SOSYAL SERMAYE VE İŞ PERFORMANSI ARASINDAKİ İLİŞKİDE ÖRTÜLÜ BİLGİ PAYLAŞIMI DAVRANIŞININ ARACILIK ETKİSİ: SİGORTACILIK SEKTÖRÜNDE BİR ARAŞTIRMA

Abstract

Bu araştırma örtülü bilgi paylaşımı davranışının sosyal sermaye boyutları ile iş performansı arasındaki ilişkide aracılık etkisi olup olmadığını analiz etmektedir. Araştırma hipotezlerinin testi için sigortacılık sektöründe faaliyet gösteren bir şirketin acentalarında istihdam edilen 123 pazarlama çalışanına anket uygulanmıştır. Elde edilen bulgular araştırma hipotezlerini destekler niteliktedir ve literatürle paralel sonuçlar elde edilmiştir. Bulgulara göre sosyal sermaye boyutları ile iş performansı ve örtülü bilgi paylaşımı davranışı arasında pozitif ilişkiler saptanmıştır. Ayrıca örtülü bilgi paylaşımının sosyal sermaye boyutlarından yapısal boyutu temsil eden iletişim açıklığı değişkeni ile iş performansı arasındaki ilişkide tam aracı etkiye sahip olduğu bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler: Sosyal Sermaye, Örtülü Bilgi Paylaşımı, İş Performansı.

THE MEDIATING EFFECT OF TACIT KNOWLEDGE SHARING BEHAVIOR ON THE RELATIONSHIP BETWEEN SOCIAL CAPITAL AND JOB PERFORMANCE: A STUDY OF THE INSURANCE SECTOR

Abstract

This study examines the mediating effect of tacit knowledge sharing on the relationship between the dimensions of social capital and job performance. For testing research hypothesis, a survey was conducted on 123 marketing employees in agencies of a Turkish insurance company. The results obtained from statistical findings support research hypothesis and are in line with literature. In the research, it has been shown the effect of social capital on both job performance and tacit knowledge sharing behavior. Furthermore, the full mediating effect of tacit knowledge sharing behavior was found on the relationship between open communication (the structural dimension of social capital) and job performance.

Keywords: Social Capital, Tacit Knowledge Sharing, Job Performance.

References

1. Alavi, M. ve Leidner, D. E. (2001). Knowledge management and knowledge management systems: Conceptual foundations and research issues. MIS Quarterly, 25 (1): 107-136.
2. Altunışık, R., Coşkun, R., Bayraktaroğlu, S. ve Yıldırım, E. (2005). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri. Adapazarı: Sakarya Kitabevi.
3. Aydıntan, B., Göksel, A. ve Bingöl, D. (2010). Örtülü bilgi paylaşım niyeti üzerinde sosyal sermaye ve denetim merkezi odaklılığının rolü: Hekimlikte bir alan araştırması. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 12 (1): 1-26.
4. Balmisse, G., Meingan, D. ve Passerini, K. (2007). Technology trends in knowledge management tools. International Journal of Management, 3 (2): 118-131.
5. Baron, R. M. ve Kenny, D. A. (1986).The moderator-mediator variable distinction in social psychological research: Conceptual, strategic, and statistical considerations. Journal of Personality and Social Psychology, 51 (6): 1173-1182.
6. Bilgin, N. ve Kaynak, R. (2008). Sosyal sermaye faktörlerinin iş başarısına etkisi: Üniversite çalışanları üzerine ampirik bir çalışma. C.Ü. Sosyal Bilimler Dergisi, 32 (1): 29-38.
7. Bogner, W. C. ve Pratima, B. (2007). Knowledge management as the basis of sustained high performance. Journal of Management Studies, 44 (1): 165-188.
8. Burt, R. S. (1997). The contingent value of social capital. Administrative Science Quarterly, 42 (2): 339-365.

