المدن التركية ودلالتها في شعر أحمد شوقي

Öz

الشعر هو وسيلة من وسائل التعبير عن المدن والمجتمع؛ لأن الشعراء يتأثرون بالبيئة التي يعيشون فيها، فيعبرون عن الواقع من حولهم من خلال الشعر، وقد ظهر التعبير عن المكان في الشعر بمعان مختلفة، فالمكان هو معادل للحرب أو السلم، والمكان هو معادل للطبيعة التي تشبه الجنة، والمكان معادل لتاريخ الشعب وكفاحه، والمكان هو معادل لأمل في مستقبل أفضل. بعض الشعراء عاش في مكان وتأثر به ونظم الأشعار الرومانسية، والبعض تأثر بالمكان وتكلم في شعره عن تاريخ ذلك المكان وتراثه، لذا يمكن أن ننظر إلى المكان ونفهمه من خلال رؤية الشاعر لهذا المكان؛ فللشاعر رؤية خاصة للمكان الذي يعبر عنه، يمكن أن نطلق على هذا المكان تبعا لرؤية الشاعر، من طرف آخر فإن تعبير الشاعر عن المكان والأحداث التي حدثت فيه وتقديمها في شعره من شأنه أن يطلع الأجيال التالية على الأحداث التي عاصرها الشاعر، أو الأحداث التي تأثر بها، ومن شأنه أن يجعل هذا الشعر وسيلة مهمة لتوثيق الأحداث، وبالتالي يفتح الباب على مصراعيه لنظرة أخرى إلى الشعر، تتمثل في إسهامه في توثيق أحداث العصر، فلا تقتصر وظيفة الشعر على الإبداع الفني والإمتاع فقط.

Anahtar Kelimeler

• الشعر
• المكان
• تأثير المجتمع
• المدن والمجتمع
• الشعر والوقائع في المدن

TURKISH CITY NAMES AND THEIR INDICATION IN THE POETRY OF AHMED SHAWKY

Abstract

Poetry is a way of expressing cities and society, because poets are affected by the city and other places in which they live, so they express the reality around them through poetry, and the expression of the place in poetry has appeared in different meanings, the place is equivalent to war or peace, and the place is equivalent to the nature that resembles heaven And place is equivalent to the history and struggle of the people, and place is equivalent to hope for a better future. Some poets lived in a place and were influenced by it. He composed romantic poems, some influenced the place and spoke in his poetry on the history of that place and its heritage, so we can look at the place and understand it by seeing the poet of this place. According to the poet’s vision, on the other hand, the poet’s expression of the cities, places and the events that took place in it and presented it in his poetry would inform the following generations about the events that the poet experienced, or the events that affected him, and would make this poetry an important way to document the events, and thus open The door is wide open for another look at the hair It is his contribution to documenting the events of the time. The function of poetry is not limited to artistic creativity and pleasure only.

Keywords

• Poetry
• place
• influence of society
• cities and society
• events in the city

AHMED ŞEVKÎ'NİN ŞİİRLERİNDE TÜRK ŞEHİRLERİ VE ÖNEMİ

Öz

Şehirler ve toplumlar hakkındaki düşünceleri ifade etmenin bir yolu da şiirdir. Zira şairler yaşadıkları çevreden etkilenirler. Bu etkiyle etraflarındaki gerçeği şiir yoluyla ifade ederler. Şiirdeki mekân ifadesi, farklı anlamları da ortaya koymaktadır. Şiirde geçen mekân, savaşa veya barışa, cennete benzeyen doğaya, insanların tarihine ve mücadelelerine eşdeğerdir. Hatta daha iyi bir gelecek için ümit vaat eder. Bazı şairler bu durumdan etkilendikleri bir yerde yaşamış ve romantik şiirler yazmışlardır. Bazıları ise mekandan etkilenmiş ve şiirlerini o yerin tarihi ve mirası üzerine yazmışlardır. Bu da bir yeri, ancak şairlerini görerek anlayabileceğimizi gösterir. Şairin ifade ettiği yere dair özel bir bakış açısı vardır. Şu kadarını söyleyebiliriz ki, şairin bakış açısına göre mekân, başka bir yönüyle, şairin, içinde bulunduğu yeri ve olayları ifade eder. Ya gelecek nesillere şairin yaşadığı olayları aktarır ya da şairi etkileyen olayları belgelemek için önemli bir yol haline getirir. Böylece şiir (zaman içindeki olayları belgelemedeki rolünü bilmek gibi) başka bir yöne kapı açmaktadır. Ayrıca şiirin sadece sanatsal yaratıcılık ve zevkle ilgili Olmaığı gerçeği ortaya çıkar.

