YENİ MEDYADA ZORBALIK PRATİKLERİ: YANDERE SİMULATOR OYUNU ÜZERİNDEN TEMATİK BİR İNCELEME

Abstract

Simülasyon oyunları her ne kadar pedagojik bağlamda doğrudan eğitsel amaçlarla kullanılmasa da çocuklar tarafından eğlenceli ve ilgi çekici aktiviteler olarak değerlendirilmektedir. Bununla birlikte, bu tür dijital içeriklerin, çocukların sanal ve gerçek dünya arasındaki sınırları ayırt etme becerilerini zayıflattığı yönünde kaygılar bulunmaktadır. Bu bağlamda “Yandere Simulator” isimli oyun, söz konusu endişeleri somutlaştıran örneklerden biri olarak öne çıkmaktadır. Bu simülasyon oyununu, çocuklar açısından risk oluşturan içerikler barındırdığı ön görülmekte ve “zorbalık” olgusunun dijital ortamda yeniden üretimine katkı sağlamaktadır. Oyunda gizli, sözel ve fiziksel zorbalık türlerinin temsili dikkat çekmekte; bu durum, çocukların dijital medya aracılığıyla “zorba” davranış kalıplarını öğrenmelerine ve içselleştirmelerine zemin hazırladığı düşünülmektedir. İlk kez 2014 yılında Kaliforniya'da geliştirilen oyun, günümüzde Türkiye dahil birçok ülkede geniş bir kullanıcı kitlesine ulaşmıştır. Bu çalışmada, Yandere Simulator oyununun Türkiye özelinde nasıl temsil edildiği incelenmiştir. Bu doğrultuda, oyuna ilişkin en yüksek izlenme oranına sahip Türkçe içerik üreten ve 168 bin abone sayısına sahip olan YouTube kanalı “V3nus269”un, 1,1 milyon izlenme ile kanalın “popüler” sekmesinde yer alan “Anne Ben Zorba Oldum” videosu örneklem olarak seçilmiş ve Olweus’un geliştirdiği 7 kategorili zorbalık ölçeği kullanılarak içerik analizi yöntemiyle incelenmiştir. Analiz bulguları, video boyunca okul çağındaki çocuklara yönelik zorbalık davranışlarının normalleştirildiğini ve hatta özendirildiğini ortaya koymuştur. Video süresince kullanılan argo, tehdit ve hakaret içeren dil örneklerinin, çocukların bilişsel ve sosyal gelişimleri üzerinde olumsuz etkiler oluşturabileceği değerlendirilmiştir.

Keywords

• Yandere Simulator
• Zorbalık
• Dijital
• Simülasyon Oyunları

BULLYING PRACTICES IN NEW MEDIA: A THEMATIC ANALYSIS THROUGH THE GAME YANDERE SIMULATOR

Abstract

Although simulation games are not primarily designed for pedagogical purposes, they are often perceived by children as entertaining and engaging digital experiences. However, there are growing concerns that such content may weaken children’s ability to distinguish between the virtual and the real world, especially during critical stages of their development. In this context, the digital game Yandere Simulator emerges as a concrete example reflecting these concerns. It is considered that the game contains content that may pose risks to children and contributes to the reproduction of the phenomenon of "bullying" in digital environments. Within the game, various types of bullying—such as covert, verbal, and physical—are represented in explicit ways. These representations may lead children to learn, imitate, and eventually internalize bullying behaviors through digital media exposure. Originally developed in California in 2014, Yandere Simulator has since reached a wide user base across multiple countries, including Turkey. Given its global accessibility and potentially harmful content, examining the game’s pedagogical and psychosocial implications has become increasingly important. This study investigates how Yandere Simulator is represented in the Turkish context and explores the potential risks it may pose for children. Within this scope, the most viewed Turkish-language content related to the game was selected as the sample: a video titled “Anne Ben Zorba Oldum” (Mom, I Became a Bully) uploaded by the YouTube channel V3nus269, which has 168,000 subscribers and over 1.1 million views. The video was analyzed using the content analysis method, based on Olweus’s seven-category bullying scale. The findings reveal that bullying behaviors targeting school-age children are normalized and even promoted throughout the video. Furthermore, the frequent use of slang, threats, and insults in the video is considered to have potentially negative effects on children’s cognitive and social development.