9. Carr, J. C., Cole, M. S., Ring, J. K. ve Blettner, D. P. (2011). A measure of variations in internal social capital among family firms. Entrepreneurship Theory and Practice, 35 (6): 1207-1227. doi: 10.1111/j.1540-6520.2011.00499.x.
10. Chang, H. H. ve Chuang, S. S. (2011). Social capital and individual motivations on knowledge sharing: Participant involvement as a moderator. Information & Management, 48 (1): 9-18.
11. Chow, W. S. ve Chan, L. S. (2008). Social network, social trust and shared goals in organizational knowledge sharing. Information & Management, 45 (7): 458-465.
12. Chua, A. (2002). The influence of social interaction on knowledge creation. Journal of Intellectual Capital, 3 (4): 375 - 392.
13. Ellinger, A. E., Musgrove, C. F., Ellinger, A. D., Bachrach, D. G., Elmadağ Baş, A. B. ve Wang, Yu-Lin. (2013). Influences of organizational investments in social capital on service employee commitment and performance. Journal of Business Research, 66 (8): 1124-1133.
14. Filieri, R., McNally, R. C., O'Dwyer, M. ve O'Malley, L. (2014). Structural social capital evolution and knowledge transfer: Evidence from an Irish pharmaceutical network. Industrial Marketing Management, 43 (3): 429-440.
15. Hau, Y. S., Kim, B., Lee, H., ve Kim, Y.-G. (2013). The effects of individual motivations and social capital on employees’ tacit and explicit knowledge sharing intentions. International Journal of Information Management, 33 (2): 356-366.
16. Hazine Müsteşarlığı (2014). Yıllık Rapor. Sigortacılık ve Bireysel Emeklilik Faaliyet Raporu. https://www.hazine.gov.tr/tr-TR/Rapor-Sunum-Sayfasi?mid=247&cid=28&nm=43, (25.10.2015).
17. İbrahimoğlu, N., Yaşar Uğurlu, Ö. ve Kızıloğlu, M. (2011). Örgütlerde mentorlüğün örgütsel güven algısına etkisine ilişkin bir araştırma. Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 20 (3): 297-318.
18. Lin, C. P. (2007). To share or not to share: Modeling tacit knowledge sharing, its mediators and antecedents. Journal of Business Ethics, 70 (4): 411-428.
19. Merlo, O., Bell, S. J., Mengüç, B. ve Whitwell, G. J. (2006). Social capital, customer service orientation and creativity in retail stores. Journal of Business Research, 59 (12): 1214-1221.
20. Nahapiet, J. ve Ghoshal, S. (1998). Social capital, intellectual capital, and the organizational advantage. Academy of Management Review, 23 (2): 242-266.
21. Nonaka, I. ve Takeuchi H. (1995). The knowledge-creating company: How Japanese companies create the dynamics of innovation. Oxford: Oxford University Press.
22. Nonaka, I. ve Toyama, R. (2003). The knowledge-creating theory revisited: Knowledge creation as a synthesizing process. Knowledge Management Research and Practice, 1 (1): 2-10.
23. Pérez-Luño, A., Medina, C. C., Lavado, A. C. ve Rodríguez, G. C. (2011). How social capital and knowledge affect innovation. Journal of Business Research, 64 (12): 1369-1376.
24. Sabherwal, R. ve Sabherwal, S. (2005). Knowledge management using information technology: Determinants of short-term impact on firm value. Decision Sciences, 36 (4): 531-567.
25. Sabherwal, R. ve Fernandez, I. B. (2003). An emprical study of the effect of knowledge management processes at individual, group, and organization levels. Decision Sciences, 34 (2): 225-260.
26. Sobel, M. E. (1982). Asymptotic intervals for indirect effects in structural equations models. S. Leinhart (Ed.) Sociological Methodology: İçinde: 290-312. San Francisco: Jossey-Bass.
27. Taş Kayaköy, M. (2015). Dünya sigorta pazarında Türkiye’nin yeri. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimleri Dergisi, 14 (27): 133-148.
28. Turgut, E. ve Begenirbaş, M. (2014). İlişkisel sosyal sermayenin yenilikçi davranışa etkisinde örtülü bilgi paylaşımı davranışının aracılık rolü. Niğde Üniversitesi İİBF Dergisi, 7 (1): 146-160.
29. Yang, S. C ve Farn, C. K. (2009). Social capital, behavioral control, and tacit knowledge sharing-A multi-informant design. International Journal of Information Management, 29 (3): 210-218.
30. Yaşar Uğurlu, Ö. ve Kızıldağ, D. (2013). A comparative analysis of knowledge management in banking sector: An empirical research. European Journal of Business and Management, 5 (16): 12-19.
31. Wasko, M. M. ve Faraj, S. (2005). Why should i share? Examining social capital and knowledge contribution in electronic networks of practice. MIS Quarterly, 29 (1): 35-57.
32. Wu, W. P. (2007). Dimensions of social capital and firm competitiveness improvement: The mediating role of information sharing. Journal of Management Studies, 45 (1): 122-146. doi: 10.1111/j.1467-6486.2007.00741.x