DETERMINATION OF COGNITIVE READINESS LEVEL OF 9th GRADE STUDENTS IN CHEMISTRY LESSON

Number: 37 December 1, 2014
İlker Turaçoğlu , Mehmet Kartal
TR EN

Öğrencilerin 9. Sınıf Kimya Dersi Bilişsel Hazırbulunuşluk Düzeylerinin Belirlenmesi

Öz

Bu çalışmanın amacı öğrencilerin 9. sınıf Kimya dersi konuları için gerekli bilişsel hazırbulunuşluk düzeylerine ne derece sahip olduklarını ve bu hazırbulunuşluk düzeylerinin okul türlerine göre nasıl değiştiğini belirlemektir. Ayrıca öğrencilerin bilişsel hazırbulunuşluk testine verdiği cevaplar incelenerek en çok hangi kazanımlarla ilgili bilgi eksiklikleri olduğu tespit edilmiştir. Tarama modeli kullanılan araştırmanın örneklemini, 2011-Ortaöğretim Yerleştirme Puanlarına göre Türkiye genelindeki farklı yüzdelik dilimlerde bulunan öğrencilerin alındığı, İzmir’in farklı merkez ilçelerde bulunan, farklı lise türlerinde okuyan 572 öğrenci oluşturmuştur. Araştırma çerçevesinde öğrencilerin bilişsel hazırbulunuşluk düzeylerini belirlemek için 40 sorudan oluşan 9. Sınıf Kimya Dersi Bilişsel Hazırbulunuşluk Testi (KBHT) geliştirilmiştir. Çalışmada elde edilen sonuçlar öğrencilerin 9. sınıf Kimya dersi içeriğinde bulunan üniteler için bilişsel hazırbulunuşluk düzeylerinin yeterli olmadığını göstermektedir. Okul türlerine göre öğrencilerin bilişsel hazırbulunuşluk düzeyleri incelendiğinde yalnızca Fen lisesinde okuyan öğrencilerin tüm üniteler ile ilgili hazırbulunuşluk düzeylerinin yeterli olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca KBHT’ye verilen cevaplardan öğrencilerin “Maddenin Tanecikli Yapısı”, “Fiziksel ve Kimyasal Değişim”, “Periyodik Özellikler” ve “Kimyanın Günlük Hayattaki Uygulamaları” konuları ile ilgili sorulara doğru cevap verme yüzdelerinin düşük olduğu belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

Fen ve Teknoloji Programı, 9. Sınıf Kimya Dersi Programı, Bilişsel Hazırbulunuşluk

References

  1. Açıkgöz, K. Ü. (2004). Aktif öğrenme. İzmir: Eğitim Dünyası Yayınları.
  2. Akdeniz, A. R., Yiğit, N. & Kurt, Ş. (2008). Yeni Fen Bilgisi Öğretim Programı ile İlgili Öğretmen Düşünceleri. http://www.fedu.metu.edu.tr/ufbmek-5/b_kitabi/PDF/Fen/Bildiri/t93d.pdf (16 Ocak 2010).
  3. Appleton, K. & Asoko, H. (1996). A Case Study of a Teacher’s Progress toward Using a Constructivist View Learning to Inform Teaching in Elementary Science. Science Education, 80, 165-180.
  4. Arslan, M. (2007). Eğitimde Yapılandırıcı Yaklaşımlar. Ankara Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 40(1), 41–61.
  5. Ayvacı H. Ş. & Çoruhlu, T. Ş. (2009). Fiziksel ve Kimyasal Değişim Konularındaki Kavram Yanılgılarının Düzeltilmesinde Açıklayıcı Hikâye Yönteminin Etkisi. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28, 93-104.
  6. Balım, A. G. & Ormancı, Ü. (2012). İlköğretim Öğrencilerinin “Maddenin Tanecikli Yapısı” Ünitesine Yönelik Anlama Düzeylerinin Çizim Yoluyla Belirlenmesi Ve Farklı Değişkenlere Göre Analizi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 1(4), 255-265.
  7. Başar, E. (2001). Genel öğretim yöntemleri. Samsun: Kardeşler Ofset ve Matbaa.
  8. Bloom, B. (1995). İnsan nitelikleri ve okulda öğrenme (2. Baskı). (Çeviren: Durmuş Ali Özçelik).
  9. Ankara: Milli Eğitim Basımevi.
  10. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. & Demirel, F. (2010). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Yayıncılık.
APA
Turaçoğlu, İ., & Kartal, M. (2014). Öğrencilerin 9. Sınıf Kimya Dersi Bilişsel Hazırbulunuşluk Düzeylerinin Belirlenmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 37, 21-36. https://izlik.org/JA79NR38WH