Deneysel Hipertansiyon Modelinde Farklı DOCA-tuz Uygulama Sürelerinin Kan Basıncı ve Damar Cevapları Üzerine Etkisi

Sevtap Han; Mecit Orhan Uludağ; Emine Demirel Yılmaz

doi:10.5798/dicletip.661263

Deneysel Hipertansiyon Modelinde Farklı DOCA-tuz Uygulama Sürelerinin Kan Basıncı ve Damar Cevapları Üzerine Etkisi

Abstract

Amaç: Hipertansiyon, gelişiminde pek çok faktörün etkili olması nedeniyle araştırılması zor bir hastalıktır. Deoksikortikosteron asetat (DOCA)-tuz hipertansiyon modeli, oldukça sık kullanılan ve insanlardaki esansiyel hipertansiyonu başarılı bir şekilde taklit edebilen bir deneysel modeldir. Hipertansiyon çalışmalarında, hayvan modelinin seçimi kadar seçilen modelinin ne kadar süreyle uygulanacağı da büyük önem taşımaktadır. Bu çalışmada, DOCA-tuz hipertansiyon modelinin farklı sürelerde uygulanmasının, kan basıncı ve damar cevapları üzerine etkileri, araştırılmıştır. Yöntemler: Deneylerde 8 haftalık, erkek Wistar albino sıçanlar kullanılmıştır. DOCA-tuz hipertansiyon modelini oluşturmak için, hayvanlara tek taraflı nefrektomi uygulanmış ardından haftada iki kez DOCA enjeksiyonu (15 mg/kg, s.c.) yapılmış ve %1 NaCl ile %0,2 KCl içeren içme suyu verilmiştir. Uygulamalara farklı hayvan gruplarına 4 hafta ve 8 hafta boyunca devam edilmiş ve kan basınçları ölçülmüştür. Süre sonunda, hayvanların torasik aortları izole edilmiş ve damar cevapları izole organ banyosunda kaydedilmiştir. Bulgular: 4 veya 8 hafta DOCA-tuz uygulaması, hayvanların kan basıncını yükseltmiş ve aortanın endotele bağımlı gevşeme cevaplarını azaltmıştır. 4 haftalık DOCA-tuz grubunda aortun KCl kasılma cevapları değişmezken, alfa-1 reseptör agonisti fenilefrin (FE) ile uyarılan kasılma cevapları azalmıştır. 8 haftalık DOCA-tuz grubunda ise, hem KCl hem de FE ile oluşan damar kasılmaları azalmıştır. Sonuç: DOCA-tuz hipertansiyon modelinin erken döneminde, endotel işlevinde ve reseptör aracılı damar kasılmalarında bozukluklar ortaya çıkmaktadır. Daha uzun süreli uygulama sonucunda ise, kan basıncı daha fazla yükselmekte, hem endotel hem de damar düz kasının işlevlerinde bozukluklar görülmektedir. Elde edilen sonuçlar, deneysel hipertansiyon modelinde farklı DOCA-tuz uygulama sürelerinin, damarların işlevleri üzerine farklı etkileri olduğunu göstermektedir.

Keywords

hipertansiyon,DOCA-tuz,kan basıncı

References

1. Sözmen K, Ergör G, Ünal B. Hipertansiyon sıklığı, farkındalığı, tedavi alma ve kan basıncı kontrolünü etkileyen etmenler. Dicle Medical Journal / Dicle Tip Dergisi. 2015;42:199-207.
2. Basting T, Lazartigues E. DOCA-Salt Hypertension: an Update. Curr Hypertens Rep. 2017;19:32.
3. Lerman LO, Kurtz TW, Touyz RM, et al. Animal Models of Hypertension: A Scientific Statement From the American Heart Association. Hypertension. 2019:HYP0000000000000090.
4. Carretero OA, Oparil S. Essential hypertension. Part I: definition and etiology. Circulation. 2000;101:329-35.
5. Guyenet PG. The sympathetic control of blood pressure. Nat Rev Neurosci. 2006;7:335-46.
6. Crowley SD, Coffman TM. In hypertension, the kidney breaks your heart. Curr Cardiol Rep. 2008;10:470-6.
7. Takeda K, Nakamura Y, Hayashi J, et al. Effects of Salt and Doca on Hypothalamic and Baroreflex Control of Blood-Pressure. Clinical and Experimental Hypertension Part a-Theory and Practice. 1988;10:289-99.
8. Takeda K, Nakamura Y, Oguro M, et al. Central Attenuation of Baroreflex Precedes the Development of Hypertension in Doca-Salt-Treated Rats. American Journal of Hypertension. 1988;1:S23-S5.

