
49. Mellink 1976 M. J. Mellink,“Local, Phrygian and Greek Traits in Northern Lycia”. RA I (1976) 21-34.
50. Metzger 1963 H. Metzger, Foulleis de Ksanthos II. Paris 1963.
51. Meyer 1983 M. Meyer, “Die griechischen Urkundenreliefs”. AM XIII Beiheft (1983)
52. Oberleitner 1994 W. Oberleitner, Das Heroon von Trysa. Darmstadt 1994.
53. Orthmann 1971 W. Orthmann, Untersuchungen zur späthethitischen Kunst, Saarbrücker Beiträge zur Altertumskunde 8 (1971).
54. Papaioannou 1974 K. Papaioannou, L’art Grec. Paris 1974.
55. Praschniker 1979 C. Praschniker, “Das Mausoleum von Belevi”. FiEVI (1979) 96-153.
56. Prayon 1987 F. Prayon, Phrygische Plastik: Die Früheisenzeitliche Bildkunst Zentralana¬toliens Und Ihre Beziehungen. Tübingen 1987.
57. Pryce 1928 F. N. Pryce, Catalogue of Sculpture of the British Museum I/1. London 1928.
58. Rodenwaldt 1933 G. Rodenwaldt, Griechische Reliefs in Lykien. Berlin 1933.
59. Simon 1976 E. Simon, Die griechischen Vasen. Munchen 1976.
60. Smith 1900 A. H. Smith, A Catalogue of Sculpture in the Department of Greek and Ro¬man Antiquities. London 1900.
61. Sprenger – Bartoloni 1990 M. Sprenger – G. Bartoloni, Die Etrüsker. Kunst und Geschichte. Munchen 1990.
62. Süsserott 1968 H. K. Süsserott, Griechische Plastik 4. Jahrhunderts vor Christus. Roma 1968.
63. Treuber 1887 O. Treuber, Geschischte der Lykier. Stuttgart 1887.
64. Yılmaz 1990 H. Yılmaz, “Die Felsgräber von Patara”. Akten des II. Internationalen Ly¬kien Symposions II (1990) 87-96.
65. Yılmaz 1994 H. Yılmaz, “Überlegungen zur Typlogie der Lykischen Sarkophage”. Lykia I (1994) 42-51.