MUTLULUĞUN KODLANDIĞI ÇOCUKLUK: YOUTUBE KİDS TÜRKİYE ÜZERİNDEN ALGORİTMİK KÜLTÜR VE DUYGUSAL SÖYLEM ANALİZİ

Abstract

Bu çalışma, dijital platformlarda çocuklara yönelik içeriklerin, YouTube Kids Türkiye örneğinde, çocukluk deneyimini nasıl yeniden biçimlendirdiğini incelemektedir. Araştırma, çocuklara sunulan görsel ve işitsel içeriklerin, duygusal söylemler aracılığıyla nasıl algoritmik çocukluk biçimi oluşturduğunu ve bu süreçte mutluluk kavramının nasıl ekonomik bir değere dönüştüğünü ortaya koymayı amaçlamaktadır. Çalışma, Türkiye bağlamında YouTube Kids platformunda üretilen çocuk içeriklerini eleştirel söylem analizi yöntemiyle inceleyen sınırlı araştırmalardan biridir. Analiz birimi seçilen dört video (sürpriz yumurta, dev kutu açılışı, market alışverişi challenge ve slime oyunu) çok-modlu transkripsiyon tekniğiyle çözümlenmiştir. Sözel, görsel ve işitsel göstergeler bir arada değerlendirilmiş; duygusal göstergelerin tüketim ve görünürlükle nasıl iç içe geçtiği analiz edilmiştir. Elde edilen bulgular, literatürde dijital çocukluk çoğunlukla psikolojik etkiler, ebeveyn kontrolü veya güvenlik ekseninde ele alınırken, bu araştırma çocuklara yönelik içerikleri duygusal ekonomi, algoritmik kültür ve tüketim söylemi perspektiflerinden değerlendirmesi bakımından katkı sunmaktadır. Çalışma, çocukların dijital ortamda içerik tüketicisi değil, aynı zamanda duygusal üretim sürecinin bir parçası hâline geldiğini ortaya koyarak, medya çalışmalarında algoritmik çocukluk kavramının kültürel ve söylemsel temellerini görünür kılmaktadır. Araştırma, iletişim ve çocukluk çalışmaları alanına disiplinlerarası bir bakış kazandırmakta; YouTube Kids gibi platformların kültürel etkilerini anlamak için Türkiye’ye ampirik veri seti sunmaktadır. Sonuç olarak çalışma, çocukluğun duygusal, kültürel ve ekonomik algoritmik düzene entegre edildiğini ortaya koymaktadır.

Keywords

• Youtube Kid
• Algoritmik Çocukluk
• Mutluluk Ekonomisi
• Dijital Kültür

CODED HAPPINESS OF CHILDHOOD: A CRITICAL ANALYSIS OF ALGORITHMIC CULTURE AND EMOTIONAL DISCOURSE ON YOUTUBE KIDS TURKIYE

Abstract

This study examines how child-oriented content on digital platforms, particularly YouTube Kids Türkiye, reshapes childhood. It aims to reveal how visual and auditory content constructs algorithmic childhood through emotional discourses and how happiness becomes an economic value. The study is among the limited research in Türkiye critically examining YouTube Kids content through critical discourse analysis. Four videos—surprise egg, giant box opening, supermarket shopping challenge, and slime game—were analyzed using multimodal transcription. Verbal, visual, and auditory signs were evaluated together, focusing on how emotional signifiers intersect with consumption and visibility. While existing literature predominantly approaches digital childhood through psychological effects, parental control, and safety, this study contributes by examining child-oriented content through emotional economy, algorithmic culture, and consumer discourse. The findings demonstrate that children in digital environments are not merely content consumers but also participate in emotional production processes, revealing the cultural and discursive foundations of algorithmic childhood in media studies. The research provides an interdisciplinary perspective on communication and childhood studies and offers empirical evidence from Türkiye for understanding the cultural implications of platforms such as YouTube Kids. Overall, the study demonstrates that childhood is integrated into an algorithmic order that is emotional, cultural, and economic.

Keywords

• Youtube Kids
• Algorithmic Childhood
• Happiness Economy
• Digital Culture

References

1. Ahmed, S. (2014). The cultural politics of emotion (2nd ed.). Edinburgh University Press. https://doi.org/10.1515/9780748691142
2. Ata-Aktürk, A., & Akman, M. B. (2024). What Happens beyond the Screen? Uncovering Digital Technology Perception, Usage, and Parental Mediation among 3–6-year-old Turkish Children. Journal of Child and Family Studies, 33(11), 3191-3210. https://doi.org/10.1007/s10826-024-02888-x
3. Barthes, R. (1979). Göstergebilim ilkeleri. Kültür Bakanlığı Yayınları.
4. Barthes, R. (1988). Semiology and urbanism. The semiotic challenge, 3(2), 191-201.
5. Baudrillard, J., & Adanır, O. (1998). Simülakrlar ve simülasyon. Dokuz Eylül Yayınları.
6. Bauman, Z. (2013). Consuming life. John Wiley & Sons.
7. Bauman, Z., & Lyon, D. (2021). Akışkan gözetim. Ayrıntı Yayınları.
8. Bishop, S. (2019). Managing visibility on YouTube through algorithmic gossip. New media & society, 21(11-12), 2589-2606. https://doi.org/10.1177/1461444819854731.

