Awareness of Early Childhood Education Stakeholders on Social-Emotional Well-Being and the Emotion Coaching Approach: A Needs Analysis Study

Abstract

The aim of this study is to conduct a needs analysis to determine the awareness and requirements of early childhood education stakeholders regarding social-emotional well-being and the emotion coaching approach. Within this analysis, the case study model, one of the qualitative research methods, was employed. The research was conducted during the 2022-2023 academic year in public and private early childhood education institutions across 12 different regions classified in the statistical regional classification of the Ministry of Development (2013). The study involved 21 preschool teachers, 27 school principals/administrative staff, 26 auxiliary staff, and 19 parents of preschool-aged children. As for the data collection tools, a "Volunteer Stakeholder Identification Form" was used to select participants for focus group discussions, and a "Semi-Structured Focus Group Interview Form" was utilized. The data obtained through these tools were analyzed using the content analysis method. The findings revealed that participants struggled to define the emotion coaching approach and the sub-dimensions of social-emotional well-being. Participants stated that they lacked sufficient knowledge and practical skills regarding these concepts. Additionally, the results indicated a need to enhance awareness of the impact of emotion coaching and social-emotional well-being on individuals' daily lives and social relationships.

Keywords

• Early Childhood
• Emotion Coaching
• Needs Analysis
• Social-Emotional Well-Being Whole School Approach.

Erken Çocukluk Eğitimi Paydaşlarının Sosyal Duygusal İyi Oluşa ve Duygu Koçluğu Yaklaşımına İlişkin Farkındalıkları: Bir İhtiyaç Analizi Çalışması

Abstract

Bu çalışmanın amacı, erken çocukluk eğitimi paydaşlarının sosyal duygusal iyi oluş ve duygu koçluğu yaklaşımına ilişkin farkındalıklarını belirlemeye yönelik bir ihtiyaç analizi gerçekleştirmektir. Bu analiz kapsamında nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması modeli kullanılmıştır. Araştırma, 2022-2023 eğitim-öğretim yılında Kalkınma Bakanlığı’nın (2013) istatistiki bölge sınıflandırmasında yer alan 12 farklı bölgedeki resmî ve özel okul öncesi eğitim kurumlarında görev yapan 21 okul öncesi öğretmeni, 27 okul müdürü/idari personel, 26 yardımcı personel ve 19 okul öncesi çağında çocuğu bulunan veli katılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak, odak grup görüşmelerine katılımcı belirlemek amacıyla “Gönüllü Paydaş Belirleme Formu” ve “Yarı Yapılandırılmış Odak Grup Görüşme Formu” olmak üzere iki veri toplama aracı kullanılmıştır. Toplanan veriler içerik analizi yöntemiyle çözümlenmiştir. Yapılan inceleme sonucunda, katılımcıların duygu koçluğu yaklaşımı ve sosyal duygusal iyi oluşun alt boyutlarını tanımlamakta zorlandıkları belirlenmiştir. Katılımcılar, bu kavramlara dair yeterli bilgiye ve uygulama becerisine sahip olmadıklarını ifade etmişlerdir. Ayrıca duygu koçluğu ile sosyal duygusal iyi oluşun bireylerin günlük yaşamı ve sosyal ilişkileri üzerindeki etkisine dair farkındalıklarının geliştirilmesine ihtiyaç duyulduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Keywords

• Erken Çocukluk
• Duygu Koçluğu
• İhtiyaç Analizi
• Sosyal Duygusal İyi Oluş
• Tüm Okul Yaklaşımı.

References

1. Altundağ, Y. (2018). Lise rehber öğretmenlerine yönelik tüm okul yaklaşımına dayalı sanal zorba farkındalığı ve sanal zorbalıkla başa çıkma stratejilerini kazandırma programının etkililiği [Yayınlanmamış doktora tezi]. Sakarya Üniversitesi
2. Aydoğan, D., & Eryiğit-Madzwamuse, S. (2020). Okullarda yılmazlığı güçlendirme el kitabı: Tüm okul yaklaşımı (2. Bs.). Pegem Akademi.
3. Bengtsson, M. (2016). How to plan and perform a qualitative study using content analysis. NursingPlus Open, 2, 8–14. https://doi.org/10.1016/j.npls.2016.01.001
4. Bierman, K. L., & Erath, S. A. (2006). Promoting social competence in early childhood: Classroom curricula and parenting programs. The Guilford Press.
5. Blair, C., & Ursache, A. (2011). A bidirectional model of executive functions and self-regulation. In K. D. Vohs ,& R. F. Baumeister (Eds.), Handbook of self-regulation: Research, theory, and applications (2nd Ed., pp. 300–320). The Guilford Press.
6. Bronfenbrenner, U., & Morris, P. A. (2006). The bioecological model of human development. In W. Damon, & R. M. Lerner (Eds.), Handbook of child psychology: Vol 1. Theoretical models of human development (6th Ed., pp. 793–828). John Wiley & Sons, Inc.
7. D’Zurilla, T. J., & Nezu, A. M. (2010). Problem-solving therapy. Handbook of Cognitive-Behavioral Therapies, 3, 197–225.
8. Dennis, T. A., & Kelemen, D. A. (2009). Preschool children's self-regulation and social-emotional competence. Early Education and Development, 20(6), 897–923. https://doi.org/10.1080/10409280903390697

