TARİH DERSLERİNİN OYUN VE YARIŞMA TEKNİĞİ İLE İŞLENMESİ İLE İLGİLİ ÖĞRENCİ GÖRÜŞLERİ “CEVABI BENDE OYUNU ÖRNEĞİ”

Abstract

Araştırmacı bu çalışmayla, tarih derslerinin oyun ve yarışma tekniği ile işlenmesi ile ilgili öğrenci görüşlerini ortaya koymayı amaçlamıştır. Araştırma öğrenci görüşlerini incelemeye yönelik nitel bir çalışmadır. Araştırmanın çalışma grubunu 2016-2017 öğretim yılında Yozgat Akdağmadeni Kazım Karabekir Fen Lisesinin 10/A-B-C sınıflarında öğrenim gören 22’si erkek 50’si kız olmak üzere toplam 72 öğrenci oluşturmuştur. Çalışmanın yöntemi için kullanılan deneysel desende araştırmacı 2016-2017 Eğitim ve Öğretim yılında okutulan Ortaöğretim Tarih ders kitapları ve öğretim programlarını incelemiş, 10. sınıf Tarih dersinin 5. Ünitesi olan “En Uzun Yüzyıl (1800-1922)” ünitesini ve ilgili ünitenin kazanımlarını kapsayacak şekilde Tombala benzeri bir oyun olarak geliştirdiği ve “Cevabı Bende” adını verdiği oyunu uygulamıştır. Uygulama sonrasında veri toplama aracı olarak nitel araştırma yöntemlerinden yarı yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılmıştır. Nitel araştırma yaklaşımı doğrultusunda tasarlanan bu araştırmada “içerik analizi” yapılarak, kod ve tema şeklinde çözümlenmiştir. Görüşme tekniği ile elde edilen veriler sayısallaştırılarak frekans ve yüzde olarak ifade edilmiştir. Sonuç olarak öğrenciler tarih dersinin oyun ve yarışma tekniği ile işlemenin daha eğlenceli olduğunu belirtmişlerdir. Bu şekilde bilgilerin daha kalıcı olduğu,  pekiştirmeye ve tekrar etmeye yardımcı olduğu, bu sayede sınıfın tamamının katıldığı, böylece de bir rekabet ortamının oluştuğunu ifade etmişlerdir. Bu durumun sıkıcılık sorununu ortadan kaldırdığını, derslerin daha çok ilgilerini çektiğini, bundan dolayı başarılarının artacağını sorumluluk ve risk alma yeteneklerinin geliştiğini, motive edici olduğunu, hatalarını telafi ederek doğrusunu öğrenmeye çalıştıklarını belirtmişlerdir. Ancak öğretmenin uygulama sırasında öğrencilere kızmaması gerektiği, bir süre sonra sıktığı ve öğrencinin dersi dinlememeye başladığı ve derse katılımın olumsuz etkileneceği yönünde yönündeki cevaplar ise olumsuz görüş olarak belirtilmiştir. Hoşa gitmeyen yön olarak belirtilen cevaplarda gürültülü bir ortamın oluştuğu fikri yaygındır. Dikkat dağınıklığı olması, öğretmenin otoritesiyle ilgili belirtilen kaygılar da olumsuz olarak belirtilmişlerdir.

Keywords

• Tarih Dersi Programı,Tarih Eğitimi,Oyun,Öğretim Yöntem ve Teknikleri.

STUDENT FEEDBACK ON THE PROCESS OF HISTORY LESSONS WITH GAME AND COMPETITION TECHNIQUE " EXAMPLE OF THE GAME IN ME”

Abstract

In this study, the researcher aims to present student views on the game and competition technique of history courses. Research is qualitative study of student views. In 2016-2017 academic year, the study group consisted of 72 students, 22 male and 50 female, who were educated in 10/A-B-C classes of Kazım Karabekir Fen Lisesi in Akdağmadeni in Yozgat. In the experimental design used for the method of study, the researcher examined the textbooks and curriculum of secondary education history in 2016-2017 education and academic year, 10. class history lesson 5. He developed the “longest century (1800-1922)” unit of the unit and the game he called “I have the answer” to cover the gains of the unit. After the application, semi-structured interview technique was used as a data gathering tool. In this research, which was designed in line with qualitative research approach, “content analysis” was made and resolved in the form of code and theme. The data obtained by interviewing technique were digitized and expressed as frequency and percentage. As a result, students stated that the course of history was more enjoyable to work with the game and the competition technique. In this way, they expressed that information is more permanent, that it helps to reinforce and repeat, that the whole class is involved, and that a competition environment is formed. They stated that this situation eliminated the problem of firming, that the lessons attracted more attention, that their success would increase, that their ability to take responsibility and risk improved, that they were motivating, and that they tried to make up for their mistakes and to learn the truth. However, the teacher should not be angry with the students during the application, after a while the student does not listen to the lesson and the negative opinion that the participation in the course will be affected. The idea of a noisy environment is common in responses to unpleasant directions. Attention deficit disorder, the teacher's authority expressed concerns about the negative opinions are mentioned.

