DIE GEGENSTÄNDE DER FAMILIENMEDIATION ANLÄSSLICH DER SCHEIDUNG IM TÜRKISCHEN RECHT

Hukuki bir kurum olarak arabuluculuk, 07/06/2012 tarihli 6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu ile özel ve ayrıntılı bir şekilde düzenlenmiştir. Alternatif uyuşmazlık çözüm yöntemlerinden biri olan arabuluculuk Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu m. 2/b. b’de “sistematik teknikler uygulayarak, görüşmek ve müzakerelerde bulunmak amacıyla tarafları bir araya getiren, onların birbirlerini anlamalarını ve bu suretle çözümlerini kendilerinin üretmesini sağlamak için aralarında iletişim sürecinin kurulmasını gerçekleştiren, tarafların çözüm üretemediklerinin ortaya çıkması hâlinde çözüm önerisi de getirebilen, uzmanlık eğitimi almış olan tarafsız ve bağımsız bir üçüncü kişinin katılımıyla ve ihtiyarî olarak yürütülen uyuşmazlık çözüm yöntemi” olarak tanımlanmıştır. Tarafsız bir kişinin yardımı ile uyuşmazlığın çözümü, aile hukukundan kaynaklarından uyuşmazlıklarda da önemli bir rol oynamaktadır. Hâkim dışında, tarafsız ve uzman kişi yönetiminde aile hukukundan kaynaklı uyuşmazlıkların çözülmesi imkânı Türk hukukunda yeni ve güncel bir gelişmedir. Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu’nun noksan ve genel düzenlemeler içermesi sebebiyle hangi uyuşmazlıkların aile arabuluculuğuna elverişli olacağının tespit edilmesi gerekmektedir. Zira Kanun’da gerek genel olarak arabuluculuğa gerekse özel olarak aile arabuluculuğuna elverişli konular tahdidi şeklinde sayılmamıştır. Kanun’un m. 1/II c. 1 düzenlemesi gereğince aile arabuluculuğu yalnızca eşlerin üzerinde tasarrufta bulunabileceği konulara uygulanabilecektir. Ancak bu düzenlemeye göre aile arabuluculuğuna uygun, sınırlı sayıdaki aile hukuku uyuşmazlıklarının neler olduğu konusunda doktrinde fikir birliği bulunmamaktadır. Bu nedenle çalışmamız, Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu çerçevesinde Türk hukukunda aile arabuluculuğunun konusunu, kapsamını ve özellikle boşanma sürecinde aile arabuluculuğunun işlevini değerlendirmeyi amaçlamaktadır.