-

Abstract

Objective: Accidents at home, office, or outdoor environment are one of the leading cause of injury and death, especially in children. The aim of this study is the evaluation of patients admitted to our hospital due to the falling on an object accidentally. Methods: This study retrospectively assessed the medical records of 135 patients who were accidentally injured by a heavy object that fell on them between 2012 and 2014. Age, sex, object type as the cause of incident, site and time of the incident, and the death cause were analyzed. Results: Eighty-two (60.7%) patients were male and 53 (39.3%) were female and the mean age of the study population was 18.8 years. The patients were most commonly from the pediatric age group (0-18 years old) (n=78, 57.8%). When falling objects types are evaluated respectively dropping on a television with 18.5% (25 patients), stone(s) with 15.6% (21 patients) and objects made of iron with 11.1% (15 patients) shares first three places. The most common sites of the incident were home (n=85, 62.9%). The incidents most commonly occurred in summer months (n=93, 68.9%). Conclusion: In this study obtained data should be contributed to accident prevention programs especially for children

Keywords

• Falling objects, child accidents, occupational accidents, causes of pediatric deaths, home accidents

Kaza ile üzerine cisim düşmesine bağlı hastaneye başvuran hastaların değerlendirilmesi

Abstract

Amaç: Özellikle çocuklarda olmak üzere ev, iş ve dış ortamlarda meydana gelen kazalar, yaralanma ve ölüm nedenlerinin başında gelmektedir. Bu çalışmada amaç, kaza ile üzerine cisim düşmesine bağlı hastanemize baş- vuran hastaların değerlendirilmesidir. Yöntemler: Bu çalışmamızda kaza ile üzerine cisim düş- mesine bağlı 2012-2014 yılları arasında hastanemize başvuran 135 hastanın dosyaları retrospektif olarak incelendi. Bu hastaların yaş, cinsiyet, olayın nedeni olarak üzerine düşen cismin türü, yeri, zamanı ve ölüm nedenleri analiz edildi. Bulgular: Hastaların 82 ( %60,7)’i erkek, 53 (%39,3)’ü kadın ve yaş ortalaması 18,8 (0-79 yıl) olarak bulundu. En fazla hasta %57,8 (78 hasta) ile çocuk yaş grubunda ( 0-18 yaş) bulunmaktadır. Düşen cismin türü bakımından değerlendirildiğinde sırasıyla %18,5 (25 hasta) ile televizyon, %15,6 (21 hasta) ile taş ve %11,1 (15 hasta) ile demirden yapılmış cisimler ilk üç sırayı paylaşmaktadır. Kazanın meydana geldiği yer olarak ele alındığında en fazla kazanın 85 vaka (%62,9) ile evde olduğu görülmektedir. Kazanın meydana gelme zamanına bakıldığında en fazla 93 vaka (%68,9) ile yaz mevsiminde meydana geldiği görülmektedir. Sonuç: Bu çalışmada elde edilen veriler, özellikle çocukların maruz kaldığı bu tür kazaları önleme programlarına katkı sağlamaktadır. Anahtar kelimeler: Cisim düşmesi, çocuk kazaları, iş kazaları, çocuk ölüm nedenleri, ev kazaları

Keywords

• Cisim düşmesi, çocuk kazaları, iş kazaları, çocuk ölüm nedenleri, ev kazaları

References

1. Cohle SD. Unintentional trauma. Chapter 2 in Sudden Death in
2. Infancy, Childhood and Adolescence. Byard RW and Cohle SD
3. Eds, 2nd. edn, Cambridge, UK: Cambridge University Press,
4. :11-76.
5. Byard RW. Accidental childhood death and the role of the pathologist.
6. Pediatric and Developmental Pathology 2000;3:405-418.
7. Peclet MH, Newman KD, Eichelberger MR, et al. Patterns of
8. injury in children. J Pediatr Surg 1990;25:85-91.

9. Colombani PM, Buck JR, Dudgeon DL, et al. One-year experience
10. in a regional pediatric trauma center. J Pediatr Surg
11. ;20:8-13.
12. Devlet İstatistik Enstitüsü, 2001-2005 Ölüm İstatistikleri, Ankara,
13. -
14. Kanaizumi S, Shibata M, Miyazaki Y, et al. Frequency and prevention
15. of childhood domestic injury according to age Nippon
16. Koshu Eisei Zasshi 2009;56:251-259.
17. Agran PF, Winn D, Anderson C, et al. Rates of pediatric and
18. adolescent injuries by year of age. Pediatrics 2001;108:E45.
19. Agran PF, Anderson C, Winn D, et al. Rates of pediatric injuries
20. by 3-month intervals for children 0 to 3 years of age.Pediatrics
21. ;111:683-692.
22. Çekin N, Bilgin N, Gülmen MK, et al. 1992-1995 yılları arasında
23. yöremizde izlenen çocukluk çağı adli ölüm olgularının
24. değerlendirilmesi. VI. Ulusal Halk Sağlığı Kongresi, Poster
25. Sunumu, 14-18 Nisan 1998, Adana.
26. Ghribi F, Ouali F, Bouchaala H. Children’s accidents in rural
27. environment: study of 324 cases. Tunis Med 2003;81:86-93.
28. Grass H, Madea B. Child homicide in Cologne (1985-94). Foransic
29. Sci Int 1996;79:131-144.
30. Cervantes Pardo A, Borrajo Guadarrama E, Canteras Jordana
31. M, et al. Importance of childhood accidents. Results of a regional
32. study. An Esp Pediatr 1990;32:493-498.
33. Karagöz YM, Atılgan M, Karagöz S, Akman R. Adli Çocuk
34. otopsileri. Adli Tıp Bülteni 1999;4:120-122.
35. Mac Kellar A. Deaths from injury in childhood in Western Australia
36. -1992. Med J Aust 1995;162:238-242.
37. Nordentoft M. Prevention of suicide and attempted suicide in
38. Denmark. Epidemiological studies of suicide and intervention
39. studies in selected risk groups. Dan Med Bull 2007;54:306-
40. -
41. Pakiş I, Karapirli M, Yaycı N. Üzerine kaza ile cisim düşmesine
42. bağlı çocuk ölümleri. ACU Sağlık Bil Derg 2010:81-84.
43. Şehitoğulları A, Sayir F, Kahraman A, Öncü R, Soyoral L. Traumatic
44. injuries of the diaphragm. Dicle Med J 2012;39:257-261
45. Parkkari J, Kannus P, Niemi S, et al. Childhood deaths and injuries
46. in Finland in 1971-1995. Int J Epidemiol 2000;29:516-
47. -
48. Salaçin S, Alper B, Çekin N. Adana’da fatal sonlanan çocukluk
49. çağı kazalarının yöresel özellikleri. Adli Tıp Dergisi
50. ;8:125-130.
51. Türkmen N, Fedakar R. 1996-2001 yılları arasında Bursa’da
52. otopsisi yapılan doğal olmayan çocuk ölümleri. Anadolu Tıp
53. Dergisi 2002;4:142-151.