Anahtar Kelimeler

• şiir
• Mekân
• toplumun etkisi
• şehirler ve toplum
• şehirlerdeki gerçekler

References

1. Coşkun, Sezai, Mekandaki Medeniyet-Medeniyetteki Mekân: Sezai Karakoç'un Şiirinde Mekan-Medeniyet İlişkisi Üzerine Bir İnceleme, Selçuk Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi Dergisi, Yıl: 2009, Sayı: 22.
2. Dîîf, Ahmed Shawky: el – adebu’l – al –‘arabî al- mu’âsır fiî mısır, Kahire: Dâru’l-ma’ârıf, 1992.
3. El-Askalanî, İbn Hacer: Fethul-Bari Şerhu Sahihil-Buhârî, Kahire: Makalatu’l-Selefiyye, 1439.
4. El-Cahız, Ebu Osman Amr bin Bahr el-Kinani el-Fukaimi el-Basri: Kitab el-Hayavan, Thk. Abdelsalâm harûn, Mektebetü mustafa el-bablî, kahire, 1965.
5. El-Fîrûzâbâdî Ebü’t-Tâhir Mecdüddîn Muhammed b. Ya‘kūb b. Muhammed, el- Ḳāmûsü’l-muḥîṭ. Beyrut: er -Risâle, 1998.
6. El-Ferahidî.Halil ibn Ahmed el- Ferahidî: Kitab al-'Ayn, 1998.
7. Eljihâd, Hilâl: Jemâliyet Eşşir el-‘arabi dirâsetun fi felsefet el jemâlı fi el-şş’ri el-‘arabi al-jahili, Beyrut: merkezu de-reesâtü’l- el-wehde el-‘arâbiiâ, 2007.
8. El-rriba’i, abdelkader, a-ssüretü el-fanniiâtü fii eşşir el-‘arabi, Ammân, mektebetü’l-kattânî, 1995.

9. Elnüsir, yasin: eşkâliyet u’l-mekân fi el-nassi-el adebî, dîrasât nekdiiâ, Dâru’l-şi’un elsekâfiiâ, Bağdat, 1986.
10. Ibn Manẓūr, Muhammad ibn Mukarram ibn `Alī ibn Ahmad ibn Manzūr al- Ansārī al-Ifrīqī al-Misrī al-Khazrajī Jamāl al-Dīn Abū al-Fadl. Lisān al-ʿArab Dâru’ Sâder, Beyrut.
11. İbn-i Haldun, Ebu Zeyd Abdurrahman bin Muhammed bin Haldun el Hadramî, el mukaddime, Dimeşk: Dâru’l – balhî, 2004.
12. ibn Ja'far al-Katib al-Baghdadi, Qudama: Kitabu Naqd el-şii'rı, Thk. Kemal Mustafa, Mektebetü’l – hankî, kahire, 1987.
13. Kays, b. Mulavvah: b. Muzâhim b. ‘Udes b. Rebî‘a b. Ca‘de b. Ka‘b b. Rebî‘a b. ‘Âmir b. Sa‘sa‘a: Dîvan Leylâ ile Mecnûn, Thk. Sâlâh el-dîîn el-Hewârî, Beyrut: el-Helâl, 2005
14. Murtad, Abdelmelek: el-sebu’l-mü’ellekât, kuutâbü’l-‘arab, dımaşk, 1999.
15. Müezzin, ahmet derviş: al-hikay âtü’l-şşabiia âtü’l fi-eladebil el-şş’abi el-‘arabi fi- mârdin, kitabul el- adabû el-şşfahi el-‘arabi fi-mârdin, istanbûl: kariter, 2019.
16. Şevki, Ahmed: eş-Şevkiayyat, Beyrut, Dâru’l-kutubi’l-ilmiyye, 2001.
17. Ürün, Ahmet Kâzım, Ahmet Şevki Ve Mehmet Akif'te Ortak Unsurlar, NÜSHA, Yıl: II, Sayı: 7, Güz 2002.
18. Vadi, Taha: şiirı şevki al – ğina’iî ve al – masrehî, kahire: 1994. 5. Baskı.
19. İbn Fâris, Ahmed. Mu’cemu meḳâyîsi’l-luğati, Thk. Abdusselâm Hârûn.Dimeşk: Dâru’l Dâru’lfikr, 1979.