Investigation of Risk Situations of Special Learning Disability in Preschool Period in Terms of Various Variables

Abstract

Children with specific learning difficulties are known to show risk indicators during the preschool period. In this sense, it is stated that preschool period is a critical period in early diagnosis and intervention of specific learning disabilities. However, it is seen that there are few studies on early diagnosis and intervention of specific learning disabilities in preschool period. Therefore, the aim of this research is determined as the examination of the risk situations of specific learning difficulties in the preschool period in terms of parent, teacher, and child-specific characteristics. This study is a mixed-methods research conducted on the assessment of the skills of preschool children as indicators of specific learning difficulties through different variables from the perspectives of the child, teacher, and parent. The study group of the research consists of 160 children receiving preschool education in the 2021-2022 academic year in the province of Mersin. In this study, the "Teacher Demographic Information Form," "Parent Demographic Information Form," and "Specific Learning Disability Screening Scale for 60-72-month-old children with specific learning difficulties" developed for this study, along with the "Observation Form," were used as data collection tools. In the research, the "Specific Learning Disability Screening Scale" was applied to 160 children, and these children were observed by the researchers. By comparing the scale and observation results in the research, the indicators of specific learning difficulties in children were evaluated, and it was determined that the children showed signs of a risk of specific learning difficulties. Additionally, in this study, it was found that the characteristics of the child, teacher, and parent have an impact on specific learning difficulties. Since preschool children cannot read and write, it is thought that observation, which is a planned and systematic technique, is important in identifying the risk signs of specific learning disabilities.

Keywords

• Preschool Period
• Special Learning Difficulty
• Indicators of Special Learning Difficulty Risk
• Early Diagnosis and Intervention

Okul Öncesi Dönemde Özel Öğrenme Güçlüğü Risk Durumlarının Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi

Abstract

Özel öğrenme güçlüğü yaşayan çocukların, okul öncesi dönemde, risk belirtisi gösterdiği bilinmektedir. Bu anlamda, özel öğrenme güçlüğünün erken tanı ve müdahalesinde, okul öncesi dönemin kritik bir dönem olduğu ifade edilmektedir. Ancak okul öncesi dönemde, özel öğrenme güçlüğünün erken tanı ve müdahalesine ilişkin çalışmaların az olduğu görülmektedir. Bu nedenle, bu araştırmanın amacı, okul öncesi dönemde özel öğrenme güçlüğü risk durumlarının ebeveyn, öğretmen ve çocuğa özgü özellikler açısından incelenmesi olarak belirlenmiştir. Bu çalışma, okul öncesi dönemi çocuklarının sahip olduğu becerilerin özel öğrenme güçlüğü risk belirtisi olarak çocuk, öğretmen ve ebeveyn açısından farklı değişkenler aracılığıyla değerlendirilmesine ilişkin karma modelde gerçekleştirilen bir çalışmadır. Araştırmanın çalışma grubunu, 2021-2022 Eğitim-Öğretim yılında, Mersin ilinde okul öncesi eğitim alan 160 çocuk oluşturmaktadır. Bu çalışmada veri toplama araçları olarak “Öğretmen Demografik Bilgi Forum”, “Ebeveyn Demografik Bilgi Formu” ile 60-72 aylık özel öğrenme güçlüğü riski taşıyan çocuklar için geliştirilen “ÖBTÖ-Özgül Öğrenme Bozukluğu Tarama Ölçeği” ve “Gözlem Formu” kullanılmıştır. Araştırmada, 160 çocuğa ÖBTÖ uygulanmış ve bu çocuklar araştırmacılar tarafından gözlemlenmiştir. Araştırmada ölçek ve gözlem sonuçları karşılaştırılarak, çocukların özel öğrenme güçlüğü risk belirtileri değerlendirilmiş ve çocukların özel öğrenme güçlüğü risk belirtisi gösterdikleri saptanmıştır. Ayrıca bu çalışmada çocuk, öğretmen ve ebeveyne ait özelliklerin; özel öğrenme güçlüğüne etkisi olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Okul öncesi dönem çocukları, okuma ve yazma bilmediklerinden; özel öğrenme güçlüğü risk belirtilerinin tespitinde, planlı ve sistemli bir teknik olan gözlemin önemli olduğu düşünülmektedir.