9. Takeda K, Nakamura Y, Okajima H, et al. AttenuatedCardiovascularandSympathetic-Nerve Responses to Aortic Nerve-Stimulation in Doca-Salt Hypertensive Rats. Journal of Hypertension. 1988;6:559-63.
10. Ueno Y, Mohara O, Brosnihan KB, Ferrario CM. Characteristics of hormonal and neurogenic mechanisms of deoxycorticosterone-induced hypertension. Hypertension. 1988;11:I172-7.
11. Sapouckey SA, Deng G, Sigmund CD, Grobe JL. Potential mechanisms of hypothalamic renin-angiotensin system activation by leptin and DOCA-salt for the control of resting metabolism. Physiol Genomics. 2017;49:722-32.
12. Han S, Bal NB, Sadi G et al. Inhibition of endoplasmic reticulum stress protected DOCA-salt hypertension-induced vascular dysfunction. Vascul Pharmacol. 2019;113:38-46.
13. Han S, Bal NB, Sadi G, et al. Theeffects of LXR agonist GW3965 on vascular reactivity and inflammation in hypertensive rat aorta. Life Sci. 2018;213:287-93.
14. Han S, Uludag MO, Usanmaz SE, et al. Resveratrol affects histone 3 lysine 27 methylation of vessels and blood biomarkers in DOCA salt-induced hypertension. Mol Biol Rep. 2015;42:35-42.
15. Cassinotti LR, Guil MJ, Scholler MI, et al. Chronic Blockade of Brain Endothelin ReceptorType-A (ETA) Reduces Blood Pressure and Prevents Catecholaminergic Overactivity in the Right Olfactory Bulb of DOCA-Salt Hypertensive Rats. Int J Mol Sci. 2018;19.
16. Bae EH, Kim IJ, Song JH et al. Renoprotective Effect of the Histone Deacetylase Inhibitor CG200745 in DOCA-Salt Hypertensive Rats. Int J MolSci. 2019;20.
17. Kubacka M, Zadrozna M, Nowak B, et al. Reversal of cardiac, vascular, andrenal dysfunction by non-quinazoline alpha1-adrenolytics in DOCA-salt hypertensive rats: a comparison with prazosin, a quinazoline-based alpha1-adrenoceptor antagonist. Hypertens Res. 2019.
18. Jamwal S, Sharma S. Vascular endothelium dysfunction: a conservative target in metabolic disorders. Inflamm Res. 2018;67:391-405.
19. Ye F, Wu Y, Chen Y, Xiao D, Shi L. Impact of moderate- and high-intensity exercise on the endothelial ultrastructure and function in mesenteric arteries from hypertensive rats. Life Sci. 2019;222:36-45.
20. Niazi ZR, Silva GC, Ribeiro TP, et al. EPA:DHA 6:1 prevents angiotensin II-induced hypertension and endothelial dysfunction in rats: role of NADPH oxidase- and COX-derived oxidative stress. Hypertens Res. 2017;40:966-75.
21. Mordi I, Mordi N, Delles C, Tzemos N. Endothelial dysfunction in human essential hypertension. J Hypertens. 2016;34:1464-72.
22. Bockman CS, Jeffries WB, Pettinger WA, Abel PW. Enhanced release of endothelium-derived relaxing factor in mineralocorticoid hypertension. Hypertension. 1992;20:304-13.
23. Galisteo M, Garcia-Saura MF, Jimenez R, et al. Effects of quercetin treatment on vascular function in deoxycorticosteroneacetate-salt hypertensive rats. Comparative study with verapamil. Planta Med. 2004;70:334-41.
24. Goulopoulou S, Webb RC. Symphony of Vascular Contraction How Smooth Muscle Cells Lose Harmony to Signal Increased Vascular Resistance in Hypertension. Hypertension. 2014;63:E33-E9.
25. Sonkusare S, Palade PT, Marsh JD, et al. Vascular calcium channels and high blood pressure: Pathophysiology and therapeutic implications. Vascular Pharmacology. 2006;44:131-42.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