Keywords

• Yandere Simulator
• Bullying
• Digital
• Simulation Games

References

1. Açıkgöz, F. Y., & Yalman, A. (2018). Dijital oyunların çocukların kişilik ve davranışları üzerinde etkisi: Gta 5 oyunu örneği. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, (29. Özel Sayısı), 163-180.
2. Alanya Postası. (2024, 16 Mayıs). “10 Yaşındaki çocuk okulda maruz kaldığı zorbalık nedeniyle yaşamına son verdi” https://www.alanyapostasi.com.tr/10-yasindaki-cocuk-okulda-maruz-kaldigi-zorbalik-nedeniyle-yasamina-son-verdi (Erişim Tarihi: 02.08.2024).
3. Anderson, C. A., & Bushman, B. J. (2001). Effects of violent video games on aggressive behavior, aggressive cognition, aggressive affect, physiological arousal, and prosocial behavior: a meta-analytic review of the scientific literature. Psychol. Sci. 12, 353–359. 10.1111/1467-9280.00366
4. Anderson, C. A. (2004). An update on the effects of playing violent video games. Journal of Adolescence, 27(1), 113-122.
5. Anderson, C. A., Carnagey, N. L., Flanagan, M., Benjamin, A. J., Eubanks, J., & Valentine, J. C. (2004). Violent video games: specific effects of violent content on aggressive thoughts and behavior. Adv. Exp. Soc. Psychol. 36, 199–249. 10.1016/S0065-2601(04)36004-1
6. Arslan, S. Ö., & Savaşer, S. (2009). Okulda zorbalık. Milli Eğitim Dergisi, 39(184), 218-227.
7. Aslan, M., & Polat, M. O. (2023). Tüm boyutlarıyla akranlar arası zorbalık. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5(1), 43-82.
8. Arslan, A. M., & Taydaş, O. (2024). YouTube’da yayın yapan dijital oyun yayıncılarının içeriklerine dair inceleme. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (53), 307-320.

