-

Abstract

Mardin, which our city has rather coloured and historical rurals structure, because it is a local centre since the period of Babel, Assyria, Hitit, Urartu, Persions, Seljuks, Omayyad, Abbasid, Artuks, Anatolian Seljuks and Otoman Empire in the historical period. It is the oldest local in the South East Anatolia and it is the centre of Christian (Syrinc)’s rise and spread centre. It included in different cultures and coloured structure now. It remainded us the period of Empire’s cities with this ethnic structure which being Turks, Arabs, Kurdish and Syriac’s contruction in peace. Because of the fact that we tried to examine both the ethnic identificaiton of Mardin, religion identificaition and being upper identificaiton, Turk citizienship. We tried to study these different cultures and the point of view of Arab language.

Keywords

• Language, history, Turkish, Arabic, Kurdish, Syriac’s.

Kültürel Zenginlik Bakımından Mardin

Öz

Mardin, tarihsel süreç içerisinde Babiller, Asurlular, Hititler, Urartular, Persler, Selçuklular, Emeviler, Abbasiler, Anadolu Selçukluları, Artukoğulları ve Osmanlı İmparatorluğundan döneminden beri yerleşim merkezi niteliğinde olmasındandolayı oldukça renkli bir kültürel yapıya ve tarihi kalıntılara sahip birşehrimizdir. Güneydoğu Anadolu Bölgesi’ndeki yerleşim yerlerinin en eskisi ve Süryaniliğin neredeyse doğuş ve yayılış merkezidir. Günümüzde de bu çok kültürlülüğü içinde barındırmaktadır. Barış içerisinde Türk, Arap, Kürt ve Süryanilerden oluşan etnik yapısı ile âdeta bize bir imparatorluk dönemi şehirlerini anımsatmaktadır. Bundan dolayı da biz, bu makalede Mardin’in gerek etnik kimliğinden gerekse dinsel kimliğinden, gerekse de üst kimlik olarak kabul edilen Türk vatandaşı kimliğinden hareket ederek, bu yörenin çok kültürlülüğünü bir farkındalık olarak ele almaya, çok kültürlülüğü ve etnisiteyi dil (Arap Dili) bakımından incelemeye çalıştık.

Anahtar Kelimeler

• Dil, tarih, Türkler, Araplar, Kürtler, Süryaniler.

References

1. Altan, Mehmet, “Geçen Yıl Onur Konuğu Kimdi?”, Star Gazetesi, 15 Ekim 2008.
2. Hasan Şemeysânî, Medînetu Mardin, Beyrut, 1987.
3. Hasan İsmâîl ve Abdulkâdir Osmân, el-Muhallemiyye, Beyrut, 2004.
4. Adlı, Ayşe, “Artuklu’dan Arta Kalan Mardin”, Aksiyon Dergisi, 3 Aralık 2007.
5. Çevik, Adnan, “İlkçağlardan Ortaçağın Sonuna Kadar Midyat ve Yöresi (Tur Abdin)’ nin Tarihi – Coğrafya, İstanbul, 2007.
6. “Ortaçağ İslam Coğrafyacılarına Göre Nusaybin”, s.141-155, Makalelerle Mardin I Tarih– Coğrafya, İstanbul, 2007.
7. Aslan, Mehmet Ali, “Mıhallemilerde Sözlü Edebiyat Geleneği”, Makalelerle Mardin III Eğitim – Kültür – Edebiyat , s.241-249, İstanbul, 2007.
8. Çetin, İhsan, “Çokkültürlülük, Etnisite ve Dil: Midyat Araştırması Örneği”, Makalelerle Mardin III tanbul 2007.

9. Eğitim – Kültür – Edebiyat, , s. 263-269, İs
10. Oral, Mustafa, “Mardin’in Son Süryani Kadim Patriği Mor İgnatious İlyas Şakir Efendi (1867-1932)”, Makalelerle Mardin IV Önemli Simalar – Dini Topluluklar, s.269-307, İstanbul, 2007, s.294.
11. Özdemir, Şuayb, “Tarihi Süreç İçerisinde Nusaybin Medresesinin Bölge Kül- türüne Katkıları”, Makalelerle Mardin III Eğitim – Kültür – Edebiyat, s.75-83, İstanbul, 2007.
12. Doru, Nesim, “Nsibin / Nusaybin Akademisi”, Makalelerle Mardin III Eğitim – Kültür – Edebiyat, s.1- 28, İstanbul, 2007.
13. Bulaç, Ali, “Güneydoğunun Psikolojisi”, Zaman Gazetesi, 6 Ekim 2004.
14. “Kendi dinince”, Zaman Gazetesi, 14 Şubat 2007.
15. Altınışık, Kenan, 5500 Yılın Tanıkları Süryaniler, İstanbul, 2004, s.8-25.
16. Erdoğan, Hamza, “İki Dinli Köyde Örnek Bayramlaşma”, Aksiyon Dergisi, 10 Ekim 2008.
17. Sezer, M. Abdulbasit, “Mardin Türküleri Üzerine Bazı Tespitler”, Makalelerle Mardin III Eğitim – Kültür – Edebiyat, s.271-279, İstanbul, 2007.
18. Grigore, George, L’arabe parle’ A Mardin, Bucureşti, 2007.
19. Çuha, Abdulkerim, Mardin Halk Müziği, Mardin, 2006.
20. İbn Hacer el-Heytemî, Mevlid İbn Hacer, İstanbul, tsz.; Bakırcı, Selami, Mevlid Doğuşu ve Gelişmesi, İstanbul, 2003.
21. Öztoprak, Sadreddin, Şark Medreselerinde Bir Ömür, İstanbul, 2003.
22. Demircan, Nezir, Halil Gönenç Hoca - Hayatı ve Hatıratı, İstanbul, 2004.
23. Ekinci, Abdullah ve Kütük Ahmet, “Güneydoğu Anadolu’nun Medeniyet Ta- rihi Açısından Önemi ve Nusaybin Okulu”, Makalelerle Mardin III Eği- tim – Kültür – Edebiyat, s.1-28, İstanbul, 2007.