Bir Üniversite Hastanesi Çocuk Psikiyatrisi Polikliniğinde Değerlendirilen Suça Sürüklenen Çocuklar

Tuğba Yüksel

doi:10.5798/dicletip.620603

Bir Üniversite Hastanesi Çocuk Psikiyatrisi Polikliniğinde Değerlendirilen Suça Sürüklenen Çocuklar

Abstract

Amaç: Ülkemizde ve dünyada ergenlerle ilgili adli davalar gün geçtikçe artmakta, çocuk psikiyatristleri ve adli tıp hekimleri adli ve mesleki anlamda daha çok bilgi ve tecrübe gereksinimi duymaktadır. Erkek çocuk ve ergenlerde, saldırgan davranışlar ve suça sürüklenmenin daha sık olduğu farklı çalışmalarda gösterilmiştir. Çalışmamızın amacı; adli makamlarca Türk Ceza Kanunu (TCK) 31 ve 32 maddeleri gereğince çocuk psikiyatrisi polikliniğine getirilen çocukların psikiyatrik muayenelerini yaparak tanı, sosyodemografik veriler, suçun niteliği ve suça iten riskleri belirlemektir. Ek olarak hazırlanan raporların incelenmesi de amaçlanmaktadır.

Yöntemler: Araştırma, hastanemiz etik kurulundan onay alındıktan sonra, Haziran 2017- Kasım 2018 tarihleri arasında Çocuk psikiyatrisi polikliniğine adli psikiyatrik muayene amacıyla getirilen, işlendiği iddia edilen suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği veya akıl hastalığı sorulan suça sürüklenen 107 çocuğun geriye dönük dosyaları incelenerek düzenlenmiştir.

Bulgular: Çalışmaya alınan çocuklarda erkek cinsiyet, okulu bırakma oranları, madde kullanımı, dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu (DEHB), davranış bozukluğu varlığının ve sosyoekonomik düzeyin düşüklüğününyüksek olduğu tespit edildi. En sık işlenen suç hırsızlıktı (% 37,3), bunları sırasıyla terör (%25,2), yaralama (%17,8), cinsel istismar (%15) ve uyuşturucu (%4,7) suçları izliyordu. 107 çocuktan 27’sinde (%31,8) işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmediği, 20 (%23,5) çocukta işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algıladığı bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin geliştiği, 38 (%44,7) çocukta işledikleri iddia edilen fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algıladığı ancak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmediği tıbbi kanaatine varıldı. 6 çocukta akıl hastalığı mevcudiyeti nedeniyle TCK 32. madde gereğince fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmediği, yine 6 çocukta ise akıl hastalığının mevcut olmadığı tıbbi kanaatine varıldı.

Sonuç: Suça sürüklenen çocukların genel özelliklerinin ve risk faktörlerinin bilinmesi, sosyal, kültürel ve ekonomik ihtiyaçlarının karşılanması sonuç olarak bu davranışların önlenmesi ve gerekli tedbirlerin alınmasına katkıda bulunabilmesi açısından önem arz etmektedir.

Keywords

suça sürüklenen çocuklar,sosyodemografik özellikler

References

1. Plattner B, Giger J, Bachmann F, et all. Psychopathology and offense types in detained male juveniles. Psychiatry Res. 2012; 198: 285–90.
2. Çocuk Koruma Kanunu T.C. Resmi Gazete. 15 Temmuz 2005 sayı: 25876.
3. Bülbül S, Doğan S. Suça Sürüklenen Çocukların durumu ve Çözüm Önerileri. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi. 2016; 59: 31-6.
4. Şişmanlar ŞG, Biçer Ü, Coşkun A. Adli Psikiyatri. Çocuk ve Ergen Psikiyatrisi Temel Kitabı. FÇ Çetin, A Coşkun, E İşeri ve ark. (Ed), Ankara, Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Derneği 2008; 770-81.
5. Hunnikin LM, Wells AE, Ash DP, et all. The nature and extent of emotion recognition and empathy impairments in children showing disruptive behaviour referred into a crime prevention programme. Eur Child Adolesc Psychiatry. 2019
6. Köse S, Aslan Z, Başgül Ş.S, et all. Bir eğitim ve araştırma hastanesi çocuk psikiyatrisi polikliniğine yönlendirilen adli olgular. Anadolu Psikiyatri Derg. 2011; 12: 221-25
7. Kurtuluş A, Salman N, Günbet G, et all. Denizli İlinde 12-15 Yaş Arasındaki Suça Sürüklenen Çocukların Sosyodemografik Özellikleri. Pamukkale Tıp Dergisi. 2009; 2: 8-14
8. Mulder E, Brand E, Bullens R, et all. Risk Factors for Overall Recidivism and Severity of Recidivism in Serious Juvenile Offenders. Int J Offender Ther Comp Criminol. 2011; 55: 118-35.

