Türkiye ve Ege Bölgesi Çayır-Mera Alanları ile Yem Bitkileri Tarımına Genel Bir Bakış

Abstract

Dünya nüfusundaki hızlı artış nedeniyle, insanların hayvansal kaynaklı gıda gereksinmelerinin karşılanmasında önemli sorunlar ortaya çıkmaktadır. Hayvancılık faaliyetlerinde et, süt, yumurta vb. ürünlerin elde edilebilmesi için çiftlik hayvanlarının fonksiyonlarının ve gereksinmelerinin iyi bilinmesi ve yaşamlarını devam ettirmeleri, kaliteli ve yüksek miktarda ürün vermeleri için düzgün ve yeterli beslenmesi gerekmektedir. Ülkemizde 11.901.791 HB’ye eşdeğer büyükbaş (%74.62), 3.926.017 HB’ye eşdeğer küçükbaş (%24.62) ve 120.743 HB’ye eşdeğer tek tırnaklılar (%0.76) olmak üzere 15.948.552 HB değeri hayvan varlığımız bulunmaktadır. Tarla tarımı içerisindeki yem bitkileri üretiminden 11.416.477 ton ve çayır-mera alanlarından ise 10.273.257 ton olmak üzere yılda toplam 21.689.734 ton kaliteli kuru ot üretilmektedir. Hayvan varlığımız ve üretilen kuru ot miktarı dikkate alındığında oluşan kaba yem açığı miktarının 51.075.535 ton olduğu anlaşılmaktadır. Günümüzde bu açığın; sap, saman ve kavuz vb. yem değeri düşük kaba yemlerle veya yoğun/karma yem kaynaklarından karşılanmaya çalışılsa da yeterli olmayacağı aşikârdır. Ülkesel tarım politikalarının temel hedefi olması gereken “kendine yeterlilik” ilkesinin yerine getirilebilmesi için gerekli önlemlerin en kısa sürede alınması ve dikkatle uygulanması sağlanmalıdır.

Keywords

• Yem bitkileri tarımı,Çayır-mera alanları,Kuru ot verimi,Hayvan varlığı,Hayvan besleme

General View to Meadow-Rangelands and Forage Crops Cultivation of Aegean Region and Turkey

Abstract

Because of the fast increase in the population of the world, important problems emerge in covering the needs of animal-originating nutrients of human beings. In order to obtain meat, milk, egg and similar products in animal husbandry activities, it is necessary that the functions and requirements of farm animals are well-known, and these animals must be well-fed to continue their lives and produce quality and high-amount products. In our country, the animal existence is equal to 15.948.552 HB, and 11.901.791 HB of it is cattles (74.62%); 3.926.017 HB of it is sheeps and goats (24.62%); and 120.743 HB of it is equines (0.76%). The annual quality fodder production is 21.689.734 tons and 11.416.477 tons of it is from forage plant breeding in agricultural activities and 10.273.257 tons of it comes from meadow-pasture areas. When the amount of the fodder and the animal existence in our country are considered it is understood that the lacking rough feed deficit is 51.075.535 tons. Although this deficit is filled with stalks, hays and husks, which have low nutrient values, or with intense/mixed feed sources, it is clear that this will not suffice. In order to achieve “self-sufficiency” principle, which must be the basic target of national agricultural policies, necessary precautions must be taken and applied immediately.

Keywords

• Forage crops cultivation,Meadow-rangelands,Hay yield,Animal Existence,Animal feeding

References

1. Avcıoğlu, R., Soya, H. ve Çelen, A.E., 1998. Meralarımızın Hukuksal Durumu ve Mera Yasası Üzerine Görüşler. Ege Bölgesi l. Tarım Kongresi, Aydın, Cilt:2, 242-249.
2. Cevheri, A.C. ve Polat, T., 2009. Şanlıurfa’da Yem Bitkileri Tarımının Dünü, Bugünü ve Yarını. HR.Ü.Z.F. Dergisi, 13(1): 63-67.
3. Gökkuş A, Koç, A., Çomaklı, B., 1995. Çayır-Mer’a Uygulama Kılavuzu. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fak. Yayınları No: 142, 49-50.
4. Karadağ, Y., Çınar, S., Taşyürek., T., Gökalp, S., ve Özkurt, M., 2016. Tokat-Kazova Ekolojik Koşullarında Bazı Çok Yıllık Yem Bitkilerinin Verim ve Kalitelerinin Belirlenmesi. Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Dergisi, 25 (Özel Sayı-2), 206-21.
5. Kuşvuran, A., Nazlı, R.İ. ve Tansı, V., 2011. Türkiye’de ve Batı Karadeniz Bölgesi’nde Çayır-Mera Alanları, Hayvan Varlığı ve Yem Bitkileri Tarımının Bugünkü Durumu. GOÜ, Ziraat Fakültesi Dergisi, 28(2), 21-32.
6. Mut, H., Geze, M., Gülümser, E., Başaran, U., Çopur Doğrusöz, M. ve Ayan, İ., 2016. Yozgat’ta Yem Bitkileri Tarımının Genel Durumu. I. Uluslararası Bozok Sempozyumu, 5-7 Mayıs 2016, Yozgat, Bildiri Kitabı Cilt:4, 133-139.
7. Sağlamtimur, T., Tansı, V. ve Baytekin, H., 1998. Yem Bitkileri Yetiştirme. Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi Ders Kitabı No: C-74. 3. Baskı, 238s., Adana.
8. Soya, H., Avcıoğlu, R. ve Geren, H., 2004. Yembitkileri (II. Baskı), Ders Kitabı, Hasat Yayıncılık Ltd. Şti., İstanbul, 223s.

9. Karadağ, Y., Çınar, S., Taşyürek., T., Gökalp, S., ve Özkurt, M., 2016. Tokat-Kazova Ekolojik Koşullarında Bazı Çok Yıllık Yem Bitkilerinin Verim ve Kalitelerinin Belirlenmesi. Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Dergisi, 25 (Özel Sayı-2), 206-21.
10. Kuşvuran, A., Nazlı, R.İ. ve Tansı, V., 2011. Türkiye’de ve Batı Karadeniz Bölgesi’nde Çayır-Mera Alanları, Hayvan Varlığı ve Yem Bitkileri Tarımının Bugünkü Durumu. GOÜ, Ziraat Fakültesi Dergisi, 28(2), 21-32.
11. Mut, H., Geze, M., Gülümser, E., Başaran, U., Çopur Doğrusöz, M. ve Ayan, İ., 2016. Yozgat’ta Yem Bitkileri Tarımının Genel Durumu. I. Uluslararası Bozok Sempozyumu, 5-7 Mayıs 2016, Yozgat, Bildiri Kitabı Cilt:4, 133-139.
12. Sağlamtimur, T., Tansı, V. ve Baytekin, H., 1998. Yem Bitkileri Yetiştirme. Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi Ders Kitabı No: C-74. 3. Baskı, 238s., Adana.
13. Soya, H., Avcıoğlu, R. ve Geren, H., 2004. Yembitkileri (II. Baskı), Ders Kitabı, Hasat Yayıncılık Ltd. Şti., İstanbul, 223s