Tilt Table Tedavisi Uygulanan Nörolojik Rehabilitasyon Hastalarında Ortostatik Hipotansiyon Gelişimi ile Anksiyetenin İlişkisi

Amaç: Nörolojik rehabilitasyon uygulanan hastalarda sıklıkla görülen ortostatik hipotansiyon (OH), yaşam kalitesini ve bağımsızlığı azaltmakta, hastanede yatış süresini artırmaktadır. Tilt table’da vasovagal senkop gelişen hastalarda anksiyetenin semptomları tetiklediği bildirilmiştir. Nörolojik rehabilitasyon hastalarında anksiyete sıklıkla görülür. Ancak, nörojenik OH ile anksiyete arasındaki ilişki incelenmemiştir. Bu çalışmada tilt table tedavisi (TTT) uygulanan nörolojik rehabilitasyon hastalarında OH gelişimiyle anksiyete arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlandı. Yöntemler: Nörolojik rehabilitasyon ve TTT uygulanan hastaların yaşı, cinsiyeti, tanısı ve hastalık süresi kaydedildi. Hastalar Fonksiyonel Bağımsızlık Ölçeği (FBÖ) ve Beck Anksiyete Ölçeği (BAÖ) ile değerlendirildi. TTT sırasında nörojenik OH gelişip gelişmediği ve gelişme süresi (dakika) kaydedildi. Bulgular: Çalışmaya alınan 39 hastanın (12 kadın) yaş ortalaması 43±17,7 yıldı. Hastalardan 22’sinde OH gelişti. Hastalar OH (+) ve OH (-) şeklinde gruplandığında yaş, cinsiyet, hastalık süresi ve FBÖ skorları benzerdi (tümü için p>0.05), BAÖ skorları arasında da anlamlı fark izlenmedi (p=0.580). OH (+) hastalar anksiyete düzeylerine göre (minimal, hafif, orta, yüksek) gruplandırıldı ve gruplar arasında OH gelişim süresi açısından fark gözlenmedi (p=0.424). OH gelişim süresiyle anksiyete, yaş, hastalık süresi ve FBÖ arasında ilişki izlenmedi. Cinsiyet açısından incelendiğinde, OH (+) kadınlarda anksiyete skoru erkeklere kıyasla daha yüksekken (p=0.048), OH (-) grupta cinsiyet açısından anksiyete skoru benzerdi (p=0.111). Sonuç: Nörolojik rehabilitasyon uygulanan hastalardan TTT alanlarda nörojenik OH gelişimi ile anksiyete arasında ilişki gösterilemedi. OH (+) kadın hastaların anksiyete skorları erkek hastalara oranla daha yüksek bulundu. Nörojenik OH’lu kadın hastalarda yüksek anksiyetenin klinik öneminin ve hasta özelliklerine göre yaklaşım sonuçlarının belirlenmesi açısından daha kapsamlı çalışmalara ihtiyaç vardır.