PISA SINAVINDA BAŞARILI OLAN ÜLKELERDE SİNGAPUR, FİNLANDİYA VE JAPONYA YETİŞKİN EĞİTİMİNİN ÖRGÜTLENMESİ VE TÜRKİYE KARŞILAŞTIRMASI

Abstract

Bu çalışma, PISA Uluslararası Öğrenci Değerlendirme Programı sınavında başarılı sonuçlar alan Singapur, Finlandiya ve Japonya’yı yetişkin eğitimi açısından Türkiye ile karşılaştırarak benzerlik ve farklılıkların ortaya konması amacıyla yapılmıştır. Araştırmada nitel araştırma yöntemi benimsenmiş olup; karşılaştırmalı tarama yöntemi kullanılmıştır. Ülkelerin yetişkin eğitimi sistemleri incelendiğinde, hepsinin belli bakanlıklara bağlı olarak eğitim politikalarının tepeden tek elden belirlendiği görülmüştür. Singapur’da yetişkin eğitimi tamamen özel kuruluşlar tarafından yürütülmektedir. Finlandiya’da yetişkin eğitiminin büyük bir çoğunluğu devlet tarafından yürütülmesine rağmen çok az bir bölümü özel kuruluşlar tarafından yapılmaktadır. Japonya’da ise çoğunlukla yerel yönetimler tarafından yürütülmekte ancak, daha az sayıda devlete ait ve özel kuruluşlar da bulunmaktadır. Türkiye’deki yetişkin eğitiminin büyük bölümünün devlet tarafından yapıldığı ancak kısıtlı bir bölümünün ise yerel yönetimler tarafından gerçekleştirildiği görülmüştür. Öte yandan, Finlandiya, Japonya ve Türkiye’de yetişkin eğitimi aynı zamanda iş bulma kurumları kanalıyla da yapılırken, bu eğitimler Singapur’da tamamen özel kariyer yönetimi ofislerinde sunulmaktadır, ayrıca devlete ait herhangi bir iş bulma kurumu bulunmamaktadır. Singapur, Finlandiya, Japonya ve Türkiye’de yetişkin eğitimi “hayat boyu öğrenme” kapsamında ele alınmakta ve eğitimin sürekliliği temel amaç olarak benimsenmektedir

Keywords

• Yetişkin Eğitimi,Karşılaştırma,Singapur,Finlandiya,Japonya,Türkiye

ORGANIZATION OF ADULT EDUCATION SYSTEMS OF TOP RANKING COUNTRIES SINGAPORE, FINLAND AND JAPAN IN PISA AND THE COMPARISION OF TURKEY

Abstract

This study has been done to the purpose of the revealing the similarities and the diffecences by comparing Singapore, Finland and Japan that have successful results in PISA Programme for International Student Assessment exam with Turkey in terms of adult education.Qualitative research method was adopted in the research; comperative scanning method was used.When the adult education systems of the countries are analyzed, it is seen that the education policies of all of the mare determined from the top of one hand depending on certain ministries. Adult education in Singapore is carried out entirely by private organizations. Although the vast majority of adult education in Finland is carried out by the state, very few of the mare provided by private institutions. In Japan, however, it is mostly run by local governments, but there are in a smaller number of state-owned and private organizations. It was seen that, majority of adult education in Turkey is made by government however, only limited amount of the mare carried out by local administrations. On the otherhand, while adult education in Turkey, Finland and Japan is made through employment agencies at the same time, these education sare offered in completely private career management offices in Singapore and there aren't any government employment agencies. Adult education in Singapore, Finland, Japan and Turkey is being addressed within the scope of lifelong learning and contnuity of education is adopted as main objective