Health Care Administration

Journal Section

Research Article

Authors

Sevtap Han
0000-0001-6392-097X
Türkiye

Mecit Orhan Uludağ This is me
0000-0001-9837-1317
Türkiye

Emine Demirel Yılmaz This is me
0000-0002-2476-6225
Türkiye

Publication Date

December 15, 2019

Submission Date

June 12, 2019

Acceptance Date

July 29, 2019

Published in Issue

Year 2019 Volume: 46 Number: 4

DOI

https://doi.org/10.5798/dicletip.661263

IZ

https://izlik.org/JA25JS85XL

Cite

RIS / Bibtex

APA

Han, S., Uludağ, M. O., & Demirel Yılmaz, E. (2019). Deneysel Hipertansiyon Modelinde Farklı DOCA-tuz Uygulama Sürelerinin Kan Basıncı ve Damar Cevapları Üzerine Etkisi. Dicle Medical Journal, 46(4), 707-713. https://doi.org/10.5798/dicletip.661263

AMA

1.Han S, Uludağ MO, Demirel Yılmaz E. Deneysel Hipertansiyon Modelinde Farklı DOCA-tuz Uygulama Sürelerinin Kan Basıncı ve Damar Cevapları Üzerine Etkisi. Dicle Medical Journal. 2019;46(4):707-713. doi:10.5798/dicletip.661263

Chicago

Han, Sevtap, Mecit Orhan Uludağ, and Emine Demirel Yılmaz. 2019. “Deneysel Hipertansiyon Modelinde Farklı DOCA-Tuz Uygulama Sürelerinin Kan Basıncı Ve Damar Cevapları Üzerine Etkisi”. Dicle Medical Journal 46 (4): 707-13. https://doi.org/10.5798/dicletip.661263.

EndNote

Han S, Uludağ MO, Demirel Yılmaz E (December 1, 2019) Deneysel Hipertansiyon Modelinde Farklı DOCA-tuz Uygulama Sürelerinin Kan Basıncı ve Damar Cevapları Üzerine Etkisi. Dicle Medical Journal 46 4 707–713.

IEEE

[1]S. Han, M. O. Uludağ, and E. Demirel Yılmaz, “Deneysel Hipertansiyon Modelinde Farklı DOCA-tuz Uygulama Sürelerinin Kan Basıncı ve Damar Cevapları Üzerine Etkisi”, Dicle Medical Journal, vol. 46, no. 4, pp. 707–713, Dec. 2019, doi: 10.5798/dicletip.661263.

ISNAD

Han, Sevtap - Uludağ, Mecit Orhan - Demirel Yılmaz, Emine. “Deneysel Hipertansiyon Modelinde Farklı DOCA-Tuz Uygulama Sürelerinin Kan Basıncı Ve Damar Cevapları Üzerine Etkisi”. Dicle Medical Journal 46/4 (December 1, 2019): 707-713. https://doi.org/10.5798/dicletip.661263.

JAMA

1.Han S, Uludağ MO, Demirel Yılmaz E. Deneysel Hipertansiyon Modelinde Farklı DOCA-tuz Uygulama Sürelerinin Kan Basıncı ve Damar Cevapları Üzerine Etkisi. Dicle Medical Journal. 2019;46:707–713.

MLA

Han, Sevtap, et al. “Deneysel Hipertansiyon Modelinde Farklı DOCA-Tuz Uygulama Sürelerinin Kan Basıncı Ve Damar Cevapları Üzerine Etkisi”. Dicle Medical Journal, vol. 46, no. 4, Dec. 2019, pp. 707-13, doi:10.5798/dicletip.661263.

Vancouver

1.Sevtap Han, Mecit Orhan Uludağ, Emine Demirel Yılmaz. Deneysel Hipertansiyon Modelinde Farklı DOCA-tuz Uygulama Sürelerinin Kan Basıncı ve Damar Cevapları Üzerine Etkisi. Dicle Medical Journal. 2019 Dec. 1;46(4):707-13. doi:10.5798/dicletip.661263