Kaynaştırma Öğrencileri, Akran İlişkileri Ve Akran İstismarı
Abstract
Engelli bireyler için eğitimin temel hedefi, engelli olmayan bireyler için belirlenen eğitim hedeflerine benzer şekilde; bu bireyleri toplumsal yaşama hazırlamak, bağımsız ya da en az bağımlı olarak yaşamlarını sürdürebilmelerini sağlamak için gerekli olan becerileri onlara kazandırmaktır. Engelli çocukların akranlarıyla birlikte aynı ortamda eğitilmelerini sağlayan kaynaştırma eğitiminde; kaynaştırma öğrencisinin uygun sosyal becerilere sahip olmasının ve böylelikle akranları tarafından kabul edilmesinin engellinin akademik başarısını olumlu etkilediği belirtilmektedir. Bu nedenle, eğitim sürecinde akademik becerilerin öğrenimi yanı sıra, uyum becerileri, kendini kontrol etme ve akranlarla ilişkili beceriler gibi sosyal becerilerin kazanılması önem kazanmaktadır.
Ülkemizde 2000 yılından bu yana yaygınlaşmaya başlayan kaynaştırma uygulamasından yararlanan engelli öğrencilerin akranlarla ilişkileri ve yaşadıkları sorunların, akran istismarının yeterince araştırılmadığı gözlemlenmiştir.
Bu araştırmanın amacı, kaynaştırma öğrencilerinin akran ilişkileri içindeki konumunu, algılanış biçimlerini ve akran istismarının boyutlarını belirlemek ve eğitimcilere çözüme yönelik uygulamalar geliştirmek amacıyla planlanan çalışmaya ön bilgi sağlamaktır. Örneklem grubu, Izmir'de üç ilköğretim okulunda, 16' sı kaynaştırma öğrencisi, toplam 329 öğrenciden oluşturulmuştur. Ölçme aracı olarak, öğrencilerin akran ilişkileri içindeki konumunu ve algılanış biçimlerini belirlemek üzere "Sosyometri" ve "Kimdir Bu?"; akran istismarının boyutlarını belirlemek amacıyla "Öğrenciler için Akran İstismarı Anketi" kullanılmıştır. Kaynaştırma öğrencilerinin arkadaşları tarafından ortak bir çalışma yapmak için tercih edilmedikleri, uyum ve iletişim problemli olarak algılandıkları belirlenmiştir.
Keywords
References
- No references found