Keywords

• Adult Education, Comparison, Singapore, Finland, Japan, Turkey

References

1. ADULT EDUCATION IN EUROPA, (2018), A Civil Societyview, European Association for the Education of Adults.
2. Arai, Yoko ve Tokiwa-Fuse, Miho, (2013), “Social Education and Komikan”, Human Rights in Asia- Pacific, s. 169-194.
3. Clause, Stacy, Marie, (2010), “Lifelong Learning in Japan: Community Centers and Learning Circles Presented at the Midwest Research - to Practice Conference in Adult, Continuing and Community Education”, Michigan State University, September 26-28.
4. Commite on International Affairs JSSACE, (2009), “Social Education / adult Education in Japan: Policies, Practices and Movements Durig the Last 12 Years”, Sixth Conference on Adult Education (CONFINTEA VI), Belém do Pará, Brazil, December 1-4, 2009.
5. Delibaş, Hülya, (2007), Türkiye, İngiltere, Almanya ve Finlandiya biyoloji öğretmeni yetiştirme programlarının karşılaştırılması, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
6. Duman, Ahmet, (2007), Yetişkinler Eğitimi (2. Baskı), Ütopya Yayınevi, Ankara.
7. Ereş, Figen (2005), “Eğitimin Sosyal Faydaları: Türkiye-AB Karşılaştırması”, Milli Eğitim Dergisi, Sayı: 33, http://dhgm.meb.gov.tr/yayimlar/dergiler/Milli_Egitim_Dergisi/ 167/index3- eres.htm (Erişim Tarihi: 20.12.2019).
8. Eryılmaz, Bilal, (2008), “Yerel Yönetimler ve Eğitim”, İSMEK 2. Yetişkin Eğitimi Sempozyumu-Küreselleşme ve Yerelleşme Çerçevesinde Yetişkin Eğitimi Bildirileri, İstanbul, 10-11 Mayıs 2008.