Keywords

• Okul Öncesi Dönem
• Özel Öğrenme Güçlüğü
• Özel Öğrenme Güçlüğü Risk Belirtileri
• Erken Tanı ve Müdahale

References

1. Akaroğlu, E. G., & Dereli, E. (2012). Okul öncesi çocukların görsel algı eğitimlerine yönelik geliştirilmiş eğitici oyuncakların çocukların görsel algılarına etkisi. Journal of World of Turks, 4(1), 201-222.
2. Akbulut, C. U., & Seçmen, P. (2021). Disleksi olan piyano öğrencisinde tomatis metodu etkisi. Journal of International Social Research, 14(79), 117–122. http://doi.org/10.17719/jisr.2021.35435
3. Akyürek, G. & Bumin, G. (2018). Disleksili Çocuklarda Ev Okuryazarlık Ortamı ve Aktivite Rutinleri* Home Literacy Environment and Occupational Routines in Children with Dyslexia. Bozok Tıp Dergisi, 8(3), 16–23.
4. Ali, S., & Rafi, M. (2016). Learning Disabilities: Characteristics and ınstructional approaches. International Journal of Humanities Social Sciences and Education (IJHSSE), 3(4), 111–115. http://dx.doi.org/10.20431/2349-0381.0304013
5. Alkan, N. (2008). 8-12 yaş çocuklarına uygulanan “Sözel Olmayan Öğrenme Güçlüğü Skalası” sonuçlarının karşılaştırılması [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Marmara Üniversitesi.
6. Altun, D. (2018). Disleksi: Nedenleri ve okul öncesi dönemde gelişimsel belirtileri. A. İşcan (Ed.), Eğitim bilimlerinde örnek araştırmalar içinde (ss. 523–534). Nobel Akademik Yayıncılık.
7. American Psychiatric Association, (2018). Özgül öğrenme bozukluğu nedir? https://www.psychiatry.org/patients-families/specific-learning-disorder/what-is-specific-learning-disorder
8. American Psychiatric Association, (1994). Diagnostic and statistical manual of mental disorders. https://www.cambridge.org/core/journals/psychological-medicine/article/abs/dsmiv-diagnostic-and-statistical-manual-of-mental-disorders-4th-edn-by-the-american-psychiatric-association-pp-886-3495-apa-washington-dc1994/158242543613A9E3EB15D0FE9B9FF85B

9. Aslan, K. (2015). Özgül öğrenme güçlüğünün erken dönem belirtileri ve erken müdahale uygulamalarına dair derleme. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 1(12), 577–588.
10. Ates Patterson, S. E. (2016). The association of preschool enrollment and the predictive traits of special education identification [Unpublished doctoral thesis]. University of Denver.
11. Atmaca, F. (2020). Bilişsel gelişim programının (cogent) özel öğrenme güçlüğü olan öğrencilerin okuma ve yazma becerilerine etkisi [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Dokuz Eylül Üniversitesi.
12. Aytekin, Ç., & Bayhan, P. (2015). Erken müdahalede uygulama basamakları. H.Ü. Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 2(2), 1–14.
13. Balki, S., & Emre, M. H. (2018, 2-5 Mayıs). Prematüre doğum hikâyesi olan ve olmayan ilkokul öğrencilerinin duyu-algı-motor bütünleşme seviyelerinin araştırılması [Sözlü Bildiri]. 1. Uluslararası Sağlık Bilimleri ve Yaşam Kongresi, Burdur–Türkiye.
14. Başar, M., Göncü, A., & Baran, M. S. (2021). Öğrenme güçlüğü yaşayan öğrencilerin eğitiminde bir eylem araştırması. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 51(1), 327–348. http://doi.org/10.9779.pauefd.687030
15. Başar, M., & Alkan, G. B. (2020). Disgrafili öğrencilerin yazma hatalarının incelenmesi. Millî Eğitim Dergisi, 49(227), 371–388.
16. Bingöl, A. (2003). Ankara’daki ilkokul 2. ve 4. sınıf öğrencilerinde gelişimsel disleksi oranı. Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, 56(2), 67–82.
