-

Abstract

Objective: The purpose of this study was to assess the patients who presented with intoxication case to our Children Emergency Department of Süleyman Demirel University Medical Faculty Hospital, retrospectively.Methods: The patients, who were admitted to our children emergency service between the dates July 2013 and July 2014 were searched retrospectively. The age, sex, the admission time, the admission duration, the way of intoxication, symptoms, the items caused intoxication, the aim of taking the item and the hospital stay of the cases were evaluated.Results: For the study, the files of 82 patients aged from 1 to 18 years (mean 8,9±6,3 years) were scanned; 50 (60.9%) cases were female, 32 (39.1%) were male. Intoxication cases constituted 3.6% of all cases admitted to the children’s emergency unit over one year period. A high proportion (51%) of intoxication cases were between 1 and 5 years of age. Thirty of the thirty (100%) patients that were intoxicated because of a suicide attempt were girls and all of them were over 12 years of age. The most common substance for intoxication was drugs (76%), followed by insecticides and herbal (6.5%). Amon the medication, cold relief drugs (14%), antidepressant (13%) and paracetamol (12%) drugs were most common. Conclusion: Poisoning shows a peak in two periods of childhood and adolescence in this study. We think that accidental ingestion in childhood can be prevented by parents’ education and simple precautions in general. In addition, we recommend that families should demonstrate appropriate approaches, especially with regards to the psychology of adolescent girls, and, if necessary, get help from a specialist

Keywords

• Childhood, poisoning, Isparta region

Isparta bölgesindeki çocukluk çağı zehirlenmelerinin değerlendirilmesi

Abstract

Amaç: Çalışmamızda Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Çocuk Acil servisine başvuran zehirlenme vakalarını retrospektif değerlendirmesi amaçlanmıştır.

Yöntemler: Çocuk acil servisine Temmuz 2013-Temmuz 2014 tarihleri arasında başvuran olgular geriye dönük olarak tarandı. Olguların yaş, cinsiyet, başvuru süreleri, zehirlenmeye neden olan maddeler, zehirlenme şekli, etkenin alınış amacı, semptomlar ve hastaneye yatış durumları değerlendirildi.

Bulgular: Çalışma için yaşları 1-18 yaş arasında (ortalama 8,9±6,3 yıl) 82 olgunun dosyası tarandı. Olguların 50’si (%60,9) kız, 32’si (%39,1) erkekti. Çocuk acil ünitemize getirilen vakaların %3,6’sını zehirlenme olguları oluşturuyordu. Zehirlenme olgularının %51’i 1-5 yaş grubu çocuklardı. İntihar amaçlı zehirlenen 30 hastanın 30’u (%100) kız ve hepsi 12 yaş üstünde idi. En sık zehirlenme nedeni ilaçlar olup (%76), bunları insektisitler ve bitkisel maddeler izliyordu. Zehirlenmeye en çok neden olan ilaç grubu grip ilaçları (%14), antidepresanlar (%13) ve parasetamol’du (%12).

Sonuç: Bu çalışmada çocukluk çağı zehirlenmelerinin oyun çağı ve adölosan dönem olmak üzere iki dönemde pik yaptığı tespit edilmiştir. Ailelerin eğitimi ve alınacak basit önlemlerle oyun cağındaki çocukların kaza sonucu olan zehirlenmelerinin büyük ölçüde önlenebileceğini düşünmekteyiz. Ayrıca, ailelerin adölesan yaş grubunda ki kız çocuklarının psikolojilerine uygun davranması ve gerekli durumlarda konusunda uzman olan kişilerden yardım almaları gerekmektedir.

Anahtar kelimeler: Çocukluk çağı, Isparta bölgesi, zehirlenme

Keywords

• Çocukluk çağı, Isparta bölgesi, zehirlenme

References

1. Çıtak A, Yılmaz HL. Pediatrik zehirlenmeler. 1. baskı. İstanbul: İstanbul medikal yayıncılık 2011:1-433.
2. O’Donnell KA, Ewald MB. Poisonings In: Kliegman RM,St.Geme III JW, Stanton BF, Schor NF, Behrman RE. eds. Nelson Textbook of Pediatrics, 19th ed. Philadelphia: WB Saunders Co 2011;250-270.
3. Sarıkayalar F. Çocuklarda zehirlenmeler. Katkı Pediatri Dergisi
4. ;22:377-395.
5. Uzel N. Zehirlenmeler. İçinde: Neyzi O, Ertuğrul T. Pediatri Cilt 2, 3. baskı. İstanbul: Nobel Tıp Kitabevi 2002;1527-15267.
6. Kurtoğlu S, Öztürk MA, Ataberk ME: Toksikolojik aciller ve yaklaşımlar. Türkiye Klinikleri Pediatri Özel Sayısı 2006;2:652-662.
7. Özdemir R, Bayrakci B, O Tekşam, et al. Thirty-threeyear experience on childhood poisoning. Turk J Pediatr 2012;54:251-259.
8. Yayci N, Pakis I, Karapirli M, et al. The review of autopsy cases of accidental childhood deaths in Istanbul. J Forensic Leg Med 2011;18:253-256.