9. Ayas, T. (2007). Okullarda yaygın sorun şiddet ve zorbalık. İlköğretim Eğitimci Dergisi, 14(1), 16-19.
10. Bailey, K., West, R., & Anderson C. A. (2011). The association between chronic exposure to video game violence and affective picture processing: an ERP study. Cogn. Affect. Behav. Neurosci. 11, 259–276. 10.3758/s13415-011-0029-y
11. Baltacı, A. (2017). Nitel veri analizinde Miles-Huberman modeli. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3(1), 1-14.
12. Bandura. A. (2001). Social cognitive theory of mass communication. Media Psychology
13. Bauer, N. S., Lozano, P., & Rivara, F. P. (2007). The effectiveness of the Olweus Bullying Prevention Program in public middle schools: A controlled trial. Journal of Adolescent Health, 40(3), 266-274.
14. Bayrakcı, M. (2007). Sosyal öğrenme kuramı ve eğitimde uygulanması. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (14), 198-210.
15. Berkowitz, L. (1993). Aggression: Its causes, consequences, and control. New York: McGraw-Hill.
16. Björkqvist, K., Lagerspetz, K. M., & Kaukiainen, A. (1992). Do girls manipulate and boys fight? Developmental trends in regard to direct and indirect aggression. Aggressive Behavior, 18(2), 117-127.
17. Bowes, L., Arseneault, L., Maughan, B., Taylor, A., Caspi, A., & Moffit, T. E. (2009). School, neighborhood, and family factors are associated with children’s bullying involvement: a nationally representative longitudinal study. Journal of the American Academy of Child and Adolescent Psychiatry, 48(1), 545–553.
18. Bölükbaş, K., & Kırık, A. M. (2020). Siber zorbalık bağlamında Twitter fenomenleri. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 17(2), 944-966.
19. Çankaya, İ. (2011). İlköğretimde akran zorbalığı. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 24(1), 81-92.
20. Çat, A. K. (2019). Digital games and violence. In Handbook of Research on Children's consumption of digital media (pp. 258-275). IGI Global.
21. Çoban, B. (2019). Sosyal medya kullanımı ile değişen mahremiyet algısı: youtube üzerine bir inceleme. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Kocaeli: Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
22. Eşkisu, M. (2009). Liseli öğrencilerin zorbalık düzeyleri ile aile işlevleri ve algılanan sosyal destek arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisan Tezi, İstanbul Üniversitesi, İstanbul.
23. Fidan, T., & Öztürk, İ. (2015). Perspectives and expectations of union member and non-union member teachers on teacher unions. Journal of Educational Sciences Research, 5(2), 191-220.
24. Gaete, J., Valenzuela, D., Godoy, M. I., Rojas-Barahona, C. A., Salmivalli, C., & Araya, R. (2021). Validation of the revised Olweus Bully/Victim Questionnaire (OBVQ-R) among adolescents in Chile. Frontiers in Psychology, 12, 578661.
25. Gentile, D. A., Lynch, P. J., Linder, J. R., & Walsh, D. A. (2004). The effects of violent video game habits on adolescent hostility, aggressive behaviors, and school performance. Journal of Adolescence, 27(1), 5-22.
26. Göldağ, B. (2020). The relationship between the digital game dependence and violence tendency levels of high school students. International Education Studies, 13(8), 118-129.
27. Greitemeyer, T., & Mugge, D. O. (2014). Video games do affect social outcomes: a meta-analytic review of the effects of violent and prosocial video game play. Pers. Soc. Psychol. Bull. 40, 578–589. 10.1177/0146167213520459
28. Haggarty, L. (1996). What is content analysis?. Medical Teacher, 18(2), 99-101.
29. Harwood, T. G., & Garry, T. (2003). An overview of content analysis. The marketing review, 3(4), 479-498.
30. Hazar, Z., & Ekici, F. (2021). Ortaokul öğrencilerinin dijital oyun bağımlılığı ile zorbalık bilişleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 26(1), 1-15.
31. Ilgın, H. Ö., Demir, L., & Karagül, D., (2023). Toplumsal cinsiyet ve şiddet ekseninde “yandere simulator” incelemesi. 9. International Paris Congress On Social Sciences & Humanities, Paris, France.
32. Irmak, A. Y., & Erdoğan, S. (2016). Ergen ve genç erişkinlerde dijital oyun bağımlılığı: Güncel bir bakış. Türk Psikiyatri Dergisi. 27(2), 128-137.