17. Bowen, P., Rose, R., & Pilkington, A. (2017). Mixed methods-theory and practice. Sequential, explanatory approach. International Journal of Quantitative and Qualitative Research Methods, 5(2), 10–27. ISSN 2056-3620 (Print), ISSN 2056-3639 (Online)
18. Büyüköztürk, Ş., Çakmak Kılıç, E., Akgün, Ö. A., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2020). Bilimsel araştırma yöntemleri (28. Bs.). Pegem Akademik Yayıncılık.
19. Caylak, E. (2010). The studies about phonological deficit theory in children with developmental dyslexia: Review. American Journal of Neuroscience, 1(1), 1–12.
20. Cırık, M. (2019). Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu olan bireylerin ve özel öğrenme güçlüğü olan bireylerin bilişsel profillerinin Anadolu-Sak Zekâ Ölçeği ile incelenmesi [Yayınlanmamış doktora tezi]. Anadolu Üniversitesi.
21. Coelho, D. T. (2012). Dislexia, disgrafia, disortografia e discalculia. Porto: Areal Editores. https://scholar.google.com/scholar?hl=tr&as_sdt=0%2C5&q=Coelho%2C+D.+T.+%282012%29.+Dislexia%2C+disgrafia%2C+disortografia+e+discalculia.&btnG
22. Çetin Kazak, V. (2019). Okul öncesi dönemdeki 5-6 yaş grubundaki çocukların özgül öğrenme güçlüğü belirti tarama çalışması [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. İstanbul Üniversitesi.
23. Çelik, C. (2019). Özgül öğrenme güçlüğünde zı̇hı̇nsel ı̇şlevlerı̇n değerlendı̇rı̇lmesı̇ ve müdahale yöntemlerı̇nı̇n etkı̇lı̇lı̇ğı̇ [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Ankara Üniversitesi.
24. Çiftçi, İ. H. (2018). Özgül öğrenme güçlüğü olan çocukların ailelerinin tanı öncesi ve sonrası yaşadıkları süreçlerin incelenmesi. [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi].Yakın Doğu Üniversitesi.
25. Çıkılı, Y., Deniz, S., & Kaya, H. B. (2019). Dik temel yazı çalışmalarının özel öğrenme güçlüğü olan öğrencinin yazım hatalarını düzeltmesine etkisi. OPUS, Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 11(18), 501–529. https://doi.org/10.26466/opus.549544
26. Çoban, A. (2021). Özgül öğrenme güçlüğü olan öğrencilerin okuduğunu anlama başarısında etkili olan stratejinin kısa deneysel analiz ile belirlenmesi [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Necmettin Erbakan Üniversitesi.
27. Delimehmet-Dada, Ş., & Ergül, C. (2020). Öğrenme güçlüğü olan ve olmayan öğrencilerin sözcük bilgisi ve okuduğunu anlama becerileri arasındaki ilişki. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 21(1), 1–22. https://doi.org/10.21565/ozelegitimdergisi.544840
28. Demir, B. (2005). Okulöncesi ve ilköğretim birinci sınıfa devam eden öğrencilerde özel öğrenme güçlüğünün belirlenmesi [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Marmara Üniversitesi.
29. Deniz, S. (2019). Özel öğrenme güçlüğüne sahip öğrencilerle çalışan öğretmenler için geliştirilen öğretmen yeterlikleri eğitim programının etkililiği [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Necmettin Erbakan Üniversitesi.
30. Deniz, S. & Sarı, H. (2021). Özel öğrenme güçlüğü olan öğrencilerle çalışan öğretmenler için geliştirilen öğretmen eğitim programının etkililiği. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 41(3), 1739–1770.
31. Deniz, M. E., Yorgancı, Z., & Özyeşil, Z. (2009). Öğrenme güçlüğü görülen çocukların sürekli kaygı ve depresyon düzeylerinin incelenmesi üzerine bir araştırma. İlköğretim Online, 8(3), 694–708.
32. Disleksi Derneği. (2022). Okul içindeki yasal haklar. http://disleksidernegi.com/okul-icindeki-yasal-haklar.Erişim
33. Doğan, H. (2012). Özel öğrenme güçlüğü riski taşıyan 5-6 yaş çocukları için uygulanan erken müdahale eğitim programının etkisinin incelenmesi [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Marmara Üniversitesi.
