MEDIATION ACCORDING TO NEW LABOR COURT LAW AND EFFECTS OF MEDIATION ON LABOR COURT PROCEEDINGS

Öz

Mediation described in doctrine as dispute resolution of parties’ with help

of third party (mediator) who hasn’t got authority to bring a resolution

suggestion or discretion, according to procedure and basis which they agreed,

mutual communication and looking after common benefits. Mediation is based

on voluntariness, neutrality, confidentiality and equality. With 7036 numbered

Labor Court Law, Legislator aimed to lighten caseload of courts and solve

disputes easier, faster, cheaper and more effective way by stipulating

application to mediation as a case condition. Stipulating application to

mediation as a case condition in labor court proceedings criticized in doctrine.

Criticisms mostly based on this regulation’s contrary being to mediation’s

voluntariness and equality principle and possibility of going against

constitutional freedom of seek justice. Furthermore 7036 numbered Labor Court

Law has brought regulations which changed nature of mediation to 6325

numbered Mediation in Legal Disputes Law. According to this, mediators can

bring resolution suggestion if parties can’t find resolution from now on. In this

case, it must be examined whether changed mediation system and stipulating

application to mediation as a case condition are suitable or not for labor court

proceedings. Also it must be determined, how will they effect labor court

proceedings. In this study, we have made some suggestions while we were taking

criticisms into account, after generally reviewed new regulations.

Anahtar Kelimeler

• Mediation,Mediation in Labor Court Proceedings,Mediation in New Labor Court Law,Mediation As a Case Condition,Application to Mediation As a Case Condition,Application Condition to Mediation

YENİ İŞ MAHKEMELERİ KANUNU UYARINCA ARABULUCULUK VE ARABULUCULUĞUN İŞ YARGILAMASINA ETKİLERİ

Öz

Arabuluculuk öğretide tarafların, bağlayıcı bir çözüm önerisi getirme veya

karar verme yetkisine sâhip olmayan bir üçüncü kişinin (arabulucu) yardımıyla,

üzerinde anlaştıkları yöntem ve esaslara göre, karşılıklı iletişimle, ortak menfaatlerini

gözeterek aralarındaki uyuşmazlığı çözümlemeleri olarak tanımlanmıştır.

Arabuluculuk, iradilik, tarafsızlık, gizlilik ve eşitlik esaslarına dayanır.

Kanun koyucu 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu ile iş yargısında arabuluculuğa

başvuruyu dava şartı olarak öngörerek, mahkemelerin iş yükünü hafifletmeyi,

uyuşmazlıkların daha kolay, hızlı, ucuz ve etkili bir biçimde çözülmesini

amaçlamıştır. İş yargısında arabuluculuğun dava şartı olarak getirilmesi öğretide

eleştirilmiştir. Gelen eleştirilerin başında bu düzenlemenin arabuluculuğun

taraf iradesi ve taraf eşitliği esaslarına aykırı olduğu ve Anayasa’da öngörülen

hak arama özgürlüğüne aykırılık oluşturabileceği gelmektedir. Bu önemli değişiklikten

başka 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nda ayrıca 6325 sayılı

Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu’na arabuluculuğun yapısını

değiştiren hükümler de getirilmiştir. Buna göre arabulucular artık tarafların

çözüm üretemediklerinin ortaya çıkması hâlinde çözüm önerisi getirebileceklerdir.

Bu durumda değişen arabuluculuk sistemi ile birlikte dava şartı olarak

getirilen arabuluculuğun iş yargısına uygun olup olmadığının incelenmesi, bu

değişikliklerin iş yargısını ne şekilde etkileyeceğinin ortaya konması gerekmektedir.

Çalışmamızda getirilen yeni düzenlemeleri genel hatlarıyla inceledikten

sonra öğretide yer alan endişeleri de göz önünde bulundurarak bazı önerilerde

bulunduk.

