The Problem Of Paradise World From Which Prophet Adam Was Deported

Abstract

Although many different views were posed, according to the explanations of the Qur?an and sunnah the first human and prophet is the prophet Adam. In the Qur?an it is stated that the prophet Adam and his wife lived in the paradise for a while and finally were deported from the paradice endowed with every possibility owing to a mistake made by them. It has always become a problem the type of the tree they approached to and in which world the paradise they were sent to was. In this small scale study one of the handled topics analysed whether the the paradise from which the Adam and his wife deported was in this world or in the hereafter. When the verses explaining the deportation of Adam and other verses of the Qur?an are discussed together, it is possible to say that the above mentioned paradise may not be in the hereafter, but it may be in this world.

Keywords

• Adam, satan (evil) world, hereafter, paradise.

Hz. Âdem’in Dışlandığı Cennetin Dünyası Meselesi

Öz

Her ne kadar bazı farklı görüşler ileri sürülse de Kur’ân ve sünnetin verileri, ilk insan ve ilk peygamberin Hz. Âdem olduğunu işaretlemektedirler. Kur’ân’da Hz. Âdem ve eşinin bir süre cennet hayatı yaşadıkları ve işledikleri bir hata nedeniyle, hemen her türlü imkanlarla donatılmış olan bu cennetten çıkarıldıklarından bahsedilmektedir. Onların yaklaştıkları bu yasak ağacın ne olduğu ve bu nedenle uzaklaştırıldıkları cennetin hangi dünyada bulunduğu tartışma konusu olmuştur. İşte biz de bu küçük çaplı etüdümüzde irdelenen konulardan biri olarak Hz. Âdem ve eşinin atıldıkları cennetin âhirette mi yoksa bu dünyada mı olduğunu belirlemeye çalıştık. Hâdisenin anlatıldığı âyetlerle Kur’ân’ın diğer âyetlerini birlikte ele aldığımızda, söz konusu cennetin âhirette değil, bu dünyada olabileceğinin ortaya çıktığını söyleme imkanının olduğuna kanaat getirdik.

Anahtar Kelimeler

• Âdem, şeytan, dünya, âhiret, cennet.

References

1. Ahmed b. Hanbel, Müsned, İstanbul, 1982.
2. Ateş, Süleyman, Yüce Kur’ân’ın Çağdaş Tefsiri, Yeni Ufuklar Neşriyat.
3. Ebû Dâvûd, Süleyman b. Eş’as es-Sicistânî, Sünenu Ebî Dâvûd, İstanbul, 1981.
4. İbn Âşûr, Muhammed Tâhir, Tefsîru’t-Tahrîr ve’t-Tenvîr, ed-Dâru’t- Tünusiyye.
5. İbn Mâce, Ebû Abdillah Muhammed b. Yezîd el-Kazvînî, Sünenu İbn Mâce, İstanbul, 1981.
6. İbnu’l-Cevzî, Ebu’l-Ferec Cemâlu’d-dîn Abdu’r-rahmân b. Ali b. Muhammed, Zâdu’l-Mesîr fî İlmi’t-Tefsîr, el-Mektebetü’l-İslâmî, 4. baskı, 1987/1407.
7. el-Maverdî, Ebu’l-Hasen Ali b. Muhammed b. Habîb, en-Nüket ve’l- Uyûn/Tefsîru’l-Maverdî, (ta’lîk, es-Seyyid b. Abdi’l-maksûd b. Abdi’r- rahîm), Dâru’l-kütübi’l-ilmiyye.
8. Müslim, Ebu’l-Huseyn Müslim b. El-Haccâc, Sahîhu Müslim, İstanbul, 1981.

9. er-Râğıb el-İsfehânî, Huseyn b. Muhammed b. el-Mufazzal, Müfredâtü Elfâzi’l-Kur’ân, (tahkik, Safvân Adnân Dâvûdî), 1. baskı, Beyrut, 1992/1412.
10. eş-Şeyh es-Semin, Ahmed b. Yusuf, Umdetu’l-Huffâz fî Tefsîri Eşrafi’l-Elfâz, (tahkik, Muhammed Altûncî), 1. baskı, 1993/1414.
11. Tirmizî, Ebû Îsâ Muhammed b. Îsâ b. Sevrate, Sünenü’t-Tirmizî, İstanbul, 1981.