34. Engelsiz Erişim Derneği. (2005). Disleksi. https://engelsizerisim.com/yazi/disleksi
35. Erdem, İ. (2017). 5-7 yaş arası çocukların bilişsel gelişim düzeylerinin dikkat eksikliği ve özel öğrenme güçlüğü açısından değerlendirilmesi (İstanbul ilinde bir özel okul örneklemi) [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Üsküdar Üniversitesi.
36. Fuchs, D., & Fuchs, L. S. (2006). Introduction to response to intervention: What, why, and how valid is it? Reading Research Quarterly, 41(1), 92–99.
37. Gökdemir, M., & Yakut, A. D. (2021). Özgül öğrenme güçlüğü olan öğrencilerin okuma becerilerinin incelenmesi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 9(2), 330–342. https://doi.org/10.16916/aded.806983
38. Görgü, E. (2017). Özgül öğrenme güçlüğü tanılı çocuklarla yapılan grupla psikolojik danışmanın çocukların depresyon ve kaygı düzeylerine etkisi. Electronic Turkish Studies, 12(33), 197–212. http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.12703
39. Görgün, B., & Melekoğlu, M. A. (2019a). Türkiye’de özel öğrenme güçlüğü alanında yapılan çalışmaların incelenmesi. Sakarya Üniversitesi, Eğitim Dergisi, 9(1), 83-106. http://doi.org/10.19126/suje.456198
40. Görker, I., Bozatlı, L., Korkmazlar, Ü., Karadağ, M. Y., Ceylan, C., Söğüt, C., & Turan, N. (2017). Edirne il merkezi ilkokul çocuklarında özgül öğrenme bozukluğu olası yaygınlığı ve sosyodemografik özellikler. Nöropsikiyatri Arşivi, 54(4), 343–349. http://doi.org/10.5152/npa.2016.18054
41. Güngörmüş-Özkardeş, O. (2013). Türkiye’de özel öğrenme güçlüğüne ilişkin yapılan araştırmaların betimsel analizi. Boğaziçi Üniversitesi Eğitim Dergisi, 30(2), 123–153.
42. Gürsoy, S. (2018). Özgül öğrenme bozukluğunda bilişsel işlevlerin değerlendirilmesi: Tanı almış ve almamış çocukların karşılaştırılması [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Ankara Üniversitesi.
43. İlker, Ö., & Melekoğlu, M. A. (2017). İlköğretim döneminde özel öğrenme güçlüğü olan öğrencilerin yazma becerilerine ilişkin çalışmaların incelenmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 18(03), 443–469. https://doi.org/10.21565/ozelegitimdergisi.318602
44. İzoğlu-Tok, A., & Doğan, Ö. (2021). Öğrenme güçlüğü olan çocukların tanı sürecinin yönetmelik ve kararname bağlamında değerlendirilmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 1(1), 1–25. https://doi.org/10.21565/ozelegitimdergisi.800586
45. Kaçar, H. (2018). İlkokul öğrencilerinin matematik öğrenme güçlüğünün sınıf öğretmenlerinin gözlem ve deneyimlerine göre incelenmesi [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Necmettin Erbakan Üniversitesi.
46. Kaçar, H., Yel, M., Uz, V., Acar, G., & Tutumlu, N. (2022). Özel Öğrenme güçlüğü yaşayan bireylerin covıd-19 salgınında uzaktan eğitim sürecindeki durumlarının sınıf öğretmenlerinin gözlem ve deneyimlerine göre incelenmesi. The Journal of International Educational Sciences, 9(30), 245–298. http://dx.doi.org/10.29228/INESJOURNAL.57402
47. Kadan, G. (2022). Özel öğrenme güçlüğünde aile ve duygusal süreçler. Uluslararası Erken Çocukluk Eğitimi Çalışmaları Dergisi, 7(1), 43–60. http://doi.org/10.37754/737103.2022.713
48. Kalashnikova, T. P., Anisimov, G. V., & Savel'eva, N. A. (2017). Epilepti form activity and speech dyson to genesis in preschool children. Special Education, 2(1), 29–34.