33. Kartal, H. (2008). İlköğretim okullarında zorbalık yapanlar ve zorbalığa uğrayanlar. Education Sciences, 3(4), 712-730.
34. Kartal, H., & Bilgin, A. (2008). Öğrenci, veli ve öğretmen gözüyle ilköğretim okullarında yaşanan zorbalık. İlköğretim Online, 7(2), 485-495.
35. Kılıç, K. M. (2019). Ergenlerde dijital oyun bağımlılığı, zorbalık bilişleri ve empati düzeyleri arasındaki ilişkiler. İlköğretim Online, 18(2), 549-562.
36. Kleinheksel, A. J., Rockich-Winston, N., Tawfik, H., & Wyatt, T. R. (2020). Demystifying content analysis. American Journal of Pharmaceutical Education, 84(1), 7113.
37. Kowalski, RM, Toth, A., & Morgan, M. (2018). Yetişkinlikte ve işyerinde zorbalık ve siber zorbalık. Sosyal Psikoloji Dergisi, 158 (1), 64-81.
38. Liu, Y., Teng, Z., Lan, H., Zhang, X., & Yao, D. (2015). Short-term effects of prosocial video games on aggression: an event-related potential study. Front. Behav. Neurosci. 9:193. 10.3389/fnbeh.2015.00193
39. Manesis, D. (2020). Digital games in primary education. In I. Deliyannis (Ed.), Game design and intelligent interaction. IntechOpen.
40. Menesini, E., & Salmivalli, C. (2017). Bullying in schools: the state of knowledge and effective interventions. Psychology, Health & Medicine, 22(sup1), 240-253.
41. Merriam, S. B. (1998). Qualitative Research and Case Study Applications in Education. Revised and Expanded from” Case Study Research in Education. Jossey-Bass Publishers, 350 Sansome St, San Francisco, CA 94104.
42. Miles, M, B., & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded Sourcebook. (2nd ed). Thousand Oaks, CA: Sage.
43. Newman, J. (2012). Videogames. Routledge.
44. NTV Haber. (2024, 10 Haziran). "Yandere Simulatör" oyunu okulda dehşet yarattı: Arkadaşına ilk biber gazı sıktı sonra bıçakladı. https://www.ntv.com.tr/galeri/turkiye/yandere-simulator-oyunu-okulda-dehset-yaratti-arkadasina-ilk-biber-gazi-sikti-sonra-bicakladi,Yd6sKSeVd0-i2Z2rw9B4vQ/EMbfHq5p70KbWZ0GGe6xew (Erişim Tarihi: 27.06.2024)
45. NTV (2017, 12 Mayıs). 8 yaşındaki çocuk şiddet nedeniyle intihar etti. https://www.ntv.com.tr/dunya/8-yasindaki-cocuk-siddet-nedeniyle-intihar-etti,cUst8MR4IE66FbPf_RK7nA (Erişim Tarihi: 06.08.2024)
46. Olweus, D. (1991). Bully/victim problems among school children: basic facts and effects of a school based intervention program. In: Pepler D, Rubin K, editors. The development and treatment of childhood aggression. Hillsdale, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.
47. Olweus, D. (1996). Bullying at school: Knowledge base and an effective intervention program. Annals of the New York Academy of Sciences, 794(1), 265–276
48. Olweus, D. (1999). Bullying prevention program. Boulder, CO: Center for the study and prevention of violence, ınstitute of behavioral science, University of Colorado at Boulder.
49. Özada, A. (2018). Gençlerin demografik özellikleri, aile ve arkadaşlık ilişkileri ile okul yaşamının akran zorbalığına etkisi. [Yüksek Lisans Tezi], Ankara Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara
50. Passmore, H. A., & Holder, M. D. (2014). Gaming for good: Video games and enhancing prosocial behavior. Journal of Communications Research, 6(2), 199-224.
51. Patton, M.Q. (2002). Qualitative research and evaluation methods (3rd Ed.). London: Sage Publications, Inc. Pınarbaşı, T. E., & Astam, F. K. (2021). Sosyal medyada çocuk: Youtube oyun kanalları üzerine dramaturjik bir analiz. Selçuk İletişim Dergisi, 14(3): 1183-1212
52. Pişkin, M. (2002). Okul zorbalığı: Tanımı, türleri, ilişkili olduğu faktörler ve alınabilecek önlemler. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri Dergisi, 2(2), 531 – 562.
53. Pişkin, M., & Ayas, T. (2005). Lise öğrencileri arasında yaşanan akran zorbalığı olgusunun okul türü bakımından karşılaştırılması. VIII. Ulusal Psikolojik Danışma ve Rehberlik Kongresi (21–23 Eylül) Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi, İstanbul.
54. Postigo, H. (2016). The socio-technical architecture of digital labor: Converting play into YouTube money. New Media & Society, 18(2), 332-349.
55. Rayner, C., & Hoel, H. (1997). A summary review of literature relating to workplace bullying. Journal of Community & Applied Social Psychology, 7(3), 181–191.