9. Diamond, A. (2013). Executive functions. Annual Review of Psychology, 64, 135–168. https://doi.org/10.1146/annurev-psych-113011-143750
10. Digby, R., West, E., Temple, S., McGuire-Snieckus, R., Vatmanides, O., Davey, A., Richardson, S., Rose, J., & Parker, R. (2017). Somerset emotion coaching project evaluation report: Phase two. Institute for Education, Bath Spa University.
11. Dingwall, N., & Sebba, J. (2018). Evaluation of the attachment aware schools programme: Final report. Rees Centre, University of Oxford.
12. Duca, D. S., Ursu, A., Bogdan, I., & Rusu, P. P. (2023). Emotions and emotion regulation in family relationships. Revista Romaneasca pentru Educatie Multidimensionala, 15(2), 114–131. https://doi.org/10.18662/rrem/15.2/724
13. Durlak, J. A., Weissberg, R. P., Dymnicki, A. B., Taylor, R. D., & Schellinger, K. B. (2011). The impact of enhancing students' social and emotional learning: A meta‐analysis of school‐based universal interventions. Child Development, 82(1), 405–432. https://doi.org/10.1111/j.1467-8624.2010.01564.x
14. Ekinci-Vural, D. (2006). Okul öncesi eğitim programındaki duyuşsal ve sosyal becerilere yönelik hedeflere uygun olarak hazırlanan aile katılımlı sosyal beceri eğitimi programının çocuklarda sosyal becerilerin gelişimine etkisi [Yayınlanmamış doktora tezi]. Dokuz Eylül Üniversitesi.
15. Elias, M. J., & Weissberg, R. P. (2000). Primary prevention: Educational approaches to enhance social and emotional learning. Journal of School Psychology, 38(2), 233–249. https://doi.org/10.1111/j.1746-1561.2000.tb06470.x
16. England-Mason, G., & Gonzalez, A. (2020). Intervening to shape children’s emotion regulation: A review of emotion socialization parenting programs for young children. Emotion, 20(1), 98. https://doi.org/10.1037/emo0000638
17. Erol, A. (2016). Proje yaklaşımına dayanan aile katılımlı çevre eğitimi programının 5-6 yaş çocuklarının çevreye yönelik farkındalık ve tutumlarına etkisinin incelenmesi [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Pamukkale Üniversitesi.
18. European Commission. (2015). A whole school approach to tackling early school leaving: Policy messages. Directorate-General for Education and Culture, ET 2020 working group schools policy 2014–2015.
19. Frydenberg, E., Deans, J., & Liang, R. (2020). Young children's social-emotional learning: The COPE-Resilience Program. Routledge.
20. Gardner, R., & Stephens-Pisecco, T. L. (2019). Empowering educators to foster student resilience. The Clearing House: A Journal of Educational Strategies, Issues and Ideas, 92(4-5), 125–134. https://eric.ed.gov/?id=EJ1230179
21. Gilbert, L. (2013). The transference of emotion coaching into community and educational settings [Unpublished doctoral dissertation]. Bath Spa University.
22. Goleman, D., & Declaire, J. (2020). Duygusal zekası yüksek çocuklar yetiştirmek. (Y. Ataman, Çev.), (6. Bs.). Görünmez Adam Yayıncılık.
23. Gottman, J., & Declaire, J. (2020). Raising an emotionally ıntelligent child: The heart of parenting. Simon & Schuster.
24. Gözcü-Binbir, S., & Ertürk-Kara, H. (2020). Aile-öğretmen iletişimi ve işbirliği ile çocukların sosyal becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Eğitim ve İnsani Bilimler Dergisi: Teori ve Uygulama, 11(21), 134–118. https://dergipark.org.tr/tr/pub/eibd/issue/53462/692717
25. Grams, S. L., & Jurowetzki, R. (2015). 5. sınıfta duygular: Duygularla başa çıkmak.
26. Gus, L., Gilbert, J., Rose, J., & Kilby, R. (2017). The introduction of emotion coaching as a whole school approach in a primary specialist social emotional and mental health setting: Positive outcomes for all. The Open Family Studies Journal, 9(1), 95–109. http://doi.org/10.2174/1874922401709010095
27. Hamilton, M., & Redmond, G. (2010). Conceptualisation of social and emotional wellbeing for children and young people, and policy implications. Australian Research Alliance for Children and Youth.
