SCIENCE ANXIETY SCALE FOR PRIMARY SCHOOL STUDENTS

Number: 37 December 1, 2014
Şafak ULUÇINAR Sağır
TR EN

İlköğretim Öğrencilerine Yönelik Fen Kaygı Ölçeği

Öz

Kaygı öğrenci başarısını etkileyen duyuşsal faktörlerden biridir. Bu araştırmanın amacı, ilköğretim ikinci kademe öğrencilerinin fene yönelik kaygılarını tespit etmek amacıyla bir araç geliştirmektir. Çalışma grubu 2009-2010 eğitim-öğretim yılında Amasya’da 8 ilköğretim okulunun 6., 7. ve 8. sınıflarında öğrenim gören 994 öğrencidir. Faktör analizinde KMO katsayısı 0.943, Barlett testi anlamlı bulunmuştur. Bu değerler çalışma grubunun faktör analizine uygunluğunu göstermektedir. Yapı geçerliği ve güvenirlik çalışması sonrasında geliştirilen ölçeğin 25 madde ve 5 alt boyuttan oluştuğu ve varyansın %51.214’ünü açıkladığı belirlenmiştir. Birinci faktör 7 maddeden, ikinci faktör 6, üçüncü faktör 6, dördüncü faktör 4 ve son faktör 2 maddeden oluşmaktadır. Birinci faktör derse odaklanma, ikinci faktör özgüven yetersizliği, üçüncü faktör çalışma ve sınava yönelik kaygı, dördüncü faktör endişe ve beşinci faktör ilgi olarak adlandırılmıştır.  Ölçeğin Cronbach Alpha güvenirlik katsayısı 0.88 olarak bulunmuştur. Geliştirilen fen kaygı ölçeği geçerli ve güvenilir bir araçtır. Ölçeğin fen ve teknoloji öğretmenlerinin, öğrencilerinin fen kaygılarını belirlemelerinde yararlı olacağı düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

Fen Kaygısı, Kaygı Ölçeği, Fen eğitimi

References

  1. Alvaro, R. (1978). The effectiveness of a science-therapy program on science-anxious undergraduates, PhD dissertation, Loyola University Chicago. Anderson, L.W. (1981). “Assesing affective chareacteristics in the schools”, Boston: Ally and Bacon.
  2. Anılan, B., Görgülü, A. & Balbağ, M.Z. (2009). Öğretmen adaylarının kimya laboratuvarı endişeleri. e– Journal of New World Sciences Academy, 4 (3), 954–974.
  3. Atabek, E. (2000). Bizim Duygusal Zekamız (2. baskı). İstanbul: Altın Kitaplar Yayınevi. Atasoy, B. (2002). Fen Öğrenimi ve Öğretimi. Ankara: Gündüz Eğitim ve Yayıncılık.
  4. Atwater, M.M., Gardner, C.M. & Wiggins, J. (1995). A study of urban middle school students with high and low attitudes toward science. Journal of Research in Science Teaching, 32, 665–77.
  5. Aydın, E. & Dilmaç, B. (2004). Matematik Kaygısı. Eğitime İlişkin Çeşitlemeler 1. (Edt: M. Gürsel). Konya: Eğitim Kitabevi Yayınları. 231–240.
  6. Azizoglu, N. & Uzuntiryaki, E. (2006). Kimya laboratuarı endişe ölçeği. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30, 55-62.
  7. Batumlu, D. Z. & Erden, M. (2007). Yıldız teknik üniversitesi yabancı diller yüksek okulu hazırlık öğrencilerinin yabancı dil kaygıları ile ingilizce başarıları arasındaki ilişki. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 3(1), 24-38.
  8. Bindak, R. (2005). İlköğretim öğrencileri için matematik kaygı ölçeği. F.Ü. Fen ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, 17 (2), 442-448.
  9. Bloom, B. S. (1979). Human Characteristics and School Learning. New York: Mc Grav-Hill. Bowen, C.W. (1999). Development and score validation of a chemistry laboratory anxiety instrument (CLAI) for college chemistry students. Educational and Psychological Measurement, 59 (1), 171-187.
  10. Brownlow, S., Jacobi, T & Rogers, M. (2000). Science anxiety as a function of gender and experience. Sex Roles, 42, 1/2, 119-131.
APA
Sağır, Ş. U. (2014). İlköğretim Öğrencilerine Yönelik Fen Kaygı Ölçeği. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 37, 1-20. https://izlik.org/JA38WW58PL