9. Brites, M. J., Castro, T. S., Müller, M. S., & Maneta, M. (2024). Young people learning about algorithms: Five profiles spanning from ineptitude to enchantment. Media and Communication, 12. https://doi.org/10.17645/mac.8272.
10. Buckingham, D. (2013). After the death of childhood. John Wiley & Sons.
11. Burroughs, B. (2017). YouTube kids: The app economy and mobile parenting. Social media+ society, 3(2), 1–8. https://doi.org/10.1177/2056305117707189
12. Cıngı, Y., & Kösedağ, M. S. (2024). YouTube’da çocuk emeği: İzleyici çocuklar perspektifinden nitel bir araştırma. Erciyes İletişim Dergisi, 11(1), 181-203.
13. Çevik, E., & Toplu, M. (2024). Dijital eşitsizliğin hibrit eğitimdeki yansımaları. Türk Kütüphaneciliği, 37(4), 267-292.
14. Demir, A., & Aksu Kargın, İ. (2023). Reflection of Syrian refugee women living in Türkiye in national and international academic studies. Migration and Diversity, 2(3), 433–448. https://doi.org/10.33182/md.v2i3.3070
15. Fairclough, N. (2013). Critical discourse analysis: The critical study of language. Routledge.
16. Garip, Ö. (2025). Sosyal medyada çocuk: Çocuk YouTube kanalları örneği. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 25(3), 257–280.
17. Gillespie, T. (2018). Custodians of the Internet: Platforms, content moderation, and the hidden decisions that shape social media. Yale University Press.
18. Goffman, E. (1959). The presentation of self in everyday life. Doubleday.
19. Gramsci, A. (1971). Selections from the prison notebooks (Q. Hoare & G. Nowell-Smith, Eds. & Trans.). International Publishers.
20. Illouz, E. (2007). Cold intimacies: The making of emotional capitalism. Polity Press.
21. Jenkins, H. (2006). Convergence culture: Where old and new media collide. New York University Press.
22. Kılıç, B., & Kaya, S. (2021). Yeni medya çağında çocuk YouTuberlar üzerinden çocukluğun yok oluşu. Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 12(3), 1141-1156. https://doi.org/10.36362/gumus.946829
23. Kline, S. (1997). Playing with culture: Toys, TV, and children’s culture in the age of marketing. In Frontier issues in economic thought (Vol. 2, pp. 104–107). Island Press.
24. Koç, Ç. T., & Karaman, N. (2024). Investigation of YouTube Kids from the perspective of consumption culture. Kritik İletişim Çalışmaları Dergisi, 6(1), 176-194. https://doi.org/10.53281/kritik.1460602
25. Konca, A. S., Akbulut, O. F., Coksagir, B. S., Sarioglan, S., & Koc, C. T. (2024). Navigating digital childhoods: an ınvestigation of preschoolers’ YouTube engagement. Early Childhood Education Journal, 54(1), 329–343. https://doi.org/10.1007/s10643-024-01818-2
26. Kress, G., & van Leeuwen, T. (2001). Multimodal discourse: The modes and media of contemporary communication. Arnold.
27. Lasch, C. (1979). Politics and social theory: A reply to the critics. Salmagundi, (46), 194-202.
28. Levido, A., Rodriguez, A., Dezuanni, M., & Woods, A. (2025). Developing children’s algorithmic literacies through curatorship as media literacy. Learning, Media and Technology, 1-17. https://doi.org/10.1080/17439884.2025.2495603
29. Lin, Y., Zhu, T., Zhang, X., & Zeng, Z. (2024). Trends in the prevalence of social isolation among middle and older adults in China from 2011 to 2018: The China Health and Retirement Longitudinal Study. BMC public health, 24(1), 339.
30. Livingstone, S., & Blum-Ross, A. (2020). Parenting for a digital future: How hopes and fears about technology shape children’s lives. Oxford University Press. https://doi.org/10.1093/oso/9780190874698.001.0001
31. Montgomery, K. (2015). Children’s media culture in a big data world. Journal of Children and Media, 9(2), 266-271. https://doi.org/10.1080/17482798.2015.1021197
32. Nansen, B., & Jayemanne, D. (2016). Infants, interfaces, and intermediation: Digital parenting and the production of “iPad baby” videos on YouTube. Journal of Broadcasting & Electronic Media, 60(4), 587-603. https://doi.org/10.1080/08838151.2016.1234475
33. Özel, Ö., & Altınkaynak, H. (2023). Examination of YouTube Content in Terms of Potential Behaviors That Preschool Children Can Take As an Example: The Example of Enes Batur. Journal of Hasan Ali Yücel Faculty of Education/Hasan Ali Yücel Egitim Fakültesi Dergisi (HAYEF), 20(1), 11-17. https://doi.org/10.5152/hayef.2023.22009.
34. Prout, A., & James, A. (2015). A new paradigm for the sociology of childhood?: Provenance, promise and problems. Constructing and reconstructing childhood (pp. 7-32). Routledge.
35. Roberts, S. T. (2019). Behind the screen: Content moderation in the shadows of social media. Yale University Press. https://doi.org/10.12987/9780300245318
36. Striphas, T. (2015). Algorithmic culture. European Journal of Cultural Studies, 18(4-5), 395-412. https://doi.org/10.1177/1367549415577392
37. Tosun, E., & Deniz, Ş. (2023). YouTube’da çocuğun tüketim odaklı sömürüsü: Kidfluencerlar üzerine bir araştırma. Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 14(2), 595–618.
38. UNICEF. (2021). The state of the world’s children 2021: On my mind—Promoting, protecting and caring for children’s mental health. https://www.unicef.org/reports/state-worlds-children-2021
39. Vartiainen, H., Kahila, J., Tedre, M., López-Pernas, S., & Pope, N. (2025). Enhancing children’s understanding of algorithmic biases in and with text-to-image generative AI. New Media & Society, 27(9), 5342-5368.
40. Yaşaroğlu, C., & Boylu, M. A. (2020). YouTubers’ effect on children’s values: Parents’ views. European Journal of Educational Sciences, 7(4), 1–15. https://doi.org/10.19044/ejes.v7no4a1