Keywords

• History Course Curriculum,History Education,Games,Educational Method And Techniques.

References

1. Açıkgöz, K. Ü. (2003). Aktif öğrenme. İzmir: Eğitim Dünyası Yayınları.
2. Akandere, M. (2003). Eğitici okul oyunları (1. Basım). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
3. Altınbulak, D., Emir, S. ve Avcı, C. (2006). Tarih öğretiminde eğitsel oyunların erişiye ve kalıcılığa etkisi. Hasan Ali Yücel Eğitim Fakültesi Dergisi, 2, 35-51.
4. Bilen, M. (2002). Plandan uygulamaya eğitim. Ankara: Anı.
5. Aktekin, S. ve Pata, A. (2013). Ortaöğretim öğrencilerinin boş zamanlarında tarih öğrenmeye yönelik eğilimleri (Trabzon Örneği). Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 14(2), 20-37.
6. Demirel, Ö. (1999). Planlamadan değerlendirmeye öğretme sanatı. Ankara: Pegema Yayıncılık.
7. Doğanay, J. (1998). Anasınıfına devam eden çocukların ebeveynlerinin çocuk oyun ve oyuncakları hakkındaki görüşlerinin incelenmesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Ankara Üniversitesi, Ankara.
8. Doğanay, G. (2007). Tarih öğretiminde oyun. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

9. Dönmez, C. (2003). Sosyal bilgiler programının (1998) değerlendirilmesi ve ders kitapları. C. ŞAHİN (Ed.). Konu Alanı Ders Kitabı İnceleme Kılavuzu Sosyal Bilgiler. Ankara: Gündüz Eğitim ve Yayıncılık, 85-95.
10. Erden, M. (1998). Tarih öğretimi. İstanbul: Alkım Yayınevi.
11. Gündüz. Y.ve Yazıcı Ö. (2012). İlköğretim okullarında okul yönetimi tarafından yapılan çeşitli yarışmalara ilişkin öğrenci görüşlerinin incelenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 20(1), 151-166.
12. Hazar, M. (2005). Beden eğitimi ve sporda oyunla eğitimi. s.9-14, Ankara.
13. Karabacak, N. (1996). Sosyal bilgiler dersinde eğitsel oyunların öğrencilerin erişi düzeyine etkisi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
14. Karabağ, G. ve Aydoğan, O. (2015). Oyun yöntemiyle tarih öğretiminin öğrenci erişişine ve kalıcılığa etkisi. Tuhed Türk Tarih Eğitimi Dergisi,4 (1),67-88.
15. Karasar, N.(2004). Bilimsel araştırma yöntemi (12.Basım). Ankara: Nobel Yayıncılık.
16. Kavaklı, M., Akça, B. ve Thorne, J. (2004). The role of computer games in the education of history, Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Eğitimi Dergisi, 13, 41-53.
17. Koçyiğit, S., Tuğluk, M.N. ve Kök, M. (2007). Çocuğun gelişim sürecinde eğitsel bir etkinlik olarak oyun. Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, 16, 324-342.
18. Milli Eğitim Bakanlığı. (2017). Ortaöğretim tarih dersi 9-11 öğretim programı.
19. Önder, A. (2002). Yaşayarak öğrenme için yaratıcı drama. İstanbul: Epsilon Yayıncılık.
20. Pehlivan, H. (1997). Örnek olay ve oyun yoluyla öğretimin sosyal bilgiler dersinde öğrenme düzeyine etkisi. Yayınlanmış doktora tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
21. Pehlivan, H. (2016). Oyunun gelişim ve öğrenmedeki rolü, Journal of Human Sciences,13 (2), 3280-3292.
22. Poyraz, H. (1999). Okul öncesi dönemde oyun ve oyuncak 1. basım. Ankara: Anı Yayıncılık,
23. Safran, M. (2005). İlköğretim programlarında yeni yaklaşımlar sosyal bilgiler (4-5. sınıf). Bilim Ve Aklın Aydınlığında Eğitim, Ağustos-Eylül, (54-55), 34-35.
24. Tertemiz, N., Ercan, L. ve Kayabaşı, Y. (2001). Ders kitabı ve eğitimdeki önemi. L. Küçükahmet (Ed.). Konu Alanı Ders Kitabı İnceleme Kılavuzu 4-8. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım, 1-30.
25. Tüysüz, S. (2017). Ortaöğretim tarih 10. sınıf tarih ders kitabı. Ankara: Tuna Matbaası.
26. Yıldırım, A. ve Şimşek H.( 2008). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
27. Yıldız, Ö. (2003). Türkiye’de tarih öğretiminin sorunları ve çağdaş çözüm önerileri. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 15(2), 181-190.