The seropositivity and risk factors for rickettsial infections in selected areas from Black Sea Region of Turkey

Abstract

Objectives: The aim of this study was to evaluate the sero­positivity of rickettsial infections (rickettsioses) and to assess risky behaviors for rickettsioses in North Anatolia, which have dense tick population. Materials and methods: Blood samples of 409 voluntary participants were collected in a cross-sectional seropreva­lence research in Samsun-Tekkeköy and 171 from Samsun Regional Laboratory, KTÜ Medical Faculty/Clinic of Infection Diseases and Tokat State Hospital to determine regional characteristics and risk factors of rickettsial infections. The total sample size was 580 persons. A standard questionnaire was performed by a face to face interview with participants. The 0-4 age group children were not included. The presence of anti-Rickettsia IgG antibodies was tested in blood samples with Indirect Immunoflourescein Antibody (IFA) method. Results: Spotted fever group anti-Rickettsia IgG antibody seropositivity was detected in 68 (11.7%) blood samples. Contrarily, typhus group anti-Rickettsia IgG antibody se­ropositivity was not found in any participant. With bivariate analyses following variables were found to be significantly correlated with rickettsia seropositivity: education status (p=0.015), age (p=0.001), working in farm (p=0.008), working in garden (p=0.022), agricultural activities (p=0.001), being interested in relaxation activity (p=0.009), animal breeding (p=0.007), milking (p=0.001) and exposure to wild animals (p=0.004). With logistic regression analysis; age [Risk Odds Ratio ‘ROR\'=1.03 (95% GA=1.02-1.05)] and exposure to wild animals [ROR=1.97 (95% GA=1.12-3.46)] were found to be associated with increased seropositivity. Conclusions: Our results supported the existence of rick­ettsial diseases in Turkey. Further seroepidemiological in­vestigations are needed to detect incidence/prevalences of rickettsioses and related risky behaviors in our country.

Keywords

• Rickettsia, seropozitivity, spotted fever, typhus.

Türkiye\'nin Karadeniz Bölgesinden seçilmiş merkezlerde Riketsiya seropozitivitesi ve risk faktörleri

Abstract

Amaç: Riketsiyal enfeksiyonların (riketsiyoz) seropozitifliğini ve toplumda riketsiyozlar yönünden riskli davranış modelleri­ni belirlemek amacıyla Kuzey Anadolu\'da bir anket uygulan­mış ve seropozitivite araştırması yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Riketsiyozların bölgesel özelliklerini ve bazı risk faktörlerini belirleyebilmek amacıyla; Tekkeköy il­çesinde (Samsun) gerçekleştirilen kesitsel tipteki seropreva­lans çalışmasına ait sağlıklı ve semptomsuz 409 kişinin kan örneği ile Samsun Bölge Hıfzıssıhha Müdürlüğü, Karadeniz Teknik Üniversitesi Tıp Fakültesi Enfeksiyon Hastalıkları Po­likliniği ve Tokat Devlet Hastanesi\'ne herhangi bir nedenle başvuran 171 gönüllü kişiden kan örnekleri çalışmaya dahil edilmiştir. Örneklem büyüklüğü toplam 580 kişidir. Katılımcı­lara standart anket formu yüz yüze görüşme yöntemi kulla­nılarak uygulanmıştır. 0–4 yaş grubu çocuklar çalışma dışı bırakılmıştır. Serum örneklerinde indirekt immünfloresan an­tikor (İFA) tekniği kullanılarak anti-riketsiya IgG antikor varlığı araştırılmıştır. Bulgular: Altmış sekiz serum örneğinde (%11.7) benekli ateş grubu (BAG) anti-riketsiya IgG antikor pozitifliği saptanmıştır. Tifüs grubu (TG) için antikor pozitifliği bulunamamıştır. İkili analizlerde; eğitim durumu (p=0.015), yaş (p=0.001), tarlada çalışma (p=0.008), bağ-bahçede çalışma (p=0.022), tarım ile uğraş (p=0.001), dinlenme aktivitesi (p=0.009), hayvan bes­leme (p=0.007), süt sağma (p=0.001), yabani hayvan teması (p=0.004) ile seropozitivite arasında istatistiksel olarak anlam­lı ilişki bulunmuştur. Lojistik regresyon sonuç modeline göre; yaş [Risk Odds Ratio ‘ROR\'=1,03 (%95 GA=1.02-1.05)] ve yabani hayvan temasının [ROR=1.97 (%95 GA=1.12-3.46)] seropozitivite olasılığını artırdığı gözlenmiştir. Sonuç: Çalışmamızın sonuçları Türkiye\'de riketsiyal hasta­lıkların mevcut olduğunu göstermektedir. Riketsiyozların ül­kemizdeki varlığının tam olarak belirlenebilmesi ve insidans/prevalans tahminlerinin yapılabilmesi için daha fazla sayıda seroepidemiyolojik çalışmalara ihtiyaç vardır. Ayrıca riketsiyal hastalıklar için risk faktörleri de yeniden değerlendirilmelidir.

Keywords

• Riketsiya, seropozitivite, benekli ateş, tifüs.

