Kültürel Sembol Sistemi Olarak İsimler: İsim Sosyolojisine Giriş

Öz

Kültürel Sembol Sistemi Olarak İsimler: İsim Sosyolojisine Giriş

Öz

Bu makalede şahıs isimleri, kültürel bir sembol sistemi olarak sosyolojik incelemenin konusu yapılmıştır. Bu çerçevede Türk isim kültürünün temel dinamiklerine işaret edilmiş, isim verme ile ilgili anlayış ve pratikler, tarihsel süreçte yaşanan değişimler, semiyolojik olarak isimlerin temsil ettiği anlamlar ve sembolik değerleri, isimlerin çeşitli alt kültür grupları bağlamındaki işlevleri ile isim üzerinden yapılan tartışmalara değinilmiştir. Modernleşmenin isim verme anlayış ve uygulamalarına etkileri ile isimlerin sosyal kategori ve sınıfları ifade etme özellikleri vurgulanmış, isimlerin Türk kültür hayatında icra ettikleri sembolik boyut sistematize edilmeye çalışılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• İsimbilim, İsim Sosyolojisi, Şahıs İsimleri, Din Sosyolojisi, SembolSistemi

Kaynakça

1. Aras, Ö. (1998). Ad koyma, İstanbul: TDV İslam Ansiklopedisi; C.1, 332-333.
2. Araz, R. (1995). Harput’ta eski türk halk inançları ve halk hekimliği, Ankara: Atatürk Kültür Dil
3. Tarih ve Yüksek Kurumu TDK Yayınları. Arslan, H. (1992). Epistemik cemaat, İstanbul: Paradigma Yayınları.
4. Atalay, B. (1935). Türk büyükleri veya Türk adları, İstanbul: Devlet Basımevi.
5. Başgöz, İ. (1983). The meaning of dimension of change of personal names in turkey, Turcica, XV, (201-218).
6. Boratav, P. N. (1999). 100 soruda türk folkloru, İstanbul: Gerçek Yayınları, 5. Baskı,.
7. Çelik, C. (2005). İsim kültürü ve din-şahıs isimleri üzerine bir din sosyolojisi denemesi, Kon- ya: Çizgi Kitabevi Yayınları.
8. Gözaydın, Nevzat (1982). Federal Almanya’daki Türk işçilerimiz arasında gelenek değişiklik- leri üzerine-ad verme ve örnekleri, II. Milletlerarası Türk Folklor Kongresi Bildirileri, Ankara , C. IV.

9. İlyasova, K. C.- Kalafat, Y. (1998). Türkmenistan ve Türkiye halk inançlarında doğum, Türk
10. Folkloru Araştırmaları, 1988/2, Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları.
11. Koß, G. (2002). Namenforschung-eine einführung in die onomastik, (3.Aufl.), Tübingen: Max Niemeyer Verlag.
12. Luckmann, T. (1991). Die unsichtbare religion, Frankfurt am Main: Suhrkamp Verlag.
13. Örnek, S.V. (1995). Türk halkbilimi, İstanbul: Kültür Bakanlığı Yayınları.
14. Saylık, Kudret (2002). Akçaeniş tahtacılarında doğum ve çocukla ilgili inançlar, uygulamalar,
15. Folklor/Edebiyat, c. VIII, S. 30, 359-361. Selçuk, Ali (2003). Tahtacılar, mersin tahtacıları üzerine bir araştırma, İstanbul: Yeditepe Yayınları.
16. Wallace, R. A. ve Wolf A. (2004). Çağdaş sosyoloji kuramları, (L. Elburuz ve M.R. Ayas, Çev.), İzmir: Punto Yayıncılık.
17. Wuthnow, R. J. (2002), Din sosyolojisi, (Adil Çiftçi, Çev), Din ve modernlik, Ankara: Ankara Okulu Yayınları.