9. Guan Chong - Ding Ding. - Ho Kong Weng, (2015), “E Learning in Higher Education for Adult Learners in Singapore”, International Journal of Information and Technology, No: 5, s. 348-353.
10. Güleç İsmail - Çelik Seda - Demirhan Buket, (2012), “Yaşam boyu öğrenme nedir? Kavram ve kapsamı üzerine bir değerlendirme”, Sakarya University Journal of Education, Sayı: 2, Sakarya, s. 34-48. http://suje.sakarya.edu.tr/article/viewFile/1024000022/102400002 (Erişim Tarihi: 15.03.2019).
11. Haltia, Petri, (2015), “The education system and life long learning in Finland”. Ministery of Education and Culture.
12. Hayat Boyu Öğrenme Genel Müdürlüğü, (2020), “Teşkilat Şeması”, http://hbogm.meb.gov.tr/ (Erişim Tarihi: 10.01.2020).
13. HelloWork, (2020), “Hellowork”, https://www.hellowork.mhlw.go.jp/ (Erişim Tarihi: 12.01.2020).
14. HUMAN DEVELOPMENT REPORT, (2019), Beyond income, beyond averages, beyond today: http://hdr.undp.org/sites/default/files/hdr2019.pdf (Erişim Tarihi: 20.12.2019). in human development in the 21st century
15. İŞKUR, (2020), “Kurs ve Programlar”, https://www.iskur.gov.tr/is-arayan/kurs-ve- programlar/ (Erişim Tarihi: 12.01.2020).
16. Kaya, Havva, Eylem, (2015), “Türkiye’de Halk Eğitimi Merkezleri”, International Journal of Science Culture and Sports (IntISCS), Sayı: 3, s. 268-277.
17. Kılıç, Çiğdem, (2015), “Yetişkin eğitimi bakış açısıyla Elginkan Vakfı çalışmaları”, Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, Sayı:4, s. 86-94.
18. Komşu, Ufuk, Cem, (2014), Türkiye’de kent sorunları ve yetişkin eğitimi: Mersin Karaduvar mahallesi örneği, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ankara.
19. Konan Necdet - Çetin Remzi Burçin - Bozanoğlu Büşra, (2018), “PISA’da Başarılı Olan Ülkelerin https://www.researchgate.net/publication/325710883_PISA'DA_BASARILI_OLAN_ULKELERI N_EGITIM_FINANSMANININ_ANALIZI (Erişim Tarihi: 10.01.2020). Studies
20. Leijola, Liisa, (2004), “The Education System in Finland-Development and Equality”. The Research Institude of The Finnish Economy, No: 1.
21. MEB, (2018), http://hbogm.meb.gov.tr/ (Erişim Tarihi: 28.03.2019).
22. Musset, Pauline, (2015), “Building skills for all: A review of Finland”, OECD Skills Studies.
23. Niemi, Hannele ve Isopahkala-Bouret, Ulpukka, (2012), “Lifelong learning in Finnish society: An analysis of national policy documents”, International Journal of Continuing Education and Lifelong Learning, No: 5, s. 43-63.
24. OECD, (1977), “Learning Opportunities for Adults”, Paris:V: 1, General Report.
25. Ogden, Anthony, Charles. (2010), “A Brief Overview of Lifelong Learning in Japan”, The Language Teacher, No:34, s. 5-13.
26. Okumoto, Kaori, (2003), “The lifelong learning policies in England and Japan : A Means of Building Social Capital?”, Lifelong Education and Libraries, No: 3, s. 163-187.
27. PISA, (2015), “T.C. Milli Eğitim Bakanlığı Ölçme, Değerlendirme Sınav Hizmetleri Genel Müdürlüğü Uluslararası öğrenci Değerlendirme Programı PISA 2015 Ulusal Raporu” http://odsgm.meb.gov.tr/test/analizler/docs/PISA/PISA2015_ Ulusal_Rapor.pdf (Erişim Tarihi: 29.04.2019).
28. PISA, (2018), “Programme for International Student Assessment PISA 2018 Results”, https://www.oecd.org/pisa/publications/pisa-2018-results.htm (Erişim Tarihi: 20.12.2019).
29. PISA Türkiye Ön Raporu, (2018), http://pisa.meb.gov.tr/wp-content/uploads/2020/01/ PISA_2018_Turkiye_On_Raporu.pdf (Erişim Tarihi: 20.12.2018).
30. Finland Public Employment and Business Service, (2020), http://www.te-palvelut.fi/ te/en/index.html (Erişim Tarihi: 10.01.2020).
31. Ramos, Catherina ve Gopinathan, Saravanan, (2016), “Vocational Training and Continuing Education For Emploability in Singapore and Philippines”, THF Working Paper Series, No:1.
32. Resmi Gazete, (2011), “Millî Eğitim Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında 28054 Sayılı Kanun Hükmünde Kararname”, http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2011/09/20110914- 1.htm (Erişim Tarihi: 20.03.2019).
33. Resmi Gazete, (2018), “Millî Eğitim Bakanlığı 30388 Sayılı Hayat Boyu Öğrenme Kurumları Yönetmeliği” KURUMLARI_YYNETMELYYY.pdf (Erişim Tarihi: 20.03.2019). _04/11093946_MEB_HBO_
34. Samancı, Osman ve Ocakcı, Ebru, (2017), “Hayat Boyu Öğrenme”, Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, Sayı: 12, Bayburt, s. 711-722. Salpaus, (2015), “Further Education”, https://salpro.salpaus.fi/tes/products/dokumentit/salpaus.pdf (Erişim Tarihi: 27.04.2019).
35. Sezgin Nartgün Şenay - Akın Kösterelioğlu Meltem - Sipahioğlu, Mete, (2013), “İnsani gelişim indeksi göstergeleri açısından AB üyeliği ve AB üyeliğine aday ülkelerin karşılaştırılması”, Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Sayı: 3, Edirne, s. 80-89.
36. Sung, Joseph, (2011), “The Singapore continuing education and training (CET) system”, Skills Development Scotland, February, 1-12.
37. Tan, Jean, (2015), “The prospect of future development in Singapore”. Advancesin The Scholarship of Teaching and Learning, No: 2, s. 56-65.
38. Tuncer, Mehmet, (2006), “Yetişkinlerin Mesleki Eğitimi”, Doğu Anadolu Bölgesi Araştırmaları, s. 40-47.
39. Türkoğlu, Adil, ve Uça, Sanem, (2011), “Türkiye’de halk eğitimi: Tarihsel gelişimi, sorunları ve çözüm önerileri”, Adnan Menderes Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Sayı: 2, Aydın, s. 48-62.
40. UNESCO, (1975), “Manuel for the Collection of Adult Education Statistics”, Paris: UNESCO
41. UNESCO, (2008), “UNESCO National Report of Finland”, http://uil.unesco.org/fileadmin/ ultimedia/uil/confintea/pdf/National_Reports/Europe%20-20North%20America/Finland.pdf (Erişim Tarihi: 05.05.2019).
42. Ural, Ozana, (2007), “Türkiye’de yetişkin eğitiminin bugünkü durumu ve geleceği”, Yetişkin Eğitimi Sempozyumu Bildirisi 05 Mayıs 2007. İstanbul Büyük Şehir Belediyesi Sanat ve Meslek Eğitimi Kursları, (İSMEK) Yayınları.
43. Yayla, Deniz, (2009), “Türk Yetişkin Eğitim Sisteminin Değerlendirilmesi”, Milli Eğitim Bakanlığı Kaynak Kitaplar Dizisi, T.C. Milli Eğitim Bakanlığı Araştırma ve Geliştirme Dairesi Başkanlığı, Ankara.
44. Yıldırım, Ali ve Şimşek, Hasan, (2005), Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri, Seçkin Yayınları, Ankara.
45. Yıldırım Seda - Acaray Ali - Şevik Neslihan, (2015), “Üniversite Öğrencilerinin İŞKUR Hizmetlerine İlişkin Algı ve Tutumları”, Bilgi Ekonomisi ve Yönetimi Dergisi, Sayı: 10, İstanbul, s. 65-78.