Öz

Her dinde sembolik bir hüviyet kazanan insanlar vardır. Bu kişiler kendi alanlarında gösterdikleri başarılar veya öne çıkan meziyetleri nedeniyle örnek olarak ilk zikredilen kimselerdir. İslam ahlakı bağlamında anneye iyilik dendiğinde de akla ilk gelen isim Uveys elKarenî’dir. Uveys’in gerek yaşayıp yaşamadığı ve gerekse onunla ilgili anlatılanlar rivayetlerde son derece karmaşık ve çelişik bilgiler içermektedir. Biz bu makalemizde Muslim’in Sahîh’inde onun faziletlerinden bahseden üç rivayeti gerçeklik bağlamında tahlil ettik. Böylece Uveys konulu çalışmalara bir katkı sağlamış olduk.

Anahtar Kelimeler

• Tâbiî,sahabi,Yemen,Kufe,sedef hastalığı,dua,zühd,anne sevgisi

Die Analyse der Überlieferungen Bezüglich des Zusammentreffens von Khalifen Omar und Uwais al-Qarani

Abstract

In each Religion there are people who achieve symbolic identities. These are those who mentioned as Samples with their accomplishments in their own domains or their outstanding pecularities. In connection with islamic ethics, when we speak of respect to Mother, Uwais al Qarani is one of the most prominent character whom we rememeber. However, the Informations about if Uwais really had lived or not and the told stories about him are both ambigious and complexfied. The aim of this article is to analysis the authenticity of three accounts which alludes of his virtues in Muslim’s Sahih and consequently a contribituon to the studies on Uwais. My thanks are due to Mr Sakin Özışık from University of Bielefeld for his helps in German translation of this article. 

Keywords

• Companions of Prophet,the Successors,Jemen,Kufe,Psoriasis,Prayer,Piety,Love of Mother

References

1. Muslim, Fadâilu’s-Sahâbe (44), bâbu fedâil.i Uwais al-Qarenî (55), Nr: 223; İbn Abî
2. Shaiba, al-Musannaf fi'l-Ehâdîsi Wa'l-Athâr, hrsgb. Saîd Muhammed al-Lehhâm,
3. Beirut-1994, VII/539.
4. 2Muslim, Fadâilu’s-Sahâbe (44), bâbu fadâil-i Uwais al-Qarenî (55), Nr: 224.
5. 3 Vergl. Abû Abdillah Muhammed as-Sanûsî, Mukammilu İkmâli’l-İkmâl, Hrsgb.
6. Muhammad Sâlim Hâshim, Beirut-1994, VIII/470.