References

1. Parola P, Paddock C.D, Raoult D. Tick-Borne rickettsioses around the world: Emerging diseases challenging old con- cepts. Clin Microbiol Rev 2005;18:719-56.
2. Raoult D, Roux V. Rickettsioses as Paradigms of new or emerging infectious diseases. Clin Microbiol Rev 1997;10:694-719.
3. La Scola B, Raoult D. Laboratory Diagnosis of Rickettsioses: Current approaches to diagnosis of old and new rickettsial disease. J Clin Microbiol 1997;35:2715-27.
4. Walker D.H. Ricketts Creates Rickettsiology, the Study of Vector-Borne Obligately Intracellular Bacteria. J Infect Dis 2004;189:938-55.
5. Parola P, Davoust B, Raoult D. Tick and flea-borne rickettsial emerging zoonoses. Vet Res 2005;36:469-492.
6. Parola P, Raoult D. Ticks and tickborne bacterial diseases in humans: An emerging infectious threat. Clin Infect Dis 2001;32:897-928.
7. Andersson SGE, Stothard DR, et al. Molecular phylogeny and rearrangement of rRNA genes in rickettsia species. Mol Biol Evol 1999;16:987-95.
8. Walker D.H. Rickettsia. In: Murray PR, Baron EJ, Pfaller MA, Tenover FC, Yolken RH. Manual of Clinical Microbi- ology. 7. baskı. Washington 1999:807-814.

9. Karaer Z, Yukarı B.A, Aydın L. Türkiye keneleri ve vektör- lükleri. In: Özcel M.A, Daldal N. Parazitolojide Artropod Hastalıkları Vektörler. İzmir: Türkiye Parazitoloji Derneği Yayın No 13. 1997:363-433.
10. Aydın L, Bakırcı S. Geographical distribution of ticks in Turkey. Parasitol Res 2007;101:163-6.
11. Kuloglu F, Rolain J.M, Fournier P.E, Akata F, Tugrul M, Raoult D. First isolation of Rickettsia conorii from humans in the Trakya (European) region of Turkey. Eur J Clin Mi- crobiol Infect Dis 2004;23:609-14.
12. Vural T, Ergin Ç, Kurşun A.E. Antalya yöresinde rickett- sia conorii antikorlarının araştırılması. Mikrobiyol Bült 1995;29:370-4.
13. Christova I, de Pol J.V, Yazar S, Velo E, Schouls L. Identi- fication of Borrelia burgdorferi sensu lato, Anaplasma and Ehrlichia Species, and Spotted Fever Group Rickettsiae in Ticks from Southeastern Europe. Eur J Clin Microbiol In- fect Dis 2003;22:535-42.
14. İnan A, Hitit G.Ö, Metin F, Özyürek S.Ç, Göktaş P. Akdeniz benekli ateşi: Ondokuz olgunun değerlendirilmesi. İnfeksi- yon Dergi 2005;19:297-302.
15. Mert A, Özaras R, Tabak F, Bilir M, Öztürk R. Mediterra- nean spotted fever: A review of fifteen cases. J Dermatol 2006;2:103-7.
16. Özgüneş N, Ergen P, Yazıcı S, Aksoy Y, Bekler G, Sargın F. Yirmi riketsiyoz vakası. Klimik Dergisi 2001;14:91-2.
17. Kuloğlu F, Akata F, Tansel Ö, ve ark. Son altı yılda Trak- ya Bölgesindeki benekli ateş grubu riketsiyoz olgularının özellikleri. Klimik Dergisi 2004;17:87-90.
18. Marshall G.S, Stout G.G, Jacobs R.F, et al. Antibodies re- active to Rickettsia rickettsii among children living in the Southeast and South Central regions of the United States. Arch Pediatr Adolesc Med 2003;157:443-8.
19. Daniel S.A, Manika K, Arvanitidou M, Antoniadis A. Prev- alence of Rickettsia conorii and Rickettsia typhi infections in the population of Northern Greece. Am J Trop Med Hyg 2002;66:76-9.
20. Segura-Porta F, Diestre-Ortin G, Ortuno-Romero A, et al. Prevalence of antibodies to spotted fever group rickettsiae in human beings and dogs from an endemic area of mediter- ranean spotted fever in Catalonia, Spain. Eur J Epidemiol 1998;14:395-8.
21. Punda-Polic V, Klismanic Z, Capkun V. Prevalence of an- tibodies to spotted fever group rickettsiae in the region of Split (Southern Croatia). Eur J Epidemiol 2003;18:451-5.
22. Espejo-Arenas E, Font-Creus B, Alegre-Segura M.D, Segura-Porta F, Bella-Cueto F. Seroepidemiological sur- vey of Mediterranean spotted fever in an endemic area (‘Valles Occidental’, Barcelona, Spain). Trop Geogr Med 1990;42:212-6.
23. Jang W.J, Choi Y.J, Kim J.H, et al. Seroepidemiology of Spotted Fever Group and Typhus Group Rickettsioses in Humans, South Korea. Microbiol Immunol 2005;49:17- 24.
24. Sanchez J.L, Candler W.H, Fishbein D.B, et al. A cluster of tick-borne infections: association with military training and asymptomatic infections due to Rickettsia rickettsii. Tropi- cal Med Hygiene 1992;86:321-5.
25. Cinco M, Luzzati R, Mascioli M, et al. Serological evidence of Rickettsia infections in forestry rangers in north-eastern Italy. Clin Microbiol Infect 2006;12:493-5.
26. Topolovec J, Puntaric D, Pozgain A.A, et al. Serologically Detected ‘New’ Tick-borne Zoonoses in Eastern Croatia. Croat Med J 2003;44:626-9.