49. Karaman, N. (2022). Özel öğrenme güçlüğü olan çocukların anne ve babalarının anne baba tutumları ile süreklilik ve durumluluk kaygı düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. İstanbul Gelişim Üniversitesi.
50. Karasar, N. (2020). Bilimsel araştırma yöntemi (35. Bs.). Pegem Akademik Yayıncılık.
51. Kılıç-Tülü, B., & Ergül, C. (2015). Öğrenme güçlüğü olan çocukların sözel olmayan ipuçları ile aktarılan duyguları algılama becerileri. Türk Psikoloji Dergisi, 30(76), 32–44.
52. Koç, B., & Korkmaz, İ. (2016). Öğrenme güçlüğü. N. Sargın, S. Avşaroğlu & A. Ünal (Ed.), Eğitimden psikolojik yansımalar içinde (ss.151–162). Çizgi Kitabevi.
53. Korkmaz, N., & Temur, O. D. (2022). Can music support calculation skills? A pilot study using electrophysiological measures. International Electronic Journal of Elementary Education, 14(3), 427–440. http://doi.org/10.26822/iejee.2022.254
54. Kuruyer, H. G., & Çakıroğlu, A. (2017). Sınıf öğretmenlerinin özel öğrenme güçlüğü olan öğrencilerin eğitsel değerlendirme ve eğitimsel müdahale sürecinde görüş ve uygulamaları. Turkish Studies, 12(28), 539–555. http://doi.org/10.7827/TurkishStudies.12494
55. Kurtbeyoğlu, Z., & Demirtaş, V. Y. (2020). Özel öğrenme güçlüğü tanılı çocuğu olan anne-babaların algılanan sosyal destek ve depresyon düzeyleri. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(50), 228–242.
56. Learning Disabilities Association of America. (2021). Too high for the learning disability system. Do you know? https://ldaamerica.org/lda_today/the-state-of-learning-disabilities-today/
57. Landerl, K., Bevan, A., & Butterworth, B. (2004). Developmental dyscalculia and basic numerical capacities: A study of 8–9-year-old students. Cognition, 93(1), 99–125. http://doi.org/10.1016/j.cognition.2003.11.004
58. Lawshe, C. H. (1975). A quantitative approach to content validity. Personnel Psychology, 28(4), 563–-575. https://doi.org/10.1111/j.1744-6570.1975.tb01393.x
59. Lonigan, C. J., Burgess, S. R., & Anthony, J. L. (2000). Development of emergent literacy and early reading skills in preschool children: Evidence from a latent- variable longitudinal study. Developmental Psychology, 36 (5), 596–613. http://doi.org/10.1037/0012-1649.36.5.596
60. Mesleki Eğitim ve Öğretim Sisteminin Güçlendirilmesi Projesi. (2014). Çocuk Gelişimi ve Eğitimi: Özel öğrenme güçlüğü. http://www.megep.meb.gov.tr/mte_program_modul/moduller_pdf/Giri%C5%9Fimci%20Fikirler%20ve%20%C4%B0%C5%9F%20Kurma.pdf
61. Melekoğlu, M. A., & Yıldız, G. (2021). Özel öğrenme güçlüğü olan bireyler: Aileler için rehber kitapçık. https://orgm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2021_02/04102620_OYRENME_GUCLUYU_OLAN_BYREYLER__TR.pdf.
62. Mutlu, Y. (2016). Matematik öğrenme güçlüğü (gelişimsel diskalkuli):Matematik Eğitiminde Teoriler. Pegem Akademi. https://www.researchgate.net/profile/YilmazMutlu2/publication/313692764_Matematik_ogrenme_guclugu_ve_egitsel_norobilim/links/595b73f7a6fdcc36b4dc26e9/Matematik-oegrenme-guecluegue-ve-egitsel-noerobilim.pdf
63. Okur, M. (2019). Öğrenme güçlüğü erken belirtileri tarama ölçeğinin psikometrik niteliklerinin belirlenmesi [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Anadolu Üniversitesi.
64. Oral, E. (2017). 60-72 aylık çocuklar için özgül öğrenme bozukluğu tarama ölçeğinin geliştirilmesi. [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. İstanbul Üniversitesi.
