Frajil X Sendromu Olduklarından Şüphelenilen Çocuklarda Sitogenetik ve Moleküler Araştırmalar

Volume: 37 Number: 2 June 1, 2012
Onur Özer , Osman Demirhan , Erdal Tunc , Hüseyin Bağcı , Dilara Karahan , Nilgün Tanriverdi , Bertan Yılmaz , Ali İrfan Güzel , İbrahim Keser
EN TR

Frajil X Sendromu Olduklarından Şüphelenilen Çocuklarda Sitogenetik ve Moleküler Araştırmalar

Öz

Amaç: Kalıtımla geçen mental retardasyonun en yaygın nedeni Frajil X sendromudur (FXS). X kromozomu üzerinde bulunan FMR1 geninde meydana gelen bir mutasyon, bu sendroma yol açmaktadır. Tanı için kromozom analizi ve moleküler genetik testlerden birine veya her ikisine birden başvurulabilmektedir. Bu çalışmada, hasta grubundaki (türk pediyatrik nöroloji hastalarında) FXS frekansı belirlenmeye çalışıldı. Yöntem: Bu çalışmada mental retardasyon, konuşma güçlüğü, hiperaktivite ve gelişme geriliği gibi şikayetleri bulunan veya frajil X fenotipi gösteren 107 hastada fragile X yaygınlığını belirlemek için sitogenetik ve moleküler taramalar yapıldı. 107 hastanın sadece 26’sı moleküler olarak değerlendirildi. Bulgular: Sitogenetik olarak incelenen 107 olgunun 8’inde frajil X pozitif hücrelere rastlandı. Buna göre erkek olguların % 4.7’sinde, kadın olguların ise % 2.8’inde frajil X pozitif hücrelere rastlandı. 14 olguda (%13.1) ise otozomal frajil bölgelere rastlandı. Bir olgunun 9. kromozomunda perisentrik inversiyona rastlandı. Moleküler analizi yapılan 26 olgunun tamamının CGG tekrar sayısı artışı bakımından normal oldukları tespit edildi. Sonuç: Frajil X sendromunun tanısında kromozom analizi ve moleküler yöntem birlikte kullanılmalıdır. Frajil X pozitif bireylerin bulunduğu ailelerin tüm bireylerinin hem sitogenetik ve hem de moleküler olarak taranmalarında fayda görülmektedir. Hastalara ve hasta ailelerine genetik danışmanlık verilmesinde yarar görülmektedir.

Anahtar Kelimeler

Frajil X sendromu, FMR1 geni, sitogenetik ve moleküler taramalar

References

  1. Fu YH, Kuhl DP, Pizzuti A, Pieretti M, Sutcliffe JS, Richards S,et al. Variation of the CGG repeat at the fragile X site results in genetic instability: resolution of the Sherman paradox. Cell. 1991; 67: 1047-1058.
  2. Martin JB, Bell J. A pedigree of mental defect showing sex-linkage. J Neurol Psychitr. 1943; 61: 54- 157.
  3. Lubs HA. A marker X chromosome. Am J Hum Genet. 1969; 21: 231-244.
  4. Gustavson KH, Blomquist HK, Holmgren G. Prevalence of the fragile X syndrome in mentally retarded boys in a Swedish county. Am J Med Genet. 1986; 23: 581-7.
  5. Carpenter NJ, Leichtman LG, Say B. Fragile Xlinked mental retardation. A survey of 65 patients with mental retardation of unknown origin. Am J Dis Child. 1982; 136: 392–8.
  6. İskenius UF, Felsch G, Schirren C, Schwinger E.
  7. Screening for fra (X) (q) in a population of mentally retarded males. Hum Genet. 1983; 63: 3-157.
  8. Demirhan O, Taştemir D, Somer DR, Firat S, Avcı A.
  9. A Cytogenetic Study in 120 Turkish Children with Intellectual Disability and Characteristics of Fragile X Syndrome. Yonsei Med J. 2003; 44: 583 -592.
  10. Hofstee YO, Arinomi T, Hamaguchi H. Comparison between the cytogenetic test for fragile X and the molecular analysis of the FMR1 gene in Japanese mentally retarded individuals. Am J Med Genet. 1994; 51: 466-470.
MLA
Özer, Onur, et al. “Frajil X Sendromu Olduklarından Şüphelenilen Çocuklarda Sitogenetik Ve Moleküler Araştırmalar”. Cukurova Medical Journal, vol. 37, no. 2, June 2012, pp. 76-83, https://izlik.org/JA64TB27XE.