Aiolis Kymesi’nden Samurlu 879 Nekropolisi
Abstract
Samurlu 879 Nekropolisi, Kyme Antik Kenti’nin yaklaşık 1km. kadar doğusunda, İzmir-Ça - nakkale Karayolu’nun hemen kenarındaki düz bir arazide konumlanmıştır. Nekropolis’te yapı - lan kazılar sonucunda 88 adet gömüye ait 6 mezar tipi ile karşılaşılmıştır. Bunlardan 38 tanesi Stroter kiremit Mezar,18 tanesi Pithos ve Çömlek Mezar,16 tanesi Ahşap Kapama basit Me - zar, 10 tanesi Taş Kapama Mezar, 2 tanesi Lahit, 2 tanesi kremasyon, 1 tanesi Urne ve 1 tanesi Sanduka Mezar’dır. Samurlu 879 Nekropolisi’ni Samurlu 877 Nekropolisi ile beraber değerlen - dirmek gereklidir Ürkmez 2014: 337 -381 . Birbirlerine yaklaşık olarak 100m. mesafede olan, Kyme’nin bu iki doğu nekropolisini karşılaştırmalı olarak incelemek, kullanıldıkları dönemin ölü gömme adetlerinin algılanabilmesi için önemlidir. Kronolojik olarak iki nekropolis te, en er - ken olarak MÖ IV. yüzyılın ortalarında kullanılmaya başlanmıştır. Bununla beraber, konteks - tlere dayanarak Samurlu 877’nin biraz daha geç yaklaşık yirmi yıl? kullanılmaya başlandığı söylenebilir. 88 adet mezarı ile, 900m²’den fazla bir alana yayılmış olan Samurlu 879’un kullanımı, MÖ 100 yılı civarında sona erdirilmiştir. Samurlu 877 ve 879 örneklerinde görüldüğü üzere, en azından Geç Klasik ve Erken Hellenistik Dönem’den itibaren belli parsellere yerleşti - rilmiş küçük nekropolisler, soy/aile nekropolisleri olmalıdırlar. Kyme’nin tüm nekropolislerine bütün olarak bakıldığında, özellikle Hellenistik Dönem’de diğer dönemlere nazaran büyük bir nüfusa sahip olduğu söylenebilir. Samurlu 879 Nekropolisi, Hellenistik Dönem mezarlarının ölü gömme gelenekleri açısından, özellikle büyük pithos mezarları ve çömlek mezarların yoğun - luğu ile şehrin diğer nekropolislerinden farklı bir özellik göstermektedir
Keywords
Aiolis, Kyme, Nekropolis, Hellenistik Dönem, Ölü Gömme Adetleri
References
- Atıcı, M. – Karakaş, G. 2013 “Kyme Doğu Nekropolü (İzmir İli, Aliağa İlçesi, Samurlu Köyü, 877 ve 879 Parsel”, 22. Müze Çalışmaları ve Kurtarma Kazıları Sempozyumu, (14-17 Kasım 2013, Adana): 229-242.
- Bakır, G. et al. 2004 “2002 Yılı Klazomenai Kazısı”, XXV. Kazı Sonuçları Toplantısı, 2. Cilt (26-31 Mayıs 2003, Ankara): 101-110.
- Başaran, C. – Kurap, G. 2013 “Enez (Ainos) 2011 Yılı Arkeoloji Kazısı”, 34. Kazı Sonuçları Toplantısı, 2. Cilt (28 Mayıs-1 Haziran 2012, Çorum): 375-391.
- Boulter, C.G. 1963 “Graves in Lenormant Street, Athens”, Hesperia 32/2: 113-137.
- Çırak, N. – Kaya, S. 2011 “2009 İDÇ Nekropolü Kurtarma Kazısı”,19. Müze Çalışmaları ve Kurtarma Kazıları Sempozyumu (29 Nisan-1 Mayıs 2010, Ordu): 217-232.
- Buluç, S. 1993 “Anadolu’da Kremasyon-Ölü Yakma Geleneği”, 1992 Yılı Anadolu Medeniyetleri Müzesi Konferansları, Ankara: 83-101.
- Dereboylu, E. 2012 Aigai Pişmiş Toprak Figürinleri, Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Klasik Arkeoloji Ana Bilim Dalı, (Yayınlanmamış Doktora Tezi), İzmir.
- Dündar, E. 2008 Patara IV.1, Patara Unguentariumları, İstanbul.
- Edwards, G.R. 1975 Corinthian Hellenistic Pottery, Vol. VII, Part III, Princeton.
- Güçlü, H. 2006 Tekirdağ Çevresi Pişmiş Toprak Figürinleri, Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Arkeoloji Anabilim Dalı, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Edirne.