Sürdürülebilir Yaşam İçin Eğitim: 2024 Yılı Fen Bilimleri Dersi Öğretim Programının Sürdürülebilir Kalkınma Açısından Değerlendirmesi
Öz
Bu araştırmanın amacı, 2024 yılında yenilenen ve kademeli olarak uygulanmaya başlanan fen bilimleri dersi öğretim programının sürdürülebilir kalkınma açısından derinlemesine incelenmesidir. Çalışmada doküman incelemesi yöntemi kullanılmış ve veri kaynağı olarak 2024 yılı fen bilimleri dersi öğretim programı kullanılmıştır. Öğretim programı amaçları içerisinde sürdürülebilir kalkınma eğitiminin ne düzeyde yer aldığı, öğrenme çıktılarında Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları (SKA)’nın hangi düzeyde yer aldığı, SKA ile ilişkili öğrenme çıktılarındın sürdürülebilir kalkınma boyutları ile ilişkisi ve öğretim programında sürdürülebilirlik okuryazarlığı becerisinin durumu incelenmiştir. Fen bilimleri dersi öğretim programının SKA ilişkili öğrenme çıktı sayısının bir önceki öğretim programına göre orantısal olarak artış gösterdiği belirlenmiştir. Öğretim programında sürdürülebilir kalkınmanın çevre, ekonomi ve sosyal boyutlarıyla ilişkili öğrenme çıktıları tespit edilmesine rağmen sürdürülebilir kalkınmanın ekonomi boyutunun yetersiz kaldığı saptanmıştır. Sürdürülebilirlik okuryazarlığı becerisi konusunda eksiklikler belirlenmiştir. Çalışma sonuçlarından hareketle SKA’nın gerçekleştirilebilmesi için öğretim programının ders kitapları ve materyaller ile desteklenmesi önerilmiştir. Ayrıca sürdürülebilir kalkınma eğitiminde disiplinlerarası bir anlayış benimsenerek her türlü eğitsel faaliyette sürdürülebilirliğin tüm boyutlarının eşit önem derecesinde dikkate alınması vurgulanmıştır.
Anahtar Kelimeler
Sürdürülebilir kalkınma , Sürdürülebilir kalkınma eğitimi , öğretim programı
References
- Alkış, S. (2007). Coğrafya Eğitiminde Yükselen Paradigma: Sürdürülebilir Bir Dünya. Marmara Coğrafya Dergisi, 15, 55-64.
- Anand, S., & Sen, A. (2000). Human development and economic sustainability. World Development, 28(12), 2029-2049.
- Briney, A. (2008), “Green Revolution History and Overview of Green Revolution”, https://www.thoughtco.com/green-revolution-overview-1434948 adresinden alınmıştır.
- Budak, D.B. (2000). Sürdürülebilir tarım ve tarımsal yayım. Tarım Ekonomisi Dergisi, 5(1) 20-31.
- Carson, R. (1962). Silent Spring. New York: Houghton Mifflin.
- Creswell, J. W. (2007). Qualitative Inquiry & Research Design – Choosing Among Five Approaches, 2nd ed., SAGE Publications: Thousand Oaks, California.
- Çetin, S. C. (2022). Yeşil devrim: Tamam mı? Devam mı?. Uluslararası Turizm, Ekonomi ve İşletme Bilimleri Dergisi, 6(2), 109-115.
- Du Pisani, J. A. (2006). Sustainable development–historical roots of the concept. Environmental sciences, 3(2), 83-96.
- Eilks, I., Nielsen, J. A., & Hofstein, A. (2014). Learning about the role of science in public debate as an essential component of scientificliteracy. In C. Bruguière, A. Tiberghien, P. Clément (Eds.), Topics and trends in current science education, 85-100.
- Faiz, M. & Bozdemir Yüzbaşıoğlu, H. (2019). Öğretmen adaylarının sürdürülebı̇lı̇r kalkınma farkındalıkları. Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 19 (4), 1255-1271.