Anahtar Kelimeler

• Arabuluculuk,İş Yargısında Arabuluculuk,Yeni İş Mahkemeleri Kanunu’nda Arabuluculuk,Dava Şartı Olarak Arabuluculuk,Dava Şartı Olarak Arabuluculuğa Başvuru,Arabuluculuğa Başvuru Şartı

Kaynakça

1. Alpagut, Gülsevil: “İş Mahkemeleri Kanunu Tasarı Taslağı ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı Taslağının Değerlendirilmesi”, İş Mahkemeleri Kanunu Tasarısı Taslağının Değerlendirilmesi, Türkiye İşveren Sendikaları Konfederasyonu, İstanbul, 2016.
2. Doğan Yenisey, Kübra: “İş Yargısında Zorunlu Arabuluculuk”, İş Mahkemeleri Kanunu Tasarısı Taslağının Değerlendirilmesi, Türkiye İşveren Sendikaları Konfederasyonu, İstanbul, 2016.
3. Güzel, Ali: “İş Mahkemeleri Kanunu Tasarısı Taslağı Hakkında Bazı Aykırı Düşünceler!...”, Çalışma ve Toplum Dergisi, S. 50-2016/3, ss. 1131- 1146, (http://www.calismatoplum.org/sayi50/guzel.pdf).
4. Karacabey, Kürşat: “Zorunlu Arabuluculuğun Hukukun Temel İlkelerine Aykırılığı ve Uygulanabilirliğine Dair Sorunlar”, Ankara Barosu Dergisi, S. 2016-1, ss. 457-489, (http://www.ankarabarosu.org.tr/siteler/ ankarabarosu/tekmakale/2016-1/14.pdf).
5. Kekeç, Elif Kısmet: Arabuluculuk Yoluyla Uyuşmazlık Çözümünde Temel Aşamalar ve Taktikler, Adalet Yayınları, Ankara, 2011.
6. Manav Özdemir, Eda: “İş Mahkemelerinin İşleyişi ve Bireysel İş Uyuşmazlıklarının Alternatif Çözüm Yöntemleri”, Çalışma ve Toplum, S. 47-2015/4, ss. 185-222, (www.calismatoplum.org/sayi47.htm).
7. Namlı, Mert: “İş Mahkemeleri Kanunu Tasarısı Taslağı ile Getirilen Zorunlu Arabuluculuk Kurumunun Medeni Usul Hukuku Bakımından Değerlendirilmesi”, İş Mahkemeleri Kanunu Tasarısı Taslağının Değerlendirilmesi, Türkiye İşveren Sendikaları Konfederasyonu, İstanbul, 2016.
8. Oğuz, Özgür: Türk İş Hukukunda Alternatif Uyuşmazlık Çözüm Yolları, Legal Yayınevi, İstanbul, 2016.

9. Özbek, Mustafa Serdar: Alternatif Uyuşmazlık Çözümü, 1. Cilt, 4. Bası, Yetkin Yayınları, Ankara, 2016.
10. Özekes, Muhammet (Moderatör): “Arabuluculuk Çalışma Toplantısı: Arabuluculukla İlgili Güncel Sorunlar, Beklentiler ve Öneriler Sonuç Raporu”, Anadolu Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. 1, S. 2015/1, ss. 119-133, (www.adb.adalet.gov.tr/duyurular/2015/Ocak/ eskisehir_rapor/eskisehir_raporu.pdf).
11. Özmumcu, Seda: “Arabulucunun Rolü, Kolaylaştırıcı ve Değerlendirici Arabuluculuk”, Prof. Dr. Füsun Sokullu-Akıncı’ya Armağan, C. II, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası, C.LXXXI, S. 1, 2013, ss. 1357-1377.
12. Özmumcu, Seda: “Karşılaştırmalı Hukuk ve Türk Hukuku Açısından Zorunlu Arabuluculuk Sistemine Genel Bir Bakış”, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası, C. LXXIV, S. 2, 2016, ss. 807-842.
13. Pekcanıtez, Hakan/Atalay, Oğuz/Özekes, Muhammet: Medeni Usul Hukuku, 5. Bası, Vedat Kitapçılık, İstanbul, 2017.
14. Sur, Melda: İş Hukuku Toplu İlişkiler, Güncellenmiş 6. Bası, Turhan Kitapevi Yayınları, Ankara, 2017.
15. Süzek, Sarper: İş Hukuku, Yenilenmiş 14. Baskı, Beta Yayınları, İstanbul, 2017.
16. Tanrıver, Süha: “Hukuk Uyuşmazlıkları Bağlamında Alternatif Uyuşmazlık Çözüm Yolları ve Özellikle Arabuluculuk”, Türkiye Barolar Birliği Dergisi, Sayı 64, 2006, ss. 151-177, (http://tbbdergisi.barobirlik.org. tr/m2006-64-227).