A HISTORICAL CONVEYANCE IN THE QUR’ÂN (SIMIANIZED HUMAN BEING OR IDENTITY LOSS)

Abstract

His beliefs, sacred values and moral qualities of his behaviors are the main elements that constitute the identity of the person. By expression of the Qur’an, all these are based on the faith and good deeds. Human beings can perfect his identity by developing this innate qualities given to him as a divine grant. The Qur’an refers incorrect behaviors of Prophet Adam and his descendants, and some cases that demotivate people from the road of perfection. Furthermore, the Qur’an describes the destruction of the ancient tribes through exemplary events occurred throughout history. In this context, particularly making mischief, sexual perversion, killing unjustly, lying, backbiting, being arrogant, persecution, flaunt, ingratitude, impatience, being greedy and worldliness are major factors which trivialize mentioned virtues. In this regard, one of the most typical examples which was told in the Holy Qur’an is that Israelites had desecration against “the work prohibition on Saturday” which is considered one of the main factors in their book and consequently they were punished hard by Divine Will by being transformed their faces to monkey faces. This example contains the transfer of faces of those who violate divine orders to monkey faces as a response to their arrogance. On the other hand, half man and half ape beings whose pictures are located in some publications are great evidences which confirms the mentioned information that the Qur’an gave fourteen centuries ago and witnessed to its miraculous way.

Keywords

• The Holy Qur’an, Creation of human in perfect consistency, loss of identity, the incident of simianizing, loss of felicities

KUR’AN-I KERİM’DE TARİHSEL BİR GÖNDERME (İNSANIN MAYMUNLAŞMASI YA DA KİMLİK KAYBI)

Abstract

İnançları, kutsal değerleri ve davranışlarındaki ahlaki nitelikleri, insanın kimliğini oluşturan temel unsurlardır. Kur’an’ın ifadesiyle bütün bunlar iman ve salih amel olgularına dayanmaktadır. İnsan, ilahî bir hibe olarak kendisine verilen bu fıtrî nitelikleri geliştirerek kimliğini mükemmelleştirebilir. Kur’an-ı Kerîm, bazı ayetlerde Hz. Âdem ve onun neslinden gelenlerin hatalı davranışlarına, ayrıca insanı, kemâle giden yoldan saptıran bazı durumlara işaret etmektedir. Bunun yanı sıra O, eski kavimlerin helakini anlatan örnekler çerçevesinde, tarih boyunca yaşanmış ibretlik olayları konu edinerek insanın sahip olduğu faziletlerin kaybedilmesi gibi olumsuz sonuçlara da değinmektedir. Bu bağlamda; bozgunculuk yapmak, cinsel sapkınlık, haksız yere cana kıymak, yalan söylemek, gıybet etmek, kibirli olmak, zulmetmek, gösteriş yapmak, nankörlük etmek, sabırsızlık göstermek, açgözlü olmak ve dünyevileşmek gibi hususlar söz konusu faziletleri değersizleştiren etkenlerin başında gelmektedir. Kur’an-ı Kerim’in bu konuda anlattığı en tipik örneklerden birisi de; İsrailoğulları’nın, kendi kitaplarındaki temel unsurlardan biri olarak kabul edilen “cumartesi günü çalışma yasağına” karşı hürmetsizlik etmeleri ve bunun sonucunda ilahî irade tarafından maymun suretine büründürülerek çok ağır bir cezaya çarptırılmalarıdır. Bu örnek, ilahî emirleri ihlal edenlerin azgınlıklarına bir karşılık olarak onların suretlerinin maymuna çevrilmesini ihtiva etmektedir. Diğer taraftan bazı neşriyatta resimleri yer alan yarı insan – yarı maymun varlıklar, esasen, Kur’an’ın on dört asır önce haber verdiği mezkûr bilgiyi doğrulayan ve onun mucizevî yönüne şahitlik eden harika birer delil konumundadırlar

Keywords

• Kur’an-ı Kerim, İnsanın Mükemmel Kıvamda Yaratılması, Kimlik Kaybı, Maymunlaştırma hadisesi, Nimetlerin kaybedilmesi.