65. Özbakır, M. (2010). Duyusal işlemleme ölçeği-ev formu’nun Türkiye koşullarına uyarlanması [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Marmara Üniversitesi.
66. Özçivit-Asfuroğlu, B., & Fidan, S. T. (2016). Özgül öğrenme güçlüğü. Osmangazi Tıp Dergisi, 38(Özel Sayı 1), 49–54. https://doi.org/10.20515/otd.17402.
67. Özkan, S. (2023). Özel öğrenme güçlüğü riski taşıyan 60-72 aylık çocuklarda erken müdahale programının etkisinin incelenmesi [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Marmara Üniversitesi.
68. Özen, K. (2011). Özel öğrenme güçlüğü tanısı almış 7-9 yaş çocukların geliştirdikleri zihin kuramı yetenekleri ile sosyal gelişimleri arasındaki ilişkinin incelenmesi ve sağlıklı gelişim gösteren grup ile karşılaştırılması [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Marmara Üniversitesi.
69. Özyürek, Ö. (2019). Özgül öğrenme güçlüğü tanısı olan bir grubun belirti şiddeti, annelerinin ebeveynlik tarzlarına dair çocukların algıları, annelerin stresle başa çıkma, ebeveynlik yetkinliği ve ödev çatışması açısından, kontrol grubu ile karşılaştırılarak incelenmesi [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi].Hacettepe Üniversitesi.
70. Pekel, D. (2010). Özel öğrenme güçlüğü olan ve olmayan çocukların üst bilişsel özelliklerinin karşılaştırılması [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. İstanbul Üniversitesi.
71. Polat, E. (2013). Özel öğrenme güçlüğü yaşayan öğrenciler için web destekli uyarlanabilir öğretim sistemi tasarımı [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Sakarya Üniversitesi.
72. Salman, U., Özdemir, S., Salman, A. B., & Özdemir, F. (2016). Özel öğrenme güçlüğü: Disleksi. FNG & Bilim Tıp Dergisi, 2(2), 170–176. http://doi.org/10.5606/fng.btd.2016.031
73. Sarı, O. T., & Biçer, E. (2020). Öğrenme güçlüğü olan çocuklarda bireysel destek eğitim programı uygulaması. Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(38), 1–17. http://doi.org/10.14582/DUZGEF.2020.149
74. Seyedi, M., Rasa, A. R., Javadipour, S., & Zareei, H. (2020). Comparing selective visual attention in children with learning disabilities and normal children. Journal of Advanced Pharmacy Education & Research| Oct-Dec, 10(S4), 78–84.
75. Singh, S., Sawani, V., Deokate, M., Panchal, S., Subramanyam, A. A., Shah, H. R., & Kamath, R. M. (2017). Specific learning disability: A 5 year study from India. Int J Contemp Pediatr, 4(3), 863–8. https://doi.org/10.18203/2349-3291.ijcp20171687
76. Shalev, R. S., Auerbach, J., Manor, O. H. A. D., & Gross Tsur, V. (2000). Developmental dyscalculia: Prevalence and prognosis. European Child & Adolescent Psychiatry, 9(2), S58–S64. http://doi.org/10.1007/s007870070009
77. Smits-Engelsman, B. C., Niemeijer, A. S., & Van Galen, G. P. (2001). Fine motor deficiencies in children diagnosed as DCD based on poor grapho-motor ability. Human Movement Science, 20(1-2), 161–182. https://doi.org/10.1016/S0167-9457(01)00033-1
78. Şahin, S. (2020). Özel öğrenme güçlüğü olan çocuklar ve eğitimi. A., Dikici Sığırmaç (Ed.), Erken çocuklukta özel eğitim ve kaynaştırma içinde (ss.65-87). Pegem Akademik Yayıncılık.
79. Şimşek, Z. B. (2020). Özel öğrence güçlüğü ve dil konuşma ilişkisi. https://www.fizyomedmanisa.com/ozel-ogrenme-guclugu-ve-dil-konusma-iliskisi/
80. Tercan, E. A., Kesikçi-Ergin, H., & Amado, S. (2012). Okuma güçlüğü yaşayan çocuklarda çalışma belleğinin fonolojik depo açısından incelenmesi. Türk Psikoloji Dergisi, 27 (69), 65–75.