9. Eyüboğlu M, Eyüboğlu D. Suça Sürüklenen Çocuklarda Psikiyatrik Bozukluklar, Sosyodemografik Özellikler ve Risk Faktörleri. Turkish J Clinical Psychiatry. 2018; 21: 7-14.
10. Tural-Hesapçıoğlu S, Yeşilova H. Muş’ta çocuk-ergenlerde adli psikiyatrik değerlendirme: Suçu önlemeye bir bakış. Adli Tıp Dergisi. 2012; 26: 171-79.
11. Göker Z, Tural-Hesapçıoğlu S, Sarp KS, et all. KTÜ Tıp Fakültesi çocuk-ergen ruh sağlığı ve hastalıkları polikliniğine son iki yılda başvuran adli olguların değerlendirilmesi. Adli Tıp Dergisi. 2006; 20: 1-5.
12. Tisak MS, Tisak J, Baker ER, et all. Relations among victimization, witnessing, and perpetration of aggression: impact of gender among youth offenders. J Interpers Violence. 2016; 25: 1-26.
13. Hopkins T, Clegg J, Stackhouse J. Young offenders’ perspectives Disord 2016; 51: 95-109.
14. Snowling MJ, Adams JW, Bowyer-Crane C, et all. Levels of literacy among juvenile offenders: the incidence of specific reading difficulties. Crim Behav Ment Health. 2000; 10: 229-41.
15. Church WT, Tomek S, Bolland KAY, et all. A longitudinal examination of predictors of delinquency: an analysis of data from the mobile youth survey. Child Youth Serv Rev. 2012; 34: 2400-408.
16. Oldehinkel AJ, Hartman CA, De Winter AF, et all. Temperament profiles associated with internalizing and externalizing problems in preadolescence. Dev Psychopathol. 2004; 16: 421-40.
17. Loeber R, Pardini D. Neurobiology and the development of violence: common assumptions and controversies. Phil Trans R Soc. 2008; 363: 2491-503.
18. Barkley RA, Fischer M, Smallish L, et all. Young adult follow-up of hyperactive children: antisocial activities and drug use. J Child Psychol Psychiatry. 2004; 45: 195- 211.
19. Farrington DP. Predictors, causes and correlates of male youth violence. M Tonry, M Moore (Eds.), Youth Violence, Chicago: University of Chicago Press 1998, p.421-75.
20. Schubert CA, Mulvey EP, Glasheen C. Influence of mental health and substance use problems and criminogenic risk on outcomes in serious juvenile offenders. J Am Acad Child Adolesc Psychiatry. 2011; 50: 925-37.
21. Vermeiren R, Colins OF, Popma A, et all. Forensic child, adolescent and transitional psychiatry. Tijdschr Psychiatr. 2015; 57: 881-5.
22. Beaver KM, Shutt JE, Boutwell BB, et all. Genetic and environmental influences on levels of self-control and delinquent peer affiliation: results from a longitudinal sample of adolescent twins. Crim Justice Behav. 2009; 36: 41-60.
23. Schraiber LB, D’Oliveira AF, Couto MT. Violence and health: recent scientific studies. Rev Saude Publica. 2006; 40: 112-20.
24. Kızmaz Z. Öğrenim düzeyi ve suç: suç okul ilişkisi üzerine sosyolojik bir araştırma. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 2004; 14: 291-319.
25. Nasıroğlu S, Semerci B. Mental problems and sociodemographic characteristics in children driven to committing crimes and the preparation of forensic reports. Psychiatry and Clinical Psychopharmacology. 2017; 27: 132-38.
26. Güler G, Yenilmez Ç, Balcı YG, et all. Çocuk Suçluluğunda Sosyodemografik Özellikler. Klinik Adli Tıp. 2001; 1: 69-80.
27. Kurtuluş A, Salman N, Günbet G, et all. Denizli ilinde 12-15 yaş arasındaki suça sürüklenen çocukların sosyodemografik özellikleri. Pamukkale Tıp Dergisi. 2009; 2: 8-14.
28. Hawkins, J. David Herrenkohl, Todd Farrington, et all. A review of predictors of youth violence. 1998.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

