An Evaluation of University Students' Relationship with God on the Basis of Attachment Theory

Abstract

The objective of this cross-sectional study was to investigate relationship be-tween adult attachment styles and attachment to God styles in the case of Muslim-Turkish sample. The sample covers 213 individuals ranging from 18 to 35. Participants’ adult attachment styles were measured via Adult Attachment Scale and their attachment to God styles were measured both via Attachment to God Scale and Attachment to God Inventory (AGI). It was found that, while participants generally have secure attachments both in their human relationships and relationship with God, individuals from theology department have higher secure attachment to God in comparison with individuals from non-theology departments. Also, probable relationships between socio-demographic (education, subjective religiosity perception, life problems) variables and attachment to God styles were discussed. Moreover, the findings show that avoidant attachment to God style were partially correlated, spesifically a strong relationship was found between anxious adult attachment style and anxious attachment to God style. These findings indicate that, “correspondence hypothesis” was supported.

Keywords

• Attachment, Attachment to God, Attachment to God Inventory, Correspondence Hypothesis, Compensation

Üniversite Öğrencilerinin Tanrı ile İlişkilerinin Bağlanma Kuramı Açısından Değerlendirilmesi

Abstract

Bu kesitsel araştırmanın amacı, yetişkin bağlanma tarzları ile Tanrı’ya bağlanma tarzları arasındaki ilişkiyi Türk örnekleminde incelemektir. Çalışmaya Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi’nde eğitim gören 109 kişi ile İstanbul şehrindeki çeşitli üniversitelerde ilahiyat dışı bölümlerde okuyan 104 kişi katılmıştır. Katılımcıların yetişkin bağlanma tarzları Yetişkin Bağlanma Ölçeği ile Tanrı’ya bağlanma tarzları ise, Tanrı’ya Bağlanma Ölçeği ve Tanrı’ya Bağlanma Envanteri (TBE) ile ölçülmüştür. Katılımcıların hem insanlara hem de Tanrı’ya güvenli bağlanmaya eğilim gösterdiği tespit edilirken, ilahiyat eğitim alanların almayanlara kıyasla Tanrı’ya daha güvenli bağlandıkları tespit edilmiştir. Ayrıca, sosyo-demografik değişkenlerle Tanrı’ya bağlanma tarzları arasındaki olası ilişkiler tartışılmıştır. Yetişkin bağlanma tarzı ile Tanrı’ya bağlanma tarzı arasındaki ilişkiyi analiz etmek için gerçekleştirilen ANOVA ve t-test sonuçlarına göre, Tanrı’ya kaçıngan bağlanma tarzı ile kaygılı yetişkin bağlanma tarzı arasında kısmen anlamlı bir ilişki bulunurken, özellikle yetişkinlikte kaygılı bağlanma ile Tanrı’ya kaygılı bağlanma arasında oldukça anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Elde edilen bulgular ile, literatürdeki ikame hipotezi desteklenmiştir.

Keywords

• Bağlanma, Tanrı’ya Bağlanma, Tanrı’ya Bağlanma Envanteri, İkame Hipotezi, Telafi Hipotezi