56. Roland, E. (1989). A system oriented strategy against bullying. In: Roland E, Munthe E, editors. Bullying: an international perspective. London: David Fulton Publishers.
57. Rutledge, K. (2000). Social Learning Theory – Notes on Ormond’s Psychology of Learning.
58. Sahouria, E., & Zakhor, A. (1999). Content analysis of video using principal components. IEEE transactions on circuits and systems for video technology, 9(8), 1290-1298.
59. Schneider, E. F., Lang, A., Shin, M., & Bradley, S. D. (2004). Death with a story: How story impacts emotional, motivational, and physiological responses to first-person shooter video games. Human communication research, 30(3), 361-375.
60. Sherry, J. L. (2001). The effects of violent video games on aggression: A meta-analysis. Human communication research, 27(3), 409-431.
61. Sipahi, H. T., & Karababa, A. O. (2018). Olweus öğrenciler için akran zorbalığı anketinin Türkçeye ve Türkiye’ye uyarlanması ve geçerlilik, güvenirlik analizi. Ege Tıp Dergisi, 57(4), 222-227.
62. Sivrikaya, T., & Çetin, M. E. (2023). Kaynaştırma öğrencilerinin zorbalığa maruz kalma durumlarının ve zorbalıkla başa çıkma stratejilerinin belirlenmesi. Yaşadıkça Eğitim, 37(1), 232-252.
63. Smith, P. K., & Sharp, S. (1994). School bullying: insights and perspectives. London: Routledge.
64. Smith, P., Mahdavi, J., Carvalho, M., Fisher, S., Russell, S., & Tippett, N. (2008). Cyberbullying: its nature and impact in secondary school pupils. Journal of Child Psychology and Psychiatry, 49(4), 376–385.
65. Sow, J., Obaieda, A., Raoa, H., & Chena, T. K. (2016). Simulation of violence in video games and ıts ethics. Mass Communicator: International Journal of Communication Studies, 10(3), 4-11.
66. Sutton, J., Smith, P. K., & Swettenham, J. (1999). Social cognition and bullying: social inadequacy or skilled manipulation? Br J Dev Psychol, 17(1): 435–450.
67. Syracuse University. (2003). Definition of Social Learning Theory and How It Applies to Learning.
68. Tarhan, Ö. (2015). Sosyal bilgiler öğretmeni adaylarının politik okuryazarlığa ilişkin görüşleri. The Journal of Academic Social Sciences. 9, 649-669.
69. Taylor, T. L. (2018). Watch me play: Twitch and the rise of game live streaming. In Watch Me Play. Princeton University Press.
70. TÜİK. (2024). Çocuklarda Bilişim Teknolojileri Kullanım Araştırması, 2024. https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Cocuklarda-Bilisim-Teknolojileri-Kullanim-Arastirmasi-2024-53638 (Erişim Tarihi: 27.03.2025).
71. Vartia, M. (2001). Consequences of workplace bullying with respect to the well-being of its targets and the observers of bullying. Scandinavian Journal of Work, Environment and Health, 27(1), 63–69.
72. Vessey, J. A., Difazio, R. L., Neil, L. K., & Dorste, A. (2022). Is there a relationship between youth bullying and internet addiction? An integrative review. International Journal of Mental Health and Addiction, 21(1), 1-25.
73. Wallace, P. (2014). Internet addiction disorder and youth: There are growing concerns about compulsive online activity and that this could impede students’ performance and social lives. EMBO Reports, 15, 12–16. https://doi.org/10.1002/embr.201338222
74. Wallenius, M., Punamäki, R. L., & Rimpelä, A. (2007). Digital game playing and direct and indirect aggression in early adolescence: The roles of age, social intelligence, and parent-child communication. Journal of Youth and Adolescence, 36(1), 325-336.
75. Yandere Simulator. (2025). https://yanderesimulator.com/ (Erişim Tarihi: 11.01.2025)
76. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2000). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
77. YouTube. (2023, 13 Nisan). Anne Ben Zorba Oldum. https://www.youtube.com/watch?v=u00KBejSsjQ (Erişim Tarihi: 12.04.2025)
78. Yöndem, Z. D., & Totan, T. (2007). Ergenlerde zorbalığın anne baba ve akran ilişkileri açısından incelenmesi. Ege Eğitim Dergisi, 8(2), 53-68.
79. Yücetürk, E. E. (2012). İşyerlerindeki yıldırma eylemlerini önlenmede sendikaların rolü: Nitel bir araştırma. Çalışma ve Toplum, 4(35), 41-72.