Öğretmen Algılarına Göre Okul Müdürlerinin Yenilik Yönetimi Düzeyleri
Öz
Bu çalışmada, liselerde görev yapan öğretmenlerin kendi okul müdürlerinin yenilik yönetimi düzeylerini ortaya koymak ve yenilik yönetiminin boyutlarını belirlemek amaçlanmıştır. Bu doğrultuda, öğretmenlerin branş, öğrenim düzeyi, öğretmenlikteki kıdemleri ve müdürün cinsiyeti incelenmiştir. Çalışma, İzmir iline bağlı merkez 11 ilçede bulunan mesleki ve teknik anadolu lisesinde yapılmıştır. Örneklem olarak, 2019-2020 eğitim öğretim yılında görev yapan 30 resmi mesleki ve teknik anadolu lisesi müdürü ve 562 öğretmen alınmıştır. Çalışmanın amacına ve yaklaşımına uygun olarak veriler nicel araştırma yöntemi ile oluşturulmuştur. Veriler Okullarda Yenilik Yönetimi Ölçeği’yle toplanmıştır. Verilerin tanımlanması ve analizinde aritmetik ortalama, standart sapma, anova ve t-testi teknikleri kullanılmıştır. Çalışma sonucunda öğretmen algılarına göre okul müdürlerinin yenilik yönetimi düzeylerinin yüksek düzeyde olduğu belirlenmiştir. Öğretmenler okul müdürlerinin özellikle yenilik çalışmalarına katkı sağlaması için okulda fiziksel alanlar tahsis etme, eğitim alanındaki yeni gelişmeleri izleme, yeniliğe giden öğrenme ve çabayı açıkça teşvik etme ve okulun gelişimine katkı sağlayacak yeniliklere öncelik vermelerini yüksek düzeyde algılamışlardır. Bunun yanında, okul müdürlerinin yenilik yönetimi düzeyi okul müdürünün cinsiyetine, öğretmenlerin hizmet sürelerine, öğretmenlerin öğrenim düzeyine göre anlamlı düzeyde farklılık göstermemektedir. Ancak öğretmenlerin branşına göre anlamlı düzeyde farklılık göstermektedir.
Anahtar Kelimeler
References
- Adair, J. (2015). Yenilikçi Liderlik (Çeviren: S. Uyan). İstanbul: Babıali Kültür Yayıncılığı.
- Argon, T., Özçelik, N. (2007). “İlköğretim Okul Yöneticilerinin Değişimi Yönetme Yeterlikleri”, Mehmet Akif Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Sayı 17, ss. 77- 94.
- Aydoğar, N. (2018). “Okul Yöneticilerinin Yenilik Yönetimi Becerilerinin Öğretmen Görüşlerine Göre İncelenmesi(Kahramanmaraş İl Merkezi Özel ve Devlet Okulları Örneği)”, Yüksek Lisans Tezi, Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kahramanmaraş.
- Bayrakcı, M., Eraslan, F. (2014). “Ortaöğretim Okul Yöneticilerinin İnovasyon Yeterlilikleri”, Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Sayı 28, ss.96- 136.
- Boydak O., M., Karabatak, S. (2013). “Ortaöğretim Okul Yöneticilerinin Yenilik Yönetimine Yaklaşımları ve Karşılaştıkları Sorunlar, International Journal of Educational Science, 5(1), ss.258-273.
- Bubner, D. (2009). Leading and Benchmarking System – Wide Educational Innovation. 9th International Confederation of Principals World Convention.
- Bülbül, T. (2011). Okullarda Yenilik Yönetimi Ölçeği’nin Geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri Dergisi, 12(1).
- Chou, C., Shen, C., Hsiao, H. ve Chen, S. (2010). The influence of innovative organizational management of technological and vocational schools on innovative performance – using organisational innovative climate as the mediator variable. Worl Transactions on Engineering and Technology Education, 8(2), 237-242.
- Demirci, A. E. (2012). Yenilik Yönetimi (1. Bölüm). Uzkurt, C. ve Demirci, A. E. (Ed.), Yenilik Yönetimi içinde (2-15). Anadolu Üniversitesi, EskiĢehir: Açıköğretim Fakültesi (Yayını No: 1570).
- Drucker, P. F. (2003). Yenilikçilik Disiplini İçinde Yenilik (A.Kardan, Çev).