RU’BE B. EL-‘ACCÂC VE EDEBÎ KİŞİLİĞİ

Emevîlerin son dönemi ile Abbâsîlerin ilk döneminde yaşayan Ru’be b. el-‘Accâc, hayatını Bağdat’ta geçirmiş, halife Mansûr zamanında h.145 yılında vefat etmiştir. Onun şahsiyetine dair kaynaklarda pek az bilgiye rastlanıldığından bu hususta ancak recezlerinden bazı çıkarımlarda bulunulmuştur. Ru’be b.el-‘Accâc, recezin gelişiminde önemli konuma sahip olan başlıca şairlerdendir. Onun sayesinde recez zirveye çıkmış ve ondan sonra recezde gerileme olmuştur. Ru’be, dilde çok az kullanılan ve herkesin bilmediği kelimeleri ustalıkla kullanabilecek kadar mahir ve dil hususunda derin bir bilgiye sahiptir. O, dil hususunda adeta bir müracaat merkezi olmuştur. Zamanının birçok şairi, lugat ve nahiv âlimi, bilmedikleri hususlarda ona başvurmuş ve ondan rivâyette bulunmuştur. Aynı zamanda Ru’be’nin gerek şiirlerinde geçen kelimelerle gerekse birebir kendisine yöneltilen sorulara verdiği cevap niteliğindeki kelimelerle ve vücut diliyle (işaretiyle) istişhâdda bulunulmuştur. Bazı eserlerde Ru’be’nin kırâatı ile de istişhâd edildiği görülmüştür. Aynı zamanda Ebû Hüreyre’den hadis rivayetinin olduğu söylense de sahabenin vefatı ile Ru’be’nin doğumu dikkate alındığında bunun mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Ru'ba b. al-'Ajjāj, who lived in the late Umayyad and early Abbasid periods, spent his life in Baghdad and died in 145 AH during the reign of Caliph al-Mansūr. Since there is very little information about his personality in the sources, only some inferences have been made from his rajzes. Ru'ba b. al-'Ajjāj is one of the main poets who had an important position in the development of rajaz. Thanks to him, rajaz reached its peak and after him there was a decline in rajaz. Ru'ba is skillful enough to skillfully use words that are rarely used in the language and unknown to everyone and has a deep knowledge of the language. He was almost a center of reference in language. Many poets, linguists and grammarians of his time consulted him on matters they did not know and was narrated by him. In the same vein, Ru'ba's words in his poems, the utterances in his answers for the questions directed to him one-on-one, and his body language (sign) were cited. In some works, Ru'ba's qiraat has been observed to be mentioned. Meanwhile, although it is said that he narrated hadith from Abu Hurayra, it is understood that this is impossible upon consideration the death of the companions and the birth of Ru'ba.