28. Hamre, B. K., & Pianta, R. C. (2005). Can instructional and emotional support in the first‐grade classroom make a difference for children at risk of school failure? Child Development, 76(5), 949–967. https://doi.org/10.1111/j.1467-8624.2005.00889.x
29. Harrington, E. M., Trevino, S. D., Lopez, S., & Giuliani, N. R. (2020). Emotion regulation in early childhood: Implications for socioemotional and academic components of school readiness. Emotion, 20(1), 48–53. https://doi.org/10.1037/emo0000667
30. Havighurst, S., Wilson, K. R., Harley, A. E., Kehoe, C., Efron, D., & Prior, M. R. (2013). Tuning in to kids: Reducing young children's behavior problems using an emotion coaching parenting program. Children Psychiatry & Human Development, 44(2), 247-264. https://doi.org/10.1007/s10578-012-0322-1
31. Jennings, P. A., & Greenberg, M. T. (2009). The prosocial classroom: Teacher social and emotional competence in relation to student and classroom outcomes. Review of Educational Research, 79(1), 491–525. https://psycnet.apa.org/doi/10.3102/0034654308325693
32. Jensen, B. B., & Simovska, V. (2002). Models of health-promoting schools in Europe. WHO Regional Office for Europe. https://apps.who.int/iris/handle/10665/107393
33. Karabacak, N. (2022). 2018 Sınıf öğretmenliği lisans programı revizyonunun uygulayıcıların gözünden incelenmesi. Anadolu Journal of Educational Sciences International, 12(2), 574–607. https://doi.org/10.18039/ajesi.936035
34. Keklik, E. (2008). İlköğretim okullarında istendik davranışların elde edilmesinde kullanılan ödül ve ceza hakkında öğretmen görüşleri [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Yeditepe Üniversitesi.
35. Kesen, N. (2023). Duygu koçluğu temelli eğitim etkinliklerinin okul öncesi dönem çocuklarının öz düzenleme ve duygu düzenleme becerileri üzerindeki etkisinin incelenmesi [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Bursa Uludağ Üniversitesi.
36. Kesmez, Ş. (2023). Duygu koçluğu yaklaşımı uygulamasının 4-5 yaş grubu çocuklar üzerindeki etkilerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Bursa Uludağ Üniversitesi.
37. Kloes, K. (2015). Emotion coaching in an inclusive setting: Training preschool special educators [Unpublished master thesis]. University of Washington.
38. Kochanska, G., Coy, K. C., & Murray, K. T. (2001). The development of self-regulation in the first four years of life. Child Development, 72(4), 1091–1111. https://doi.org/10.1111/1467-8624.00336
39. Kopp, C. B. (1982). Antecedents of self-regulation: A developmental perspective. Developmental Psychology, 18(2), 199–214. https://psycnet.apa.org/doi/10.1037/0012-1649.18.2.199
40. Korkmaz, S. (2020). Waldorf yaklaşımına dayalı eğitim programının okul öncesi dönemdeki çocukların yaratıcılık ve bilişsel becerilerine etkisi [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Aydın Adnan Menderes Üniversitesi.
41. Kuru, N. (2023). Emotion coaching practice with whole school approach “emotionally friendly kindergarten transformation program” process analysis. Journal of Education and Learning, 12(2), 106–122. https://doi.org/10.5539/jel.v12n2p106
42. Kuru, N., Kesen, N., & Kesmez, Ş. (2021). Duygu koçluğu iletişim eğitiminin okul öncesi öğretmenlerinin ve annelerin yaşamlarına etkisi: Bir deneyim paylaşımı. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 34(3), 1083–1124. https://doi.org/10.19171/uefad.955407
43. Loop, L., & Roskam, I. (2016). Do children behave better when parents’ emotion coaching practices are stimulated? A micro-trial study. Journal of Child and Family Studies, 25(7), 2223–2235. https://psycnet.apa.org/doi/10.1007/s10826-016-0382-0
44. Luthar, S. S., Cicchetti, D., & Becker, B. (2000). The construct of resilience: A critical evaluation and guidelines for future work. Child Development, 71(3), 543–562. https://psycnet.apa.org/doi/10.1111/1467-8624.00164
45. Main, A., Walle, E. A., Kho, C., & Halpern, J. (2017). The interpersonal functions of empathy: A relational perspective. Emotion Review, 9(4), 358–366. https://psycnet.apa.org/doi/10.1177/1754073916669440
