Türk çocuklarda pankreatit: tek merkez deneyimi

Purpose: The aim of this study was to describe the clinical, laboratory and etiologic differences between acute pancreatitis and acute recurrent and chronic pancreatitis in children.

Materials and Methods: We retrospectively evaluated the children with pancreatitis who had been followed between January 2009 and September 2018. Acute recurrent pancreatitis was defined as 2 or more episodes of AP with a return to baseline in the intervals. Chronic pancreatitis was diagnosed in the presence of typical abdominal pain plus characteristic imaging findings or evidence of endocrine or exocrine pancreatic deficiency. The etiologies, demographic features, and laboratory and imaging findings were compared in children with acute pancreatitis (group 1) and acute recurrent and chronic pancreatitis (group 2). 

Results: Twenty-one patients (38.2%) were in acute pancreatitis group (group 1). Group 2 included 27 patients in acute recurrent pancreatitis and 7 patients in chronic pancreatitis [34 patients (61.8%)]. The most common etiologies were idiopathic (61.9%) and drugs (19%) in group 1; idiopathic (47%), hereditary pancreatitis (17.6%), pancreaticobiliary maljunction (14.7%), and congenital anomalies of the pancreatic duct (8.8%) in group 2. There was no statistical difference between the two groups regarding demographic, clinical and laboratory findings except higher gamma-glutamyl transferase in group 2. 

Conclusion: The etiology of pancreatitis in children was mostly idiopathic in two groups in our study. Drugs were the second common cause in acute pancreatitis whereas the other common causes were pancreaticobiliary maljunction and hereditary disorders in acute recurrent pancreatitis or chronic pancreatitis. 

Amaç: Bu çalışmada; akut pankreatit, akut tekrarlayan pankreatit ve kronik pankreatit tanısı ile izlenen çocukların klinik, laboratuvar ve etiyolojik farklılıklarının değerlendirilmesi amaçlanmıştır.

Gereç ve Yöntem: Ocak 2009 - Eylül 2018 tarihleri arasında pankreatit tanısı ile izlenen çocuklar geriye dönük olarak değerlendirilmiştir. Akut tekrarlayan pankreatit; ataklar arasında tüm bulguların tamamen normale döndüğü 2 veya daha fazla atak olarak tanımlanmıştır. Kronik pankreatit ise; tipik karın ağrısı ile birlikte görüntülemede karakteristik bulguların varlığı veya ekzokrin veya endokrin pankreas yetmezliği ile birlikte görüntülemede karakteristik bulgular ile koyulmuştur. Akut pankreatit (grup 1) ve akut tekrarlayan ve kronik pankreatit (grup 2) grupları arasında etiyoloji, demografik özellikler, laboratuvar ve radyolojik bulgular karşılaştırılmıştır.

Bulgular: Akut pankreatit grubunda (grup 1)  21 hasta (%38,2) mevcuttur. Grup 2; akut tekrarlayan pankreatit tanısı alan 27 olgu ve kronik pankreatit tanısı ile izlenen 7 olgu içermektedir [toplam 34 olgu (%61,8)] . Pankreatitin sık görülen nedenleri grup 1’de idiyopatik (%61,9) ve ilaçlar (%19); grup 2’de ise idiyopatik (%47), herediter pankreatit (%17,6), pankreatikobiliyer bileşim anomalisi (%14,7) ve pankreatik kanalın konjenital anomalileridir (%8,8). Grup 2’deki gamma-glutamil transferaz yüksekliği dışında, iki grup arasında demografik, klinik ve laboratuvar bulguları açısından istatiksel bir fark bulunmamıştır.

Sonuç: Çalışmamızda tüm gruplarda çoğunlukla pankreatitin nedeni tanımlanamamıştır yani idiyopatiktir. Akut pankreatit olgularında nedenler arasında ikinci sırada ilaçlar yer alırken,  akut tekrarlayan pankreatit ve kronik pankreatitte sık görülen diğer nedenler pankreatikobiliyer bileşim anomalileri ve herediter nedenlerdir.