81. Tercan, H., & Yıldız Bıçakçı, M. (2018). Özgül öğrenme güçlüğü olan çocukların annelerinin tanılama öncesi çocuklarının genel gelişim özelliklerine ilişkin görüşleri. The Journal of Academic Social Science Studies, 68(1), 581–591. http://doi.org/10.9761/JASSS7557
82. Tonyalı, N. (2022). Özel öğrenme güçlüğü olan çocukların anne ve babalarının anne baba tutumları ile süreklilik ve durumluluk kaygı düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. İstanbul Gelişim Üniversitesi.
83. Tuğ, S. (2011). Özel öğrenme bozukluğu, özel öğrenme bozukluğu dikkat eksikliği hiperaktivite tanısı almış çocuklarda depresyon ve kaygı düzeylerinin nörogelişimsel, eğitsel, kültürel ve sosyal özellikleri temelinde araştırılması [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Maltepe Üniversitesi.
84. Turgut, S., Erden, G., & Karakaş, S. (2010). Özgül öğrenme güçlüğü (ÖÖG) dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu(DEHB) birlikteliği ve kontrol gruplarının ÖÖG bataryası ile belirlenen profilleri. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, 17(1), 13–25.
85. Uçgun, A. G. D. (2003). Türkçe öğretimi açısından özel öğrenme güçlüğü. Türklük Bilimi Araştırmaları, 13(1), 203-217.
86. Uyanık, Ö., & Kandır, A. (2010). Okul öncesi dönemde erken akademik beceriler. Kuramsal Eğitimbilim Dergisi, 3(2), 118–134.
87. Vaivre-Douret, L., Lalanne,C., Ingster-Moati, I., Boddaert, N., Cabrol, D., Dufier, J. L., Golse, B., & Falissard, B. (2011). Subtypes of developmental coordination disorder: Research on their nature and etiology. Developmental Neuropsychology, 36(5), 614–643. http://doi.org/10.1080/87565641.2011.560696
88. Yenioğlu, S., Sayar, K., Köse, H., & Güner Yıldız, N. (2019). Türkiye’de özel eğitim alanında değerlendirme süreci. Kastamonu Education Journal, 27(6), 2379–2389. https://doi.org/10.24106/kefdergi.3100
89. Yıldırım-Doğru, S. S. (2019). Erken çocuklukta özel eğitim. H. Doğan (Ed.), Özgül öğrenme güçlüğünde değerlendirme ve erken müdahale içinde (ss.187–222). Vize Akademik.
90. Yıldız, M., & Melekoğlu, M. A. (2020). Özel öğrenme güçlüğü olan bireylerin okuduğunu anlama becerileri konusunda gerçekleştirilmiş araştırmaların incelenmesi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(3), 1274–1303. https://doi.org/10.17679/inuefd.770066
91. Yıldız, S. (2019). Özel öğrenme güçlüğü tanısı almış 7–12 yaş arası çocukların anne babalarında depresyon, anksiyete ve evlilik uyumu arasındaki ilişkiler [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Yakın Doğu Üniversitesi.
92. Yıldız, M. (2013). Yazma güçlüğü (disgrafi) olan bir ilkokul 2. sınıf öğrencisinin el yazısı okunaklığının geliştirilmesi: Eylem araştırması. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(4), 281-310.
93. Yorgancı, Z. (2006). Öğrenme güçlüğü görülen çocukların anksiyete ve depresyon düzeylerin bazı değişkenler açısından karşılaştırmalı olarak incelenmesi [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Selçuk Üniversitesi.
94. Yurdugül, H. (2005, 28-30 Eylül). Ölçek geliştirme çalışmalarında kapsam geçerliği için kapsam geçerlik indekslerinin kullanılması [Sözlü Bildiri]. XIV. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi, Denizli, Türkiye.
95. Zhafirni, M., Kurniawan, E., & Gunawan, W. (2018). Syntactic awareness of early childhood aged 5-6: A case of sentence structure. Passage, 6(3), 96–11. http://doi.org/10.5220/0007165102330238