46. Martin, A. J., & Dowson, M. (2009). Interpersonal relationships, motivation, engagement, and achievement: Yields for theory, current issues, and educational practice. Review of Educational Research, 79(1), 327–365. https://psycnet.apa.org/doi/10.3102/0034654308325583
47. Masten, A. S. (2001). Ordinary magic: Resilience processes in development. American Psychologist, 56(3), 227–238. https://doi.org/10.1037/0003-066X.56.3.227
48. Masten, A. S., & Obradović, J. (2006). Competence and resilience in development. Annals of the New York Academy of Sciences, 1094(1), 13–27. https://doi.org/10.1196/annals.1376.003
49. Maydeu-Olivares, A., & D'Zurilla, T. J. (1995). A factor analysis of the Social Problem-Solving Inventory using polychoric correlations. European Journal of Psychological Assessment, 11(2), 98–107.
50. McCelland, M. M., Ponitz, C. C., Messersmith, E. E., & Tominey, S. (2010). Self-regulation: Integration of cognition and emotion in The handbook of life-span development. John Wiley & Sons Inc.
51. Nevruzoğlu, M. (2023). Okul öncesi dönemde duygu koçluğunun sınıf yönetimine ve çocukların istenmeyen davranışlarına etkilerinin incelenmesi [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Bursa Uludağ Üniversitesi.
52. Oliveira, Í. M., Castro, I., Silva, A. D., & Taveira, M. d. C. (2023). Social-emotional skills, career adaptability, and agentic school engagement of first-year high school students. International Journal of Environmental Research and Public Health, 20(8), 5597. https://doi.org/10.3390/ijerph20085597
53. Raver, C. C. (2002). Emotions matter: Making the case for the role of young children's emotional development for early school readiness. Social Policy Report, 16(3), 3–19. https://doi.org/10.1002/j.2379-3988.2002.tb00041.x Rogers, B. (2000). Behaviour management: A whole-school approach. Sage.
54. Rose, J., Gilbert, L., & Richards, V. (2021). Erken çocuklukta sağlık ve iyi oluş. (N. Kuru, S. Erdoğan, & B. Madi, Çev.). Sola Unitas.
55. Rose, J., McGuire-Snieckus, R., & Wood, F. (2016). Impact evaluation report: Attachment aware schools pilot project. Bath Spa University, Institute for Education.
56. Ross, A., & Leathwood, C. (2013). Problematising early school leaving. European Journal of Education, 48(3), 405–418. https://doi.org/10.1111/ejed.12038
57. Senemoğlu, N. (2004). Gelişim, öğrenme ve öğretim. Gazi Kitabevi.
58. Savina, E. (2021). Self-regulation in preschool and early elementary classrooms: Why it is important and how to promote it. Early Childhood Education Journal, 49(3), 493–501. https://doi.org/10.1007/s10643-020-01094-w
59. Thompson, R. A. (1994). Emotion regulation: A theme in search of definition. Monographs of the Society for Research in Child Development, 59(2-3), 25–52. https://psycnet.apa.org/doi/10.2307/1166137
60. The Curriculum Development Council. (2014). Kindergarten education curriculum guide. Hong Kong Special Administrative Region.
61. Trawick-Smith, L. (2013). Erken çocukluk döneminde gelişim: Çok kültürlü bir bakış açısı. (B. Akman, Çev. Ed.). Nobel Yayıncılık.
62. Ungar, M. (2008). Resilience across cultures. British Journal of Social Work, 38(2), 218–235. https://doi.org/10.1093/bjsw/bcl343
63. Ungar, M. (2011). The social ecology of resilience: Addressing contextual and cultural ambiguity of a nascent construct. American Journal of Orthopsychiatry, 81(1), 1. https://doi.org/10.1111/j.1939-0025.2010.01067.x
64. Wu, Q., Feng, X., Hooper, E., Gerhardt, M., Ku, S., & HiuMing Chan, M. (2019). Mother's emotion coaching and preschooler's emotionality: Moderation by maternal parenting stress. Journal of Applied Developmental Psychology, 65, 1–11. http://doi/10.1007/s00787-019-01430-5
65. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (9. Bs.). Seçkin Yayıncılık.
66. Zins, J. E., Weissberg, R. P., Wang, M. P., & Walberg, H. J. (2004). Building academic success on social and emotional learning: What does the research say? Teachers College Press.