9. Özdemir D, Yiş U, Kalkan Ş, ve ark. Akut çocukluk çağı zehirlenmeleri. JAEM 2003;1:36-38.
10. Agarwal V, Gupta A. Accidental poisoning in children. Indian Pediatr 1984;11:617-621.
11. Buch NA, Ahmed K, Sethi AS. Poisoning in children. Indian Pediatr 1991;28:521-524.
12. Naci Öner, Mustafa İnan, Ülfet Vatansever, ve ark. Trakya
13. bölgesinde çocuklarda görülen zehirlenmeler. Türk Pediatri Arşivi 2004;39:25-30.
14. Ellenhorn MJ. The Clinical Approach in Ellenhorn’s Medical Toxicology. 2nd edition, Williams-Wilkins, USA 1997;1-46.
15. Tunç B, Örmeci AR, Dolgun A, Karaca H. Isparta Bölgesinde Çocukluk Çağında Zehirlenme Nedenleri. Çocuk sağlığı ve Hastalıkları Dergisi 1995;38:211-218.
16. Türkmenoğlu Y, Gümüşoğlu B, Pekün F, Öztürk H. Çocukluk çağı intoksikasyonlarının retrospektif değerlendirilmesi. 33. Türk PediatriKongresi Kongre Kitabi. Eylül 1997.
17. Kahveci M, Çeltik Ç, Karasalihoğlu S, Acunaş B. Bir üniversite
18. hastanesi acil servisine başvuran çocukluk çağı zehirlenmelerinin
19. değerlendirilmesi. Sted 2004;13:19-21.
20. Watson WA, Litovitz TL, Rodgers GC Jr, et al. 2004 Annual report of the American Association of Poison Control Centers Toxic Exposure Surveillance System. Am J Emerg Med 2005;23:589-666.
21. Güzel IŞ, Kibar AS, Vidinlisan S. Çocuk acil servisine baş-vuran zehirlenme vakalarının demografik özelliklerinin incelenmesi. Genel Tıp Derg 2011;21:101-107.
22. Akçay A, Gürses D, Özdemir A. Denizli ilindeki çocukluk çağı zehirlenmeleri. ADÜ Tıp Fakültesi Dergisi 2005;6:15-19.
23. Arapoğlu M, Keskin C, Telhan L. Şişli Etfal Hastanesi 1.Çocuk Kliniği’ne başvuran zehirlenme olgularının değerlendirilmesi.Şişli Etfal Hastanesi Tıp Bülteni 2005;4:41-45.
24. Aktepe E, Kandil S, Göker Z, ve ark. İntihar grişiminde bulunan çocuk ve ergenlerde sosyodemografik ve psikiyatrik özelliklerin değerlendirilmesi. TSK Koyucu Hekimlik Bülteni 2006;5:444-454.
25. Çetin FÇ. Çocuk ve ergenlerde intihar girişimleri. Katkı Pediatri
26. Dergisi 2001;22:450-453.
27. Laminpaa A, Riihimaki V, Vilska J. Hospitalations due to poisonings in Finland. J Clin Epidemiol 1993;46:47-55.
28. Akbay-Öntürk Y, Uçar B. Eskişehir bölgesinde çocukluk çağı zehirlenmelerinin retrospektif değerlendirilmesi. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi 2003;46:103-113.
29. Riordan M, Rylance G, Berry K. Poisoning in children 3: Common Medicines 2002;87:400-402.
30. Litovitz TL, Klein-Schwartz W, Caravati EM, et. Al. 1998 Annual Report of The American Association of Poison Control Centers Toxic Exposure Surveillance System. Am J Emerg Med 1999;17:435- 487.
31. Özcan N, İkincioğulları D. Ulusal Zehir Danışma Merkezi 2008 Yılı Çalışma Raporu Özeti. Türk Hij. Den. Biyol. Derg 2009;66: Ek 3.
32. Donald G. Medical Toxicology of Drug Abuse: Synthesized Chemicals and Psychoactive Plants. John Wiley & Sons.Barceloux 2012:910.
33. Thomas G. “Adverse cardiovascular, cerebrovascular,and peripheral vascular effects of marijuana inhalation:what cardiologists need to know”. Am J Cardiol Retrieved 2013;113:187–190.
34. Andıran N, Sarıkayalar F. Hacettepe Üniversitesi İhsan Doğramacı Çocuk Hastanesinde son 6 yılda izlenen akut zehirlenme vakaları. Katkı Pediatri Dergisi 2001;22:396-408.