Health Care Administration

Journal Section

Research Article

Authors

Tuğba Yüksel ^*
0000-0001-5611-2739

Publication Date

September 16, 2019

Submission Date

July 24, 2019

Acceptance Date

August 26, 2019

Published in Issue

Year 2019 Volume: 46 Number: 3

DOI

https://doi.org/10.5798/dicletip.620603

IZ

https://izlik.org/JA69UT25CF

Cite

RIS / Bibtex

APA

Yüksel, T. (2019). Bir Üniversite Hastanesi Çocuk Psikiyatrisi Polikliniğinde Değerlendirilen Suça Sürüklenen Çocuklar. Dicle Medical Journal, 46(3), 559-565. https://doi.org/10.5798/dicletip.620603

AMA

1.Yüksel T. Bir Üniversite Hastanesi Çocuk Psikiyatrisi Polikliniğinde Değerlendirilen Suça Sürüklenen Çocuklar. Dicle Medical Journal. 2019;46(3):559-565. doi:10.5798/dicletip.620603

Chicago

Yüksel, Tuğba. 2019. “Bir Üniversite Hastanesi Çocuk Psikiyatrisi Polikliniğinde Değerlendirilen Suça Sürüklenen Çocuklar”. Dicle Medical Journal 46 (3): 559-65. https://doi.org/10.5798/dicletip.620603.

EndNote

Yüksel T (September 1, 2019) Bir Üniversite Hastanesi Çocuk Psikiyatrisi Polikliniğinde Değerlendirilen Suça Sürüklenen Çocuklar. Dicle Medical Journal 46 3 559–565.

IEEE

[1]T. Yüksel, “Bir Üniversite Hastanesi Çocuk Psikiyatrisi Polikliniğinde Değerlendirilen Suça Sürüklenen Çocuklar”, Dicle Medical Journal, vol. 46, no. 3, pp. 559–565, Sept. 2019, doi: 10.5798/dicletip.620603.

ISNAD

Yüksel, Tuğba. “Bir Üniversite Hastanesi Çocuk Psikiyatrisi Polikliniğinde Değerlendirilen Suça Sürüklenen Çocuklar”. Dicle Medical Journal 46/3 (September 1, 2019): 559-565. https://doi.org/10.5798/dicletip.620603.

JAMA

1.Yüksel T. Bir Üniversite Hastanesi Çocuk Psikiyatrisi Polikliniğinde Değerlendirilen Suça Sürüklenen Çocuklar. Dicle Medical Journal. 2019;46:559–565.

MLA

Yüksel, Tuğba. “Bir Üniversite Hastanesi Çocuk Psikiyatrisi Polikliniğinde Değerlendirilen Suça Sürüklenen Çocuklar”. Dicle Medical Journal, vol. 46, no. 3, Sept. 2019, pp. 559-65, doi:10.5798/dicletip.620603.

Vancouver

1.Tuğba Yüksel. Bir Üniversite Hastanesi Çocuk Psikiyatrisi Polikliniğinde Değerlendirilen Suça Sürüklenen Çocuklar. Dicle Medical Journal. 2019 Sep. 1;46(3):559-65. doi:10.5798/dicletip.620603