Edremit Kelebek Güvercinlerinin Morfolojik Karakterizasyonu

Abstract

Güvercinler, yüzyıllardır insanoğlunun en çok ilgi duyduğu hayvan türlerinden biridir. Bir ırk zengini olan güvercin türünün ülke, bölge hatta bir yöreye ait lokal ırkları bulunmaktadır. Bölgenin sahip olduğu ve kültürel mirasın bir parçası olan hayvan tür veya ırklarının devamlılığı muhafaza stratejilerinin geliştirilmesi ile mümkün olmaktadır. Bu çalışmada, Edremit ve civarında yetiştirildiği bilinen Edremit Kelebek güvercin ırkının bazı özelliklerinin tanımlanması amaçlanmıştır. Çalışmanın materyalini Edremit’te yetiştirilen 83 Edremit Kelebek güvercini oluşturmuştur. Güvercinlerde kantitatif ve kalitatif gözlemler gerçekleştirilmiştir. Renklerine göre Siyah Tel-Kuyruk, Mavi Tel-Kuyruk, Siyah Boyun, Sarı Boyun, Kırmızı Boyun, Mavi Boyun, Şeş ve Siyah olmak üzere çeşitli varyeteleri bulunan Edremit Kelebek güvercini uçuş stili, dönüş hareketi ve renk özellikleri nedeniyle yetiştirilmektedir.

Edremit Kelebek güvercinlerinde boynun arka kısmı siyah, mavi veya kırmızı renkte olabileceği gibi düz renkte de olabilir. Orta uzunlukta bir kuyruğa sahip olan Edremit Kelebek güvercininin 13 ile 17 arasında değişen kuyruk teleğine sahiptir. Edremit Kelebekleri solo uçucu olarak bilinirler fakat çoklu uçuşlarda arı oğluna benzer şekilde karmakarışık uçarlar. Kanat vuruşları bir kelebeğin kanat vuruşlarını andırır. Uçuşları esnasında dönüş, kuşların gaga-kuyruk ekseninde kendi etraflarında dönmeleri ile gerçekleşir.

Tanınması, muhafazası, devamlılığı bakımından Edremit Kelebek güvercinlerinin tescilli bir ırk haline gelmesi ülkemiz ve uluslar arası alanda lokal ırklarımızın yer edinmesi açısından önemli olacaktır.

Keywords

• : Irk,Uçuş,Hobi,Yerel,Güvercin

References

1. Anonim a, Tescil Edilen Irklar (b.t.). http://www.genbis.org/tescil-edilen-irklar (Erişim tarihi: 10 Mart 2018)
2. Anonim b, Muğla Güvercin Kitapçığı (b.t.), https://www.mugla.bel.tr/uploads/sayfatr/guvercin_kitapcigi.pdf (Erişim tarihi: 10 Mart 2018)
3. Darwin C., 1984. Türlerin Kökeni. Dördüncü Baskı, Çeviren Ö. Ünal. Şahin Matbaası, s. 392, İstanbul.
4. Haag-Wackernagel, D., 1998. Die Taube. vom heiligen Vogel der Liebesgöttin zur Strassentaube. Schwabe & Co. AG, Verlag, Basel, s. 245.
5. Helms, J. A., Brugmann, S. A., 2007. The Origins of Species Specific Facial Morphology: the Prof is in the Pigeon. Integrative and Comparative Biology, Volume 47, Number 3, pp. 338–342.
6. Karasuluoğlu, K., Kılıç, N.O., 2002. Edremit’te Güvercincilik. Edremit Belediyesi Kültür Yayını 5, İstanbul
7. Kılıç, N.O, tarihsiz. Edremit Güvercini. Yayınlanmamış notlar.
8. Murton, R. K., Thearle, R. J. P., Thompson, J., 1972. Ecological Studies of the Feral Pigeon, Columba livia var. 1. Population, Breeding Biology and Methods of Control. J. Appl. Ecol. 9: 835-874.

9. Özbaşer F. T., Atasoy F., Erdem E., Güngör İ., 2016. Filo Güvercinlerinde (Columba livia domestica) Bazı Morfolojik Özellikler. Ankara Üniv. Vet. Fak. Derg., 63, 171-177, 2016.
10. SAS Institute Inc., 1996. User’s Guide. Version 6.07, Cary, NC, USA.
11. Savaş T., Konyalı C., Tölü C., Konyalı A., Pala A., Yurtman İ.Y., "Kısa Gagalı bir Güvercin Irkında Yavru Büyütme, Baş-Gaga Morfolojisi ve Yem Tüketme Davranışı Arasındaki İlişkiler", V. Ulusal Zootekni Bilim Kongresi, VAN, TÜRKIYE, 5-8 Eylül 2007, ss.33-35
12. Üçtepe A., 2011. Güvercinlerde Takla Davranışı ile Beyin Morfolojisi ve Histolojisi Arası İlişkiler. ÇOMÜ Fen Bilimleri Enstitüsü, Zootekni Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi. 46 s.
13. Vogel, C., Vogel, M., Detering, W., Löffler, M., 1998. Tauben. Behtermünz Verlag, Berlin, s. 539.